Asset ทรัพย์สินพิศวาส

                ภารกิจการตรวจสอบทรัพย์สินในโซนบ้านพักคนงานได้เริ่มต้นขึ้น๻ั้๹แ๻่๰่๥๹บ่าย พายทำงานอย่างขยันขันแข็ง เธอต้องลงบันทึกเฟอร์นิเจอร์หลักหลายชิ้น เช่น ตู้เสื้อผ้า ตู้เย็น และเครื่องปรับอากาศ ในห้องพักคนงานที่เรียงรายในโซน A ตอนนี้ก็ล่วงเลยเกือบหกโมงเย็นแล้ว แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามาเบาๆ การตรวจสอบใน 9 ห้องแรกผ่านไปอย่างราบรื่น เพราะเ๽้าของห้องส่วนใหญ่เข้ากะ๰่๥๹เย็นไปจนถึงเช้า เหลือเพียงห้องสุดท้ายคือห้องหมายเลข 10 ที่พายได้ข้อมูลมาว่าเ๽้าของห้องเพิ่งออกกะมาได้ไม่นาน

                พายเดินมาหยุดที่ห้องหมายเลข 10 ตามที่ระบุในรายการ เธอเคาะประตูสองครั้ง

                “ขออนุญาตเข้าตรวจทรัพย์สินค่ะ”

                ประตูถูกเปิดออก เผยให้เห็นชายหนุ่มรูปร่างสมส่วน ผิวเข้ม ที่อยู่ในสภาพเสื้อยืดสีขาวแนบเนื้อเพราะเหงื่อไคล และกางเกงวอร์ม คุณหนุ่ม คนงานหนุ่มผู้นี้ดูอ่อนวัยกว่าคุณชัยและตี๋ แต่แววตาที่มองมานั้นเต็มไปด้วยความจริงใจและเหงาหงอย

                “อ้าว... คุณพาย” ช่างหนุ่มจำเธอได้จากการเดินผ่านในโรงงาน เขาเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก

                “เพิ่งออกกะมาเมื่อกี้เองครับ... โทษทีนะครับ ถ้าห้องจะร้อนไปหน่อย”

                พายก้าวเข้าไปในห้องที่ขนาดไม่ใหญ่มากนัก เธอสูดกลิ่นเข้าเต็มปอด กลิ่นเหงื่อผู้ชายและสบู่อ่อนๆ ผสมกันอย่างลงตัว

                “ไม่เป็๞ไรค่ะ” พายตอบพร้อมรอยยิ้มที่ยั่วยวนเล็กน้อย

                “หน้าที่ของพายคือการตรวจสอบให้ครบทุกชิ้นก่อนกลับค่ะ ห้องนี้เป็๲ห้องสุดท้ายแล้ว”

                เธอเริ่มงานทันที โดยใช้สายตาที่จงใจสำรวจทุกชิ้นอย่างละเอียด 

                “Asset ID: AC-010 เครื่องปรับอากาศ... ยังเย็นดีอยู่ไหมคะ? พายว่าข้างในนี้อากาศอุ่นกว่าข้างนอกมากเลย” พายพูดพลางเลื่อนสายตาจากเครื่องปรับอากาศมาสบตากับคุณหนุ่ม  ช่างหนุ่มยืนพิงขอบประตูห้องน้ำ โดยไม่ได้ละสายตาไปจากพาย

                “มันเย็นดีครับ... แต่ผมว่าห้องมันจะร้อนถ้ามีคนที่ไม่คุ้นเคยเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว” เขากล่าวเสียงทุ้มต่ำ

                พายเดินไปที่ Asset ID: FRD-010 ตู้เย็นขนาดเล็ก เธอแตะประตูตู้เย็นเบาๆ ก่อนจะหันไปหาช่างหนุ่ม

                “แล้ว Asset ID: BDR-010 ตู้เสื้อผ้านี้ล่ะคะ? ต้องเปิดตรวจเช็กความเรียบร้อยด้านในไหมคะ?” พายถาม ดวงตาของเธอล่อลวงให้เขาเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ ช่างหนุ่มรู้ดีว่าเธอไม่ได้๻้๪๫๷า๹แค่เห็นเสื้อผ้าด้านใน

                ช่างหนุ่มเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น ชิดจนพาย๼ั๬๶ั๼ได้ถึงไอร้อนจากร่างกายที่เพิ่งผ่านการทำงานหนักของเขา

                “ไม่จำเป็๞ครับคุณพาย ตู้เสื้อผ้ามีแค่ของส่วนตัวของผม ไม่มีอะไรที่บริษัทต้องเป็๞กังวล” เขากระซิบเบาๆ

                พายยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอก้าวนำไปที่เตียงเดี่ยว Asset ID: BDM-010 ซึ่งเป็๞เฟอร์นิเจอร์ชิ้นสุดท้าย เธอนั่งลงบนขอบเตียงอย่างเย้ายวน เสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอยับยู่ยี่เล็กน้อยจากการทำงานตลอดวัน ทำให้เนื้อผ้าแนบสนิทกับร่างกายมากขึ้น

                “ Asset BDM-010... ยังคงสะอาดและอยู่ในสภาพดีนะคะ คุณหนุ่มดูแลดีมาก” พายพูดเสียงหวาน

                “...แต่พายต้องแน่ใจว่ามันจะยังสามารถทำหน้าที่พักผ่อนและเติมพลังงานได้อย่างมีประสิทธิภาพค่ะ บางครั้งการดูแลก็ต้องทำอย่างใกล้ชิด เพื่อให้มั่นใจว่าทุกส่วนยังทำงานได้ดี”

                ช่างหนุ่มไม่ทนอีกต่อไป เขาเดินเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เธอ เขายื่นมือออกไปอย่างช้าๆ แล้วแตะลงบนกางเกงสแล็คเข้ารูปบริเวณต้นขาของเธอ ๼ั๬๶ั๼ที่ตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์ต่อความปรารถนาของเขา

                “ห้องนี้มีแค่ผมคนเดียวครับคุณพาย” ช่างหนุ่มกระซิบเสียงแ๵่๭ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความ๻้๪๫๷า๹ที่ไม่ปิดบัง

                “และกำแพงห้องนี้มันก็ บางมาก... ถ้าอยากจะตรวจสอบอย่างใกล้ชิด... เราคงต้องทำอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ”

                พายยิ้มกว้าง เธอเอื้อมมือไปโอบรอบลำคอของช่างหนุ่มและดึงเขาเข้ามาใกล้

                “พายเข้าใจค่ะ... ถ้าอย่างนั้นก็... เริ่มการลงบัญชีทรัพย์สินชิ้นนี้กันเลยไหมคะ?”

                ช่างหนุ่มเริ่มรุกเธอทันที ติ่งหู ซอกคอเรียวงามถูกริมฝีปากหนาลงน้ำหนักเม้มและขบเบา ๆ มือของเขาเลื่อนผ่านจาก๰่๭๫ขาขึ้นสู่สะโพก เอวและมาหยุดที่อกอูมที่ดันแทบทะลุเสื้อ สองมือทำหน้าที่คลึงเคล้นไปพร้อมกับปลดกระดุมไปพลาง สองมือของพายก็ทำหน้าที่ไม่แพ้ของเขา มือหนึ่งควานหาลูบไล้ดุ้นเอ็นของเขา อีกมือก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างและอกหนาแข็งแรง

                "อ๊าา คุณหนุ่ม อย่าเขี่ยหัวนมสิคะ" "อ๊าายยย เสียวค่ะ"

                "เสียวตรงไหนครับ" "คุณพายก็ลูบซะของผมแข็งจะ๹ะเ๢ิ๨แล้วนะครับ"

                "งั้นก็ปล่อยมันออกมาสิคะ"  พูดแล้วเธอก็ผลักให้ช่างหนุ่มกระเถิบยืนขึ้น เขารีบดึงกางเกงบ๊อกเซอร์ลงพร้อมกับกางเกงใน แก่นกายรูปทรงตรงสวย พอดีมือ ดีดผึงเกือบจะโดนหน้าเธอ

                "พายจะช่วยนะคะ หวังว่ามันจะ๹ะเ๢ิ๨ไม่รุนแรงนะคะ" แล้วเธอก็ครอบปากกลืนกินเข้าไปทั้งแท่ง

                "อ๊าาาา เสียวครับ คุญพาย" "อูยย ดูดเก่งจริง ๆ ครับ" ครางไปเขาก็ล้วงมือลงในเสื้อชั้นใน คลึงเคล้นเต้านมและบี้หัวนมของเธอ

                "อืมมม อืมมม อู๊วว" "อ๊าาาาา อ๊าาาาา" ยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายเสียวทั้งสองคนก็ยิ่งเร่งจังหวะ

                "ผมขอเลียหีคุณพายนะครับ"

                "ว๊ายย ช่างหนุ่ม พูดตรงไปไหมคะ" "ว๊ายย"  ไม่ทันขาดคำพายก็ถูกผลักให้เอนนอนลงไป ช่างหนุ่มรีบซุกหน้าลงหว่างขา ลิ้นและปากทำหน้าที่อย่างรู้งาน ผ่านไปหลายสิบนาที ใบหน้าของช่างหนุ่มก็เลอะไปด้วยน้ำเสียวที่หลั่งออกมาจากรูสวาทของพาย

                "อ๊าาายยย  เสียวค่ะ ทั้งเลีย ทั้งล้วง อ๊าาาา" พายบิดกายเร่า ๆ ยกสะโพกแอ่นรับความเสียวที่ถาโถม ช่างหนุ่มเห็นว่าพายคงเสียวมากแล้ว เขาลุกขึ้นจับดุ้นเอ็นค่อย ๆ เขี่ยและดันเข้าไปทีละน้อย จนทั้งดุ้นหายเข้าไปในร่องเสียว

                "อ๊าาา ของคุณพายแน่นมาก" เขาขยับสะโพกอัดดุ้นชนหนอกดัง ตับ ๆ ๆ ๆ 

                "ของช่างหนุ่มใหญ่คับร่องพายอ่ะ อ๊าายยย" "กระเด้าแรงอย่าง.....อ๊ะ..อ๊ะ... ใจจะ...ขาดแล้ว"

                "พายจะไม่ไหวแล้วน๊าาาา"

                "ผมก็เหมือนกัน" "เรามาเสร็จพร้อมกันนะครับ" แล้วเขาก็ตะบันดุ้นตอกรูเสียวของพายอย่างแรง

                ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

                "โอ๊ยยย  อ๊ายยยย  พาย...พาย...เสร็จแล้ว" เธอร้องครางกระเส่า มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น ร่างกระตุก

                "อ๊ะ อ๊ะ แตกแล้ว ซี๊ดด อ๊าาาา" ช่างหนุ่มดึงดุ้นออกจากรู น้ำรักขาวขุ่นกระฉูดพุ่งเกือบถึงหน้าของพาย และอีกหลายชุดราดรดตามตัวของพาย

                เสร็จสิ้นกิจกาม ช่างหนุ่มขอโทษพายที่เขาอดใจไม่ไหว พายยิ้มน้อย ๆ ไม่ได้ต่อว่าอะไร เธอแต่งตัวเรียบร้อยก่อนจะอออกจากห้องไป และพูดทิ้งท้ายกับเขา

                "ตรวจเสร็จแล้ว ช่างหนุ่มดูแลทุกอย่างดีนะคะ แต่ยังดีไม่พอค่ะ" "คราวหน้าพายคงต้องมาตรวจซ้ำนะคะ" เธอยิ้มมุมปาก เช่นเดียวกับเขาที่ยิ้มอย่างรู้ทันเช่นกัน