เมื่อจินชิงกำลังไปรับของที่ประมูลมา ฉันก็ออกไปรอที่จุดนัดหมายตามแผนA ฉันกับจินชิงจะเดินห่างกันให้เหมือนคนที่ไม่รู้จักกันแต่ให้อยู่ในสายตาของกันและกันจนถึงที่ปลอดภัย
ส่วนแผนB จะถูกใช้ก็ต่อเมื่อแผนAถูกยกเลิกแต่แผนจะถูกยกเลิกก็ต่อเมื่อมีคนมาทำร้ายฉันโดยที่ฉันไม่สามารถรับมือได้หรือฉันไม่รู้สึกปลอดภัย
ว่าแต่ทำไมเขาถึงไปนานจัง
“คุณสุภาพบุรุษตรงนั้นไม่ทราบว่าสนใจจะไปต่อกับพวกเราสักหน่อยไหมคะ”
ในระหว่างที่ฉันกำลังรอจินชิงอยู่นั้นก็ได้มีใครบางคนทักฉันด้วยประโยคที่ไม่น่าฟังเท่าไหรนักสำหรับในสถานที่นี้ ซึ่งในตอนที่ฉันได้หันไปทางต้นเสียงนั้นฉันก็ได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีรูปร่างที่สวยงามใส่ชุดเดรสสีแดงสดเดินมาพร้อมกับผู้ชายอีกคน
[ชื่อ: ริโอน่า วาร์เนอร์]
[ฉายา: นักฆ่าแห่งสายหมอก]
[อายุ: 26]
[ชื่อ: ริชแมน วอลเลอร์]
[ฉายา:นักเวทผู้ไร้นาม]
[อายุ:27]
ซึ่งเสตัสของทั้งสองคนนั้นจัดว่าดีมากถึงแม้อาจจะไม่เท่าฮยอนซองแต่ก็สูสีกับจินชิงที่มีความสามารถหลายด้านแต่เก่งด้านใดด้านหนึ่งเป็พิเศษ
[สร้างเควสบังคับระดับปกติ]
[ซองฮยองรีบมาด่วนๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็แผนBแล้ว (0/1)]
-ห๋า เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ?
[มีคนน่าสงสัยสองคนกำลังชวนฉันไปที่อื่นต่อ (0/1)]
-เฮอะ สงสัยพวกเขาคงจะเห็นว่านายดูชั่วเหมือนกันถึงอยากจะชวนไปเที่ยวต่อมั้ง
[นี่ไม่ใช่เวลาจะมาล้อเล่นนะ!ซองฮยอง ฉันกำลังจริงจังอยู่ถ้าฉันคิดว่ามันไม่อันตรายล่ะก็ฉันคงไม่เรียกนายมาหรอก! (0/1)]
-..ฉันจะรีบไปก็แล้วกัน...
ถึงแม้ว่าจินชิงจะไม่ชอบหน้าฉันเท่าไหรแต่เขาก็แยกแยะออกว่าเวลานี้ควรทำอะไรและอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เขาเชื่อฉันเพราะฉันพูดว่าอันตรายเขารู้นิสัยฉันดีเหมือนกับที่ฉันรู้นิสัยเขาเพราะเขารู้ว่าฉันจะไม่พูดคำนั้นออกมาง่ายๆ โดยเฉพาะกับเขา
“เฮ้ ทำไมคุณต้องคิดนานขนาดนั้นด้วยล่ะคะ?”
“ผมกำลังคิดว่าควรปฏิเสธพวกคุณยังไงดีเพื่อไม่ให้เป็การหยาบคายเกินไปน่ะครับ”
ครั้งนี้กลับเป็ผู้ชายที่อยู่ข้างๆที่ถามกลับมา
“ทำไมถึงต้องปฏิเสธด้วยล่ะ?”
“พอดีว่าผมไม่ไปกับคนที่ไม่รู้จักหรอกนะครับ”
หลังจากที่ฉันพูดจบท่าทีของทั้งสองคนก็เริ่มเปลี่ยนไปและทันทีที่ฉันััได้ถึงความอันตรายจากจิตสังหารที่ทั้งสองคนแผ่ออกมาฉันก็รีบหันหลังกลับจากทางที่ฉันมาเพื่อที่จะได้ไปหาจินชิงได้เร็วขึ้นพร้อมกับโยนโพชั่นควันพิษที่ทำให้ศัตรูเคลื่อนไหวได้ช้าลงชั่วคราว
แต่ถึงอย่างนั้นทั้งสองคนก็ยังสามารถไล่ตามฉันมาได้อย่างสูสีอยู่และในจังหวะนั้นเองก็มีมือปริศนาได้ดึงฉันเข้าไปในอ้อมกอดพร้อมกับร่ายเวทโจมตีใส่คนที่กำลังไล่ตามฉันจนพวกเขาต้องถอยไปตั้งหลัก
“ซองฮยอง นายนี่...มาช้าชะมัดฉันเกือบถูกจับได้แล้วไหมล่ะ”
“ไม่ต้องมาโทษฉันเลย นายอ่อนแอเองต่างหากแล้วอีกอย่างฉันเคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าเรียกฉันด้วยชื่อนั้น”
“ปากบอกไม่ชอบแต่ตอนที่ฉันเรียกนายด้วยชื่อนั้นครั้งแรกนายกลับหน้าแดงนะ?”
“ถ้านายยังพูดไม่หยุดฉันจะปล่อยให้นายวิ่งเอง”
“ค้าบบ...”
พวกเราเลือกที่จะหนีไปตั้งหลักกันก่อนแล้วค่อยสืบหาผู้อยู่เบื่องหลังเพราะฉันคิดว่าถ้าพวกเราสู้กันโอกาสที่พวกเขาจะวางกับดักใส่เราโดยเฉพาะมันอาจทำให้จินชิงเสียเปรียบได้เพราะเขาต้องปกป้องฉันไปด้วย
“ฉันมีประตูวาปสำรองอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกลมากวิ่งตรงไปเรื่อยๆก็จะเจอทางแยกให้เลี้ยวซ้าย-”
“ระวัง!”
ในขณะที่จินชิงกำลังพูดอยู่นั้นศัตรูทั้งสองคนที่ได้ตามพวกเรามาก็เริ่มโจมตีกลับแต่โชคยังดีที่จินชิงหลบทันและเขาก็ได้วางฉันลงก่อนที่จะไปต้านพวกศัตรู
“วิ่ง! เดี๋ยวฉันค่อยตามไป!”
“อย่าช้าล่ะ!”
ฉันได้วิ่งอย่างสุดชีวิตก่อนที่จะหันมองไปทางข้างหลังที่ตอนนี้จินชิงกำลังสู้กับคนพวกนั้นได้อย่างสูสีและเมื่อมั่นใจว่าจินชิงจะสามารถผ่านมันไปได้ฉันจึงทุ่มพลังทั้งหมดให้กับการวิ่งแทน
“แฮ่ก..เหนื่อยชะมัด”
หลังจากจบเื่นี้ฉันต้องสร้างโพชั่นสำหรับวิ่งเร็วมาบ้างแล้วล่ะ
หลังจากที่ฉันวิ่งมาถึงที่ประตูวาปฉันก็ได้หยุดรอตรงนี้ก่อนที่จะหันหลังกลับไปมองยังทางที่จากมาแต่ที่ฉันรอไม่ใช่เพราะฉันเป็ห่วงหรอกนะ ฉันแค่กลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาดก็เท่านั้น
และในไม่ช้าฉันก็ได้เห็นร่างของจินชิงที่กำลังวิ่งมาด้วยใบหน้าที่ดูสบายๆซึ่งฉันเดาว่าเขาน่าจะแค่ถ่วงเวลาไว้อย่างเดียวเพราะสองคนนั้นไม่ใช่คนที่จินชิงสามารถรับมือได้ด้วยตัวคนเดียว
“ทำไมนายถึงยังไม่รีบไปอีก? มัวยืนรออะไรอยู่”
“ก็ยืนรอใครบางคนที่อาจพลาดท่า- ระวังข้างหลัง!!”
“!!!”
ในระหว่างที่ฉันกำลังกวนประสาทจินชิงฉันก็ได้เหลือบไปเห็นลูกกลมๆเล็กๆสีแดงลูกหนึ่งที่กำลังพุ่งตรงไปยังจินชิงซึ่งหลังจากที่เขาได้ยินเสียงของฉัน เขาก็พยายามที่จะหักหลบแต่ก็ช้าเกินไปจนทำให้ลูกสีแดงนั้นชนที่ไหล่ข้างซ้ายของเขาและก็ได้แตกออกเป็น้ำสีแดงสดที่กระเด็นสาดใส่จินชิงอย่างจัง
ฉันจึงรีบวิ่งไปตรวจสอบอาการของจินชิงอย่างรวดเร็วซึ่งหลังจากที่ฉันได้ดูอาการของเขาคร่าวๆ ฉันจึงสันนิษฐานว่าเขาน่าจะโดนน้ำยาย้อนวัยและก่อนที่จินชิงจะกลายเป็เด็กเขาก็ได้ยื่นกระเป๋าที่ได้จากการประมูลมาให้ฉันก่อนที่จะพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงที่ดูเ็ปว่า
“อึก…ฉันใส่ของที่ประมูลมาทั้งหมดไว้ในกระเป๋านี้แล้วถ้าฉันกลับอยู่ในสภาพเดิมแล้วรู้ว่านายสร้างปัญหาอีกละก็…ฉันจะฆ่านายสะ”
เมื่อจินชิงพูดจบเขาก็สลบไปพร้อมกับร่างของเขาที่หดเล็กลงเรื่อยๆแต่โชคยังดีที่เสื้อผ้าของเขาก็หดตามไปด้วยฉันจึงรีบอุ้มจิงชิงเข้าประตูวาปเพื่อกลับไปที่บ้านของเขา
………………………………………………………….
อ้างอิงจากสปอยของต่างชาติมา
เค้าว่ากันว่าถ้าเปรียบคิมฮยอนซองคือยันเดเระจินชิงก็คือซึนเดเระดีๆนี่เองเพราะเห็นว่าในอนาคต(900กว่าตอนขึ้นไป)จินชิงกับกียองจะทำงานร่วมกันมากขึ้นและเข้ากันได้ดีด้วย(ออกแนวหยอกล้อกันบ่อยเพราะลีกียองเป็ฝ่ายกวนประสาทจินชิงก่อน)แต่ตอนที่คนอื่นถามทั้งสองคนก็ไม่ยอมรับ บอกว่าไม่สนิท
2K
