ฝาจีบแต่งตัวทะมัดทะแมงด้วยแจ็คเก็ตสีชมพูรูดซิปถึงคอเพื่อกันแดด สวมกางเกงยีน รองเท้าผ้าใบ ใส่ผ้าปิดปากและมีผ้าบัฟปิดทับใบหน้าและจมูกอีกชั้น สะพายกระเป๋าคาดอกสีดำ พร้อมถุงมือดำกันแดดกันลม ขับรถมอเตอร์ไซด์เกียร์ออร์โต้สีดำเทาท้ายรถมีกล่องส่งอาหารติดอยู่ มายังร้านกาแฟเล็กๆ ตกแต่งสไตล์เกาหลี เป็ร้านที่เพิ่งมากับบีมเมื่อวานและได้เจอณคุณกับภาณุที่นี่ ฝาจีบเลือกโต๊ะที่มีเก้าอี้เล็กๆ วางสองตัว เพราะเวลานี้มีแต่เขาและเธอเพียงสองคน ฝาจีบสั่งกาแฟกับน้องบุ๋มบิ๋มสองแก้ว ส่วนเมนูที่เธอสั่งสองแก้วเผื่อณคุณเห็นคงไม่ต้องเดา
“สวัสดีค่ะ ออร์เดอร์ยังไม่เห็นเข้าเลยค่ะ นั่งรอที่ร้านก่อนนะคะ รับเมนูอะไรดีเอ่ย”
“สวัสดีค่ะ พี่ขอ คาปูเย็น ไม่หวาน ไม่ใส่นมกับชินเนมอน ใส่แต่ฟองนม นะคะ”
“พี่นี่เองที่สั่งเมนูแปลกๆ มาที่ร้าน พี่ขับรถส่งอาหารด้วยหรือคะ”
“55555 ใช่แล้วค่ะ เพิ่งมาวันแรก”
“ถึงว่า ไม่ค่อยคุ้นหน้าพี่เลย”
“ต่อไปก็คงได้เห็นกันบ่อยขึ้นนะคะ”
ณคุณมาถึงร้านหลังเห็นฝาจีบกำลังคุยกับน้องบุ๋มบิ๋มที่บาร์กาแฟ
“สวัสดีค่ะพี่ณคุณ มาแต่เช้าเลยนะคะ”
“สวัสดีครับ น้องบุ๋มบิ๋ม ชวนเพื่อนพี่คุยแต่เช้าเลยนะ”
“เพื่อนพี่ณคุณเองหรือคะ”
“ครับ ชื่อพี่ฝาจีบ.....จีบ นี่น้องบุ๋มบิ๋มนะ”
“พี่เค้าน่ารัก ชื่อก็ยังน่ารักอีก ดีนะไม่คุยเื่พี่ณคุณให้พี่ฝาจีบฟัง 55555”
“หือ..มีเื่อะไรดีๆ หรือคะ..วันหลังเจอกันเราค่อยคุยกันเนอะ วันนี้เหยื่ออยู่ด้วย เดี๋ยวรู้ตัวหมด”
“สองสาวนี่เข้ากันดีทีเดียวเลยนะ เห็นต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นหล่ะ 55555”
“เสร็จพอดี กาแฟของพี่ฝาจีบสองแก้ว”
“ขอบคุณมากค่ะ”
ณคุณจ่ายเงินค่ากาแฟแล้วยกแก้วกาแฟทั้งสองแก้วไปนั่งที่โต๊ะ เพื่อรองานเข้า
“จีบเข้าระบบงานแล้วนะ”
“เรียบร้อย คุณกินข้าวมายัง”
“เรียบร้อยครับ จะได้ทำงานเต็มที่ อาชีพนี้อาหารกับน้ำอย่าให้ขาดนะ สำคัญมาก”
“ดีจริง จีบไม่ค่อยกินอาหารเช้าเท่าไหร่ ปกติก็กาแฟแก้วหนึ่งแล้วค่อยกินเที่ยงเอา”
“จีบคงต้องปรับตัวเื่การกินอาหารนะครับ งานแบบนี้หาเวลากินยาก เกิดหิวระหว่างทำงานนี่ลำบากเลยเพราะเราต้องทำงานแข่งกับเวลา รับเร็ว ส่งเร็ว”
“วันนี้จีบจะลองวิ่งแบบไม่พร้อมแบบนี้ก่อน จะได้รู้ว่าต้องเตรียมตัวยังไง”
“วันนี้สามชั่วโมงเบาๆ ลองดูนะ”
“สบายมาก จีบมืออาชีพทุกงาน ไว้ใจได้เลย”
ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บๆ ปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บปี๊บ...................
“ของจีบหรือของคุณอ่ะ......ของจีบเอง เย้ๆๆๆ”
“ร้านนี้เลย ออเดอร์สองแก้ว ส่งไม่ไกลเท่าไหร่กิโลกว่าๆ เอง จีบกดรับตรงนี้เลยครับ จีบดูหมุดเป็ใช่ไหม”
“ไม่มีปัญหา จีบเดินทางบ่อย”
“ออเดอร์ที่สามได้แล้วค่ะ ของพี่ฝาจีบใช่ไหมคะ” บุ๋มบิ๋มแจ้งเมนูที่ทำเสร็จแล้ว
“ของพี่เองค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”
“โอเค จีบได้ออเดอร์แล้ว เช็ครายการก่อนว่ารายการถูกต้องและครบไหม แล้วก็กดยืนยันรับออเดอร์เลย เพื่อดูหมุดและที่อยู่ของลูกค้า แล้วก็ลุย” ณคุณสอนฝาจีบอีกครั้งในการรับงาน
“คุณ ลูกค้ามีแต่หมุด ไม่บอกที่อยู่อ่ะ”
“จีบไปตามหมุดก่อน ถ้าถึงหมุดลูกค้าแล้วไม่เจอลูกค้าหรือที่ที่ให้จัดส่งก็โทรถามลูกค้าเลย บางทีมันก็ไม่ตรง บางทีก็ปักผิดที่ให้เราได้ลุ้นตลอดแหละ”
“เอ้า จีบลุยหล่ะกัน ถ้ามีปัญหาอะไรจีบจะโทรหาคุณนะ ขอบคุณมากเลย”
“เอาที่จีบสบายใจ โชคดีครับ”
ณคุณเดินไปส่งฝาจีบที่รถรอจนเตรียมของและเตรียมตัวเสร็จ มีมอเตอร์ไซด์ของไรเดอร์อีกคนมาจอดข้างๆ รถของฝาจีบ และทันทีได้เห็นหน้าหญิงสาวก่อนจะใส่หมวกกันน๊อคแล้วขับรถออกจากร้านไป เฮียเทนอดีตแว้นบอยกลับใจที่มีลายสักทั้งตัวถึงคอไม่เว้นแม้แต่ขอบตา จัดได้ว่าเป็ขาใหญ่ประจำโซนที่ค่อนข้างกว้างขวางและมีอิทธิพลมาก มีลูกน้องเป็โหลส่วนใหญ่ก็ทำงานเป็ไรเดอร์ตามแก เห็นแกน่ากลัวแบบนี้แต่แกตั้งใจทำงาน จิตใจดี ซื่อสัตย์ ไม่เอาเปรียบใคร ใครมีปัญหาอะไรหรือมีไรเดอร์ต่างโซนเข้ามาสร้างความวุ่นวายแกจะจัดการให้หมด โซนนี้จึงเป็ที่รู้จักกันว่าเป็โซนมาเฟีย ถึงแม้เฮียเทนจะมีลูกเมียแต่ยังไม่ทิ้งลายความเ้าชู้ที่ยังคงติดตัวเป็โลโก้ประจำตัวของแก เอ่ยถามณคุณเื่ฝาจีบ
“สวัสดีครับเฮียเทน” ณคุณเริ่มทักทายก่อน
“หวัดดีณคุณ ใครหว่ะน่ารักเชียว ไรเดอร์ใหม่หรือ ชื่ออะไรนะ”
“เพื่อนผมเอง ชื่อฝาจีบ เพิ่งมาทำงานวันแรก”
“แนะนำให้เฮียรู้จักหน่อยเด่ะ เผื่อจะได้ช่วยดูแล”
“คนนี้ผมดูแลได้ครับ ไม่อยากรบกวนเฮีย เฮียภาระเยอะแล้วไหนจะเจ๊อ้อย กับน้องฮีโร่แล้วลูกสมุนเฮียอีกเป็โขยง กลัวเฮียเหนื่อย”
“แหม๋ ไอ้คุณลากมาทั้งตระกูลเลยนะมึง ถึงแกจะหล่อแต่แกไม่เร้าใจเท่าเฮียหรอกจะบอกให้”
“ความหล่อมันเห็นๆ กันอยู่แล้วครับเฮีย แต่เื่ความเร้าใจ ผมไม่แสดงออกเฉยๆ ครับเฮีย........ห่ะ!!!!! งานเข้าแล้วงั้นผมลาก่อนนะครับเฮีย อ่อๆๆๆ น้องบุ๋มบิ๋มเพ้อหาเฮียตั้งนานแล้วนะครับ ผมลานะครับ สวัสดีครับเฮีย”
“ไอ่นี่ จัดใหญ่เลยมึง แทงแล้วหนี ระวังน้องฝาจีบมาหลงกูนะเว้ยย น้ำตาเล็ดแน่มึง"
ผ่านไปประมาณสิบนาทีฝาจีบถึงหมุดของลูกค้าแล้วซึ่งอยู่หน้าหอพักสามชั้นเข้าซอยแยกจากถนนใหญ่ประมาณสี่ร้อยเมตร ฝาจีบโทรหาลูกค้า ไม่นานลูกค้าก็รับสาย
“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าที่อยู่ที่ลูกค้าให้จัดส่งใช่หอพักแฮปปี้ไหมค่ะ” มีเสียงโหวกเหวกแทรกมาที่ปลายสายเหมือนกับมีคนรวมกันอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบคน ฝาจีบเริ่มมั่นใจว่าไม่น่าจะใช่หอพักที่ผู้เช่าทุกคน้าความสงบแน่นอน
“สวัสดีครับ พอดีว่าที่ผมให้จัดส่งหมุดมันมาไม่ถึงนะครับ รบกวนน้องขับรถจากหอพักมาประมาณสามร้อยเมตรตรงมาตามถนนลูกรังแล้วจะเจอทุ่งนา จะเห็นคนงานเยอะๆ อยู่กลางทุ่งนา ขับมาตามคันดินเข้ามาส่งตรงเพิงกลางทุ่งนาให้หน่อยครับ ขอบคุณครับ.....ตู๊ดๆๆๆๆๆๆๆ”
ฝาจีบนิ่งไปั้แ่ลูกค้าบอกว่าทุ่งนา จนกระทั่งอธิบายเสร็จพร้อมตัดสายทิ้งไม่มีตัวเลือกอะไรให้เธอนอกจากคุณต้องมาส่งๆๆๆๆ ฝาจีบนึกถึงคันนาถ้าเธอขับตกลงไปกลางทุ่งนาจริงๆ สภาพจะเป็ยังไง แล้วเธอจะขับรถกลับบ้านไปสภาพไหน ไม่อยากจะคิดเลย
‘งานแรกของวันนี้หรือนี่ ไม่อยากจะเชื่อเลย เอาหล่ะมาถึงค่อนทางแล้วเป็ไงเป็กัน’
ฝาจีบขับไปตามที่ลูกค้าบอกใจหนึ่งก็ห่วงออเดอร์น้ำที่อยู่ในกล่องมันจะเหลือถึงลูกค้าไหม ขับผ่านลูกรังที่มีแต่หินดินทรายนุ่มๆ ที่พร้อมจะให้เธอไปนอนกลิ้งเล่นไปแล้ว ฝาจีบมองไปข้างหน้าเห็นเพิงกลางทุ่งไกลๆ และมีคนจำนวนหนึ่งที่กำลังทำงานกันอย่างเร่งรีบแข่งกับความร้อนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุ่งนาเขียวขจีหลายสิบไร่เต็มไปด้วยต้นกล้าข้าวขนาดเล็กที่ชาวนาปลูกไว้ขาย เป็บรรยากาศที่เธอเคยััได้จากร้านกาแฟที่เธอมักจะไปกับเพื่อนๆ ที่ทำงานเก่า แต่นั่นแค่วิวประกอบร้าน แต่นี่เธอมาััของจริงดินจริง หญ้าจริง คันนาจริง วิวสวยมาก ทุ่งนาเขียวสุดลูกหูลูกตาเหมือนพรมผืนใหญ่ที่น่าะโไปนอนกลิ้งทั้งวันทั้งคืนจริงๆ และไม่ลืมที่จะถ่ายรูปสวยๆ ไว้ก่อน.....จากการคำนวณระยะทางจากที่เธอจอดรถอยู่ถึงเพิงเป้าหมายน่าจะประมาณสามร้อยเมตร คันนาขนาดเท่าระยะความกว้างของล้อรถกระบะหนึ่งคัน บาง่เป็หลุมมีน้ำขัง บาง่หน้าดินมีแต่หญ้า งานเกือบสำเร็จแล้วอีกนิดเดียวฝาจีบตัดสินใจค่อยๆ ขี่รถตามรอยล้อรถกระบะอย่างช้าๆ จนใกล้ถึงเพิงแล้วอีกหนึ่งร้อยเมตรสองตาจ้องแต่เพิงกลางทุ่งนาเป้าหมายจึงไม่ทันดูว่าข้างหน้ามีร่องดินเละๆ .....
“อ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงร้องของฝาจีบทำให้คนงานนับสิบหันมามองที่เธอพร้อมกับมีชายวัยกลางคนอยู่ที่เพิงกลางทุ่งนาคือลูกค้าที่สั่งกาแฟวิ่งมาช่วยยกรถออกจากร่องดิน
“น้องๆๆ เป็อะไรไหม”
“ไม่เป็รายค่ะ รถติดยกออกไม่ได้ค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ”
“หือ...เปื้อนโคลนหมดเลยทั้งรถทั้งคน”
“ไม่เป็ไรค่ะ ดีนะกาแฟไม่คว่ำซักแก้ว”
“หนึ่งร้อยยี่สิบบาทนะ อ่ะ...พี่ให้สองร้อยไม่ต้องทอนนะ”
“เอ่อ ขอบคุณมากนะคะ เห่อๆๆๆๆๆ”
อายแค่ไหนไม่รู้แต่ที่รู้คือไม่มาที่นี่อีกแน่นอน เกิดมายังไม่เคยพลาดท่าขนาดนี้ แก้มเริ่มแดงเหมือนตูดลิงแต่เธอยังคุมอารมณ์ได้ รถที่ล้างมาใหม่เอี่ยม รองเท้าผ้าใบสีขาว ไล่ไปถึงขากางเกงยีนมีแต่โคลนกระเด็นติดเต็ม หมดกันวันนี้ ยังดีนะได้ทิปตั้งแปดสิบบาท สภาพแบบนี้คงไม่กล้าไปไหนต่อ พอแค่นี้หละกัน....
ก่อนขับรถกลับฝาจีบไม่ลืมที่จะถ่ายรูปไว้ส่งไปให้ณคุณดูสองรูป befor & after.....พร้อมข้อความ ‘จบกันวันนี้’
‘ห่ะ....ไปทำอะไรมาจีบเละหมด’ ณคุณไม่รู้จะขำหรือสงสารดี ถ้าทำเป็เื่ตลก ขำขำก็กลัวฝาจีบจะหมดกำลังใจทำงาน
‘ค่อยเล่า จีบกลับบ้านก่อนนะ ไม่ต่อหล่ะ.....พอแค่นี้ (สติ๊กเกอร์น้องแมวร้องไห้) ’
‘ตอนเที่ยง คุณซื้อข้าวไปให้ที่บ้านไหม ว่างสองชั่วโมง’
‘ขอบคุณมากๆ เลยคุณ สภาพแบบนี้จีบคงไม่แวะไหนแล้วหล่ะ เที่ยงเจอกันนะ แง้ๆๆๆ’
‘ครับจีบ’
ทันทีที่ออกกะตอนเที่ยงณคุณรีบซื้ออาหาร ขนมและเครื่องดื่มไปกินกับฝาจีบที่บ้าน เขามีเวลาถึงสองชั่วโมงที่จะได้ทำความรู้จักกับฝาจีบมากขึ้น ฝาจีบเป็คนคุยเก่ง สนุกสนานและเป็คนที่คิดบวกไปซะทุกเื่แม้แต่เื่วันนี้ที่ไปส่งกาแฟให้ลูกค้า จากเื่ที่น่าจะทำให้เกิดความไม่พอใจจนไม่อยากจะทำงานก็กลายเป็เื่ตลกชวนหัวเราะไป ทั้งคู่คุยกันเพลินจนถึงเวลาที่ณคุณเข้ากะบ่ายอีกครั้ง
“พรุ่งนี้จีบเลือกกะทำงานเวลาเดิม ไม่รู้จะเจออะไรแปลกๆ อีก มันมีให้ลุ้นตลอดเลยเนอะงานนี้”
“นี่แหละเสนห์ของงานนี้ จีบจะเจอเื่แปลกๆ อีกเยอะที่มีให้ลุ้นตลอดรับรองว่าจีบต้องหลงรักงานนี้แน่นอน”
“เวลาไวจริง งั้นคุณไปทำงานก่อนนะ ค่อยเจอกัน”
“ขอบคุณมากนะที่เลี้ยงข้าว แหม๋คุณนี่หน้าตาดีไม่พอแถมใจดีอีกต่างหาก 55555”
ถึงแม้ณคุณจะเคยได้ยินผู้หญิงชมเื่หน้าตาดีมาั้แ่เด็กแล้ว แต่ไม่เคยรู้สึกดีเป็พิเศษเหมือนคำพูดที่ออกจากปากฝาจีบเลยสักคน แม้จะเป็คนผิวสองสีแต่เห็นได้ชัดเลยว่าแก้มแดงระเรื่อไปถึงใบหู หน้าที่เริ่มร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปทั้งตัว ณคุณรีบเดินไปสวมผ้าบัฟและหมวกกันน๊อคปิดบังความรู้สึกที่มันกำลังฟ้องออกมา เกือบไม่ทัน ยัง....ณคุณยังไม่อยากให้ฝาจีบรู้ตอนนี้ว่าเค้ารู้สึกอย่างไรกับเธอ
‘ณคุณอยากเก็บความรู้สึกแบบนี้ไว้นานๆ กลัวว่าถ้าฝาจีบไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับเค้า……แล้วเธอจะหายไป’