ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่ 118 เศษเสี้ยววิญญาณเขากวางอสูร

"เจ้าล่วงล้ำดินแดนข้าเจ้าต้องตาย..."

เสียงของนางเยือกเย็นเสียดแทงเข้าไปในกระดูกของชายหนุ่มจนเขาขนลุกเกรียว เจ้าภูตอสูร ตัวนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก มันสามารถเข้าสิงร่าง หลงไป๋ได้อย่างเงียบเชียบ โดยที่แม้แต่พลังจิตของชายหนุ่ม ก็ไม่อาจรับรู้ถึงคลื่นพลังได้ มันโจมตีพวกเขาอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด กริชเพชรสะบัดตัวออกจากการขย้ำด้วยกรงเล็บของหญิงสาว ก่อนที่จะเหวี่ยงหมัดกลับหลังต่อยนางเสียงดังสนั่น

ตูม!!!!

"ว้ายย..อ๊ากกก!!

โครม!!

หลงไป๋กระเด็นตามมือของเขา

"องค์ชายสิบสี่ ท่านมาต่อยข้าทำไม? ..โอ๊ย..! เจ็บเหลือเกิน.."

หญิงสาวร้องอย่างเจ็บปวด เลือดซึมไหลออกจากริมฝีปากของนาง

"เมื่อกี้เจ้าถูกภูตร้ายตัวนั้นมันเข้าสิงเจ้ารู้ตัวหรือไม่..!! ."

ชายหนุ่มรีบถลาเข้าไปประคองพร้อมบอกหญิงสาวให้รู้ตัว นางสะบัดหน้าอย่างมึนงง

"ไม่รู้สิข้าเห็นเงาร่างสีขาว ที่ตรงเข้ามาด้านหน้าท่าน แล้วมันก็หายวูบไปทุกสิ่งทุกอย่างก็ดับสนิทในความรู้สึกของข้า จนรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นที่หน้าอก ขณะถูกท่านต่อยกระเด็นมาตรงนี้นี่แหละ..."

เสียงของนางกล่าวกับเขา

"หัวไชเท้าเจ้าจงออกมาสู้กับมัน บังอาจมาครอบครองร่างของข้าเหรอ ไชเท้าจัดมันให้หนักๆ .."

เสียงหญิงสาวพูดอย่างโกรธแค้นที่เจ้าภูตร้ายมันบังอาจเข้าสิงนางสิ้นเสียงของหลงไป๋

วาบๆ!!

สุนัขเขามังกรก็ปรากฏร่างใหญ่โตของมันขึ้น มันทำจมูกฟุดฟิดเหมือน กำลังดมกลิ่น

โฮก! โฮก!! แฮก..แฮ่กกก!!

ของศัตรูตัวร้ายที่เคยต่อสู้กันมาก่อนมันกระโจนใส่ร่างใหญ่โตมโหฬารขนาดแปดพันฟุต ทะยานเข้าตรงไปแนวป่าไม้ด้านซ้ายมือ ทำให้ต้นไม้ละแวกนั้นหัก แหลกลาญเป็นทิวแถว

ตูม! ตูมๆ ๆ!!!!

เสียงดังตูมตูมดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนที่มันจะ กระโดดขย้ำไปในอากาศที่ว่างเปล่า เพราะสัญชาตญาณจมูกของเจ้าหัวไชเท้า ได้กลิ่นของภูตวิญญาณเขากวางอสูร

ม่านมิติตรงนั้นกระเพื่อมอย่างรุนแรงเล็บของอสูรร้าย ก็ตะปบออกมาจากม่านมิติกระทบกับ คมเขี้ยวขนาดใหญ่ของเจ้าหัวไชเท้าดังเปรี้ยงๆ ก่อนที่ร่างอสูรสุนัขเขามังกรอย่างจะๆ กระเด็นไปคนละทิศละทาง

ควับๆ ๆ!

งับ!

เปรี้ยง! ปังๆ ๆ!!

พลังการต่อสู้ของทั้งสองรุนแรง จนแผ่นดินแถบนั้นสะเทือนสะท้านไปหมด การปรากฏของกรงเล็บสีขาวขนาดใหญ่ เกิดขึ้นเพราะการโจมตีของสุนัขเขามังกร มันไม่สามารถปิดบังซ่อนเร้นกลิ่นเฉพาะของมัน จากจมูกอันว่องไวของอสูรร้ายเจ้าหัวไชเท้า

ตอนนี้มันม้วนตัวกระโดดกลับมาอีกครั้ง ตรงเข้าขบกัด อสูรที่ใหญ่โตมโหฬารกว่าตัวมันถึงหนึ่งเท่า ภูตอสูรตัวนี้เงาร่างส่องประกายออร่าสีขาวกระจายไปทั่วบริเวณให้ความรู้สึก กดดันเยือกเย็นจนกริชเพชรและหลงไป๋ขนลุกขนพอง

"คาถาอัสนีคว่ำโลก..."

เสียงกริชเพชรพูดพร้อมกับร่ายคาถาออก ง้าวในมือเขาก็กระจายเต็มฟ้า นับแสนเล่มที่ก่อตัวขึ้นจากพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของกริชเพชร ส่องประกายสายฟ้าแปล๊บๆ ที่หว่านลงจากเบื้องบน มันพุ่งทะยานเข้าโจมตีภูตวิญาณเขากวางอสูร

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว บวกกับการคาบขากวางของเจ้าหัวไชเท้าทำให้มันกลายเป็นเป้านิ่ง ไม่สามารถหายตัววาร์ปหนีการโจมตีของชายหนุ่มได้

ดังนั้นภูตอสูรร้ายจึงระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กรีดร้องโหยหวนก้องป่ากลายเป็นดวงจิตสีขาวนวล พุ่งวูบวาบหลบซ่อนการโจมตีของเจ้าหัวไชเท้า

ซึ่งตอนนี้มันใช้จมูกของมันดมกลิ่นฟุดฟัดไล่ตามอย่างไม่ลดละ หมายจะกลืนกินบอลดวงจิตแก่นแท้เจ้าภูตวิญญาณเขากวางอสูรตนนั้น

วูบ..!!

เสียงดังวูบมิติที่ว่างเปล่าของหลงไป๋ก็ถูกฉีกออก บอลดวงจิตแก่นแท้ของวิญญาณเขากวางอสูรก็หายวับเข้าสิงหญิงสาว ครอบครองกายของนางอีกครั้ง มันเป็นคาถาลับเฉพาะของภูตวิญญาณเขากวางอสูรระดับราชันย์ขั้น สอง

"คาถากรงเล็บสายฟ้า.."

เสียงคำรามเบาๆ ในคอหญิงสาวดังขึ้น กรงเล็บของนางก็ยื่นออกเป็นประกายสายฟ้า ระยิบระยับพุ่งสลับกับสุนัขเขามังกรเข้าโจมตีชายหนุ่ม มันช็อตจนกริชเพชรกระเด็นไปเกือบร้อยฟุต เพราะว่ากริชเพชรไม่ได้ทันระวังด้านหลัง

"เจ้าอสูรสุนัขเขามังกรโจมตีมัน"

เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ภูตอสูรสุนัขรับใช้ม้วนตัวตีลังกากลับหลัง พุ่งเข้าหากริชเพชรตามคำสั่งทันที ตอนนี้มันไม่เข้าใจว่าภูตอสูรเขากวางเข้าสิงควบคุมร่างกาย และจิตใจนายสาวอย่างสมบูรณ์ จนภูตอสูรสุนัขเขามังกรไม่สามารถแยกแยะ ตัวตนของหลงไป๋ได้อีกต่อไป มันรับคำสั่งอย่างว่าง่าย โจมตีชายหนุ่มอย่างหนักหน่วง

"คาถาง้าวอสูรพลิกฟ้า"

กริชเพชรโจมตีกลับด้วยคาถาง้าวอสูรพลิกฟ้าพุ่งเข้าโจมตีต่อต้าน เขี้ยวอันแหลมคมของเจ้าสุนัขเฝ้าบ้านขนาดใหญ่ จนเกิดเสียงดังสนั่น พลังกายอสูรของทั้งสองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เปรี้ยง! เปรี้ยง! ตู๊ม! ตูมมม!

"อ๊ากกกกกกกก!! ..ซู๊ดดดดส์!! "

งับๆ ๆ!! ควับ!!

กริชเพชรกระเด็นรูดไปตามพื้นดินกระแทกต้นไม้ล้มระเนระนาด ส่วนเจ้าหัวไชเท้ายังคงตะกุยดินพุ่งทะยาน ตามงับร่างของกริชเพชรสะบัดไปมากลางอากาศ ด้วยเขี้ยวแหลมคมของมัน

ดีที่ชายหนุ่มสร้างเกราะพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ขึ้นป้องกันตัว ถึงไม่ได้รับบาดเจ็บเท่าไรนักเพียงแต่ปวดร้าว ระบมไปทั่วร่างกาย สะบักสะบอมจากคมเขี้ยวการขย้ำของเจ้าหัวไชเท้าอย่างหนัก

เหมือนร่างกายของชายหนุ่มเป็นตุ๊กตามนุษย์ของเล่นที่หมายักษ์ขย้ำเล่นอย่างสนุกสนาน เปียกแฉะไปด้วยน้ำลายของมัน

ควับๆ ๆ ๆ! งับๆ ๆ ๆ ๆ! หยำๆ ๆ ๆ ๆ!

"กรอดดด! ..คาถาพลังง้าวอสูรคว่ำโลก.."

เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ คาถาเพลงง้าวขั้นที่สามของเขา ออกโจมตีเจ้าหัวไชเท้าสุดกำลัง

วูบๆ ๆ ๆ!! ปังๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!! ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

เฮือก!

"โฮ๊กกกก! "

ง้าวนับแสนเริ่มโปรยปรายจากท้องฟ้าและพุ่งเข้าจู่โจม ลำตัวที่แข็งแกร่งของเจ้าสุนัขเฝ้าบ้านตัวนี้ จนมันกระเด็นกระดอนคายปากออก จากการคาบกริชเพชร สะบัดเขากระเด็นขึ้นฟ้าไป

กริชเพชรใช้จังหวะนี้ส่งกระแสจิตเข้าโจมตีหลงไป๋ ที่ถูกภูตอสูรเขากวางสิงอยู่สะกดมันด้วยพลังจิตที่เข้มแข็งของเขา พลังสีชมพูของชายหนุ่มแทรกซึมไปปกคลุมทั่วร่างกายนาง

กรี๊ด! กรี๊ดดดดดดด!!

ค้นหาดวงจิตบอลแก่นแท้ของเจ้าอสูรร้ายที่ซุกซ่อนครอบงำในกายหลงไป๋ เสียงมันร้อง

กรี๊ดกรี๊ดด้วยความเจ็บปวด เมื่อพลังจิตธาตุทองระดับหกของกริชเพชร สร้างรูปทรงพลังเป็นมืออสูรคว้าบีบกำ มันจนบอลดวงจิตภูตอสูรเขากวางแตกสลายคามือ

ตุ๊บ!!

วูบๆ ๆ!

ชายหนุ่มใช้พลังจิตของเขาดูดซับ บอลดวงจิตแก่นแท้ของภูตร้าย ซึมซับกลืนเข้าไปในร่างกายตน หลงไป๋สะดุ้งเฮือกฟื้นคืนสติ เห็นร่างเจ้าหัวไชเท้าสะบักสะบอมซุกหน้านอนสงบนิ่ง ด้วยอาการบาดเจ็บอย่างรุนแรง หญิงสาวจึงเรียกมันเข้าไปสถิตในบอลดวงจิตแก่นแท้ของนาง

หลงไป๋ค่อยๆ ลุกขึ้น กริชเพชรก็ดึงพลังจิตอสูรของเขากลับคืนมา ดีที่ชายหนุ่มใช้เคล็ดลับควบคุมพลังจิตระดับหกธาตุทอง จึงสามารถสยบภูตอสูรตัวนี้ที่แอบหลบซ่อน อยู่ในกายและควบคุมบอลดวงจิตแก่นแท้ของหลงไป๋ได้ ขณะที่เขาดึงพลังจิตกลับคืนไป ด้วยความที่ยังไม่ช่ำชองในการควบคุมพลังจิต

จึงไม่สามารถสัมผัสได้ถึงเศษเสี้ยววิญญาณภูตเขากวางอสูร ที่มันยังหลงเหลือเศษเสี้ยววิญญาณบอลดวงจิต กลั่นตัวเหมือนแสงหิ่งห้อยเล็กๆ ฝังเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ของหลงไป๋อย่างเงียบเชียบ

วาบ!!

ภูตอสูรร้ายตัวนี้เหมือนกาฝากที่รอวันครอบงำหญิงสาว เพราะเจ้าพูดอสูรร้ายเขากวางตัวนี้มันเรียนรู้คาถาแฝงร่าง แม้แต่โดนบีบแตกสลายยังสามารถกลั่นบอลดวงจิตแก่นแท้ เศษเสี้ยวเล็กน้อย ฝังเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ของหลงไป๋ได้อย่างแนบเนียน

เพราะพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเจ้าอสูรร้ายนี้มันถึงขั้นราชันระดับสอง ซึ่งสามารถกลั่นเป็นเศษเสี้ยววิญญาณ ต่อชีวิตรอคืนชีพและครอบครองผู้อื่นได้อีกต่อไป

.....................................................................................................................................................................