โรงพยาบาลสุดแปลก
ตอน โดนกินนม
ในร้านสะดวกซื้อ เอมิตราได้โจ๊กกับกาแฟร้อน เธอจ่ายเงินแล้วรีบเร่งฝีเท้าเดินฝ่าสายฝนเข้ามาในโรงแรม ขึ้นลิฟท์มายังชั้น14แล้วตรงดิ่งเข้ามายังห้องผู้ป่วยสาวเบอร์20
พยาบาลสาวในชุดสีฟ้าเดินมาถึงข้างเตียง เห็นสาววัยรุ่นกำลังนอนหลับตาอยู่จึงนึกเป็ห่วง
"น้องคะ หลับไปแล้วหรือ ยังหิวอยู่ไหมคะ"
"อือ ขอน้ำอีกหน่อยนึงค่ะ" ลูกสาวเ้าสัวพยายามเลื่อนตัวลุกนั่งแต่ก็ลุกไม่ขึ้น
"แปบนะคะ เดี๋ยวปรับเตียงให้ก่อน" เอมิตรากดปุ่มเตียงไฟฟ้าให้ยกข่วงบนชันขึ้น สาวสวยตัวน้อยจึงกึ่งนั่งกึ่งนอน
"น้ำค่ะ เดี๋ยวพี่ให้กินโจ๊กต่อ"
"ขอบคุณ นะคะ" สาวน้อยเอ่ย
"น้องชื่ออะไรเหรอคะ ชื่อเล่นน่ะคะ" เอมิตราถามและนั่งจิบกาแฟร้อนอยู่ที่เก้าอี้ข้างเตียง กาแฟช่วยให้ตาสว่างและคลายหนาวดีมาก
"ลลินค่ะ พี่ล่ะ" เด็กสาวเอ่ยแล้ววางแก้วน้ำลง
"เอมิตราค่ะ" พยาบาลสาวเอ่ยแล้วลุกยืน เอามือลูบน้ำฝนที่เลอะแขนขาตัวเอง
"พี่หนาวไหมคะ?"
"นิดหน่อยค่ะ หิวยัง พี่จะได้ป้อนให้"
"ไม่หิวแล้วค่ะ หนูหนาว ฝนตกหรือเนี่ย หนาวจัง" ลูกสาวเ้าของห้างดังเอ่ยและนั่งกอดอกตัวเอง
"พี่ช่วยมากอดหนูทีได้ไหมคะ" หน้าเรียวเล็กที่ซีดเผือดหันมามองพยาบาลที่กำลังเอาผ้าซับหน้าหน้าของตัวเองอยู่
"พี่ตัวเปียกนะ ลดแอร์ดีไหมคะ?"
"ไม่เอา หนูหนาวจัง รู้สึกเหมือนกำลังจะตายเลยค่ะ"
"ไม่มากอดหนูเหรอคะ ไม่กลัวหนูตายคาเวรพี่เหรอ" เด็กสาวเอ่ยและแกล้งนั่งสั่น
"โอเคค่ะ แปบนะ ต้องถอดชุดก่อน" เอมิตราเอ่ยแล้วหันหลังให้เตียง ถอดเสื้อกับกระโปรงพยายาลที่เปียกชุ่มผึ่งไว้บนโซฟาข้างห้องแล้วเดินขึ้นมานอนเบียดเด็กสาว จากนั้นดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงเอว
ฮิ! ๆ ลลินนอนตะแคงกอดรวบเอมิตราที่หันหน้าชนกัน เธอหัวเราะอย่างเ้าเล่ห์
"สวยขนาดนี้โดนใครหักอกมาหรือจ๊ะ" เอมิตรากอดตอบและจ้องหน้าถามสาวน้อยในชุดผู้ป่วยสีเขียว
"รู้ได้ยังไง" ลลิน
"ก็วัยรุ่นที่คิดสั้นน่ะ มีปัญหาไม่กี่เื่หรอก" เอมิตราตอบ
ชิ! เด็กสาวเบ้ปากสีชมพู เอานิ้วทำปูไต่บนเนินนมพยาบาลคนสวยและเอ่ยปาก
"ไม่ทันโดนหักอกด้วยซ้ำ เธอยังไม่เคยรับรักหนูเลย"
"รักผู้หญิงรึ" เอมิตรา
"อือ อาจารย์ที่มหาลัยหนูเอง จบ ดร.ด้วย" ลลินตอบ
"แค่เขาไม่รักถึงกับต้องทำร้ายตัวเองเลยหรือ ทำไมคิดสั้นแบบนี้" เอมิตราดุ
"ก็ถ้าเจอพี่ก่อน คงไม่ทันได้คิดสั้นหรอกนะ" ลลินเอ่ยแล้วเอานิ้วมือซุกยัดเสื้อชั้นในสีครีม ใช้ปลายนิ้วเขี่ยหัวนมพยาบาลสาวเล่น
"มือ ๆ ไหนบอกว่าหนาว ขยับมากอดซิเข้ามาอีก" เอมิตราเอ่ยแล้วดึงรัดร่างน้อยมาหา หน้าท้องชนกัน ใบหน้าสาวน้อยซุกซบตรงอก
"ตัวพี่ยังเปียก เดี๋ยวหนูทำให้แห้งนะ" ลลินเอ่ยแล้วเงยหน้าที่ซุกอกขึ้นมาแลบลิ้นเลียลำคอขาว
"อือ! อย่า" เอมิตราถอยหน้าหนีแต่ยังกอดร่างน้อยไว้แน่น แผล็บ! ๆ เด็กสาวยื่นหน้าตามมาเลียกินน้ำฝนบนคอขาว
"พอแล้ว มันเสียว จั๊กกะจี๋"
"แล้วมันไม่ดีหรือคะ ฮิ! ๆ" สาวน้อยรุกหนักทั้งๆที่แขนอีกข้างยังมีสายน้ำเกลือปักอยู่ จุ๊บ! ๆ ๆ ปากเรียวบางของเธอเม้มจูบบดไซร้ซอกคอขาว ไล่ลงมาถึงเนินนม
"ไม่เอาแล้ว ไม่หยุดพี่จะให้นอนคนเดียวแล้วนะ" เอมิตราเอ่ยและใช้มือจับปลายคางเด็กสาว งัดหน้าเรียวเล็กขึ้นมาสบตาดุ
"อ้าว! ไหนว่าที่นี่มีบริการพิเศษ" ลูกสาวเ้าสัวเอ่ยในสภาพแก้มแดง ใบหน้าซีดเซียวผลัดสีอมชมพูอย่างมีชีวิตชีวาผิดกับทีแรก
"อือ! งั้นพี่จะอยู่เฉยๆละกัน เราอยากทำอะไรก็ตามใจเลย" เอมิตราพยักหน้าและนอนนิ่ง
"ก็แค่อยากกินนม พี่รู้ไหมว่าหนูไม่เคยกินนมแม่เลย" สาวน้อยเอ่ยและดึงรั้งชั้นในลงต่ำ พรึ่บ! เต้านมขาวโพลนซ่อนรูปโผล่ออกมาล่อตาล่อใจ
"ทำไมล่ะคะ" เอมิตราถาม
จุ๊บ! ๆ ลลินก้มดูดหัวนมซ้ายสลับขวาก่อนจะตอบ "เพราะแม่ตายตอนคลอดหนูไง"
หือ! พยาบาลสาวกอดกระชับร่างน้อยและเอามือลูบหัวเด็กสาว ปล่อยให้เธอสนุกกับการดูดนมต่อไป
"บางทีที่เราชอบผู้หญิงก็เพราะขาดความรักจากแม่รึเปล่า เราไม่ลองคบผู้ชายดูหรือ" คนสวยถาม
แผล็บ! ๆ เด็กสาวเลียหัวนมแล้วตอบ
"หนูไม่ชอบผู้ชาย ผู้ชายก็เฮงซวยเหมือนพี่กับพ่อหนูแหละ"
มือน้อยบีบเต้านุ่มนิ่มเล่น หน้าเล็กขาวซุกกลางร่องนมแล้วสูดหายใจเอากลิ่นตัวสาวรุ่นพี่เข้าเต็มปอด
อือ! เอมิตราครางเบาๆขณะลูบหัวปลอบลลิน
งั่ม! ๆ ลลินเม้มปากบดคาบตามเต้านมไปมา พอเบื่อแล้วก็ดูดทึ้งหัวนมสีชมพู มือน้อยข้างที่ไม่มีสายน้ำเกลือโอบไปข้างหลังพี่สาวแล้วฟัดเฟ้นแก้มก้นเล่น
จุ๊บ! ๆ ปากชมพูดูดหัวนมจนแข็งเป็ไต อือ! ๆ เอมิตราจิกผมสาวน้อยกำไว้และครางกระเส่า ขนลุกซู่ไปทั่งร่าง หนาวยิ่งกว่าตอนยืนตากฝนเสียอีก
ฮิ! "พี่ก็ชอบผู้หญิงล่ะสิ" ลลินเงยหน้ามองตา
"เปล่า แค่เสียวก็เลยร้อง"
"แล้วมันดีไหมคะเสียว?"
"งั้นๆ"
"เหรอ ง้้นถ้าหนูจับตรงนี้จะเป็ยังไงนะ"
ปั่บ! มือน้อยตะปบกลางเป้ากางเกงใน บดนิ้วกลางวนๆใส่กลางร่องพยาบาลสาวจนเธอเสียวทะลุผ้า
"จูบกันดีมะ" ลลินเงยหน้าและประกบปากรุกจูบเอมิตราอย่างหื่นหิว
จุ๊บ! ๆ ๆ ทั้งสองดูดปากแลกลิ้นกันในห้องมืดสลัว ซ่า! ๆ สายลมแรงพัดฝนกระแทกหน้าต่างกระจกเป็ทางน้ำไหลยาวลงไปเบื้องล่าง
แสงฟ้าแลบแว๊บเข้ามาในห้อง เผยให้เห็นมือของพยายาลสาวบีบฟัดเต้าผู้ป่วย หน้าแนบประกบกัน มือน้อยของคนป่วยก็เฟ้นฟัดแก้มก้นงอนนุ่มจนแดงช้ำ มีรอยเล็บบาดตูดจนเืซึม
อื้อ! อือ! ทั้งสองแย่งดูดกินน้ำลายกันและกัน ต่างก็ร้องครางหงิงๆในลำคอ รู้สึกว่าจูบครั้งนี้กินพลังชีวิตมาก แฮ่ก! ๆ ๆ เอมิตราถอยหน้ากลับและหอบหายใจรุนแรง
เด็กสาวเอานิ้วเขี่ยหัวนมที่เลอะน้ำลายของเธอเล่นและเอ่ยปากเบาๆ
"ถ้ารักษาตัวหายแล้วหนูจะพักอยู่ที่นี่เลยนะ พ่อบอกว่าหนูจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้"
"ทำไมล่ะ พ่อกลัวเราคิดสั้นอึกรึ หรือว่าเราคิดจะทำอีกจริงๆ" เอมิตราก้มหน้าทำตาดุ
"เปล่า พ่อหนูเป็เ้าของโรงพยาบาลนี้" เด็กสาวตอบ