ดาวโหลด Ebook ได้ที่เว็บ MEB นะคะ
“ก็ไปสิ ผมก็แค่นั่งไปด้วยเฉย ๆ เอะหรือธุระที่ว่าคือการนัดเจอแฟน...ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย ไหน ๆ วันนี้คุณก็มาเป็กอขอคอพี่สาวผมกับคุณรามแล้ว ผมจะได้เอาคืนบ้าง...แต่จะว่าไป คุณมีแฟนอยู่แล้วทำไมต้องมายุ่งกับคู่หมั้นพี่สาวผมด้วย หรือคนเดียวมันไม่พอ” ธนภูมิถามด้วยสีหน้าจริงจัง แต่ก็โดนอีกฝ่ายด่ากลับ
“ไอ้ผู้ชายบ้า ! ไอ้...” ยังไม่ทันที่จะได้ด่าต่อ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ธิษณามดีคว้าเ้าเครื่องมือสื่อสารที่กำลังแผดเสียงขึ้นมาดู แล้วรีบกดรับเมื่อเป็เบอร์ของครูเวรที่เพิ่งวางสายไปก่อนหน้านั้นไม่นาน
“ว่าไงคะครูหน่อย...อะไรนะคะช่างประจำไม่อยู่ไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด” ธิษณามดีเงียบฟังต้นสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ท่อประปาในห้องน้ำของโรงเรียนแตก โทรตามช่างประจำกลับพบว่าอีกฝ่ายไม่อยู่บ้านซะงั้น จะเปลี่ยนเองก็ทำไม่เป็ สงสัยคงต้องลองหาคนอื่น
“มีไรเปล่าคุณ...กิ๊กของแฟนคุณโทรมาราวีหรือไงหน้าเครียดเชียว” ธนภูมิถามพลางเลิกคิ้วมองหญิงสาวด้วยท่าทียียวนเช่นเคย
แต่คราวนี้นอกจากธิษณามดีจะไม่โกรธเขาแล้ว กลับทำให้เธอรู้สึกมีความหวังขึ้นมา และได้แต่หวังว่าผู้ชายปากเสียจอมหาเื่คนนี้จะมีประโยชน์บ้าง
“แป๊บหนึ่งนะคะครูหน่อย” เธอบอกต้นสายแล้วหันมาคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ “คุณเปลี่ยนท่อประปาได้หรือเปล่า”
“ก็พอได้ ถามทำไม” ชายหนุ่มถามอย่างสงสัย แต่คำตอบที่ได้รับคือรอยยิ้มกว้างที่ธนภูมิไม่คาดคิดว่าจะได้มันจากเธอ ก่อนคนถามจะหันไปคุยโทรศัพท์ในมือต่อ
“ได้คนช่วยแล้ว เดี๋ยวกะทิจะรีบไป แค่นี้นะคะ” ธิษณามดีวางสาย สตาร์ทรถเคลื่อนมันออกไปอย่างไม่รีรอ ท่ามกลางความงุนงงของคนที่ก่อนหน้านี้บอกว่าอยากจะไปด้วย
“ยอมให้ผมไปด้วยแล้วเหรอ”
“เปลี่ยนท่อประปาได้ ก็ถือว่าคุณพอมีประโยชน์อยู่บ้างละนะ” ธิษณามดีตอบโดยที่ไม่ละสายตาจากถนนตรงหน้า
“เปลี่ยนท่อ แล้วทำไมไม่ใช่แฟนคุณล่ะ มาใช้ผมทำไม”
“ถ้ามี จะขอให้คุณช่วยทำไมล่ะ” พูดแล้วก็ชะงักเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเผลอพูดมากไปแล้ว
“ไม่น่าเชื่อ” ธนภูมิพูดกับตัวเองพลางมองเสี้ยวใบหน้าใส ๆ ของหญิงสาวที่เขาเองต้องยอมรับเลยว่าสวยน่ารักจนไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะหัวใจยังว่าง
“ใช่ ฉันเองก็ว่าไม่น่าเชื่อเหมือนกัน ที่ผู้ชายปากเสียอย่างคุณจะทำอย่างอื่นที่เป็ประโยชน์ได้นอกจากกัด...แล้วฉันจะรอดูผลงาน”
หลังจากรับยาเคลียร์ค่ารักษาเสร็จ รอไม่นานเท่าไหร่ลุงคนขับรถก็มาถึง และเมื่อไปส่งรามิลขึ้นรถแล้วนิพาดาก็เดินกลับเข้ามาที่โรงพยาบาลอีกครั้งเพื่อหาธนภูมิ เมื่อไม่เจอเธอจึงต่อสายหาน้องชายที่เธอก็ไม่รู้ว่าตรวจเสร็จแล้วหรือยังไม่เสร็จกันแน่
“ครับพี่”
“ตอนนี้แกอยู่ไหน ตรวจเสร็จยัง” นิพาดาถามพลางกวาดสายตาไปทั่วโรงพยาบาลเผื่อเจอตัวน้องชาย แต่คำตอบที่ได้ทำให้คิ้วเรียวสวยต้องขมวดมุ่น
“เสร็จแล้วครับ ตอนนี้ผมอยู่โรงเรียน”
“โรงเรียน !” นิพาดาทวนคำอย่างประหลาดใจ ตอนแรกคิดว่าน้องชายกวนประสาท และเธอกำลังจะต่อว่าทางโน้นก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
7K
