ผมชื่อ อาวิน เซอาดีน เป็ชาวไทย ั้แ่กำเนิด ขณะที่ผมกำลังอ่านการ์ตูน เื่ [ ได้โปรดอย่าทำร้ายช่างตีบวกของชั้นเลย ] จู่ๆก็ได้มีเสียงของพระเ้าพูดกับผม
' เจ้าลูกชายสบายดีหรือไม่ '
ตอนแรกผมก็สงสัยว่าใครพูด แต่แล้วก็มีแสงมาวาร์ปผมไปยัง สวรรค์ ที่นั่น พ่อแม่ของผมกำลังนั่งอยู่บนชิงช้า แล้วดื่มน้ำชาเขียวไทย ยี่ห้อ โปรอนกะ อยู่ พร้อมกับ ฝูงดอกไม้ และใบไม้ พวกท่านทั้งสองเป็น พระเจ้าและนางฟ้าที่กำลังปฎิบัติหน้าที่อยู่ ที่พวกท่านทั้งสองต้องทิ้งผมในยามเด็ก เป็นเพราะบัญชาสวรรค์ ให้ท่านทั้งสอง ไปปราบจอมปีศาจ ซาพิวล่า
" พ่อต้องขอโทษลูกด้วยที่ไม่ได้ ไปรับมาเสียนาน " พ่อของผมยิ้มแย้ม แล้วพูดกับผมด้วยอารมณ์ขัน พร้อมกับหันไปพูดกับแม่ว่า ข้าจะให้พรลูกคนนี้เสียหน่อย เจ้าเห็นด้วยรึป่าว
แล้วแม่ของผมก็พยักหน้า ดังนั้น พ่อของผมจึงหันมาพูดกับผม
" ข้าจะส่งเจ้าไปโลกใหม่ เพราะเจ้าถึงการสิ้นอายุขัยแล้ว เจ้าจะขอพรอะไรหรือเปล่า "
ผมนั่งนึกอยู่นาน จึงได้ลงมือเขียนพรทั้งหมดที่ผมคิดขึ้นได้ให้กับพ่อ ผู้เป็นพระเจ้า
1. ขอให้ผมมีหน้าตาหล่อเหลาที่สุดในจักรวาล เอาแบบ ดารา นายแบบต้องร้องจ๊ากกกกกกกกกก
2. ขอให้ผมไม่ว่าจะฝึกอะไร ก็สำเร็จไปหมด
3. ขอให้ผมสามารถสร้างม้วนบันทึกเวทย์ระดับสูงได้
4. ขอให้ผมสามารถสร้างห้องมิติที่มีห้องสมุดอยู่ด้วยไว้สำหรับศึกษาวิชาและประวัติศาสตร์ ได้
5. ขอให้สามารถ สร้างอาติแฟกซ์ ระดับเวิร์ลไอเทมได้ เพียงแค่รู้ชื่อของพวกมัน
" เจ้าลูกชาย พรที่เจ้าขอนั้น ย่อมต้องมีคำสาป บางประการติดอยู่ด้วย ซึ่งข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร แต่ข้าจะให้พรเจ้าตามนั้น " พระเจ้าได้ตรัสแล้ว
และผมก็ถูกถีบลงมาจากสวรรค์ ด้วยความรักของผู้เป็นพ่อ
ฟ้าว ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ผมตกลงมายังโลก ในทวีปแห่งสรรพชีวิต ในอาณาจักรที่มีชื่อว่า ออโดนอส ซึ่งตอนนี้กำลังรบกับ อาณาจักรโปปุรอนอยู่ แต่กำลังเสียเปรียบ เนื่องจากเจอกองทัพของแลนเวีย ฮิเมะ ยอดวีรสตรีในตำนานเข้าร่วมกับอาณาจักรโปปุรอน ที่มาพร้อมกับ อาวุธเทพ โอโบรอส คาชิ ทำให้การศึกในตอนนี้ยากหยั่งถึง
ผมรีบเปิดห้องมิติของผม ในทันที ที่นั่นผมพบเมล็ดพันธ์ ของ หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ หลายเมล็ด พร้อมทุ่งหญ้า ฮิเตะ หลายแปลง และ หม้อโอสถทิพย์ หลายหม้อ ที่สามารถกลั่นหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ เป็น ฟูลโพชั่นได้ นอกจากนั้น เหนือสิ่งอื่นใดคือในห้องของผมยังมี กระจกบานใหญ่อยู่ ที่นั่นเอง ผมได้เห็นใบหน้าของชายที่หล่อเหลา ผมดกดำ ตาสีฟ้าเป็นประกาย กล้ามเนื้อเป็นมัดๆดูสมส่วน อายุประมาณ 20 ที่ไม่ว่าหญิงใดเห็นแล้วต้องหลงรักหัวปักหัวปำ
' แบบนี้ก็แย่นะสิ ถ้าถูกสาวๆเห็นแล้วเข้ามารุมทึ้ง ' ผมคิดแล้ว ดังนั้นผมจึงเสกหน้ากาก ออกมาปิดหน้า กลายเป็นชายรูปร่างหน้าตาธรรมดา แล้วเริ่มเปิดหนังสือในห้องสมุดแห่งนี้เพื่อศึกษาวิชา
โลกใบนี้ มีลำดับพลังเพียงแค่ 6ขั้น คือ 1. จอมเวทย์ระดับล่าง 2. จอมเวทย์ระดับกลาง 3. จอมเวทย์ระดับสูง 4. ผู้วิเศษ 5.จอมปราชญ์ และ6. มหาปราชญ์
ผมไม่โลภมาก ขอแค่ขั้น จอมปราชญ์ ก็พอ มันก็แค่ขั้นรองสุดยอด ที่น้อยคนนักจะสำเร็จได้ เช่น จอมปราชญ์ คายะ แห่งพฤกษา จอมปราชญ์ เซน แห่งอัคคี จอมปราชญ์ เซดิกัน แห่ง ความมืด
ปกติผู้เป็นจอมปราชญ์ จะใช้ได้เพียงธาตุเดียว แต่ผมขอพรแล้วว่าไม่ว่าผมจะฝึกอะไรก็จะสำเร็จ ดังนั้น ผมจึงสามารถใช้ได้ทุกธาตุ ไม่โกงเลยเนอะ งิงิ
ผมเริ่มปรับลมปราณในทันที แล้วเริ่มคัดภาษาเทพที่มีในหนังสือทุกเล่มในห้องสมุดแห่งนี้ ทำให้ผมสำเร็จขั้นใหม่ที่ไม่มีใครในโลกใบนี้สามารถฝึกสำเร็จได้ นั่นคือ ขั้นเซียน (จอมปราชญ์ที่สามารถใช้ได้ทุกธาตุ 120 เปอเซ็น)
หลังจากฝึกสำเร็จ ผมก็รีบปรุงหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ เป็นฟูลโพชั่น เอาไว้ดื่มเอง และขายบางส่วน ซึ่งผมยังไม่รู้ว่า ฟูลโพชั่นที่ผมสามารถผลิตได้มีความบริสุทธิ์สูง มากกว่าฟูลโพชั่นตามท้องตลาด
ในขณะที่กำลังอยู่ในห้องมิตินั้นเอง
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นจากที่ไม่ไกลจากที่นี่นัก เพราะผมฝึกสำเร็จขั้นเซียน จึงได้ยินเสียง
[ ฟลาย ] ผมใช้เวทย์บินขั้นต่ำบินไปด้วยความเร็วสูง แต่ผมไม่ได้สังเกตว่า ปานที่หน้าผากของผม แสดงสัญลักษณ์เป็นรูปดอกฮาเมลหกแฉก ที่หาได้ยาก ( ดอกไม้ชนิดหนึ่งกำเนิดในหุบเขาลึกของอาณาจักรโปปุรอน ) โชคยังดีที่ผมปิดหน้ากากเอาไว้
ไม่ถึง 1 นาทีต่อมา......
ผมก็เหาะมาถึงสถานที่เกิดเหตุ ที่นั่น มีเสือเขี้ยวทอง ดูท่าทางดุร้ายอยู่ แต่ผมเห็นมันเป็นเพียงแมวธรรมด๊าธรรมดาตัวหนึ่ง แค่ดีดนิ้วมือ มันก็ตายแล้ว
ฟ้าว ตูม
เสียง เสือเขี้ยวทองโดนผมดีดนิ้วกระเด็นไปชนกับน้ำตก ทำให้สายน้ำแตกกระจาย มันถึงกับช้ำในตายทันที แบบไม่มีโอกาสได้ร้องเป็นครั้งสุดท้าย
หลังจากจัดการมันอย่างง่ายดาย ผมก็มองรอบๆ เพื่อสำรวจ และเห็น ผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังอยู่ในสภาพเปลือยกาย เธอ คือ จอมเวทย์ชั้นสูงมีนามว่า ชิลรอน หน้าตาสะสวยมาก มีผมสีฟ้า ตาสีเขียวราวมรกต และปานรูปกระต่ายที่ก้นข้างขวา
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เมื่อเธอเห็นผม เธอก็ร้องกริ๊ด สลบไป เหมือนเห็น แมลงสาปยังไง ยังงั้น เป็นเพราะผมเลือกหน้ากากผิดเหรอไงกันนะ เธอถึงได้ตกใจถึงเพียงนี้
ผมจึงต้องใช้เวลาสักพักในการใส่เสื้อผ้าให้เธอ โดยการหลับตาแล้วใช้สกิลตาทิพย์ ให้มองเห็นเป็นภาพขาวดำ แล้วค่อยๆใส่ของให้เธอทีละชิ้น
หลังจากนั้นก็จากไป ผมแวะท่องเที่ยวตามป่าเขาอีกสักพักใหญ่ๆ กว่าจะไปถึงเมือง ฟัมลิส เมืองหลวงของอาณาจักร ออโดนอส
ที่นั่นมีนายด่านประตูเมือง ที่กำลังทุจริต ในหน้าที่อยู่ มันชื่อ จาก้า ปกติประตูเมืองจะเปิดให้นักเดินทางเข้าออกโดยไม่เสียภาษี แต่มันกลับ ยืนคิดเงินชาวบ้าน คนละ 300 เหรียญทองเป็นอย่างต่ำ จนถึงคิวผม
" ไง เจ้าหนุ่ม สำหรับเจ้าข้าคิดค่าเข้าเมือง 600 เหรียญทอง " จาก้าพูดอย่างหมั่นไส้ ในความหล่อเหลาของผมที่มากกว่ามัน ขนาดผมใส่หน้ากากลดความหล่อแล้ว คุณคิดดูเอาเองแล้วกันว่า จาก้าหน้าตาอย่างไร
ผมไม่ตอบคำจาก้า แต่แผ่พุ่งพลังขั้นเซียนใส่มัน เพียงแค่สัมผัสเท่านั้น จาก้า ก็เป็นลมสลบในทันที ซึ่งในที่นั้น มี ผู้วิเศษหลายคนเห็นเหตุการณ์ แต่ไม่กล้าเข้าไปช่วยจาก้า เพราะกลัวลูกหลง
ผมจึงเดินเข้าไปในเมืองได้อย่างสบาย และเริ่มหาโรงแรมเข้าพัก
ในอาณาจักรออโดนอสแห่งนี้ แบ่งเป็น 6เขต
1. เขตการค้า : มีอาหารและขนมขายมากมาย พ่อค้าแม่ค้า และนักเดินทางเดินกันขวักไขว่
2. เขตการศึกษา : มีโรงเรียนมหาเวทย์ อาเธน่า อยู่ กินพื้นที่กว้างกว่า 900 ไร่
3. เขตอาวุธ : มีอาวุธ ขายมากมาย โดยเฉพาะดาบ กับโล่
4. เขตโอสถ : มีโพชั่นขายมากมาย และนายหน้ารับซื้อ ยา ที่มาหาส่วนแบ่งรายได้จากนักเดินทาง
5. เขตสัตว์เลี้ยง : มีสัตว์เลี้ยง เยอะแยะ โดยเฉพาะพวก โยวเซย์ (ภูติ ) ชนิดต่างๆ
6. เขตวังหลวง : ที่พักของ เลาห์คอน ยูมะ และองค์หญิงไอกะ
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
38K
![มหาศึกล้างพิภพ ภาค 2 ดินแดนแห่งต้นกำเนิด (SWALLOWED STAR 2: LAND OF ORIGIN) [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757149701_40144170.webp)