สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสายบนถนนใน่ดึกแสงไฟหน้ารถเก๋งคันสีดำสาดส่องผ่าความมืดออกไปเป็ทางยาวภายในรถบรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัว นายแพทย์วิชัยศัลยแพทย์มือหนึ่งกำลังขับรถพาภรรยาและ “พิมมี่” ลูกสาวตัวน้อยวัย 7ขวบมุ่งหน้าไปพักผ่อนที่ต่างจังหวัด เสียงหัวเราะพูดคุยคลอไปกับเสียงเพลงเบาๆจากวิทยุบ่งบอกถึงบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความสุข
ทว่า...ความสุขนั้นอยู่ได้ไม่นาน
จู่ๆก็มีแสงไฟสว่างจ้าแยงตาจากเลนตรงข้ามสาดเข้าใส่รถบรรทุกสิบล้อบรรทุกสินค้ามาเต็มคันเสียหลักพุ่งข้ามเลนกินช่องทางเข้ามาด้วยความเร็วสูงเกินกว่าจะเบรกทัน!
โครม!เสียงเหล็กชนกันดังสนั่นหวั่นไหว
แรงปะทะมหาศาลทำให้รถเก๋งเสียหลักหมุนพลิกคว่ำก่อนจะไถลตกลงไปข้างทางซึ่งเป็คลองน้ำลึกริมถนนน้ำสีดำสนิททะลักเข้าท่วมตัวรถอย่างรวดเร็วท่ามกลางความมืดมิด
ร่างของหมอวิชัยกระเด็นหลุดออกมาจากตัวรถกระแทกเข้ากับพื้นถนนอย่างแรงความเ็ปแล่นริ้วไปทั่วร่าง ขาข้างนึงหักผิดรูปจนขยับไม่ได้ที่ศรีษะมีาแเืไหลออกมาจำนวนมาก แต่นายแพทย์หนุ่มยังคงมีสติรับรู้ได้ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปด้วยหยดน้ำฝนและหยาดเืที่ไหลอาบหน้าผากและใบหน้า
“แคท... พิมมี่...” เสียงครางแหบพร่าหลุดออกจากปาก
หัวใจของคนเป็พ่อและสามีแทบสลายเมื่อเห็นรถของครอบครัวจมดิ่งลงไปในคลองน้ำเสียงร้องไห้ระงมของลูกสาวตัวน้อยดังแว่วมาจากในรถก่อนจะเงียบหายไปเมื่อน้ำทะลักเข้าท่วมมิดคันหมอวิชัยพยายามตะเกียกตะกายใช้สองมือลากสังขารที่แหลกเหลวของตัวเอง กระเสือกกระสนข้ามเลนถนนไปท่ามกลางความกลัวและสิ้นหวังที่เกาะกุมหัวใจ
แต่ในวินาทีเฉียดตายนั้นเอง...
พรึบ!
จู่ๆก็มีมือปริศนาที่ทรงพลังพุ่งเข้ามาคว้าเสื้อของเขาแล้วกระชากลากถูร่างโชกเืของหมอวิชัยให้พ้นจากกลางถนนมานอนหลบอยู่อย่างปลอดภัยที่ริมตลิ่งข้างคลอง
หมอวิชัยเบิกตากว้างหายใจหอบสะท้าน พยายามกวาดสายตามองผ่านความมืดและสายฝนเขาเห็นเงาร่างสูงโปร่งของชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมตลิ่งชายคนนั้นมองลงไปในน้ำเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะะโพุ่งลงไปในคลองมืดมิดเบื้องล่างอย่างไร้ความลังเล!
ตัดภาพมาภายในรถที่จมดิ่งน้ำเย็นจัดสีขุ่นคลั่กกำลังทะลักเข้าท่วมจนถึงระดับหน้าอกความมืดและความหนาวเหน็บเข้าจู่โจมเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบ
“ฮือๆ... แม่ขา! แม่แคท!”
พิมมี่ตัวน้อยติดอยู่บนเบาะหลังร้องไห้สะอื้นตัวโยนด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มือเล็กๆพยายามเขย่าร่างของมารดาที่นั่งอยู่เบาะหน้า“แม่ขา...ตื่นสิคะ พิมมี่กลัว...น้ำท่วมแล้ว....แม่....”
แต่ไร้ซึ่งการตอบสนองร่างของแม่นิ่งสนิท น้ำตาของเด็กน้อยผสมปนเปไปกับน้ำที่กำลังท่วมมิดศีรษะเธอสำลักน้ำจนหายใจไม่ออก ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ
ทว่าในเสี้ยววินาทีที่สติกำลังจะดับวูบหน้าต่างกระจกรถด้านหลังก็ปรากฏเงาร่างของชายคนหนึ่งโผล่เข้ามาท่ามกลางความมืดใต้น้ำดวงตาคมกริบคู่นั้นมองทะลุกระจกเข้ามาอย่างสงบนิ่ง
ปัง!
หมัดหนักๆซัดเข้าใส่กระจกรถยนต์อย่างรุนแรงครั้งแล้วครั้งเล่าจนกระจกนิรภัยแตกร้าวเป็ใยแมงมุมและหลุดร่วงออกไป สายน้ำทะลักเข้ามาเฮือกใหญ่แต่เร็วกว่านั้น มือหนาของชายแปลกหน้าเอื้อมเข้ามาคว้าตัวพิมมี่ดึงเธอหลุดออกจากซากรถมรณะขึ้นสู่ผิวน้ำทันที!
ริมตลิ่งหมอวิชัยที่นอนหายใจรวยรินอยู่ พยายามลืมตาขึ้นมองภาพเบื้องหน้าผ่านม่านน้ำฝน
ชายหนุ่มปริศนากำลังก้าวขึ้นมาจากผิวน้ำร่างกายเปียกปอนในอ้อมแขนแกร่งนั้นกำลังอุ้มร่างไร้สติแต่ยังมีลมหายใจของลูกสาวเขาอยู่ —พิมมี่ปลอดภัยแล้ว
ชายหนุ่มคนนั้นวางร่างของเด็กหญิงลงบนพื้นอย่างนุ่มนวลเช็คดูจนแน่ใจว่าเด็กน้อยยังมีชีวิตอยู่ ก่อนจะหันมาสบตากับหมอวิชัยที่นอนอยู่ข้างๆดวงตาคมกริบคู่นั้นนิ่งสงบราวน้ำลึก ไร้ร่องรอยความเหน็ดเหนื่อยแม้เพิ่งจะดำน้ำลงไปช่วยคน
“คุณ... ลูก... ลูกผม...”หมอวิชัยขยับริมฝีปากแห้งผากจะเอ่ยขอบคุณ
เขาเพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ”ผมจะตามรถกู้ภัย” พูดแล้วก็หันหลังเดินหายลับไปในความมืดและสายฝนที่โหมกระหน่ำทิ้งให้หมอวิชัยนอนกอดร่างลูกสาวร้องไห้โฮด้วยความโล่งอก ท่ามกลางซากรถสิบล้อที่พังยับเยินและคนขับรถบรรทุกที่สลบไสลไม่ได้สติอยู่ภายในซากรถ
ค่ำคืนอันมืดมิดผ่านพ้นไปพร้อมกับร่องรอยของชายปริศนาที่เพิ่งจะช่วยชีวิตพวกเขา...ทว่าโชคชะตาได้ตอกหมุดความผูกพันนี้ไว้เรียบร้อยแล้วโดยที่สองพ่อลูกยังไม่รู้เลยว่า การพบกันในคืนนี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นของโชคชะตาและเื่ราวดำมืดที่กำลังจะตามมาในอีกหลายปีข้างหน้า
4K
