บทที่ 2 (2/2)
ทำไมถึงต้องเป็เธอ? (2)
เมิ่งเจียวซินรีบสลัดสิ่งที่คิดออกจากสมองแล้วลองตอบกลับอีกฝ่ายทางจิต
‘ได้ค่ะ’
(เงื่อนไขอย่างแรกเป็สิ่งที่โฮสต์จะต้องรับรู้ คือ เวลาในโลกใบนี้หากเทียบกับเวลาในโลกใบเดิมของโฮสต์จะแตกต่างกันอยู่สามสิบวันค่ะหมายถึง เวลาที่โฮสต์ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่สามสิบวันจะเทียบเท่ากับเวลาในโลกใบเดิมของโฮสต์เพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น
เงื่อนไขอย่างที่สองคือ เื่ที่ทางเราเปิดระบบพิเศษให้กับโฮสต์ภายใต้ชื่อที่ว่า ‘รับรู้แล้วแก้ไขไปพร้อมกับการเรียนรู้ด้วยชีวิตจริง’ความหมายก็ตรงตามนั้นเลยว่า ชีวิตในโลกใบนี้เปรียบประดุจดังชีวิตจริงของโฮสต์ เพราะในโลกใบนี้โฮสต์ทั้งาเ็ได้เจ็บป่วยได้ ตายจริง และมีเพียงแค่ชีวิตเดียว ซึ่งถ้าหากโฮสต์เสียชีวิตลงในโลกใบนี้ก่อนจะทำภารกิจที่ทางระบบมอบให้เสร็จ อีกร่างหนึ่งในโลกใบเดิมของโฮสต์ก็จะเสียชีวิตลงไปด้วยทันทีค่ะดังนั้นสองปีในโลกใบนี้โฮสต์จะต้องดูแลชีวิตของตัวเองให้ดี แต่ทางเราก็มีเงื่อนไขพิเศษเพิ่มให้กับโฮสต์ด้วยนะคะ
คือ...ตัวละครตัวนี้หากเป็ไปตามบทเดิมจะต้องเสียชีวิตในอีกหนึ่งปีข้างหน้าหากใน่เวลานั้นโฮสต์ทำภารกิจสามในห้าสำเร็จ โฮสต์ก็จะสามารถเรียกหาระบบ เพื่อขอกลับไปยังโลกใบเดิมใน่เวลานั้นได้ค่ะ
เงื่อนไขอย่างที่สาม โฮสต์มีอิสระในการใช้ชีวิตเป็ตัวละครตัวนี้ได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องยึดนิสัยเดิม และไม่ต้องยึดเนื้อหาในนิยาย โฮสต์สามารถใช้ชีวิตได้อย่างที่ใจ้าเลยค่ะขอเพียงแค่โฮสต์ทำภารกิจที่ทางเรามอบให้สำเร็จก็พอค่ะ
เงื่อนไขอย่างที่สี่ หากโฮสต์ทำภารกิจไม่สำเร็จตามระยะเวลาที่ได้รับมอบหมายพอครบสองปีชีวิตของโฮสต์ก็จะจบลงทันที ทั้งชีวิตในโลกใบนี้และชีวิตในโลกใบเดิมของโฮสต์ด้วยค่ะ)
หลังจากฟังเงื่อนไขทั้งสี่ข้อจบเมิ่งเจียวซินก็รู้สึกว่า เงื่อนไขที่ทางระบบให้มาก็ไม่ถึงกับแย่ซึ่งในบางข้อดูเหมือนจะช่วยทำให้เธอใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ได้อย่างสะดวกขึ้นเสียด้วยซ้ำ
(ต่อไปทางระบบขอแจ้งเื่ภารกิจค่ะ
ภารกิจแรกโฮสต์จะต้องสอนให้พระเอกนิยายเื่นี้รู้จักกับคำว่า ‘รัก’ ไม่ว่าจะเป็รักในรูปแบบไหนก็ตามรวมไปถึงการรักชีวิตของตัวเองด้วยค่ะ
ภารกิจที่สองโฮสต์จะต้องสอนให้พระเอกของนิยายเื่นี้รู้จักกับคำว่า ‘ครอบครัว’ และความหมายที่แท้จริงของคำว่า ‘ครอบครัว’ ด้วยค่ะ
ภารกิจที่สามโฮสต์จะต้องสอนให้พระเอกของนิยายเื่นี้รู้จักความสัมพันธ์ทางกายในรูปแบบที่ถูกต้องแล้วถ้าหากเป็ไปได้ โฮสต์ก็ช่วยสอนความต่างระหว่างความสัมพันธ์ทางกายที่เกิดขึ้นจากความรักกับความสัมพันธ์ทางกายที่เกิดขึ้นจากความ้าทางธรรมชาติของบุรุษเพศด้วยก็จะดีนะคะ
ภารกิจที่สี่โฮสต์จะต้องสอนให้พระเอกของนิยายเื่นี้รู้จักกับคำว่า ‘ปล่อยวาง’ รวมไปถึงการละทิ้งซึ่งความแค้น การโทษตัวเอง และรู้จักกับการให้อภัยค่ะ
ภารกิจที่ห้าโฮสต์จะต้องคลายข้อสงสัยเื่ที่พระเอกของนิยายเื่นี้เป็คนฆ่าบิดาของตนเองจริงหรือไม่? ออกมาให้ได้ค่ะ
ก่อนจะไปทางระบบขอเตือนว่าโฮสต์จะต้องทำสำเร็จสามในห้าภารกิจภายในระยะเวลาสองปีเท่านั้น จึงจะสามารถกลับไปยังโลกใบเดิมของโฮสต์ได้จากนี้ทางระบบขอให้โฮสต์มีความสุขกับการใช้ชีวิตในโลกใบนี้นะคะ อย่างเร็วพวกเราก็อาจจะได้กลับมาพูดคุยกันอีกครั้งในหนึ่งปีข้างหน้าค่ะ)
‘เดี๋ยวก่อนค่ะทางระบบจะไม่มอบของวิเศษหรือพลังวิเศษ ให้กับฉันบ้างเลยหรือคะ?’
(ไม่มีค่ะโชคดีนะคะโฮสต์)
‘เดี๋ยว! ระบบ! อย่าเพิ่งไป...ระบบ ระบบ ทิ้งกันแบบนี้เลยหรือนี่!!’
หลังจากพยายามทั้งเรียกหาและคิดหาไปได้สักพักระบบก็ไม่มีแม้แต่เสียงตอบกลับมา เวลานี้ในสมองของเมิ่งเจียวซินมีเพียงสามคำถามที่ปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า...
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอ?’
‘ทำไมถึงต้องเป็เธอ?’
‘แล้วทำไมภารกิจที่เธอได้รับมาทั้งหมดถึงต้องมุ่งตรงไปที่ตัวพระเอกของนิยายเื่นี้ด้วย?’
ซึ่งระบบที่น่าจะพอตอบคำถามพวกนี้ได้เวลานี้ก็ได้หนีหายไปเสียแล้ว เมิ่งเจียวซินจึงได้แต่นั่งรวบรวมสติและพยายามเรียบเรียงทุกข้อมูล
โดยเท่าที่เมิ่งเจียวซินพอจะจับใจความได้ก็คือในโลกใบเดิมเธอมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงแค่ยี่สิบสี่วันเท่านั้น แต่พอเธอถูกดึงเข้ามาในโลกใบนี้เวลาชีวิตที่เหลืออยู่ของเธอจึงถูกทำให้ยาวนานขึ้นเป็สองปี แล้วถ้าหากเธอสามารถทำภารกิจที่ทางระบบมอบหมายมาสำเร็จสามในห้าข้อเธอก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตยังโลกใบเดิมแบบปกติสุขได้อีกนาน แต่คำว่า ‘อีกนาน’ ของระบบ นั่นคือนานได้แค่ไหนกันล่ะแต่ก็คงจะนานกว่ายี่สิบสี่วันที่เธอมีอยู่ในตอนนี้สินะ!
‘นี่มันใช่เวลามานั่งประชดชีวิตอยู่หรือใบหม่อนในเมื่อยังพอมีโอกาส...’ เมิ่งเจียวซินกำมือทั้งสองข้างจนแน่น
‘คุณยายบัวรอหม่อนก่อนนะคะหม่อนจะรีบกลับไปหาค่ะ’ เมื่อคิดได้ดังนั้น เมิ่งเจียวซินจึงรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่เริ่มรินไหลออกมาอย่างลวกๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินไปนั่งส่องกระจกทองเหลือง เพื่อทำความรู้จักกับร่างที่เธอต้องอาศัยอยู่หลังจากนี้
‘ใบหน้านี้มัน...’ เมิ่งเจียวซินจ้องมองเงาสะท้อนในกระจกไม่ว่าจะหันมองมุมไหนมันก็ช่างคล้ายกับใบหน้าของตัวเธอตอนอายุสิบสี่สิบห้า
ซึ่งเมิ่งเจียวซินในโลกใบเดิมเวลานี้อายุของเธอก็ได้ย่างเข้าสู่ปีที่ยี่สิบห้าแล้วพอได้มาเห็นใบหน้าของตัวละครและได้รับรู้ว่าร่างที่เธอเข้ามาอาศัยอยู่อีกไม่กี่เดือนก็ต้องเข้าพิธีปักปิ่น
เวลานี้เมิ่งเจียวซินจึงเชื่อแล้วว่าตัวละครตัวนี้มีเธอเป็ต้นแบบอย่างแท้จริง แต่จะยกเว้นก็เพียงแค่นิสัยบางอย่างของตัวละครเท่านั้นที่ไม่เหมือน...
.......................................................................
ผู้เขียนขอขอบคุณทุกยอดวิวยอดกดหัวใจ ยอดกดติดตาม และทุกข้อความของผู้อ่านทุกท่านมาก ๆ นะคะทุกยอดคือกำลังใจที่ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆของผู้เขียนเลยค่ะ
2K
