บุพเพสลับรัก70s

บทที่ 57 พี่สะใภ้จางมาส่งขิงต้มน้ำตาลทรายแดง

“อ้าว พี่สะใภ้จางมาทำไมหรือคะ?” หูชื่อเหวินพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งอย่างลำบาก

“ฉันต้มน้ำขิงใส่น้ำตาลมาให้เธอ แล้วเอาถุงน้ำร้อนมาด้วยเดี๋ยวฉันจะทำน้ำร้อนให้ วางเอาไว้บนท้องแล้วเอามือของเธอกดไว้นะ”

หลังจากที่นางจางพูดจบเธอก็หยิบขิงต้มน้ำตาลทรายแดงและถุงน้ำร้อนออกมา

จางหมิงเยี่ยนกลับมาแล้วตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆ  เมื่อเห็นนางจางหยิบถุงร้อนออกมาเธอก็รีบเอามันไปใส่น้ำร้อนแล้วนำกลับมาให้หูชื่อเหวิน

“โอ้ ช่างน่าอายจริงๆ รบกวนพี่สะใภ้จางอีก” หูชื่อเหวินรู้สึกแปลกใจ นางจางรู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังเป็นป้าอยู่ถึงได้รู้ว่าเธอไม่สบายตรงท้อง? ไม่เช่นนั้นไม่เอาขิงต้มน้ำตาลทรายแดงกับเอาถุงน้ำร้อนมาให้หรอก

หูชื่อเหวินหยิบถุงน้ำร้อนที่จางหมิงเยี่ยนมอบให้มาวางไว้บนท้องของตัวเอง เธอ

รู้สึกดีขึ้นมาในทันที เมื่อมองไปที่ถุงน้ำร้อนแล้วสลับไปมองจางหมิงเยี่ยนก็เกิดความทรงจำขึ้นมาอีกครั้ง

เธอเคยใช้ของแบบนี้ในชาติก่อน

แม่เคยทำแบบนี้ให้ทุกครั้ง ครั้งหนึ่งน้ำร้อนแต่ไม่มาก เธอจึงหยิบขึ้นมาแล้วบอกว่าน้ำไม่ค่อยร้อนเลย แม่เลยบอกว่าพุงน้อยๆของเธอกลายเป็นปรอทวัดอุณหภูมิไปแล้ว 

เมื่อเห็นหูชื่อเหวินเอาแต่ก้มหน้าเงียบไม่พูดอะไร นางจางก็คิดว่าเธอยังปวดท้องอยู่จึงรีบเปิดฝากาน้ำชาส่งน้ำขิงต้มน้ำตาลทรายแดงให้เธอ

“ดื่มอุ่นๆจะดีที่สุด หัวหน้าหยินบอกว่าเธออาการไม่ค่อยดี เขาอายเลยไม่ได้เอามาให้เองแต่เขาขอให้ฉันเอามาส่งให้ ดูเขาเป็นห่วงเธอมากเลย!”

หูชื่อเหวินพยายามเดาว่าเป็นใครที่บอกเรื่องนี้กับพี่สะใภ้จาง แต่พอได้ยินว่าใครเป็นคนส่งมา เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกๆ ในใจ ไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะไปหาพี่สะใภ้เพื่อพูดคุยเรื่องประจำเดือนของผู้หญิง

แต่ผู้ชายคนนี้กำลังทำอะไรกันแน่? หูชื่อเหวินไม่ใช่สาวน้อยที่โง่เขลาไม่เข้าใจโลก อย่าลืมว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่มานานกว่า 40 ปี เธอรู้ดีและคิดเองได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่าหยินเหวินกั๋วพยายามดูแลเอาใจใส่โดยไม่ตั้งใจในช่วง 2-3 ครั้งที่ผ่านมา เธอไม่รู้ว่าทำไมเขาที่เคยเกลียดชังเธอมากถึงได้เริ่มห่วงใยเธอขึ้นมาแต่ยิ่งเขาทำแบบนี้ก็ยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัดขึ้นเรื่อยๆ

ค่าความชื่นชอบของหยินเหวินกั๋วในระบบเพิ่มขึ้นทุกวัน แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้พูดอะไร แต่ความกังวลทำให้เธอไม่สบายใจรู้สึกกลัวขึ้นมา เธอไม่อยากมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนไหนอีกแล้ว

“ขอบคุณนะคะพี่สะใภ้!” หูชื่อเหวินหยิบกาน้ำชามาค่อยๆจิบเพราะยังคงร้อนอยู่นิดหน่อย

“งั้นเธอดื่มไปเถอะ ฉันจะกลับไปก่อน ถ้าดื่มไม่หมดก็เก็บไว้อุ่นอีกทีพรุ่งนี้!”

“ได้ค่ะ ขอบคุณพี่สะใภ้มากและก็… สำหรับหัวหน้าฉันก็ฝากขอบคุณเขาด้วยนะคะ ”

หูชื่อเหวินก้มหน้าและพูดเสียงค่อย

“เฮ้! เอาล่ะพี่สะใภ้จางไปแล้ว เธอดื่มแล้วพักผ่อนสักหน่อยตื่นมาจะได้รู้สึกดี”

หูชื่อเหวินมองพี่สะใภ้จางเดินจากไป จากนั้นก็ดื่มขิงต้มน้ำตาลทรายไปครึ่งกา ซึ่งมันทำให้เธอสบายท้องขึ้นมาก

หญิงสาวจึงล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แต่นอนอย่างไรก็นอนไม่หลับ

เธอจึงนึกย้อนไปถึงตอนหยินเหวินกั๋วช่วยตากผ้าปูที่นอนในวันนี้

มันไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งที่หูชื่อเหวินถูกหยินเหวินกั๋วมองด้วยสายตารังเกียจ โกรธ และแม้แต่เจตนาฆ่าเจืออยู่ก็ยังมี มันไม่ใช่แค่เสแสร้งเพราะเธอรู้สึกสัมผัสได้อย่างชัดเจน

แล้วความคิดของหยินเหวินกั๋วที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

ดูเหมือนว่าหลังจากฉันไปหลบฝนใต้ชายคาที่พักของเขา หยินเหวินกั๋วก็เริ่มเปลี่ยนไป

จากนั้นพอเธอช่วยเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในลานตากข้าว เมื่อหยินเหวินกั๋วมองเธอ แววตาของเขาดูเปลี่ยนไป 

เธอไม่คิดว่าหยินเหวินกั๋วจะตกหลุมรักเธอได้ในช่วงสั้นๆ แบบนี้ แต่อาจจะเพราะเขารู้ว่าฉันต่างจากหูลี่อิงคนเดิม เขาเลยกลายเป็นคนอยากรู้อยากเห็นเพราะอาจจะรู้สึกผิดที่ทำตัวไม่ดีกับเธอมาก่อน

ไฟในหอพักดับลง แต่หูชื่อเหวินก็ยังไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หรือเพราะนอนเยอะเกินไปก่อนหน้านี้ เธอจึงนอนพลิกไปพลิกมาสักพักก่อนจะเผลอหลับไป

เธอไม่รู้เลยว่าเฉินซูเฟินซึ่งนอนห่างออกไปไม่มากกำลังแอบมองอย่างครุ่นคิดและอิจฉาริษยา

เธอรู้ว่านางจางอยู่ข้างบ้านหัวหน้า ต้องเป็นเขาที่ขอให้เธอเอาน้ำขิงต้มน้ำตาลทรายแดงมาให้หูชื่อเหวินดื่ม

นังจิ้งจอกตัวนี้มีเสน่ห์มากขึ้นเรื่อยๆ เธอเคยเป็นผู้หญิงที่หยิ่งยโสและหยาบคาย แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนไปแล้ว เสน่ห์ของนางจิ้งจอกมีผลต่อยุวชนทั้งชายและหญิงซึ่งนับวันยิ่งมีคนชอบเธอมากขึ้น

แม้จะเคยไม่ชอบเธอมาก่อน แต่ตอนนี้ฉันเกลียดเธอมาก!

คืนนี้หูชื่อเหวินจึงนอนหลับสบายมากขึ้น ประคองถุงน้ำร้อนเอาไว้ในมือและดื่มขิงต้มน้ำตาลก็ช่วยทำให้ร่างกายเธออุ่นขึ้นมาก

เช้าวันต่อมาเธอจึงเต็มไปด้วยความสดใส ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดฝาด

เธอเดินไปทำงานกับจางหมิงเยี่ยนด้วยกัน

“ชื่อเหวินสีหน้าของเธอดีขึ้นมาก ท้องยังปวดอยู่หรือเปล่า?”

จางหมิงเยี่ยนถามด้วยความกังวล

“ดีขึ้นมากแล้ว ฉันจะปวดท้องแค่วันแรก แต่วันต่อมาจะไม่ค่อยปวดเท่าไหร่ ว่าแต่ฉันได้ยินพวกยุวชนพูดเรื่องเธอกับช่างไม้จ้าวด้วย พวกเธอเปิดเผยแล้วหรือฉันไม่ได้ถามเธอเลย”

หูชื่อเหวินจำได้ว่าตอนที่นอนอยู่บนคังเมื่อวาน ได้ยินพวกผู้หญิงที่ไปกินข้าวในโรงอาหารพูดคุยกันอย่างเงียบๆ เธอจึงบังเอิญได้ยิน

“ก็มันควรเป็นแบบนี้นี่นา ฉันต้องขอบคุณสำหรับกำลังใจจากเธอนะ เธอต้องคิดไม่ออกแน่ว่าฉันรู้สึกประหม่าขนาดไหนตอนเดินเข้าไปในโรงอาหารกับจ้าวหย่วนขุยเมื่อวานนี้”

“ทำไมจะต้องประหม่าด้วย! ไร่เราไม่ได้มีกฏห้ามยุวชนตกหลุมรักกันสักหน่อย นี่เป็นความสัมพันธ์ที่ปกติและมันไม่ควรมีใครมายุ่งกับเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงไม่ต้องกังวลหรอก!”