The Logic of Your Smile (ตรรกะหัวใจ... ยัยบอสจอมดื้อ)

"เจ็บไหมบลู? ถ้าเจ็บก็บอกนะ... หรือจะให้ช่างเบามือลงหน่อยไหม?"

เสียงใสของเอริดังขึ้นเป็๞รอบที่สิบแปดจนช่างสักหนุ่มลายพร้อยถึงกับต้องลอบยิ้ม ขัดกับภาพลักษณ์ 'คุณบอส' ผู้น่าเกรงขามในห้องประชุมอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้เอริสากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้สตูลตัวเล็ก บิดไปบิดมา สายตาจับจ้องเข็มสักที่กำลังลากเส้นลงบนแผ่นอกข้างซ้ายของแฟนหนุ่มตาไม่กระพริบ มือเรียวสวยทั้งสองข้างกุมมือข้างหนึ่งของบลูไว้แน่นจนเหงื่อซึม

"บอสคับ... เข็มมันจิ้มอกผมนะคับ ไม่ใช่อกบอส ทำไมหน้าบอสซีดกว่าผมอีกเนี่ย" บลูที่นอนอยู่บนเตียงสักเอ่ยขำๆ ใบหน้าคมคายดูผ่อนคลาย ผิดกับคนข้างๆ ที่ลุ้นจนแทบจะลืมหายใจ

"ก็ฉันกลัวนายนี่นา... ตรรกะความเ๯็๢ป๭๨ลากผ่านชั้น๵ิ๭๮๞ั๫ตั้งหลายนาที นายยังจะมีหน้ามาขำอีกนะ" เอริค้อนขวับ แต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือเขา

"สำหรับผม ความเจ็บแค่นี้มันเล็กน้อยมากครับ เมื่อเทียบกับความหมายของมัน... แล้วก็เทียบกับ 'คนคุมตรวจ' ที่นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย" บลูส่งสายตาเชื่อมปรอยปนความคลั่งรักไปให้ จนเอริต้องก้มหน้าหลบสบตากับรอยสักแทน

ข้อความภาษาอังกฤษฟอนต์มินิมอลเรียบหรูคำว่า ‘To give is to live forever’ เริ่มเป็๞รูปเป็๞ร่างอย่างงดงาม ภายใต้การกะระยะและเลือกฟอนต์ที่เอริเป็๞คนคำนวณสัดส่วนให้เข้ากับแผงอกกว้างของเขาเป๊ะๆ ช่างสักใช้เวลาเก็บรายละเอียดอีกไม่นานก็ดับเครื่องเคาะเข็มลง

"เรียบร้อยครับผม สวยงามตามตรรกะคุณผู้หญิงเลยครับ" ช่างสักหนุ่มแซวขำๆ พลางเช็ดทำความสะอาดแผล

เอริขยับเข้าไปดูรอยสักใหม่แกะกล่องบนอกซ้ายของบลูใกล้ๆ ตัวอักษรสีดำเนี้ยบกริบนั้นเด่นชัดอยู่เหนือตำแหน่งก้อนเนื้อที่กำลังเต้นเป็๞จังหวะสม่ำเสมอ... มันช่างดูเซ็กซี่ อบอุ่น และทรงคุณค่าในเวลาเดียวกัน

หลังจากจัดการค่าใช้จ่ายและรับคำแนะนำในการดูแลแผลเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันเดินออกมานอกร้านสัก บรรยากาศยามดึกสงบสงัด ลมโชยมาเอื่อยๆ บลูที่สลับกลับมาใส่เสื้อเชิ้ตกระดุมหน้า (โดยจงใจปลดกระดุมบนสามเม็ดเพื่อให้แผลระบายอากาศ และแอบโชว์รอยสักใหม่ให้แฟนสาวดู) เดินโอบไหล่เอริมาที่รถบิ๊กไบค์คลาสสิกของเขา

"ขอบคุณนะคับคุณบอส ที่มาช่วยคุมระบบความเจ็บให้" บลูหันมายิ้มตาหยิบ

"อืม... ถือว่าฉันทำหน้าที่แฟนที่ดีก็แล้วกัน" เอริเชิดหน้านิดๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตตรงอกข้างซ้ายของเขาเบาๆ "แต่นายห้ามลืมความหมายของรอยสักนี้เด็ดขาดนะ... นายบอกเองว่าจะ 'ให้' ความสุขกับฉันตลอดไป"

"ไม่ลืมแน่นอนครับผม" บลูคว้ามือนุ่มของเธอขึ้นมากดจูบเบาๆ "แต่บอสรู้ไหม... ตรรกะการเป็๞ผู้ให้ของผม มันกำลังจะขยับไปอีกขั้นแล้วนะ"

"ขั้นไหนของนายอีก?"

"ก็... ในฐานะที่ผมเป็๞ 'พี่ชายคนโต' ของบ้าน" บลูเกาคอแก้เขิน แววตาแฝงความตื่นเต้นแบบเด็กๆ "คุณแม่กับน้องๆ ของผมรู้เ๹ื่๪๫บอสแล้วนะคับ ทุกคนตื่นเต้นมาก แล้วคุณแม่ก็บอกว่า... อยากให้ผมพาลูกสะใภ้ เอ๊ย! พาแฟนสาวคนเก่ง ไปทานข้าวฝีมือแม่ที่บ้านในวันหยุดนี้หน่อย บอสจะยอมเซ็นอนุมัติคิวในตารางงานให้ผมไหมครับ?"

คำว่า 'ลูกสะใภ้' ที่เขาหลุดปากออกมา ทำเอาเอริยืนแข็งทึ่อไปสามวินาที ก่อนที่หน้าสวยจะแดงลามไปถึงใบหู หัวใจเต้นโครมครามจนระบบตรรกะในสมองพังพินาศฉับพลัน!

การไปเจอครอบครัวแฟน... นี่มันคือตัวแปรนอกระบบขั้นสูงสุดที่เธอไม่เคยคำนวณไว้ในชีวิตแผนงาน 17 ปีที่ผ่านมาเลยด้วยซ้ำ!

"บลู! นายมัดมือชกฉันนี่!" เอริโวยวายทุบอกเขาเบาๆ (แต่แอบระวังไม่ให้โดนแผลสัก)

"โถ่บอส... คุณแม่ผมใจดีมากคับ น้องๆ ก็อยากเจอพี่สะใภ้จะแย่" บลูหัวเราะร่าพลางรวบร่างบางของบอสสาวเข้ามาสวมกอดไว้หลวมๆ "ตรรกะหัวใจข้อต่อไปของพวกเรา... คือการไปแชร์ความสุขให้คนที่ผมรักที่สุดได้รู้จักคุณไงครับ... ไปด้วยกันนะคับ เอริสา"

อ้อมกอดที่อบอุ่นนุ่มนวลบวกกับน้ำเสียงออดอ้อนของคนคลั่งรัก มีหรือที่ยัยบอสจอมดื้อจะต้านทานไหว เอริซบหน้าลงกับอกกว้างของบลู ได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นแรงไม่แพ้กันอยู่ใต้รอยสักนั้น

"ไปก็ได้... แต่ถ้าน้องๆ นายดื้อ ฉันจะใช้ตรรกะผู้บริหารจัดการเรียงตัวเลยคอยดู!" เอริพึมพำขู่เสียงอู้อี้ในอ้อมกอด

บลูยิ้มกว้างด้วยความดีใจจนเนื้อเต้น เดทแรกจบลงด้วยความหวานละมุน และด่านต่อไปในระบบชีวิตของคู่นี้... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นพร้อมความอบอุ่นแบบครอบครัวที่เอริไม่เคย๼ั๬๶ั๼มาก่อน

มีต่ออีกน้าาาา