<ป๋าธีม>
"เจมส์ขับเร็วๆหน่อยได้มั้ย ซื้อรถมาไว้จูงเล่นหรือไงถึงขับช้าขนาดนี้!!!"
ผมเริ่มนั่งไม่ติดมือกำโทรศัพท์แน่น ผมกดโทรศัพท์หาอิงฟ้าแต่เธอไม่ยอมรับสายผมสักที
"ทำอะไรอยู่นะ!!"
ผมบ่นออกมาก่อนจะกดโทรศัพท์ไปอีก ก่อนจะต้องถอดใจเมื่อคิดได้ว่าเธอคงทำงานอยู่เลยไม่ว่างรับสายหรือว่าเธอจะคุยใคร? แค่คิดก็โมโห ผมเหลือบสายตามองเจมส์ที่มองผมผ่านกระจกอยู่เช่นกัน
"ขับเร็วๆ"
"ป๋าใจร้อนไปครับ ปกติป๋าไม่หุนหันแบบนี้นะ"
เจมส์เอ่ยออกมายิ้มๆนั้นทำให้ผมอารมณ์เย็นลงนิดหน่อยแต่ภายในใจยังร้อนรุ่มอยู่เมื่อในสมองตอนนี้คิดถึงแต่เื่อิงฟ้าจะมีผูัชายอื่นมาใกล้ แค่คิดผมก็กำหมัดแน่นอยากจะไปอัดคนที่มายุ่งกับเมียของผมจนทนไม่ไหวแล้ว
"ใจเย็นๆครับป๋า ป๋ามีสถานะเป็ท่านประธาน BEM นายหญิงมีสถานะแค่นักแสดงคนหนึ่งที่ไม่มีสังกัด ถ้าป๋าจะแสดงออกนอกหน้านายหญิงอาจจะโกรธป๋าเอาได้นะครับ"
เจมส์พยายามพูดอย่างใจเย็น ผู้ช่วยผมสองคนนี้เป็ที่ปรึกษาด้วยดีของผมมาโดยตลอด ผมจะรับฟังเขาสองคนก่อนเสมอเวลาผมจะตัดสินใจทำอะไร นี่ก็เป็อีกครั้งที่ผมหยุดฟังความคิดเห็นของเจมส์
"ผมทนไม่ได้หรอกนะที่มีคนมายุ่มย่ามคนของผม"
"แต่นายหญิงเป็นักแสดง ป๋าก็รู้นี่ครับว่ามันเลี่ยงไม่ได้ ใจเย็นๆก่อนนะครับแล้วตอนนี้ป๋าจะไปกองถ่ายพวกทีมงานแตกตื่นกันแน่นอน ป๋าจะตอบพวกเขาว่ายังไงครับ?"
เจมส์มองผมผ่านกระจกแล้วเอ่ยถาม ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเอ่ยออกไป
"มาเยี่ยมนักแสดง ... "
.
.
รถตู้จอดสนิทตรงกองถ่ายละครรักร้าย จริงๆผมไม่ได้มีหน้าที่จะต้องมาดูอะไร ละครเื่นี้ฉายช่องผมก็จริงแต่ไม่ได้หมายความว่าทีมงานชุดนี้เป็คนของผม เราเซ็นสัญญากันว่าตัวหลักจะต้องเป็คนของผมเท่านั้นถึงจะได้ฉายที่ช่องผม ผมคัดบทละครทุกบทที่จะลงจอของผม ถ้าไม่ถูกใจผมไม่มีทางที่จะได้ออกอากาศ ช่องของผมเลยขึ้นมาเป็อันดับหนึ่งในระดับประเทศ เพราะการันตีว่าเรตติ้งดีทุกเื่ถ้าได้ออกอากาศ เจมส์เดินมาเปิดประตูรถให้ผมลงไป ผมค่อยๆเดินลงไปข้างล่าง ทีมงานคนหนึ่งเห็นผมก็ใรีบวิ่งไปบอกผู้กำกับ เป็เื่อีกละไงแค่มาเองนะไม่เห็นจะต้องแตกตื่นกันขนาดนี้
"ผู้กำกับครับป๋าธีมมาครับ"
"ห๊ะ!! ป๋ามาเหรอ?"
ทุกคนดูแตกตื่นรีบวิ่งออกมาต้อนรับผมกันทั้งนั้น ผมหันไปเจอดรีมที่เดิมยิ้มมาหาผม
"ป๋ามาได้ยังไงครับเนี้ย"
มันกระซิบใกล้ๆผมแล้วอมยิ้ม หึ!! ทำมารู้ทันนะไอ้พวกนี้นี่ น่าหักเงินเดือน
"มาเยี่ยมเด็กในสังกัด"
"งั้นเหรอครับ "
มันมองผมแล้วยิ้มอย่างเ้าเล่ห์ ผมเดินเข้าไปด้านในกองถ่ายผู้กำกับรีบวิ่งมาหาผมแล้วก็มีพนักงานวิ่งถือร่มมากางให้ผม
"สวัสดีครับป๋า มาถึงที่นี่เลย ทางค่ายอิงดาวยินดีต้อนรับครับ"
ผมพยักหน้ายิ้มๆสายตาเหลือบมองเมียรักของผม หายไปไหนไม่เห็นเลยั้แ่มาถึงเนี้ย
"เอ่อ.."
"คือพอดีผ่านมาแถวนี้นะ ก็เลยมาแวะดูนักแสดงในสังกัด เป็ยังบ้างพวกเขาทำอะไรไม่ถูกใจคุณรึเปล่า?"
ผมเอ่ยถามเสียงเรียบสายตายังสอดส่องมองหาอิงฟ้าอยู่
"ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ พวกเขามีฝีมือแสดงเก่งอยู่แล้วไม่ต้องบีฟอะไรให้มาก ไหนๆป๋าก็มาแล้วไปนั่งดูการถ่ายทำสักพักดีมั้ยครับ?"
ผู้กำกับเอ่ยชวนผมและแน่นอนใครจะปฏิเสธละ ผมอยากจะดูว่าอิงฟ้าแสดงเป็ยังไงแล้วใครมายุ่มย่ามกับเมียผมบ้างนอกจากเอ็กตร้า
"เอาสิ ผมว่างๆพอดี"
ผมเดินตามผู้กำกับเข้าไปโดยมีดรีมกับเจมส์ขนาบข้างผม
"ป๋าไม่ว่างนะครับเอกสารเต็มโต๊ะเลย "
"ทำไมพวกนายพูดมากจัง สงสัยอยากจะถูกตัดเงินเดือนสินะ "
พวกเขาสองคนยิ้มขำก่อนจะเดินตามผมเข้ามาข้างใน มาถึงสถานที่ถ่ายทำด้านในก็เจอเอ็กตร้ากับบีกำลังนั่งดูบทละคร เขาสองคนเห็นผมแล้วก็รีบลุกขึ้นเดินมาหาทันที
"สวัสดีค่ะป๋าธีม/ สวัสดีครับป๋าธีม"
ผมรับไหว้ทั้งสองคนก่อนจะเหลือบสายตาเห็นเมียตัวดีของผมกำลังนั่งท่องบทกับดาาายอีกคน ใครวะ!!! ทำไมต้องต้องนั่งใกล้กันด้วย
"ดรีมนั้นใคร? ทำไมต้องนั่งใกล้อิงฟ้าด้วย!!"
ผมสะกิดดรีมถามอย่างไม่พอใจ หัวแทบจะชนะกันอยู่ละกลับบ้านไปเย็นนี้ต้องมีกฎใหม่สำหรับอิงฟ้าในการมากองถ่ายซะแลัวสิ แบบนี้ผมไม่ชอบใจเลย
"คู่ของนายหญิงไงครับป๋า ชื่อมีนเป็ดาราไร้สังกัดเพิ่งจะเข้าวงการได้ไม่นาน แต่ฝีมือดีใช้ได้เลยครับ"
ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะหันไปคุยกับดาราในสังกัดสองคนโดยสายตามองไปยังอิงฟ้าอยู่
"เป็ยังไงบ้าง บทโอเคมั้ย ที่นี่มีปัญหาอะไรรึเปล่า?"
ทั้งสองคนส่ายหน้ายิ้มๆ
"ไม่มีค่ะป๋า ทีมงานน่ารักทุกคนทำงานเป็มืออาชีพกันหมดเลยค่ะ"
"ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ เพื่อนร่วมงานท่านอื่นก็น่ารัก "
ไม่พูดเปล่าแต่เหลือบสายตาไปมองเมียผม คืออะไรวะ?!!!! แม่งเอ้ย ทำไมต้องทำสายตาสนใจคนของผมด้วย แม่งโมโห!!!
"ป๋าใจเย็นๆครับ"
ดรีมกระซิบข้างๆผมนั้นทำให้ผมปั้นหน้ายิ้มออกไปทั้งๆที่ในใจมันร้อนรุ่มจนจะะเิ
"อืมๆ ดีแล้ว ไปท่องบทต่อเถอะเดี๋ยวฉันจะนั่งดูตรงนี้"
"ค่ะป๋า/ครับป๋า"
ผมนั่งลงแถวๆนั้นดูอิงฟ้าไม่สนใจผมที่มาเลยอ่ะ ไอ้นั้นมันมีอะไรดึงดูดถึงไปคุยกับมันโดยที่ไม่สนใจผมเลย!!! น่าตีให้ตายจริงๆ
"เพรียวเรียกน้องมีนกับน้องอิงฟ้ามาที มารู้จักกับป๋าหน่อยเผื่ออนาคตจะได้ร่วมงานกัน"
ผู้กำกับให้ไปเรียกอิงฟ้ากับมีนมาหาผมและแน่นอนผมยิ้มออกมาทันที สักพักอิงฟ้าทำหน้าใมองซ้ายมองขวาก็สบตาเข้ากันกับผมแล้วทำตาโตใ ผมกอดอกมองเธอด้วยใบหน้าที่ไม่มีใครรู้ว่าผมมีความรู้สึกอะไรในตอนนั้น อิงฟ้าเดินมาถึงพร้อมกันกับดาาายอีกคน
"อิงฟ้า มีน นี่ป๋าธีม ท่านประธานของสถานีโทรทัศน์ ช่อง BEM "
"สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ"
ทั้งสองคนเอ่ยทักผมแต่มีเมียตัวน้อยของผมเนี้ยแหละที่ทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ ว่าอยู่ๆผมโผล่มาที่นี่ได้ยังไง เพราะผมบอกเธอว่างานยุ่ง
"สวัสดีครับ เด็กใหม่เหรอครับสองคนนี้"
",ครับป๋า ไร้สังกัดทั้งคู่เลย ผมฝากน้องๆไว้ด้วยนะครับเผื่อป๋าเล็งเห็นความสามารถจะได้ช่วยส่งฝันน้องๆให้ไปต่อไกลๆ"
"อืม ผมจะดูผลงานทั้งสองคนจากเื่นี้ก่อนถ้ากระแสดีความสามารถถึงผมจะรับไว้พิจารณา ..."
อิงฟ้ามองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจ คงจะอยากได้คำอธิบายใครจะบอกให้โง่ละว่ามาตามหึงหวงเมียนะ
"ไปเถอะครับทำงานเถอะ"
ทั้งสองคนเดินออกไปผมหยิบกระดาษกับปากกามาเขียนข้อความลงไป ผมส่งให้ในมือของดรีม
"เอาไปให้อิงฟ้า"
"ครับป๋า"
.
.
<อิงฟ้า>
ฉันนั่งลงที่เดิมเหลือบสายตามองพี่ธีมที่จ้องหน้าฉันตลอดเวลาจนฉันทำอะไรไม่ถูก ไหนบอกงานยุ่งไงอยู่ๆมาที่นี่ได้ยังไงกัน
"คุณอิงฟ้าทำของตกไว้ครับ"
พี่ดรีมยื่นกระดาษใบหนึ่งส่งมาให้กับฉัน ฉันรับมาอย่างงงๆ จำได้ว่าไม่ได้ถืออะไรติดตัวไปเลยแม้แต่น้อยเดียว เขาอมยิ้มแล้วเดินออกไปนั้นทำให้เอะใจแล้วคลี่กระดาษในมือออกมันมีข้อความอยู่ในนั้นและแน่นอนเป็ใครไปไม่ได้นอกจากป๋าธีมเท่านั้น
'ห้ามอยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่น ห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น ห้ามทำสนิทสนมผู้ชายคนอื่น ห้ามให้พวกเขาถูกตัวด้วย ไม่อย่างนั้น เห็นดีกัน!!!!! '
'นี่เป็เหตุผลที่มาในวันนี้สินะ อิพี่ดรีมขี้ฟ้องง TT'
594
