04 เพื่อนแบบไหน
ตอนกรไปถึงโรงเรียน แก๊งหมาป่ากำลังรวมตัวอยู่ตรงม้าหินอ่อนใต้ต้นหูกวางหน้าห้อง กรเห็นมีทั้งพวกสายวิทย์ อย่างปอกับธามก็มาแจมด้วยเช่นกัน ปกติเวลานี้ถ้าไม่กองกันอยู่โรงอาหาร หรือร้านโจ๊กหลังโรงเรียน ก็คงโน่นเตะบอลอยู่หน้าตึกเพื่อรอเข้าแถวตอนเช้า
“ทำไรกันวะ” กรเดินเข้าไปกลางวง ก่อนจะใที่เห็นว่าคนที่พวกแก๊งหมาป่ารุมล้อมอยู่ก็คือ ไอ้หัวหน้าห้อง คนที่กรไม่อยากเจอที่สุดตอนนี้
“หัวหน้า มึงไม่ได้เอาอะไรประคบรึไง ทำไมมันดูบวม ๆ วะ ไอ้กัสมึงว่าบวมปะ” เก็ตหันไปถามกัส ต่อจากนั้นก็เป็การเถียงกันเื่บวมไม่บวม แล้วถ้าบวมต้องใช้อะไรประคบระหว่างของร้อนกับของเย็น
ไอ้หัวหน้าห้องที่นั่งทำหน้านิ่งอยู่กลางวง พยายามสบตากับกร แต่กรก็ทำเป็ไม่สนใจ หางคิ้วด้านขวาของมันมีผ้าก๊อซแปะอยู่ และนั่นเป็เหตุผลที่แก๊งหมาป่ามารุมล้อมมันแบบนี้
Gus Wolf |หัวหน้าห้องหายตัวไปวันนึง กลับมาอีกคิ้วแตก|
กรเพิ่งเห็นข้อความนี้ในไลน์ห้อง เป็ไอ้กัสที่แจ้งข่าวลงไปพร้อมรูปประกอบ แล้วสาว ๆ ในห้องก็ไลน์ถามกันใหญ่ว่าเกิดอะไรขึ้น
“แล้วไปทำอะไรมาเหรอ ถึงเป็แบบนี้” กรเอ่ยถามไปแบบนั้น ไม่ใช่ว่ากรไม่รู้สาเหตุ กรรู้ดีทีเดียวเพราะอยู่ในเหตุการณ์ แต่กรถามเพราะอยากรู้ว่าดราก้อนจะตอบว่ายังไงต่างหาก
“มันเดินชนประตูเว่ย สงสัยเดินมาดเท่ห์ไปหน่อย” ไอ้กัสชิงตอบก่อน ตามด้วยเสียงหัวเราะดังลั่น
“กูว่าไอ้ประตูนี่กวนตีนนะ แทนที่จะหลบหัวหน้ากู หัวหน้าไอ้ประตูนี่อยู่ตรงไหน เดี๋ยวพวกกูจะไปจัดการให้” ไอ้กัสพูดเล่นแต่ทำท่าทางขึงขัง เพื่อน ๆ หัวเราะตาม แต่บางคนก็บอกให้กัสมีสติหน่อย จากนั้นก็กลายเป็การถกเถียงโต้ตอบกันไปมา ซึ่งก็เป็เื่ปกติของแก๊งหมาป่าอยู่แล้ว
หัวหน้าห้องถือเอาจังหวะนั้น ขอตัวไปห้องพยาบาล กรทำเป็ไม่สนใจทั้ง ๆ ที่ก็รู้อยู่ว่า ดราก้อนหันมาสบตาเหมือนว่าอยากให้กรไปด้วย
“เห้ย ไอ้กร มึงไปเป็เพื่อนหัวหน้าห้องหน่อยดิ” ออกัสบอกเมื่อเห็นดราก้อนเดินไปคนเดียว
“ทำไมต้องเป็กูวะ มึงก็ไปดิ”
“อ่าว ก็มึงเรียนศิลป์เดียวกับมันนี่ เวลาไปเรียนคณิตก็ไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ” เหตุผลของออกัสทำให้กรอึกอัก ใจนึงก็สงสารไอ้หัวหน้าห้อง แต่อีกใจก็ไม่อยากอยู่กับมันตามลำพังอีก
“เดี๋ยวกูไปเป็เพื่อนมันเอง พวกมึงนี่ยังไงวะ อยู่ห้องเดียวกันแท้ ๆ” ปอที่ไม่ได้เรียนสายศิลป์พูดขึ้นอย่างโกรธ ๆ แล้ววิ่งตามหัวหน้าห้องศิลป์ไป แม้ปอจะเป็หนึ่งในแก๊งค์หมาป่าแต่ตอน ม.ต้น ปอเรียนห้องเดียวกับดราก้อน
“ทำไม ไอ้ปอมันพูดเหมือนโกรธกูวะ” ออกัสบ่นตามหลัง ส่วนกรได้แต่ก้มหน้าเงียบด้วยความรู้สึกผิด
มันเริ่มต้นจากเหตุการณ์เมื่อวานนั่นแหละ ตอนที่ตกลงว่าจะฟังเพลงซักเพลงนึงเพื่อรอเวลาก่อนที่จะออกมาจากตู้เสื้อผ้า ยังไม่ทันที่เพลง Call you mine ที่ดราก้อนเลือกจะจบ อยู่ดีดีมันก็ดันก้มมาจูบกรหน้าตาเฉย และที่สำคัญกรดันเคลิ้มไปกับมันด้วยเนี่ยดิ นั่นแหละแล้วทั้งสองคนก็เผลอพิงน้ำหนักไปที่ประตูตู้ รู้ตัวอีกทีทั้งประตู ทั้งคน ก็ร่วงลงมานอนเอ้งแม้งอยู่ที่พื้นข้างล่าง พร้อมเสียงดังสนั่น พนักงานร้านเบเกอรี่ด้านล่างซึ่งเป็ร้านของครอบครัวกรเอง วิ่งขึ้นมาดูด้วยความใ ตามด้วยแม่ของกรที่เพิ่งกลับมาจากทำธุระข้างนอกพอดี
พนักงานชายช่วยกันยกบานประตูตู้ขึ้นแล้วกวาดเศษกระจกที่แตก ส่วนแม่ของกรก็ทำแผลให้ดราก้อน หางคิ้วข้างขวามีเืไหลซึมออกมาเพราะโดนเศษกระจกกระเด็นบาด
“แม่ว่าไปโรงพยาบาลดีกว่าลูก แผลค่อนข้างยาว ไปให้คุณหมอดูดีกว่า เผื่อมีเศษกระจกอะไรค้างอยู่ข้างใน” แม้จะใช้ผ้าก๊อซปิดแผลแล้วและเืก็ไม่ไหลแล้วแต่แม่กรก็ไม่วางใจ
“กร เองก็ไปตรวจด้วย มีอะไรแตกหักรึเปล่า กระดงกระดูกน่ะ”
“กรไม่เป็อะไรหรอกแม่” กรตอบ กรแค่รู้สึกจุกนิดหน่อย ถ้ากระดูกจะหัก ก็น่าจะเป็ไอ้หัวหน้าห้องมากกว่าเพราะตอนที่ล้มลงมา แม้มันจะทับกรไว้แต่มันก็กอดกรไว้แน่นแขนมันต่างหากที่รับน้ำหนักไว้ทั้งหมด และเพราะมันล้มแบบคว่ำหน้าลงมาแบบนั้นนั่นแหละ มันเลยโดนเศษกระจกกระเด็นขึ้นมาบาดคิ้วแบบนั้น ยิ่งคิดได้แบบนี้ ก็อดสงสารมันไม่ได้ แต่พอคิดว่าทั้งหมดก็เป็เพราะอยู่ดีดีมันมาจูบกร กรก็ไม่อยากสงสาร อยากเปลี่ยนเป็โกรธแทน
ตอนที่แม่จะพาไอ้หัวหน้าห้องไปโรงพยาบาล กรตั้งใจว่าจะไม่ไปด้วย กำลังจะอ้างว่าปวดท้อง อยากเข้าห้องน้ำก่อนแล้วจะตามไป แล้วก็จะเนียนไม่ตามไปจริง ๆ หรอก แต่เพราะข้อความที่ไอ้หัวหน้าห้องส่งมาว่า
“ถ้ามึงไม่ไปด้วย แม่ถามอะไร กูขอตอบความจริงนะ” นั่นแหละทำให้กรรีบวิ่งลงไปที่รถทันที
*********
“อยู่โรงเรียนกรเป็ไงบ้างลูก ดราก้อน” แม่ของกรซึ่งเป็คนขับถามขึ้น กรซึ่งนั่งข้าง ๆ คนขับรีบพูดขึ้นก่อนที่ไอ้หัวหน้าห้องจะตอบ
“โถ่แม่ มันเจ็บอยู่ อย่าไปกวนมันดิ” แม่หัวเราะหลังได้ยินประโยคนั้น
“แม่แกล้งลูกเล่นน่ะ แม่คุยกับดราก้อนตั้งนานแล้ว ตอนรอลูกลงมาอะ”
“แล้วมันว่าอะไรบ้างอะ แม่” กรเริ่มร้อนตัว คราวนี้ทั้งแม่ทั้งดราก้อนหัวเราะขึ้นมาพร้อมกัน กรหันไปมองคนนั่งข้างหลังแล้วเผลอค้อนให้อย่างไม่ได้ตั้งใจ
“ดราก้อนเพิ่งเคยมาบ้านกรครั้งแรกใช่ไหมลูก ปกติถ้าเพื่อนกรมาบ้าน แม่ต้องจำได้”
“เพิ่งเคยมาครั้งสองครั้งครับแม่ ก้อนยังไม่รู้เลยว่าข้างล่างเป็ร้านเบเกอรี่”
“กรพาเข้าด้านหลังใช่ไหม ไว้คราวหน้ากรพาดราก้อนลงมาทานขนมด้วยนะลูก” กรรับคำเบา ๆ แล้วไม่ได้พูดอะไรอีก แกล้งหยิบมือถือขึ้นมาดูปล่อยให้ความเงียบเข้ามาปกคลุมบรรยากาศในรถ จนแม่แอบรู้สึกแปลกใจ
“แล้วจะบอกแม่ได้รึยัง ว่าเข้าไปอยู่ในตู้เสื้อผ้าทำไมทั้งสองคน” อยู่ ๆ แม่ถามทำลายความเงียบขึ้นมา
กรกลืนน้ำลายด้วยไม่ได้เตรียมคำตอบไว้ เหลือบมองไอ้หัวหน้าห้องผ่านกระจกหลังก็เห็นทำหน้านิ่ง
“ก็ตอนแรก นึกว่าพวกไอ้กัสมันจะมา ก็เลยเข้าไปซ่อน จะแกล้งมันอะแม่”
DRAGON | โกหกเก่งนะเราอะ
ข้อความไลน์จากดราก้อนเด้งขึ้นมาแซว
D-Korn The Wolf | อยากแตกอีกข้างไหม คิ้วอะ
ไอ้คนนั่งข้างหลังดูเหมือนจะชอบใจที่กรตอบกลับไปแบบนั้น แถมยังส่งสติกเกอร์รูปหัวใจกลับมาอีก
*********
สรุปคุณหมอทำแผลให้ใหม่ เพราะเจอเศษกระจกเล็ก ๆ ในแผลจริง ๆ และต้องเย็บแผล เป็ครั้งแรกที่กรเห็นไอ้หัวหน้าห้องทำหน้าจ๋อย กรนึกสงสารเลยไปยืนอยู่ข้างเตียงตอนที่มันโดนเย็บแผลอยู่ อย่างน้อยกรก็มีส่วนที่ทำให้มันเป็แบบนี้ ดราก้อนเลยถือโอกาสนั้นจับมือกรไว้แน่น จนคุณหมอยังเอ่ยชมกับแม่กรว่า พี่น้องบ้านนี้ดีนะ รักกัน ให้กำลังใจกัน
“ก็ซนด้วยกันนี่คะ” แม่หัวเราะแล้วตอบไปแบบนั้น ไม่ได้อธิบายอะไร ก็สองหนุ่มมากับแม่ คุณหมอจะคิดว่าเป็พี่น้องกันก็ไม่แปลกหรอก ยิ่งยืนให้กำลังใจกันข้างเตียงแบบนั้น อีกอย่างแม่ก็แอบปลื้มใจ ที่หนึ่งกรยังรู้สึกรับผิดชอบว่าตัวเองมีส่วนที่ทำให้เพื่อนเจ็บและสองแม่ก็ได้เห็นมุมอ่อนโยนของลูกชายที่ไม่ได้เห็นมานานแล้ว
แต่พอออกจากโรงพยาบาลกรกลับให้แม่ไปส่งไอ้หัวหน้าห้องที่บ้านของค้อปเตอร์ที่ดราก้อนจอดมอเตอร์ไซค์ทิ้งไว้ั้แ่เมื่อวาน แม่แอบมองดราก้อนที่ลงรถไปอย่างหงอย ๆ แล้วก็เริ่มรู้สึกว่า เพื่อนคนใหม่ของลูกชายน่าจะมีความพิเศษบางอย่าง ยิ่งกรเหม่อมองไปนอกหน้าต่างรถตลอดทางที่กลับบ้าน ไม่สนใจข้อความในมือถือเหมือนทุกครั้ง
“สรุปดราก้อน นี่เพื่อนแบบไหนกันแน่” แม่ของกรเอ่ยถามหลังจากผ่านความเงียบไปนาน
“ห้ะ แบบไหน ? ก็แบบเพื่อนทั่วไปนี่แหละ แม่ถามทำไมอะ”
“ก็ดูท่าทางสนิท ทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันตอนย้ายสายนี่เองใช่ไหม”
“ทำไมแม่ถึงคิดว่ากรสนิทกับมันอะ”
“อ่าว ไม่สนิทแล้วจะเข้าไปเล่นซ่อนแอบในตู้ด้วยกันแบบนั้นเหรอ”
กรเงียบเป็คำตอบ แม่จึงรีบเปลี่ยนเื่ไปพูดถึงร้านรวงข้างทางที่ขับผ่าน แล้วเปิดเพลงในรถเพื่อกลบบรรยากาศไม่ให้มันเงียบงันเกินไป
หน้าจอมือถือในมือกรปรากฏข้อความแจ้งเตือนจากไลน์ขึ้นมารัว ๆ แต่กรไม่สนใจจะอ่าน เขากดปิดเครื่องแล้วหันไปเหม่อมองนอกหน้าต่างราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างในใจ
*******************
4K
