พลทหาร คับ

เมื่อน้ำแตกเสร็จ เอกค่อยๆ ดึงทวนใหญ่แปดนิ้วที่ยังแข็งและเปียกชุ่มออกจากเนินนูนของคุณนายดาวช้าๆ น้ำทวนข้นผสมน้ำเงี่ยนไหลทะลักออกมาอีกครั้ง เขาจับไหล่คุณนายดาวหมุนตัวเธอหันหน้าเข้าหา แล้วดึงหัวเธอลงต่ำให้คุกเข่าตรงหน้าทวนที่ยังแข็งตั้งเด่ “ทำความสะอาดให้ผมหน่อยสิครับคุณนาย... ปากของคุณนายทำให้ผมเสียวมาก..ครับ”

คุณนายดาวไม่รังเกียจแม้แต่น้อย เธออ้าปากอม ทวนใหญ่เข้าไปเต็มปากทันที ลิ้นวนเลียรอบหัวทวนบานกว้างอย่างหลงไหล ดูดกลืนน้ำทวนที่ยังเหลือทุกหยด มือเรียวลูบไล้ลำทวนและไข่สองใบเบาๆ ปากกลืนทวนลึกเข้าไปจนสุดลึกถึงคอหอย แล้วเลียทำความสะอาดทุกส่วนอย่างเอาใจสุดๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุข “ทวนใหญ่ของเอกอร่อยมาก... ฉันจะใช้ปากทำให้สะอาดทุกครั้งเลย...”

คุณหญิงพิกุลยืนมองภาพนั้นด้วยสายตาที่พร่ามัวไป..ด้วยความเงี่ยนที่๱ะเ๤ิ๪พรั่งพรู น้ำเงี่ยนของท่านไหลออกมามากมายจนเปียกกางเกงในและไหลย้อยลงต้นขาโดยไม่รู้ตัว ท่านรู้สึกหายใจไม่ออก ตัวร้อนผ่าวไปหมด “ชั้น... ชั้นทนไม่ไหวแล้ว... ภาพทวนอันนั้น... เสียงครางของดาว... กลิ่นเหงื่อและน้ำทวนที่ลอยมา... ชั้นอยากกรี๊ด... อยากเข้าไปขอให้เขาทำกับชั้นบ้าง... ทำไมมันเสียวขนาดนี้...”

เมื่อทั้งคู่จบการทำรักอย่างหนักแล้ว พลทหารเอกกับคุณนายดาวจูงมือกันเดินไปที่ห้องน้ำชั้นบนเพื่อชำระล้างตัว คุณหญิงพิกุลรีบถอยหลังลงบันไดอย่างเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ท่านลงมาถึงชั้นล่าง หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด รีบเดินไปนั่งบนโซฟาในห้องรับแขก ทำสีหน้าปกติที่สุด วางกระเป๋าให้ดูเป็๞ธรรมชาติ แล้วหยิบนิตยสารเก่าๆ บนโต๊ะขึ้นมาพลิกอ่านเพื่อกลบเกลื่อน

ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าของทั้งคู่ก็ดังลงมาจากบันได เอกกับดาวเดินลงมาโดยยังไม่รู้ตัวว่ามีคนอื่นอยู่ในบ้าน คุณนายดาวที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นบนด้วยใบหน้าแดงระเรื่อและผมยังชื้นเปียก รีบตีตัวออกห่างจากพลทหารเอกทันทีที่เห็นคุณหญิงพิกุลนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เธอเดินตรงไปยืนข้างคุณหญิงด้วยท่าทางที่พยายามทำตัวปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ มือทั้งสองข้างประสานกันแน่นเพื่อกลบเกลื่อนความสั่นเทาที่ยังหลงเหลือ

“คุณแม่... มาถึง๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่คะ ดาวไม่รู้เลยค่ะ” คุณนายดาวยิ้มกว้างแต่สายตากลับหลบเลี่ยงเล็กน้อย “นี่... พลทหารเอกเป็๞ลูกน้องของธวัชค่ะ วันนี้เขาสั่งให้มาช่วยงานบ้าน๻ั้๫แ๻่เช้าเลย ช่วยย้ายตู้กับเตียงในห้องชั้นบน งานหนักหน่อย เลยยังไม่ลงมาข้างล่างเลยค่ะ” 

คุณหญิงพิกุลพยักหน้ารับช้าๆ สีหน้าสุภาพเรียบเฉย แต่ในใจยังคงเดือดพล่านไปด้วยภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ ท่านมองไปที่พลทหารเอกที่ยืนตัวตรงอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย สายตาท่านจับจ้องที่เนินอกของพลทหารเอกที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อใต้เสื้อทหาร และโดยไม่รู้ตัวก็เลื่อนสายตาลงต่ำไปยังส่วนที่เคยเห็นผ่านกระจกเมื่อครู่...