ตอนที่ 9
แป้งร่ำขอตัวกลับทันที...หลังจากเดินออกมาพร้อมกับคุณกาญจนาแม้ผู้ใหญ่ตรงหน้าจะเอ่ยท้วงว่าอย่าเพิ่งกลับ แต่ใจเธอบอกกับตนเองว่าควรจะรีบไปจากที่ตรงนี้...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมรู้แต่เพียงว่าขอบตามันร้อนผ่าว เหมือนมีน้ำใสๆคล้ายจะหยดจากขอบตา
ทุกขณะที่ก้าวเท้าออกจากเขตบ้านกัลปพฤกษ์เธอไม่อยากเหลียวหลังกลับไปมองสักนิด เพราะกลัวเหลือเกินหากว่าหันไปแล้วอาจจะเจอคนทั้งคู่นั้นยืนเคียงกัน เธอไม่อยากเห็นภาพนั้นตอกย้ำมือสั่นมากขึ้นเมื่อควานหากุญแจรถในกระเป๋าสะพาย แล้วมันก็ร่วงลงพื้นขณะที่เสียงผู้ชายคนหนึ่งร้องเรียกชื่อเธอ
“คุณแป้งครับ”
ลายเสือมาอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เขาช่วยเก็บกุญแจรถแล้วยื่นมาให้ เมื่อรับกุญแจรถคืนมา จึงเอ่ยถาม
“มีอะไรกับฉันรึเปล่า”แป้งร่ำพยายามบังคับเสียงให้เป็นปรกติ
“ผมอยากขอเวลาคุยกับคุณแป้งสักหน่อย”
“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณธุระของฉันที่นี่จบแล้ว” เธอรู้ว่าการพูดเหมือนหักห้ามใจมันยากเย็นแต่เธอก็พยายามจะระวังท่าทีรวมถึงระงับน้ำเสียงอันโศกสลดไม่ให้ผู้ชายตรงหน้ารับรู้
แป้งร่ำสบตาชายหนุ่มตรงๆเพียงเสี้ยวเมื่อเห็นเขาจ้องตอบไม่ลดละ เธอจึงเป็นฝ่ายหลบตาเสียเอง แล้วพูดต่อ “ถ้าจะคุยอะไรก็ว่ามาฉันจะรีบไป”
“คุณแป้งเป็นคนรักของนายปลาเหรอครับ”
คำถามโต้งๆจากปากลายเสือทำเอาหญิงสาวหน้าซีดเผือดทันตา เธอเม้มปากสนิท เบี่ยงตัวจากจุดที่ยืนอยู่เดินอ้อมกลับไปยังประตูรถด้านคนขับ...ช่วงเวลาสั้นๆที่เธอนับหนึ่งถึงสิบในใจว่าควรจะมีคำตอบเช่นไรมันช่างยาวนานเป็นชั่วโมง ก่อนตัดสินใจพูดขึ้น
“แล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย”
ดวงตาตัดพ้อคนถามคล้ายอยากจะฝากไปถึงเพื่อนของเขา ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นเรียบเฉยติดจะบึ้งด้วยซ้ำ
แป้งร่ำมองตอบคนที่ถามเห็นแวบหนึ่งที่ดวงตาเขาหม่นแสงลง แต่เธอก็ไม่สนใจมันแล้ววินาทีถัดไปจู่ๆชายหนุ่มก็โพล่งขึ้น กับคำถามที่ทำให้เธอมึนงงจนชาไปหมด
“ถ้าคุณแป้งไม่ได้เป็นคนรักของนายปลาผมจะได้จีบคุณไงครับ”
หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าแรงๆก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วรีบเปิดประตูรถขึ้นไปนั่ง...นายคนนี้กำลังจะเล่นตลกอะไรกับเธอกันแน่
ความรักของเธอเป็นเรื่องตลกให้พวกเขามองเป็นของเล่นเช่นนั้นหรือคนหนึ่งที่เธอเคยแอบรัก ถึงกลายเป็นคนไกลห่างส่วนผู้ชายอีกคนที่เธอไม่รู้จักมักจี่ กลับมาแสดงตัวบอกชอบเธอตรงๆ
แป้งร่ำยิ้มเยาะในโชคชะตาของความรัก...พระพรหมกำลังเล่นตลกอะไรกับเธอ
หญิงสาวรีบบึ่งรถออกจากที่นั่นแต่ก็ไม่วายเหลือบตามองกระจกข้างรถ แล้วก็เห็นลายเสือยืนมองอยู่หน้าประตูเธอหันกลับไปมองทางตามเดิม เมื่อมีรถสวนมา แต่พอกลับไปมองอีกครั้งร่างสูงของเขาก็หายลับไปจากจุดนั้นแล้ว
‘ผมจะได้จีบคุณ’
แป้งร่ำนึกทวนคำพูดของเขาแล้วความคิดหนึ่งก็สะท้อนขึ้นในใจ หรือว่าเธอจะประชดรักด้วยการมองผู้ชายชื่อลายเสือดีนะ
หัวใจโรยล้าอ่อนแรงสับสนกับความรู้สึกตอนนี้ เธอเริ่มสะอื้นขึ้น เมื่อนึกกลับไปกลับมา...
..........................................