อลิสาไม่คาดคิดว่าเขาจะจูบจริงๆจ้องมาที่เขาด้วยความใ ดวงตาเบิกกว้าง เขาโอบแขนรอบเอวของเธอและอีกมือหนึ่งเชยคางเธอขึ้นเบาๆ ปิดริมฝีปากของเธออย่างแนบสนิท
เมื่อรู้สึกถึงอุณหภูมิที่ร้อนบนริมฝีปากของเธอร่างกายของอลิสาก็แข็งเป็หินทันที
อารัณย์ไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้นใช้ประโยชน์จากความใของหญิงสาว แทรกลิ้นเข้าไปในปากของเธอด้วยเขารู้สึกถึงความประหลาดในใจ จูบแรกของผู้หญิงคนนี้เป็ของเขา และความรู้สึกนี้ก็ไม่เลว แม้ว่าอลิสาจะมึนงงเล็กน้อยแต่การััที่อบอุ่นและสนิทสนมทำให้หัวใจของอารัณย์รู้สึกอ่อนโยนมากขึ้น
ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยนี้ทำให้หญิงสาวที่ไม่มีประสบการณ์ยากจะต้านทานยอมรับจูบลึกอย่างไม่คาดฝัน
ฉากแต่งงานเงียบลงอย่างกะทันหันอารัณย์จูบอลิสาราวกับว่าไม่มีใครคนอื่นอยู่อีกเลย
ดูเหมือนเป็การประกาศให้ฝูงชนทราบว่าต่อจากนี้ไปอลิสาคือภรรยาของเขา?
ในที่สุดการจูบที่ยาวนานสิ้นสุดลงเมื่ออลิสาเกือบจะขาดอากาศหายใจจากการจูบ
อารัณย์อดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อยอลิสาไม่ได้สังเกตเห็นการแสดงออกที่อ่อนโยนในดวงตาของเขารู้แต่เพียงว่าตอนนี้หัวใจของเธอประหม่า เมื่อหันกลับมามอง มีสายตามากมายมองดูเธอถูกจูบโดยเ้าบ่าว
เ้าบ่าวลงจากเวทีพร้อมเ้าสาวพากันไปพบแขกในงาน
เมื่อเห็นอลิสาอยู่ในชุดเ้าสาวที่สวยงามคุณปู่เจริญมีความสุขมาก “ในที่สุดหลานก็ได้มาเป็สมาชิกของครอบครัวเราแล้วมันดีมากเลย ขอให้อยู่กันไปจนแก่เฒ่า มีเหลนให้ปู่หลายๆคนนะ”
พ่อเฉลิม “ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุข…”
พ่อธานินทร์ กับแม่นารี“ฝากดูแลลูกสาวด้วยนะ…”
เขาพาเธอไปพบกับคนที่ไม่เคยพบมาก่อนอีกหลายคน
ญาติๆของอลิสาส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองไทยจึงมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถเดินทางมาร่วมงานแต่งงานได้
หลังจากแนนต้องคลอดก่อนกำหนดและเจเจก็ยุ่งมากจนไม่มีโอกาสได้พบกันเลย วันนี้ทั้งสองมาเพื่อแสดงความยินดีด้วย
โดยไม่คาดคิดว่าพี่เธียรจะมาด้วย“พี่มาเมื่อไรทำไมไม่บอก”
“มาถึงเมื่อคืน…”ชายหนุ่มพูดด้วยแววตาที่เจือรอยยิ้มและน้ำเสียงแสดงความผูกพัน
อลิสาไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรเพราะรู้ว่าพี่ชายของเธอพูดลักษณะแบบนี้เสมอ
แต่เมื่อเธียรโน้มตัวมากระซิบ“ดูแลตัวเองด้วย”
อารัณย์อดไม่ได้ที่จะหันมามอง
อลิสาพยักหน้าเงียบๆบางทีมีเพียงพี่เธียรที่รู้จักเธอดีที่สุดเท่านั้นที่สามารถบอกได้ว่าเธอไม่มีความสุขเลยในงานแต่งงานวันนี้
ขาของอลิสาเริ่มปวดเมื่อยเพราะไม่เคยใส่รองเท้าส้นสูงเดินเป็เวลานานแบบนี้เธอแทบจะลุกขึ้นยืนไม่ได้หลังจากดื่มอวยพรไปหนึ่งรอบ เธอมีดื่มไปเพียงสองสามแก้วหน้าของเธอแดงมีอาการเมาเล็กน้อย
อารัณย์สังเกตเห็นเขาจึงขยิบตาให้พิธีกร “หลังจากพิธีฉลองสิ้นสุดลงแล้วขอให้เราปรบมือส่งเ้าบ่าวเ้าสาวด้วยเสียงอันกึกก้องกัน!”
อารัณย์อุ้มอลิสาตัวลอย
“…ปล่อยฉันลง!”
อารัณย์เพิกเฉยต่ออาการขัดขืนของเธอและพูดเบาๆว่า “เธอเดินเองแทบไม่ไหวแล้ว…”
“…” เธอนิ่งเงียบนึกถึงขาที่ปวดเมื่อยและอาการเมาเล็กน้อย ตัดสินใจโอบคอของเขา
อารัณย์อุ้มอลิสาเดินบนพรมแดงที่ทอดยาวเปิดประตูรถและอุ้มเธอวางบนเบาะอย่างนุ่มนวล
จากนั้นชายหนุ่มขึ้นรถและสตาร์ทรถแล้วขับออกไป
640
