บทที่ 3 วิถี์เหตุใดจึงดูเหมือนภรรยาผู้แสนดีกันนะ?
เมฆทมิฬที่เคยก่อตัวเป็ทัณฑ์สังหารสาบาน์อันน่าหวาดหวั่น พลันสลายตัวและแปรเปลี่ยนเป็เมฆมงคลสีทองอร่ามในชั่วพริบตา!
มันปลดปล่อยพลังเทพแห่งการสร้างสรรค์อันไร้ขีดจำกัดออกมา ท่าทางที่เคยดุดันกลับดูเชื่องเชื่อและนุ่มนวลราวกับลูกแกะ ก่อนจะเข้าโอบล้อมเจียงหลิงเทียนเพื่อหล่อหลอมกายาเทพให้แก่เขาอย่างทะนุถนอม
ภายใต้แสงสีทองที่อาบไล้ ร่างกายของเจียงหลิงเทียนเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่อึดใจ จากทารกน้อยก็กลายเป็เด็กชายวัยเยาว์ที่ดูสง่างาม
เหล่าผู้าุโที่ซุ่มสังเกตการณ์อยู่ในเงามืดต่างพากันตกตะลึงจนสติหลุดลอย
“ทัณฑ์สังหารสาบาน์กลายเป็เมฆมงคลไร้ขอบเขต?!
นี่... นี่คือวิถี์ยอมสยบ... ยอมศิโรราบให้เขาแล้วอย่างนั้นหรือ?!”
“ฉากนี้ดูไปดูมา เหมือนวิถี์กำลังนวดเฟ้นปรนนิบัติเจียงหลิงเทียนอยู่เลย!”
“ซี้ด... พอพูดถึงเื่นวด ข้าก็นึกถึงภรรยาขึ้นมาทันที หรือว่าวิถี์กำลังจะขอเจียงหลิงเทียนแต่งงานกันแน่?”
“น่าอิจฉาชะมัด...”
ความโกลาหลทางความคิดบังเกิดขึ้น แม้แต่าาเทพบางคนยังเริ่มเพ้อเจ้อจนสมองปั่นป่วน
ปกติแล้วทัณฑ์สังหารสาบาน์คือทัณฑ์พิฆาตสูงสุดที่วิถี์ใช้พลังทั้งโลกเพื่อกำจัดตัวตนที่หาญกล้าท้าทายกฎเกณฑ์
แต่ทัณฑ์พิฆาตระดับนี้กลับยอมก้มหัวให้เจียงหลิงเทียน มิหนำซ้ำยังช่วยชำระล้างร่างกายให้เขาอีก เป็เื่เหลือเชื่อที่ยากจะสรรหาคำใดมาบรรยาย
เจียงหลิงเทียน นามว่า ‘หลิงเทียน’ ที่แปลว่าเหนือ์ บัดนี้แม้แต่ฟ้าดินยังต้องก้มหัวให้ ช่างสมกับนามนี้อย่างแท้จริง!
คนสกุลเจียงที่เริ่มได้สติ ต่างพากันกำหมัดแน่นด้วยความตื้นตันใจ แม้จะไม่เข้าใจเหตุผลเื้ั แต่ความเบิกบานก็แผ่ซ่านไปทั่วทุกหัวระแหง
“นับแต่นี้เป็ต้นไป เจียงหลิงเทียนคือบุตรจักรพรรดิคนแรกแห่งตระกูละสกุลเจียง เขามีสถานะเท่าเทียมกับประมุขตระกูล สามารถร่วมตัดสินใจเื่สำคัญ และใช้ทรัพยากรทุกอย่างในตระกูลได้โดยไร้ข้อจำกัด!”
เสียงของบรรพชนะแห่งสกุลเจียงดังกึกก้องเหนือเมืองเซียนว่านเซิ่งอย่างทรงพลัง
ในเวลาเดียวกัน เจียงหลิงเทียนที่อาบไล้ด้วยแสงมงคลรู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเขากำลังเชื่อมโยงเข้ากับกฎเกณฑ์ของฟ้าดินอย่างสมบูรณ์!
พลังหมื่นจิน! พลังแสนจิน! จนกระทั่งพุ่งทะยานสู่ พลังล้านจิน!
เพียงชั่วเคี้ยวหมากแหลก พละกำลังของเขาก็พุ่งสูงถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว เทียบเท่ากับเทพอสูรในยุคา มันคือ ‘พลังเทพโดยกำเนิด!’ แม้แต่ตัวเจียงหลิงเทียนเองก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงนี้
...
“นี่มัน... นี่มันกลายเป็พร์เหนือ์ไปแล้วหรือ...”
“มาถึงขั้นนี้ ความแค้นไม่อาจประสานได้แล้ว ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตชรานี้ ข้าก็ต้องกำจัดเ้าปีศาจนี่ให้สิ้นซาก ไม่อย่างนั้นอนาคตของทั้งสองตระกูลเราต้องถูกเขาล้างบางแน่นอน!”
ห่างออกไปหมื่นลี้ บรรพชนตระกูละแห่งสกุลหลี่ที่เฝ้ามองอยู่ถึงกับจิตใจแตกสลายด้วยความตื่นตระหนก ทว่าทันทีที่สิ้นคำพูด เขากลับััได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เมื่อเงยหน้าขึ้น ใบหน้าก็ฉายแววสิ้นหวังและหวาดกลัวสุดขีด!
“นี่... นี่มันทัณฑ์สังหารสาบาน์ไม่ใช่หรือ?!”
ปรากฏว่าเหนือดินแดนบรรพชนของสกุลหลี่และสกุลชิว มีกลุ่มเมฆอัสนีสีดำหนาทึบรวมตัวกันั้แ่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างะเิออกและพุ่งตรงลงมาจากฟากฟ้าทันที!
เมื่อเห็นทัณฑ์พิฆาตร่วงหล่นลงมา บรรพชนสกุลชิวต่างก็หน้าถอดสีด้วยความสิ้นหวัง
“ไม่! ข้าไม่ยอม!”
ครืนนน! เปรี้ยง! ตระกูละสกุลหลี่ พินาศสิ้นด้วยทัณฑ์์!
ครืนนน! เปรี้ยง! ตระกูละสกุลชิว พินาศสิ้นด้วยทัณฑ์์!
เจียงหลิงเทียนยังไม่ต้องลงมือด้วยตัวเองเลยด้วยซ้ำ ‘ภรรยาวิถี์’ ได้จัดการกวาดล้างศัตรูให้ทุกอย่างอย่างเบ็ดเสร็จ!
ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าคือทัณฑ์์นี้สังหารเฉพาะผู้ที่มีสายเืเกี่ยวข้องเท่านั้น ตระกูลชิวและหลี่ถูกล้างบางจนเกลี้ยง แต่ที่ตั้งของตระกูลกลับยังคงสภาพเดิม ทิ้งทรัพยากรการบ่มเพาะมหาศาลไว้ให้เจียงหลิงเทียนอย่างนับไม่ถ้วน
ณ ดินแดนบรรพชนสกุลเจียง หลังจากแสงมงคลจางหายไป ก็เผยให้เห็นเจียงหลิงเทียนในวัยสามขวบ คิ้วคมเข้ม จมูกโด่งเป็สัน ริมฝีปากได้รูปงดงาม ดูราวกับเซียนน้อยที่จุติลงมาก็มิปาน (〃▽〃)
“ฮ่า ๆ พร์ของบุตรชายข้าช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติ!” เจียงเสวียนมองดูเด็กชายที่ยืนอยู่อย่างสง่างามด้วยหัวใจที่สั่นไหว ชายผู้เด็ดเดี่ยวถึงกับมีน้ำตาคลอเบ้าเมื่อเห็นลูกรอดพ้นหายนะมาได้
“หลิงเทียน เ้าหนาวหรือไม่? ข้าคือบรรพชนลำดับที่หกของเ้า ข้ามีเสื้อคลุมจิ้งจอก์เก้าหางชุดนี้มาให้ เ้าลองใส่ดูสิว่าพอดีไหม~”
“หลิงเทียน เ้าหิวหรือเปล่า? ข้าบรรพชนลำดับที่เจ็ด มีผลมรรคาเทียนหยวนมาให้ เ้าลองชิมดูว่าอร่อยถูกใจไหม!”
เมื่อมองดูเหล่าตาเฒ่าที่พากันเบียดเสียด แย่งกันควักสมบัติก้นหีบออกมาปรนนิบัติเอาใจเขา เจียงหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตัน บรรพชนกลุ่มนี้แม้จะเป็ผู้แข็งแกร่งที่สั่นะเืสี่ทิศ แต่ในยามนี้กลับทำตัวเหมือนเด็กซนเพียงเพื่อสายใยแห่งครอบครัว
ชาตินี้ ไม่ว่าใครก็อย่าได้บังอาจมารังแกสกุลเจียงของข้า!
ในขณะนั้นเอง บรรพชนหลายคนพลันหันไปมองท้องฟ้าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงใต้พร้อมกัน
“เกิดอะไรขึ้น? ข้าััได้ถึงกลิ่นอายทัณฑ์สังหารสาบาน์อีกครั้ง! และมีถึงสองสายในดินแดนของสกุลหลี่และชิว!”
ทุกคนต่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น หรือว่าทางนั้นจะมีอัจฉริยะเกิดใหม่? แต่แล้วก็มีสมาชิกตระกูลวิ่งมารายงานด้วยเสียงสั่นเครือ
“เรียนบรรพชน! ดินแดนสกุลหลี่และสกุลชิวถูกทัณฑ์์ถล่มพร้อมกัน ตอนนี้ในดินแดนทั้งสองแห่ง... ไม่มีใครเหลือรอดชีวิตแล้วขอรับ!”
“ซี้ด!” คราวนี้ไม่ใช่แค่คนสกุลเจียง แม้แต่แเื่จากตระกูลอื่นต่างก็เหงื่อตกไปตาม ๆ กัน
เป๊งง!!!
ทันใดนั้น เสียงระฆังดังกึกก้องทั่วชั้นฟ้า ปราณสีม่วงแผ่ขยายสามหมื่นลี้ เมฆมงคลรวมตัวกันก่อนที่ปราณสีเหลืองทองสายหนึ่งจะร่วงหล่นลงมา ปรากฏเป็เจดีย์สูงหมื่นจั้งต่อหน้าทุกคน
“นี่คือเมฆมงคลแห่งคุณธรรม! ปราณเสวียนหวงปฐมกาล!”
“เป็ไปได้อย่างไร หลิงเทียนเพิ่งเกิด ทำไมถึงได้รับสมบัติล้ำค่าแห่งคุณธรรมมรรคาปฐมกาลได้?”
เจียงหลิงเทียนเองก็สงสัย “ระบบ เกิดอะไรขึ้น?”
[ติ๊ง! เนื่องจากโฮสต์ได้แก้ไขโชคชะตา วิถี์จึงมอบรางวัลพิเศษเป็สมบัติคุณธรรมปฐมกาล ‘เจดีย์พิสุทธิ์เสวียนหวงเทียนตี้’ สามารถสังหารสรรพชีวิตโดยไม่ติดค้างเวรกรรม!]
เจียงหลิงเทียนตาเป็ประกาย ของดีจริง ๆ! เจดีย์หมื่นเมตรบนฟ้าหดตัวลงเหลือขนาดเท่าเม็ดถั่วในพริบตา พร้อมกับปราณเสวียนหวงที่ม้วนตัวเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์ สมบัติชิ้นนี้ปรับขนาดได้ตามใจนึก ช่างสะดวกสบายยิ่งนัก
เหล่าบรรพชนสกุลเจียงมองดูปราณเสวียนหวงที่โอบล้อมเด็กน้อยอยู่ พลางรู้สึกพูดไม่ออก...
เด็กที่เพิ่งเกิด กลับมีคุณธรรมสะสมมากกว่าพวกตาเฒ่าอายุรวมกันเป็ล้านปีอย่างพวกเขาเสียอีก เช่นนี้จะให้พวกเขาเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้อีก!
20K
