กามกรรมลอร์ดแห่งเอลลูเนีย

กามกรรมลอร์ดแห่งเอลมูเนีย
Ep.1 ลอร์ดผู้อาภัพ
   ดินแดนทุ่งราบ ที่รายล้อมไปด้วยเทือกเขา อากาศอบอุ่นค่นไปทางเย็นสบาย หมดฤดูหนาวแล้วก็ได้เวลาเพาะปลูก ในฤดูใบไม้ร่วงที่แล้วที่เก็บเกี่ยวเสร็จ จักรพรรดิ์ส่งคนของราชสำนักกลางมาเก็บภาษีผลผลิตไป 8 ใน 10 เพื่อจะทำสงคราม ทำให้ไม่เหลือพอจะกินในฤดูหนาวที่มากด้วยหิมะที่จะมาถึง         แน่นอนว่ามันไม่พอ พวกทหารยึดไปกระทั่งฟืน
   ทว่าการอดอยากก็ไม่เกิดขึ้น เพราะผู้ปกครองแคว้นของเรานั้นคือท่านลอร์ดแห่งเอลมูเนีย ได้แบ่งเสบียงอาหารทั้งเนื้อกวางเค็ม แฮมรมควัญจากหมู ธัญพืช หัวมัน ส่วนฟืนนั้นท่านลอร์ดนามดัสคัสได้ส่งทหารมาช่วยเร่งตัดฟืนให้ทันก่อนเข้าฤดูหนาว แม้จะจำนวนน้อยแบบที่ต้องใช้ประหยัด แต่ก็สามารถผ่านฤดูหนาวมาได้ ชาวเมืองในแคว้นทุรกันดารที่ประชากรไม่มากแล้วบ้านห่างไกลกัน ทำให้ต่างพากันสรรเสริญท่านลอร์ดกันอย่างมาก
   ท่านลอร์ดเองไม่มีทายาท แต่ต้องไปร่วมรบด้วย ฤดูร้อนผ่านไป ฝั่งนี้ได้รับชัยชนะ ท่านลอร์ดเป็นผู้มีความสำคัญนำชัยมาให้อาณาจักร ทำให้ได้รับพระราชทานรางวัลมากมาย และกว่าจะมาถึงก็ฤดูใบไม้ร่วง เพราะการเดินทางนั้นใช้เวลาแรมเดือน ท่านลอร์ดดัสคัสได้แจกจ่ายเสบียงจากรางวัลพระราชทานที่ได้มาให้แก่ชาวบ้านเพื่อชดเชยเด็กๆ วิ่งมาโบกมือให้ท่านลอร์ด ลอร์ดดัสคัสถอดดาบและเสื้อเกราะ และเกราะแขนออกให้บริวารถืออุ้มไว้ แล้วอุ้มเด็กๆ หัวเราะร่า บริวารรีบเข้ามาห้ามเด็กๆ ด้วยเสียงดุดัน ลอร์ดดัสคัสยกมือตั้งขึ้นเป็นเชิงห้าม ชาวบ้านโดยเฉพาะพ่อแม่เด็กหน้าเสียเล็กน้อย
   บริวารบอกว่า“พวกเจ้าไม่รู้ ท่านลอร์ดได้รับบาดเจ็บไม่น้อยจากบาดแผลโดนของมีคมหลายจุด เด็กๆ ล้วนเข้ามาโดนบาดแผลท่าน แต่ท่านทำเป็นไม่เจ็บเพื่อลูกๆ พวกเจ้า”    น้ำตาชาวบ้านยิ่งปริ่มตาออกมา คนเฒ่าคนแก่มาจับมือลอร์ดดัสคัสด้วยความรัก สงสาร และเห็นใจ   ลอร์ดดัสตัสกล่าว“ทหารข้า และม้า เดินทางมาเหน็ดเหนื่อย ทั้งยังมีบาดเจ็บ บ้างที่เสียชีวิตที่พสกลับมาได้ ต้องพาไปทำพิธีศพ และปลอบขวัญญาติครอบครัวของทหารกล้า ข้าต้องขอตัวก่อน”    กองทหารเดินต่อกลับยังปราสาทท่านลอร์ด ผ่านไปหลายวันทหารหลายคนได้กลับมายังบ้าน
   มาริน สตรีแม่บ้านวัย 30 ปี กำลังทำงานบ้ายด้วยความเหนื่อย นางมีไฝมุมปากซ้ายทรวดทรงไม่ผอมบาง มีชั้นหน้าท้องเล็กน้อย ก้นกลมใหญ่ นางมีลูกสาวคนโตชื่อซาแมนเทียวัย 13 ซึ่งมีทรวดทรงที่ยังไม่โตนัก แต่พยายามดันหน้าอกให้นูนเด่นเท่าที่ทำได้ให้เห็นไฝที่เต้าอกซ้าย ส่วนลูกคนเล็กยังเด็ก เป็นบุตรชายวัย 8 ขวบ
   มารินกำลังหมักเนื้อเค็มโดยมีซาแมนเทียช่วย กัส สามีวัย 44 ของกำลังออกไปล่าสัตว์ร่วมกับเพื่อนบ้านคนอื่นๆ อีก 6-7 คน เพืาอหาเนื้อกระต่าย กวาง มาถนอมอาหารเพื่อกักตุนก่อนจะเข้าฤดูหนาวมีเสียงเดินมาจากข้างบ้าน เลาะมายังหลังบ้านที่กำลังทำงานกันอยู่ ซาแมนเทียเงยหน้าขึ้นแล้วตกใจ รีบเรียก    “แม่ แม่ ขุนนางมา!”    มารินรีบเงยหน้าขึ้น พบเห็นชายวัย 50 ไว้หนวดเคราน้ำตาลแดง สวดชุดปราณีต คาดสายคล้องผ้าคลุมข้างมีปกขนสัตว์ ตัวหนากำยำล่ำสัน พร้อมผู้ติดตามเป็นขุนนางท้องถิ่น ติดตามด้วยทหาร 6 นาย    นางจะรีบลุกขึ้น ลอร์ดดัสคัสยกมือขึ้นปรามเล็กน้อย   “ทำต่อเถอะ ข้าแค่มาดูพวกเจ้าทำกิจวัตรประจำวันหลังจากต้องตรากตรำสั่งสมเสบียงเพราะภัยสงคราม”   มารินก้มหน้าพยักหน้ารับคำ   “เจ้าค่ะ ท่านลอร์ด”นางขยำเกลือกับเนื้อต่อกับลูกสาว เสื้อที่เปิดกว้างเห็นเนินเต้านมแกว่งตามแรงเขย่าขยำ ท่านลอร์ดชมดูจนเพลิน แลเห็นว่านางหมักเนื้อชุดนี้เสร็จแล้วยกไปตากแขวน นางเห็นว่าท่านลอร์ดยังไม่ไปจึงรีบล้างลือแล้วเช็ด   “ท่านลอร์ดมีธุระกับข้าหรือเจ้าคะ ถ้าไม่รังเกียจว่าบ้านข้าคับแคบสกปรก ก็เชิญท่าน…..”   “ไม่ต้องหรอก คุยนอกบ้านที่หลังบ้านติดส่วนแปลงพืชผลของเจ้านี่แหล่ะ เพียงแต่…..”    ท่านลอร์ดพูดพลางเหล่ตาไปมองซาแมนเทียเป็นเชิงอยากให้ลูกของนางคนนี้ออกไปก่อน มารินเลยบอกให้ลูกนางเข้าไปในบ้าน   “เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยนะ ข้าเองเห็นเจ้ามีสภาพร่างกายที่แข็งแรง ไม่เจ็บไม่ไข้ บุตรตรีก็แข็งแรงไม่ป่วยไข้ บุตรชายเองก็ให้กำเนิดมาแล้วด้วยสภาพที่แข็งแรง”   มารินกำลังตั้งใจฟังท่านลอร์ดพูดอย่างตั้งใจ   “ข้า ... การบครั้งนี้พวกเจ้าคงรู้กันหมดแล้วว่าข้าบาดเจ็บ ข้าเกือบตายในสนามรบแล้วด้วยซ้ำ ข้า…เอ่อ”   “ข้าช่วยอะไรท่านได้บ้างเจ้าคะ?”   “ข้า…ต้องการมีทายาท อยากให้เจ้ามาอุ้มท้องลูกให้ข้า”   มารินตกใจ   “อ..อ..อะไรนะเจ้าคะ?”   “ข้ารู้ว่าไม่เหมาะสม แต่ข้ามีสินตอบแทนให้ถึงขนาด เงินทอง 20 เหรียญทอง กับ 500 เหรียญเงิน”   “ย..ยี่สิบ … ทอง….”   ลำพังแค่ 5 เหรียญทอง ชาวบ้านแบบนางไม่ต้องทำไร่ทำสวนล่าสัตว์ไปสองสามปีเลยยังได้   “ถ้ายังไม่พอ ข้ายังให้บุตรทั้ง 2 ของเจ้าร่ำเรียนหนังสือด้วย”   “เรียน ลูกข้าจะได้เรียนด้วยเหรอเจ้าคะ?!”ข้อเสนอนี้ทำเอานางแตกตื่น แต่ครั้นนึกถึงกัส สามีนายพรานของนางแล้วก็ต้องเอ่ยออกมา   “ข้า..ต้องปรึกษาสามีก่อน … หากสามีไม่อนุญาต ข้าจะกลายเป็นสตรีฉาวคาว”   “สามีเจ้าจะกลับมาเมื่อไหร่ ข้าต้องรีบคัดสรรสตรีผู้จะมาทำหน้สที่นี้ตลอดฤดูนาว และไปจนคลอด จนหย่านมลูก”   มารินเลิกลัก บ้านเมิงอดอยาก เจ้าครองแคว้นมาขอกลับนอนจนตั้งครรภ์โดยมีค่าตอบแทนมหาศาล สามีเข้าป่าแต่ละที บ้างได้ไก่ป่า ได้นกตัวโต กระต่าย กวาง ที่แต่ละตัวก็หิวโซไม่ค่อยมีเนื้อ แล่เนื้อฟอกหนังเอาไปขายตัวเมืองกลับมาอย่างดีก็แค่ 300-500 เหรียญทองแดง ไม่ถึง 1 เหรียญเงินด้วยซ้ำ   “เอาเถอะ ข้าไม่ฝืนใจ หากเจ้าไม่ตอบรับ ข้าจะลองหานางอื่นดู”   “ท..ท่านลอร์ด โปรดรอก่อน…”ยังไม่ทันเจรจาต่อ เสียงลูกชายก็ดังขึ้น   “แม่ .. พ่อกลับมาแล้ว”   มารินรีบวิ่งไปดู เพราะเพิ่งเข้าป่าไป เหตุใดกลับมาไวนัก   กัสบ่นก่อนเมียของตนจะถาม   “บ้าเอ้ย หมีตัวใหญ่ มันมาจากไหนไม่รู้ มันครองหุบเขาซะพวกเราล่าสัตว์กันต่อไม่ได้เลย นี่ดีเท่าไหร่ที่หนีกันมาได้ครบทุกคน”   กัสเดินมาข้างบ้านเอาเครื่องมืออุปกรณ์มาวางพิงตัวบ้าน พลางเห็นท่านลอร์ด จึงรีบคึกเข่าลงเอามือประสานทาบอก   “ท่านลอร์ด ไม่ทราบว่าท่านอยู่ด้วย ข..ข้าเสียมารยาทแล้ว”   มารินที่ไม่รู้พิธีรีตอง เมื่อเห็นสามีนั่ง ก็นั่งบ้าง   “พวกเจ้าอย่าได้เกรงใจ มา มา ลุกขึ้น ข้าต่างหสกมีเรื่องรบกวนเจ้ากับภรรยา”พูดพลางประคองกัสให้ยืน แล้วประคองมารินอีกคน   จากนั้นเล่าเงื่อนไขทั้งหมดแบบที่เล่าให้มาริน   “โอ..ต..ตกลงครับ….ท่านพูดจริงใช่มั้ย?”   กัสลิงโลดยิ่ง แต่มารินกับตกใจเล็กน้อย แม้นางจะแอบภาวนาให้สามีอนุญาต แต่ก็ไม่คิดว่าจะตอบไวขนาดนี้กัสหันมาบอกมาริน   “ปีนี้ล่าสัตว์ไม่ได้ พืชผลแม้ได้จากท่านลอร์ดมาช่วย ก็ยังไม่แน่ว่าจะพอ หากเรามีเงินนี้ นอกจากไม่ต้องล่าสัตว์แล้ว เรายังสามารถไปซื้อเนื้อดีๆ จากในเมืองยังได้ด้วยซ้ำ และข้าก็มีเวลาช่วยทำงานในบ้านและผ่าฟืนได้มากขึ้นด้วย ลูกๆ จะได้เรียนหนังสือเชียวนะ”   มารินเองก็ดีใจกินสิ่งที่กำลังจะได้ แต่พอจบความคิดก็ใจสั่น สามีที่ว่าล่ำสันกำยำ ยังสูงแค่คางของลอร์ดดัสคัสผู้คิดตามเดินเอาถึงเงินทองมาวางบนโต๊ะไม้ข้างบ้านให้กัสนับ กัสตาลุกวาว มารินก็เช่นกัน แสงสีทองสะท้อนเหรียญ เงินขุนนางที่พวกตนแทบไม่มีโอกาสได้เห็น   กัสยังเคยเห็นตอนไปในเมือง แต่มารินทั้งชีวิตไม่เคยเห็น   ลอร์ดดัสคัสไม่รอช้า รวบเอวมาริน ประคองช้อนก้นดันขึ้นม้า แล้วคนขึ้นตามซ้อนหลังนาง มือโอบอ้อมไปด้านหน้าแล้วคว้สสายบังเหียน เป็นอันบอกว่ารับเงินแล้ว ข้อตกลงเริ่มแล้ว แล้วพากันควบม้าวิ่งฮ่อ โร่ไปยังปราสาทบนเชิงเขาอีกฝั่ง    กัสมองเมียที่ขึ้นม้าไป แล้วรีบลงมานับเหรียญทองเท่าที่ความรู้พอมี      ม้าควบอย่างรวดเร็ว มือท่านลอร์ดควบม้สข้างหนึ่ง อีกข้าหนึ่งโอบรั้งมารินไว้ แต่ไม่โอบเปล่า มือยังกำขยำคลึงเนินโหนกอูมตรงหว่างขานาง เมื่อนางแอ่นก้นถอยหนี ร่องก้นก็โดนบางสิ่งแข็งๆ เป็นแท่งลำตุงชนแทรกมา นี่มันยิ่งกว่าของสามีตนอีกเสียงลอร์ดกระซิบข้างหูนาง    “ถ้าทำได้ดี เงินทองเจ้าจะได้ต่างหากจากสามีเจ้า”    นางอ่อนระทวยด้วยเงินรางวัลไม่พอ นิ้วกลางของเขายังบดบี้ขยี้คลึงติ่งเม็ดผ่านกระโปรงของนางด้วยจนรู้สึกว่สมันดังกึก กึก เลย มันเสียวไปหมดแล้ว   และแล้วก็เห็นตัวปราสาท ทีาเคยเฝ้ามองได้แค่จากระยะไกลๆ จากข้างล่างตลอดมา บัดนี้ประตูปราสาทวางทอดลงมา ซี่กรงไม้ขนาดใหญ่กำลังยกขึ้นจากการชักรอกจนเสียงโซ่ดังเกรียวกราว                    ……………