Chapter 19
นี่คือคำเตือน
เช้าวันต่อมา
หลังจากถ่ายเอ็มวีกันจนเสร็จสิ้นทุกคนก็เตรียมเก็บของกลับบริษัท
"เร็วมากเลยเนอะ ไม่คิดเลยว่าจะเสร็จไวขนาดนี้"
โจเซฟว่าพร้อมลากกระเป๋าเดินทางมาด้วย ตอนนี้ทุกคนอยู่กันที่สนามบิน
"นั่นสิ เหมือนยังสูดอากาศบริสุทธิ์ไม่เต็มที่เลย"
อรัณยิ้มๆ
"เดี๋ยวพวกเธอต้องไปถ่ายบางซีนในMvที่สตูดิโออีกไงจ๊ะ ซีนที่ทะเลตัดใส่ในMVจริงๆก็เหลือไม่เยอะ"
ชวนฝันพูดขึ้นมา ดูท่าจะต้องเหนื่อยอีกเยอะกับการเดบิวต์ครั้งนี้
"มันต้องมีซีนเต้นด้วยนี่ คงต้องถ่ายในสตูจริงๆ"
คีตาพูดขึ้นแล้วนึกตามที่ชวนฝันบอก
"เป็ไงกันบ้างหนุ่มๆ"
ไอวาเดินยิ้มร่าเข้ามาหาว่าที่ศิลปินวงใหม่ของบริษัทเดียวกัน เธอควงแขนของราวินเดินเข้ามา
ชวนฝันเห็นแบบนั้นก็เลื่อนสายตาลงไปมองแขนของไอวาที่ควงอยู่กับแขนแกร่งของราวิน
เมื่อคืนแขนแกร่งนั้นใช้กอด ใช้โอบเธออยู่เลย แต่พอเป็สถานที่ต่อหน้าคนเยอะๆแขนแกร่งนั้นกลับเป็ของคนอื่นไปเสียแล้ว น่าน้อยใจยิ่งนัก
"เหนื่อยเลยครับพี่ไอวา ตอนพี่เปิดตัวเป็ศิลปินเดี่ยวใหม่ๆถ่ายนานมั้ยครับmv"
มินโฮถามขึ้นบ้าง เขานึกว่าจะจบแค่ถ่ายที่ทะเล แต่ของจริงไม่ใช่เลย ต้องไปถ่ายทำที่สตูดิโอนอกรอบอีกเพราะต้องแทรกซีนเต้นเข้าไป
"ของพี่เหรอ อืมม ก็ประมาณวันเดียวก็เสร็จแล้วนะ ของพี่เป็ศิลปินเดี่ยวเน้นร้องนี่นะ ไม่ต้องเต้นแบบน้องๆนี่"
ไอวาตอบด้วยเสียงหวานๆ พื้นฐานแล้วเธอเป็คนน่ารัก นิสัยดี แต่ติดตรงที่ว่าเอาแต่ใจเพราะบ้านรวยแถมยังตามใจลูกสาวคนนี้มากๆอีก
"สุดยอดไปเลย ผมตามทุกเพลงของพี่เลยนะครับ ยังรอฟังเพลงใหม่อยู่น้า"
มินโฮตอบกลับไป วงไอบีคนอื่นเองก็ยิ้มๆ แน่นอนว่าพวกเขาติดตามผลงานของไอวาอยู่แล้วเพราะเป็ศิลปินค่ายเดียวกัน
"รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันขึ้นเครื่อง"
เสียงทุ้มนิ่งของราวินเอ่ยขึ้น ไอวาหันไปมองหน้าเขานิดนึงอย่างครุ่นคิดอะไรอยู่ในใจ
"ค่ะ ไปกันเถอะนะทุกคน"
ไอวายิ้มให้สมาชิกวงไอบีแล้วควงแขนราวินเดินนำหน้าไป
"พี่ไอวานี่สวยมากเลยนะ แถมนิสัยดีอีกต่างหาก บ้านก็ร๊วยรวย โคตรเหมาะสมกับพี่วินเลย"
มินโฮหันมายิ้มร่ากับเพื่อนๆ เขามันแฟนตัวยงของไอวาเลยล่ะ
"เออ รีบไปกันเถอะพวกเรา เดี๋ยวจะไม่ทัน"
คีตาตอบแบบปัดๆไม่ได้สนใจอะไร
คนที่สนใจ เก็บข้อมูลอยู่ก็คือชวนฝัน...สองคนนั้นคงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วสินะ ถึงขั้นเดินควงแขนกันออกนอกหน้าแบบนั้นได้
ณ บริษัท Rw กรุ๊ป
ทุกคนเดินทางกลับมาจนถึงบริษัท ตอนนี้ก็เป็เวลาบ่ายสามกว่าๆ อีกประมาณสองชั่วโมงจะได้เวลาเลิกงาน
"ยังไงวันนี้กลับไปพักผ่อนกันก่อนนะวงไอบี ส่วนคุณชวนฝันจะต้องเข้าประชุมพร้อมกับท่านประธานนะครับ ผู้กำกับเองก็จะเข้ามาด้วย"
ธานีแจ้งรายละเอียดให้เด็กๆแยกย้ายไปพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ต้องถ่ายกันต่อ ส่วนชวนฝันต้องเข้าประชุม เธองุนงงเล็กน้อยว่ามันคือการประชุมอะไร
"ประชุมอะไรเหรอคะ?"
เธอเหมือนไม่รู้เื่อะไรเลยสักอย่าง แต่ก็เพราะพึ่งจะย้ายมาทำงานจึงยังไม่รู้อะไรมากนัก
"ประชุมรวมผู้ถือหุ้นครับ จะคุยเื่รายละเอียดของวงไอบี รวมถึงแผนการตลาดที่จะเดบิวต์"
"อ๋อ ได้ค่ะ"
ชวนฝันรับคำและเตรียมตัวรอเข้าประชุม ตอนนี้ไม่รู้ว่าราวินกับไอวาหายไปไหนแล้ว ลงเครื่องมาก็ไม่เจอทั้งคู่ เธอกลับจากสนามบินมาที่บริษัทโดยนั่งรถกลับมากับเด็กๆ ไม่เหมือนขาไปที่มีราวินไปด้วย
หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงเวลาการเข้าประชุม
ชวนฝันเดินเข้ามานั่ง สักพักธานีและผู้ถือหุ้นหลายๆคนก็เข้ามา รวมทั้งราวินและไอวาด้วย
ตามปกตินักร้องคงไม่มีบทบาทในการเข้าร่วมประชุมแผนการตลาดของศิลปินวงอื่น แต่เพราะไอวาเป็ลูกสาวของผู้ถือหุ้นรายใหญ่เธอจึงมีอภิสิทธิ์พิเศษมากกว่าใครๆ
"สวัสดีครับทุกท่าน อย่างที่รู้กันดีว่าบริษัทของเรากำลังจะมีการเดบิวต์ศิลปินบอยแบนด์วงใหม่ชื่อว่า 'วงไอบี' ล่่าสุดเมื่อสองวันที่ผ่านมาเราได้ยกกองไปถ่ายทำเอ็มวีกันที่ทะเลทางภาคใต้มา.."
ธานีเอ่ยเปิดงานและชี้แจงรายละเอียด เขาร่ายยาวไปเรื่อยๆเกี่ยวกับคอนเซปต์วง แนวเพลง รายละเอียดเอ็มวี
"ผมก็เข้าใจนะคุณวินเื่ที่จะเปิดตัวศิลปิน แต่บริษัทเรายังไม่เคยเดบิวต์วงบอยแบนที่ไม่ใช่ศิลปินเดี่ยวเลย ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็การลงทุนที่เสี่ยงเกินไปรึเปล่่า"
ราเมษหนึ่งในผู้ถือหุ้นเอ่ยขึ้น เขาพยายามคัดค้านการเดบิวต์วงบอยแบนนี้มาหลายปีั้แ่เริ่มโปรเจกต์ แต่ก็ต้องตีตกไปเพราะเป็เสียงข้างน้อย
"ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณราเมษนะครับ แต่ทั้งนั้นทั้งนี้ผมว่าเราหารือกันมาสักพักใหญ่แล้วสำหรับการจะเดบิวต์ศิลปินทั้งสี่คน และตอนนี้แผนการดำเนินงานก็ใกล้จะลุล่วงเต็มที แนวโน้มศิลปิลกลุ่มในไทยตอนนี้ก็เริ่มกลับมาได้รับความนิยมมากขึ้น และแผนการตลาดเราก็เขียนกันมานานแล้ว ผมว่ามันคงจะคุ้มค่าที่เราจะได้ลองนะครับ"
ชวนฝันที่นั่งประชุมอยู่ด้วยอดไม่ได้ที่จะแอบลอบมองหน้าของราวิน เขาดูมุ่งมั่นมากเมื่อพูดถึงศิลปินวงไอบี ก็อย่างว่่าล่ะนะ...ราวินไม่ใช่แค่นักธุรกิจที่เข้ามาจับสิ่งนี้เพราะมันได้เงิน แต่หัวใจของเขามันมีเสียงเพลงอยู่ในนั้นจริงๆ ราวินเป็ศิลปินมาั้แ่กำเนิด...มันไม่ใช่เพียงพร์ แต่มันคือจิติญญาเลยล่ะ
"ดิฉันว่ามันก็ไม่เสียหายนะคะ อย่างที่เราเห็นกันว่าคุณราวินเองปั้นใครขึ้นมาก็ดังทั้งนั้น อย่างน้อยไอวาลูกสาวดิฉันก็ดังปรอทแตกจนเพลงฮิตไปทั่วบ้านทั่วเมือง แม้ครั้งนี้จะเป็ศิลปินกลุ่ม แต่ดูจากแนวเพลงและความสามารถของเด็กๆวงไอบีแล้ว ดิฉันคิดว่าคงไม่ยากเกินไปที่จะดังได้ค่ะ"
ผู้หญิงคนนั้นคงจะเป็แม่ของคุณไอวาสินะ ชวนฝันคิดในใจแล้วมองหน้าของเธอคนนั้น แม้จะมีอายุแต่ก็สวยมากเลยล่ะ...
"งั้นคุณ...พนักงานใหม่ ผู้จัดการวงไอบี คุณคิดเห็นอย่างไรกับการที่วงไอบีจะเดบิวต์ จากการที่คลุกคลีกับเด็กๆในระยะเวลาสั้นๆ พวกเขาดูสามัคคีกันมั้ย?"
ผู้ถือหุ้นชายคนนั้นหันมาถามชวนฝันบ้าง เธอถึงกับเหวอไปเลยเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมีบทพูดในการประชุมที่แสนจะเคร่งเครียดนี้ และนี่ก็คือการเข้าห้องประชุมครั้งแรกของเธออีกด้วย
"อะ เอ่อ ถะ ถามดิฉันเหรอคะ ..เอ่อ สำหรับตัวดิฉันเองคิดว่าน้องๆสมาชิกดูรักและสามัคคีกันดีค่ะ ยังไม่เคยเห็นทะเลาะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว ดิฉันคิดว่าน้องๆจะจับมือกันฝ่าฟันอุปสรรคที่จะเจอต่อไปในอนาคตได้อย่างแน่นอนค่ะ ที่สำคัญทุกคนต่างก็มีความสามารถแต่ละด้านที่แตกต่างกันไป หากมารวมกันแล้วเอาจุดเด่นของแต่ละคนประกอบเข้าด้วยกันแล้วก็คงจะเป็วงไอดอลชายที่เพอร์เฟ็กต์มากๆเลยค่ะ"
ชวนฝันพูดออกไปจากใจจริง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเธอก็จะขอเป็กำลังใจให้น้องๆวงไอบีเดบิวต์ผ่านไปได้อย่างรายรื่นไร้ซึ่งอุปสรรค
ขอให้เด่น ขอให้ดัง ขอให้เพลงปังนะน้องชายของพี่ ชวนฝันภาวนาในใจลึกๆ ทุกคนล้วนมีความฝัน ดูจากสภาพการประชุมที่แสนเคร่งเครียดนี้แล้ว การที่วงไอบีจะเทรนด์เป็เด็กฝึกจนผ่านมาถึงขั้นได้เป็ศิลปินคงไม่ใช่เื่ง่ายเลยจริงๆ
หลังจากนั้นภายในห้องประชุมก็พูดกันถึงแผนการตลาดคร่าวๆ การโปรโมต และวางตัวจะพาเด็กๆไปออกรายการเรียลลิตี้ต่างๆเพื่อเพิ่มกระแส ซึ่งสิ่งนี้เป็สิ่งที่ชวนฝันต้องคอยฟังให้ดีแล้วจดเอาไว้
เมื่อประชุมกันเสร็จก็ได้เวลาเลิกงานพอดี ชวันเดินออกมาหน้าบริษัทอย่างห่อเหี่ยว มันเหนื่อยและเพลียอย่างบอกไม่ถูก
เดินทางกลับจากทะเลนั่งเรือ นั่งเครื่องบิน ต่อรถ กลับมาก็ต้องเข้าประชุมอีก เรียกได้ว่าหนักเอาการเลยสำหรับกิจวัตรในวันนี้
รถยุโรปคันหรูจอดลงที่ด้านหน้าของเธอก่อนจเเลื่อนกระจกลง
"คุณไอวา..."
ชวนฝันอุทานออกมาเบาๆเมื่อเห็นว่าคนที่ขับมาจอดคือนักร้องสาวแฟนของประธานบริษัท
"จะไปไหนเหรอ ไปกับฉันสิ เดี๋ยวฉันไปส่ง"
ไอวาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับยิ้มๆ
"เอ่อ มะ ไม่เป็ไรค่ะ เดี๋ยวฝันเดินไปรอรถที่ป้ายรถเมล์หน้าบริษัทนี่เองค่ะ"
ชวนฝันยิ้มเจื่อนๆแล้วปฏิเสธออกมา เธอไม่ค่อยอยากเผชิญหน้ากับไอวามากนัก มันเหมือนมีความรู้สึกผิดอยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูก
"ขึ้นมาสิ เดี๋ยวฉันไปส่งเอง"
ไอวายิ้มเย็นๆ น้ำเสียงกึ่งบังคับนั้นทำให้ชวนฝันไม่อาจเลี่ยงได้
"เอ่อ ค่ะ"
เธอยอมขึ้นไปนั่งที่เบาะข้างคนขับเพราะถ้าหากปฏิเสธอีกเป็ครั้งที่สองคงไม่ดีแน่
"บ้านเธออยู่ไหนล่ะ ฉันจะไปส่ง"
ไอวาวนรถออกมาจากบริษัทแล้วมองตรงไปข้างหน้า
"ฝันเช่าหออยู่แถวๆxxค่ะ"
"อืม เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง"
ชวนฝันนั่งเงียบไม่กล้าพูดอะไรออกมา กลัวว่าจะเผลอพูดอะไรแปลกๆออกไป
"ฉันถามจริงนะ เธอเป็อะไรกับพี่วิน? ผู้หญิงของพี่วินงั้นเหรอ"
จู่ๆไอวาก็พูดขึ้นมาท่่ามกลางความเงียบ ทำเอาชวันถึงกับไปไม่เป็
"เอ่อ คุณวินก็เป็เ้านายของฝันไงคะ"
"อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะชวนฝัน! ขอเตือนเธอเอาไว้ว่าอย่ามายุ่งกับพี่วินของฉันอีก ถ้ายังไม่เลิกยุ่งเธอเจอดีแน่!"
"..."
ชวนฝันพูดไม่ออก เธอนึกถึงคำที่ธานีเคยบอกว่าอย่าให้ไอวารู้เื่ของเธอและราวิน แต่ตอนนี้ไอวารู้แล้ว..
"ฉันจะแกล้งทำเป็ไม่รู้ ไม่เห็น ถ้าภายในสามวันเธอไม่เก็บของออกจากบริษัทนี้ได้เราคงได้รู้กัน เตรียมใจไว้ให้ดีๆล่ะชวนฝัน"
ปึ้กก!
เสียงรถเบรกกะทันหันจนหัวของชวนฝันกระแทกกับคอนโซลรถ
"โอ๊ย!"
เธอร้องออกมาอย่างเ็ปแล้วแตะที่หัวก็มีเืไหลซึมออกมา คงเพราะเบรกแรงและกะทันหัน บวกกับเธอไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย
"ลงไปจากรถฉันได้แล้ว นี่แค่เตือนเบาๆนะ อย่าให้ฉันต้องทำมากไปกว่านี้เลย"
ไอวาไล่เธอลง ชวนฝันรีบเปิดประตูลงจากรถ
เมื่อเธอลงมาไอวาก็ขับรถออกไปด้วยความรวดเร็ว ชวนฝันได้แต่มองตามรถคันนั้นไปด้วยความรู้สึกเสียใจ
เธอเสียใจที่ทำเื่ผิดศีลธรรม สงสารและเห็นใจไอวา แต่ตัวเธอนั้นก็มีความจำเป็
ร่างกายของชวนฝันในตอนนี้บอบช้ำไปหมด เธอคงจะต้องหาโรงพยาบาลใกล้ๆเพื่อทำแผลที่หัวก่อนตอนนี้
ฉันคงออกไม่ได้หรอกค่ะ ออกแล้วฉันจะเอาอะไรกิน งานสมัยนี้ใช่จะหาได้ง่ายๆ ชวนฝันคิดในใจ แม้จะต้องเจออะไรต่อจากนี้เธอก็ต้องยอม ไหนจะต้องหาเงินใช้หนี้อคิณอีก...
21K
