ประธานเย็นชา กับเลขาจอมเปิ่น

"ราคาที่เราให้ยังไม่เป็๲ที่พอใจหรือครับคุณเดชา"
"แหมคุณ ผมมีที่ผืนสุดท้ายแล้ว เงินก้อนนี้จะเลี้ยงดูครอบครัวเราไปอีกนาน ผมไม่สามารถรักษาทรัพย์สินไว้ให้ลูกได้ ก็ขอให้มีเงินให้เขาบ้าง ในวันที่ผมและเมียไม่อยู่ หลานผมจะได้ไม่ลำบากเกินไปนัก"

"แต่ราคาที่เราเสนอให้ มันก็เกินราคาประเมินไปมากแล้วนะครับ และราคานี้คุณเดชาเชื่อเถอะ ไม่มีใครบ้าซื้อเท่าผมอีกแล้ว ต่อให้อีกสิบปีข้างหน้า ก็ยังไม่ได้อยู่ดี"

" เพิ่มให้ผมอีกสักหน่อยเถอะคุณ พื้นที่ตรงนี้มันสวยมาก เป็๲ทำเลทองทีเดียว ออกไปนิดก็เข้าเมือง เข้ามาหน่อยก็เป็๲พื้นที่ไร่นา หน้านานี่เขียวชะอุ่มทีเดียว ถ้าผมมีเงินนะ ผมทำโครงการเองแล้ว"

ฮันนี่เห็นทั้งคู่กำลังเจรจากัน ไม่ได้ความสักที เธอเดินแยกออกมาที่หน้าถนน แล้วมองกลับเข้าไป หน้ากว้างใช้ได้ ด้านข้างริมแดน เป็๲ทางดินเฉอะแฉะ น้ำขังเป็๲หลุมเป็๲บ่อ ถึงว่า ตอนนั่งรถเข้าไป ไส้โยกไส้คลอนหมด ๻ั้๹แ๻่หน้าถนนจนถึงบ้านลุงเลยทีเดียว ดูจากสภาพแล้ว เป็๲ทางที่ทำขึ้นเอง ใช้รถไถดันและก็ดูเหมือน ไม่ได้ทำนุบำรุงมานานมาก สองข้างทางรกเรื้อ เวลากลางคืนคงจะมืดมาก เดินทางคงลำบากไม่น้อย แถมระยะทางกว่าจะเข้าถึงตัวบ้าน ก็เกือบสามกิโล ไกลใช่เล่น

ฮันนี่เดินกลับไปที่ทั้งสองคนอีกครั้ง ยังเถียงกันไม่เสร็จ ลุงเดชาเริ่มจะตึงๆแล้ว
"คุณพูดไม่รู้เ๱ื่๵๹เร้อ พื้นที่มันถมแล้ว เสมอเปี๊ยบขนาดนี้ คุณแทบไม่ต้องทำอะไรเลย ผมขอขึ้นราคานิดหน่อย คุณลำบากอะไรกัน"
"คุณลุงคะ. ..ลองฟังข้อเสนอของหนูดูก่อนไหมคะ"
"ว่ายังไงนังหนู"
"ก่อนอื่นหนูขอถามก่อน ว่าทางดินนั่นคือทางเข้าบ้านคุณลุง... ใช่ไหมคะ เป็๲ทางเดียว?? "
" ใช่ ใช้มานานแล้ว ไม่มีใครมาดูแล เพราะรัฐเค้าว่าเป็๲ทางส่วนบุคคลต้องดูแลเองT_T"
เสียงลุงเดชาอ่อนลงเล็กน้อย โอเว่น คลากส์มองหน้ายัยป้าเลขาซื่อบื้อของเขา เธอคิดจะทำอะไร
"งั้น... เอาอย่างนี้ไหมคะ เราซื้อที่ดินลุงในราคาเดิม ซึ่งมันก็สูงมาก มากกว่าราคาประเมินหลายเท่า แต่หนูเสนอเพิ่มเติม จะทำทางเข้าบ้านลุงเทคอนกรีตอย่างดี พร้อมไฟส่องสว่างให้คลอดทางจนถึงหน้าบ้าน คุณลุงว่ายังไงคะ ราคาที่ทำทาง กับราคาที่ลุงขอขึ้น หนูคิดดูคร่าวๆแล้ว มันพอๆกัน แล้วลุงไม่ต้องทำทางเองทุกปี มีทางดีดีใช้พร้อมไฟส่องสว่าง คุณลุงเห็นว่ายังไงคะข้อเสนอนี้ ถ้าตกลง เงินที่ได้ไปคุณลุงก็รับไว้เต็มๆ ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆอีกนะคะ"
ลุงเดชานิ่งเงียบไป
" อีกเ๱ื่๵๹นึง หนูได้ข่าวว่าเขาจะมีการโยกย้ายตำแหน่งกันภายในเดือนหน้า ถ้าลุงจำเป็๲ต้องใช้เงิน อาจจะเดินเ๱ื่๵๹ไม่ทัน ต้องรอไปอีกนะคะ "
" เอาหละ ลุงขอปรึกษาครอบครัวดูก่อนแล้วกันนะ"
" ได้เลยค่ะคุณลุง แต่อย่านานนะคะ เพราะเงินเรามันมีดอกเบี้ย หากนานไปมันอาจไม่คุ้มที่เราจะลงทุนค่ะ งั้นวันนี้พวกเรากลับก่อนนะคะ นี่นามบัตรของหนูค่ะ ตกลงใจขายก็โทรได้ตลอดเลย ลานะคะสวัสดีค่ะ"

ระหว่างทางนั่งรถกลับ

" ถ้าราคาทำถนนทำไฟกับให้ตามข้อเสนอของเขาพอๆกัน ก็ทำไมไม่ให้เงินไปจะได้จบๆ เสนอทำทางให้ทำไมกัน"

โอเว่น คลากส์ถาม ที่จริงเขามองเห็นประโยชน์อยู่เหมือนกัน แต่แค่อยากรู้ว่า เธอคิดเหมือนเขาหรือไม่

" ทำทางให้เขา วันข้างหน้าเราอาจได้ใช้ประโยชน์ แล้วคุณลุงจะต้องเป็๞เพื่อนบ้านที่ดีของเราแน่ ๆ และที่สำคัญ หากเราจะขึ้นโครงการมันดูเจริญ และน่าอยู่กว่าทางดินเยอะ ซึ่งลูกค้าอาจจะมองถึงความปลอดภัยด้วยก็ได้ ทำให้ลูกค้าตัดสินใจง่ายขึ้นนะคะ"

ฮันนี่ตอบ

" อืมม... คิดดี"

ใบหน้าเรียบเฉย แอบยิ้มในตา หลังจากเคี่ยวเข็นเธอมาจะสองปี มุมมองด้านการทำงานของเธอกว้างไกลขึ้นเยอะ ซึ่งก็ไม่ผิดจากที่เขาคิดเอาไว้

~~ กริ๊งงงง ~~ สายเรียกเข้า
" สวัสดีค่ะ ชลกานต์พูดค่ะ"
" ยัยหนู นี่ลุงเองนะ ลุงเดชา"
" อ้อ.. ค่ะคุณลุง มีอะไรหรือคะ"
" เราตกลงขายให้ตามราคาที่คุยกัน แต่ลุงขอสัญญาทำทางกับไฟส่องสว่างเพิ่มเติมด้วยนะ พร้อมเมื่อไหร่ก็มาหาลุงได้เลย"
"จริงหรือคะคุณลุง ได้เลยค่ะ อีก สองสามวันหนูจะแวะมาหานะคะ ขอเวลาเตรียมเอกสารก่อน ขอบคุณคุณลุงมากนะคะ สวัสดีค่ะ"
วางสายเสร็จ ก็หันมาชำเลืองมองคนข้างๆ ซึ่งก็เห็นเขามองอยู่ก่อนแล้ว มุมปากสีเข้มยกยิ้มมาเล็กน้อย ในแววตาบ่งบอกความพึงพอใจ
เก่งใช้ได้ เขาคิด ฮันนี่ไม่ยอมหันหน้ากลับ คงมองเขาอยู่เช่นนั้น เขาดึงหน้าหล่อเหลาตึงกลับที่เดิม พร้อมกับเมินหนี
ฮันนี่เบ้ปาก ทำขมุบขมิบ

"จะชมสักคำก็ไม่มี"
"บ่นอะไร" เสียงเข้มถามมา
"ป่าวค่าาา" น้ำเสียงกร่อยสุด
"ครั้งหน้าก็ไปเองได้เลย"
สาวน้อยหันหน้าเข้ากระจกรถแอบยิ้มแก้มแทบแตก นี่แหละคือคำชมเขาหละ555
"ตอนบ่ายคุณคลากส์จะไปไหนไหมคะ"
"จะออกไปไซด์งานสักหน่อย เธอไม่ต้องไปหรอก ค่อยไปตอนนัดเย็นแล้วกัน"
" รับทราบค่ะ"

***********