เอมที่เหมือนปลาได้น้ำ พลิกตัวเปลี่ยนทิศทางหลายครั้ง สายน้ำด้านล่างไม่ได้ไหลเอื่อยอย่างที่เห็นข้างบน แต่ไม่เป็อุปสรรคสำหรับแชมป์ว่ายน้ำระดับต้นๆของดินแดนตะวันตกอย่างเอม เธอรู้ดีว่าด้วยพละกำลังของเธอหากถูกมันจับได้อีกครั้ง คงยากจะหลุดรอดออกไปอีก จึงเค้นแรงกายและดำผุดดำว่าย เปลี่ยนทิศทางหลายๆครั้ง …จนสุดท้ายเพื่อให้ไปได้ไกลจากเ้าตัวร้ายที่ตามมา เธอจึงเลือกทิศทางตามกระแสน้ำเพื่อออกไปจากนี้ให้ได้เร็วที่สุด
โจมที่ฉวยจังหวะแรงปลายของะเิและไฟที่ลุกฮือโหมขึ้นบ้านน้อยชั้นบน ลัดเลาะตามทางไปที่ริมตลิ่งท่าน้ำ จนทันได้เห็นเอมสลัดตัวพุ่งหนีออกจากทรชนหน้าเสี้ยม แล้วหายไปกับสายน้ำ……!
เขาไม่แน่ใจว่าสาวน้อยคนนี้ว่ายน้ำเป็หรือเปล่า แต่เห็นท่วงท่าการพุ่งตัวหนี และไม่เห็นการโผล่ขึ้นมาเปลี่ยนลมหายใจ ก็นึกรู้ว่าเธอมีวิชาทางน้ำไม่เบา สามารถกลั้นใจในน้ำได้นานขนาดนี้นอกจากเพื่อหลบการตามล่าแล้ว ต้องผ่านการฝึกฝนใต้น้ำมาพอสมควร
โจมชั่งใจอยู่ชั่วครู่เพื่อเดาใจสาวน้อยว่าจะเลือกดำน้ำหนีไปในทิศทางใด เขามองกระแสน้ำที่ไหลเอื่อยลดเลี้ยวตามโค้งน้ำ แม้จะไม่เห็นร่องรอยของเธอ แต่เวลาไม่คอยท่าให้เขาได้คิดนาน ก็ตัดสินใจเลือกไปตามที่น้ำไหลมากกว่าทวนน้ำขึ้นไป
เขาจำเป็ต้องไปถึงตัวเธอก่อนพวกนั้นที่ไม่รู้ว่ามีมามากแค่ไหน มิหนำซ้ำอาวุธก็ไม่มีที่จะใช้ต่อสู้กับพวกมัน
อะไรที่เขาคิดได้…พวกมันก็ต้องคิดได้เหมือนกัน ดังนั้นเขาจึงต้องไปถึงตัวเธอก่อนพวกนั้น ก่อนที่ทุกอย่างจะยากเกินกว่าจะแก้ไขได้
โจมลัดเลาะไปตามทางที่ได้สำรวจรอบบ้านเมื่อวานนี้ จนเมื่อหลุดออกมาระยะหนึ่งจึงเลือกเดินให้ติดริมลำน้ำ แต่ยังคงระแวดระวังตัวไปตลอดทาง…
ความเร็วของโจมในการก้าวเดินกับริมทางลำน้ำที่ไม่ได้ราบเรียบ ย่อมไม่เร็วเท่ากับการลอยตัวไปตามสายน้ำของเอม
ทั้งด้วยความระวังตัวไม่ให้เกิดเสียงดังจนเป็ร่องรอยให้ทรชนคนโฉดมันตามมา จึงฉุดความเร็วของเขาลง
แต่ด้วยมั่นใจว่าเอมต้องโผล่ขึ้นมาเปลี่ยนลมหายใจเป็ระยะๆ หากเขาเดาทิศทางไม่ผิดพลาด
อีกไม่นานเขาก็จะเห็นเอมในสายน้ำอย่างแน่นอน…
โจมเดินลัดเลาะตามริมลำน้ำพร้อมสอดส่ายสายตามองในลำน้ำเป็่ๆ
ไม่ช้า…เขาก็เห็นสาวน้อยโผล่ขึ้นมาเปลี่ยนลมหายใจพร้อมมองทิศทางที่จะไปต่อ
ด้วยระยะที่ห่างไกลกันพอสมควร ทั้งไม่มั่นใจว่าคนร้ายพวกนั้นตามติดมาทันแค่ไหน
ทำให้โจมไม่กล้าะโเรียก…
และนั่นก็เป็การตัดสินใจที่ถูกต้องของเขา เพราะเอมไม่ได้โผล่ขึ้นเหนือน้ำนานนัก เมื่อกำหนดทิศทางจะไปต่อได้แล้วทั้งสูดอากาศเข้าไปเต็มปอดอย่างเต็มที่ เธอก็มุดลงน้ำไปอีก…
จังหวะเดียวกันกับที่เอมมุดลงน้ำ ชายหน้าเสี้ยมก็กำลังโผล่ขึ้นมาเปลี่ยนลมหายใจเหมือนกัน
มันสอดส่ายสายตาที่ลำน้ำและริมตลิ่งเพื่อตามเหยื่อที่หลุดรอดจากมือของมัน ด้วยหวังว่าเธอคงไปไม่ได้ไกล
เมื่อไม่เห็น…มันจึงเปลี่ยนใจใช้วิธีลอยคอตามลำน้ำที่ไหล สายตาเหี้ยมของมันก็สอดส่ายไปทุกทิศทุกทางจนโจมต้องหยุดเป็ระยะเพื่อไม่ให้มันมองเห็น!!!
โจมร้อนใจ…ที่เห็น่ระยะของมันห่างจากเอมไม่มากนัก หากเป็อย่างนี้อีกสักพักที่เธอโผล่ขึ้นมาเปลี่ยนลมหายใจอีก ก็จะถูกมันเห็นและถูกรวบตัว!!
เขายังอยู่ระยะห่างพอสมควร และเป็ไปได้ยากที่จะเข้าไปช่วยเธอได้ทัน
ความร้อนใจทำให้อยากเพิ่มความเร็วในการก้าวเดิน แต่ด้วยหนทางที่รกเรื้อและเต็มไปด้วยโขดหินอย่างนี้ทำให้ไม่ง่ายอย่างที่คิด
ความร้อนใจ และห่วงใยทำให้กระแสจิตภายในพลุ่งพล่าน ร้อนรน…จนอยากทะยานออกไปให้ได้เร็วกว่านี้
ทันใดนั้น!!!
โจมก็รู้สึกกลางหลังร้อนวูบวาบขึ้นมา ความร้อนวิ่งวนไปมาตามเส้นสายของรอยสักเสือเผ่น
ทำให้เขานึกถึง่เวลาที่เขาเข้าไปช่วยเอมที่ริมชายหาดคืนนั้น!!!
พลังประหลาดครั้งนั้นทำให้เขาตามติดไปถึงตัวเอม จนสามารถช่วยเธอให้หลุดรอดออกไปได้
ความร้อนวิ่งวนจากกลางหลังของเขาไปมาในครั้งนี้มีลักษณะเหมือนกัน
ครั้งนั้นพลังประหลาดนี้ทำให้เขามีพละกำลังเพิ่มขึ้น ทั้งสามารถเผ่นโผนโจนทะยานขึ้นคบไม้สูงๆได้อย่างง่ายดาย และมีสัญชาตญาณบางอย่างที่ตามแกะรอยเหล่าร้าย จนกระทั่งย่องเบาจัดการกับคนงานต่างชาติที่กำลังรุมล้อมเอมด้วยมือเปล่าเท่านั้น!!!
มันเป็เื่ที่ทำให้เขาประหลาดใจกับสิ่งแปลกๆที่เกิดขึ้นในวันนั้น แต่ด้วยเหตุการณ์ต่อเนื่องที่รุมล้อมเข้ามาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว เขาจึงทิ้งเื่ประหลาดของตัวเองไว้แค่นั้นก่อน…
แต่ในเวลานี้…ความร้อนที่วิ่งวนไปมาจากกลางหลัง เกิดขึ้นอีกครั้ง…!!!!
เกิดขึ้นขณะที่เขาร้อนใจว่าจะติดตามเอมที่ผุดดำผุดว่ายในลำน้ำให้พ้นเงื้อมมือทรชนหน้าเสี้ยมนั้นได้อย่างไร
ความร้อนที่วิ่งวนไปมาจากกลางหลัง เริ่มกระจายไปตามแขนขาของเขาจนรู้สึกเห่อพองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ใจที่ฮึกเหิม และพลังที่เหมือนอัดแน่นเบ่งพองให้ตัวเขาไม่สามารถอยู่เฉยๆได้…
ความมั่นใจบางอย่างเกิดขึ้นในใจ จนทำให้เขาไม่รีรออะไรอีก
โจมทะยานกายวิ่งไปข้างหน้าด้วยความแคล่วคล่อง…
606
