เมื่อเดินออกมาจากร้านขายยาเมฆาแล้วหนิงฮวาก็พาพี่สาวของตนไปยังตลาดขายของทันที พอไปถึงหนิงอวาก็เดินไปยังร้านขายพวกดอกไม้แห้ง นางซื้อเอาดอกกุหลาบแห้ง สีแดง สีชมพู สีเหลือง ดอกอัญชัน ดอกลาเวนเดอร์ ในระหว่างที่หนิงฮวากำลังจะเดินออกจากร้านขายพวกดอกไม้แห้งอยู่นั้นสายตานางก็สับเข้ากับท่อนไม้ขนาดประมาณครึ่งแขนอยู่หนึ่งท่อนนางจึงลองมองดูให้ชัดๆและเมื่อแน่ใจแล้วว่าใช่สิ่งที่นางต้องการอยู่พอดีนางจึงเอ่ยถามราคากับเจ้าของร้าน
“เถ้าแก่ ท่อนไม้ท่อนนั้นราคาเท่าไหร่หรือเจ้าคะ”
“อ้อ......ท่อนไม้นี้นะรึ ข้าไม่ได้ขายมันหรอกเพราะมันใช้ทำประโยชน์อันใดมิได้น่ะ”
“แล้วถ้าข้าจะขอซื้อจะได้หรือไม่เจ้าคะ”
“ได้สิงั้นข้าขายให้เจ้าสามอีแปะก็แล้วกัน ส่วนผงดอกไม้แห้งพวกนั้นราคาห้าอีแปะ ทั้งหมดก็แปดอีแปะพอดี”
“นี้เงินเจ้าค่ะ ขอบคุณเถ้าแก่มากเลยนะเจ้าคะ”
จากนั้นหนิงฮวาและพี่สาวก็เดินออกจากร้านขายดอกไม้แห้งและมุ่งหน้าไปยังร้านขายขี้ผึ้งต่อ และเมื่อนางซื้อวัตถุดิบเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น หนิงฮวาก็เดินไปยังร้านขายตลับเอาไว้ใส่พวกเครื่องประทินผิวที่นางจะทำ นางเลือกเป็นตลับไม้ขนาดพอดีสลักลวดลายดอกบัวมาประมาณสิบอันและกล่องไม้เอาไว้ใส่ตลับอีกสามกล่องราคา ห้าสิบอีแปะ และได้แวะซื้อขวดปั้มที่ร้านของชาวหัวแดงด้วยอีกห้าขวดราคา ห้าสิบอีแปะ
หลังจากซื้อของเหล่านี้เสร็จหนิงฮวาก็พาพี่สาวเดินไปยังร้านขายสารละเหยร้านเดิมที่นางเคยไปซื้อครั้งที่แล้วก่อนจะเอ่ยถามกับทางร้าน
“สวัสดีเจ้าค่ะ ที่ร้านมีสารตั้งต้นที่ใช้ในการทำสบู่หรือไม่เจ้าคะ”
“อ้อมีสิ เจ้าจะเอาเท่าไหร่งั้นรึ”
“ราคาขายอย่างไรหรือเจ้าคะ”
“ข้าขายชั่งละ ห้าสิบอีแปะ เจ้าจะเอาเท่าไหร่”
“ข้าเอา สองชั่งเจ้าค่ะ นี้เงินหนึ่งร้อยอีแปะ”
“เจ้ารอซักครู่ก็แล้วกัน เดี๋ยวข้าจะไปหยิบมาให้”
“เจ้าค่ะ”
เอ่ยจบพนักงานดูแลร้านก็เดินไปหยิบสินค้าที่นางต้องการมามอบให้ก่อนจะรับเงินแล้วเดินกลับเข้าไปภายในร้านเช่นเดิม เมื่อหนิงฮวาได้ของที่ต้องการทั้งหมดเรียบร้อยแล้วนางและพี่สาวก็พากันเดินกลับไปยังเกวียนของตนเองทันที แต่ในระหว่างทางที่เดินกลับไปนั้นหนิงเทียนที่เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่อยู่แล้วจึงได้เอ่ยถามกับน้องสาวของตน
“เจ้าซื้อของเหล่านี้ไปทำสิ่งใดหรือน้องรอง”
“ข้าก็จะเอาไปทำเครื่องประทินโฉมนะสิเจ้าคะ”
“ห่ะ........เจ้าทำของเหล่านั้นเป็นด้วยงั้นรึ”
“เป็นสิเจ้าคะ เอาไว้ข้าจะทำเผื่อท่านพี่ด้วยก็แล้วกันนะเจ้าคะ”
“ไม่เป็นไรหรอกพี่ใช้ของพวกนั้นเป็นเสียที่ไหนกันเล่า”
“ไม่เป็นก็ฝึกกันได้เจ้าค่ะ เอาไว้ข้าจะสอนท่านเอง”
“แล้วแต่เจ้าก็แล้วกัน พี่อย่างไรก็ได้”
และแล้วพวกนางทั้งสองก็เดินกลับมาถึงเกวียนของตนเอง เมื่อมาถึงเกวียนม้าแล้วพวกนางก็พบกับบิดามารดาและน้องชายกำลังนั่งรอพวกนางอยู่ก่อนแล้ว
“ทำไมพวกท่านกลับมากันไวจังเลยเล่าเจ้าคะ”
“พ่อกับแม่และจินเออร์กลัวว่าพวกเจ้าจะรอนานก็เลยรีบกลับมากันน่ะ”
“โถ่ว ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ เช่นนั้นพวกเราก็รีบกลับบ้านกันเถิดเจ้าค่ะ จะได้กลับไปจัดเตรียมสิ่งต่างๆด้วย
“อืม......ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าก็รีบขึ้นเกวียนถอะจะได้รีบกลับบ้านกัน
“เจ้าค่ะ/ขอรับ”
แล้วทั้งหมดก็พากับนั่งเกวียนม้ากลับหมู่บ้านจิ้นหลิงทันที เมื่อหนิงฮวาและคนอื่นๆกลับมาถึงบ้านแล้วทั้งหมดต่างก็แยะย้ายกันไปทำส่วนต่างๆที่ตนเองรับผิดชอบทันที ท่านพ่อรับผิดชอบจัดเตรียมสถานที่กับท่านปู่และจินเออร์ ส่วนท่านแม่และพี่ใหญ่ของนางจัดเตรียมอาหารไว้สำหรับเลี้ยงแขกที่จะมาขึ้นบ้านใหม่พรุ่งนี้ ส่วนตัวนางเองขอตัวไปทำของขวัญให้กับท่านตาของนางเช่นกัน
โดยเริ่มจากการนำตลับและขวดปั้มไปล้างทำความสะอาดแล้วแช่น้ำร้อนก่อนจะนำไปตากไว้ให้เแห้ง จากนั้นนางนางจะเริ่มจากการทำสบู่และแชมพูก่อนค่อยทำ อายแชโดวแบบครีม แชมพูที่นางจะทำนั้นคือแชมพูจากน้ำมันมะพร้าว
ขั้นตอนการทำนำส่วนผสม นมมะพร้าว น้ำมันมะกอก น้ำมันหอมระเหยและน้ำมันมะกอกผสมหัวสบู่เหลว จากนั้นก็คนส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากันก่อนจะเทใส่ขวดปั้มแล้วปิดฝา ตอมานางจะทำสบู่เหลวกลิ่นกุหลาบ
เริ่มจาก ละลายสารตั้งต้นที่ใช้ในการทำสบู่จากนั้นเทน้ำใส่แล้วคนไปซักพักก่อนจะเติมน้ำนมแพะลงไปเล็กน้อย ต่อด้วยสารละเหยกลิ่นกุหลาบและตบท้ายด้วยน้ำผึ้ง ยกหม้อลงพักไว้หนึ่งคืนพรุ่งนี้ก็เทใส่ขวบปั้บเป็นอันเสร็จ
เมื่อทำแชมพูและสบู่เสร็จแล้วหนิงฮวาก็เริ่มลงมือทำอายแชโดว์ต่อ เริ่มจากนำขึ้ผึ้งไปละลายด้วยความร้อนขนาดปานกลางจากนั้นก็ใส่น้ำมันมะพร้าว ผงสีของดอกไม้แห้งที่กรองแล้วลงไปคนให้เข้ากัน จากนั้นยกลงเทใส่ตลับ ทิ้งไว้ให้เย็นแล้วจึงปิดฝาก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อยใช้ทาได้ทั้งปาและเปลือกตา
โดยนางทำออกมาทั้งหมดห้าสี คือ สีดำที่ได้จากถ่าน สีแดง ชมพูอ่อน สีเหลืองที่ได้จากดอกกุหลาบและสีม่วงจากดอกอัญชัน และนางยังทำแป้งฝุ่นจากไม้ทานาคาที่ได้มาอีกหนึ่งตลับ
และนางยังทำทั้งหมดอย่างละสองชุดก่อนจะนำไปแพ็คลงในกล่องทั้งสองที่ซื้อมา ส่วนขวดแชมพูและครีมอาบน้ำนั้นนางก็นำกระดาษลายดอกกล้วยไม้มาติดให้ดูสวยงามแล้วนำลงกล่องอีกใบแล้วนำผ้าสีชมพูที่ตนซื้อมาไปผูกให้เป็นโบว์อย่างสวยงามจากนั้นจึงนำไปเก็บไว้ยังห้องนอนใหม่ของตนก่อนจะเดินไปช่วยมารดาและพี่สาวในครัวต่อทันที