โหลวฉางซีจนใจที่ไม่อาจจะปฏิเสธเื่นี้ได้จู่จิ๋นอิ่งกับยงฟูหลิวยืนยันหนักแน่นกับครอบครัวของนางว่าต่างหูที่นางสวมมาก็คือสิ่งของของมารดา เถ้าแก่ไฉ
“ถ้าเ้ากับเขามีใจให้กันเช่นนั้น...”เลียวฮูหยินรีบหยั่งเชิงเถ้าแก่ไฉ
“ข้าน้อยจึงได้ตั้งใจมาเพื่อเรียนให้พวกท่านได้ทราบและจะขอส่งแม่สื่อมาทาบทามหมั้นหมายคุณหนูสี่ขอรับ”
“ไอหยา!” โหลวฉางซีอุทานเสียงดังทำตาเหลือกจ้องใบหน้าบุรุษที่นั่งอยู่ใกล้ๆ “เถ้าแก่ไฉ!”
“ท่านพูดจริงหรือ?”โหลวซีห่าวเองก็ใไม่แพ้คนอื่นๆ
“จริงขอรับ! ข้าน้อยชื่นชมในตัวนางยิ่งนักอยากจะแต่งงานกับนาง ความจริงข้าน้อยติดต่อแม่สื่อเอาไว้แล้วส่วนเทียบของหมั้นข้าน้อยก็ถือมาในคราวนี้ด้วยถือโอกาสยื่นให้เลียวฮูหยินด้วยตนเองขอรับ”พูดจบชายหนุ่มก็หันไปหาจู่จิ๋นอิ่งคนสนิทเพื่อให้นำเอาเทียบที่มีรายการของหมั้นมาส่งให้กับเลียวฮูหยิน
เท่านั้นเองเื่ราวที่เหลือล้วนมิใช่สิ่งที่โหลวฉางซีจะคัดค้านได้อีกต่อไปเลียวฮูหยินพอใจให้คำพูดและท่าทางที่แสดงออกของไฉซีฮันยิ่งนัก นางได้แต่ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้โดยมีพี่สะใภ้เป็คนดึงแขนเอาไว้หูของนางอื้อไปหมด เสียงพูดคุยของคนทั้งสี่ไม่เข้าหูนางเลยสักนิด
กระทั่งไฉซีฮันพาขบวนคนของเขากลับออกไปจากจวนนายอำเภอพี่ชายคนโตของนางจึงได้เอ่ยออกมา
“เถ้าแก่ไฉผู้นี้เหมือนจะเตรียมการเอาไว้แม้แต่แม่สื่อก็ยังพร้อมจะมาในบ่ายนี้ เทียบของหมั้นก็มีมาด้วย”
“อืม...ท่าทางซีเอ๋อร์ของเราคงต้องวิวาห์แล้วล่ะ”สวีเสี่ยวถงผู้เป็พี่สะใภ้ยิ้มน้อยๆ ทั้งยังหัวเราะเบาๆขณะมองหน้าน้องสามีที่นั่งหน้าซีด
กระทั่งไฉซีฮันลากลับโหลวฉางซีก็ยังนั่งครุ่นคิดอยู่
“ข้าว่าเถ้าแก่ไฉผู้นี้ดูใช้ได้เลยทีเดียวองอาจกล้าหาญ เขาคงมิได้เพิ่งจะคิดเมื่อคืนนี้หรอก ข้าว่าเขาคงวางแผนเื่เ้ามานานพอสมควรแล้ว”
“อาซ้อ!ข้ากับเขามิได้เป็คนรักกันสักหน่อย” นางประท้วงเสียงอ่อยๆ“เหตุใดเขาจึงต้องมาสู่ขอข้าด้วย?”
“ซีเอ๋อร์!ตอนนี้เ้าคงทำสิ่งใดไม่ได้อีกแล้วล่ะ นอกจากกลายเป็คู่หมั้นของไฉซีฮัน”
โหลวฉางซีรู้ว่าตนเองไม่ได้รังเกียจคนผู้นั้นแต่ก็ไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเขาสักนิดถ้าจะว่าไปเขาก็ช่วยเหลือนางไว้หลายครั้งนับเป็สหายต่างวัยที่พึ่งพาได้แต่จะเป็สามีภรรยานางเองก็ยังนึกไม่ออกว่าจะเป็อย่างไร?
เมื่อมือปราบหญิงกลับออกมาที่ว่าการอำเภออีกครั้งข่าวที่นางจะหมั้นหมายกับเถ้าแก่ไฉก็แพร่ไปอย่างรวดเร็วมือปราบทั้งหลายต่างแสดงความยินดีจนนางหน้าแดงแล้วแดงอีกแค่ชั่วข้ามคืนนางก็กลายเป็สตรีที่มีคู่หมั้นไปแล้ว
พอตกตอนเย็นสถานะของนางก็เปลี่ยนเป็คู่หมั้นของเถ้าแก่ไฉไปโดยสมบูรณ์เลียวฮูหยินให้สาวใช้ไปนำข้าวของเครื่องใช้ของนางจากโรงเตี๊ยม เหย้าไคซินกลับคืนมาที่จวน
“เ้าหมั้นกับเถ้าแก่ไฉแล้วหากยังพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมอีกผู้คนจะครหา กลับมาพักที่จวนถูกต้องแล้ว”
อู๋เจี้ยนโมโหยกใหญ่ที่ได้ยินข่าวดังกล่าว
“ไฉซีฮันคนเ้าเล่ห์เป็มัน...เป็มันที่วางแผนเอาไว้แต่แรก สุดท้ายนางก็ตกหลุมพรางของมันจนได้”
ไป๋สือจิ่นที่มายืนเฝ้าหัวหน้าตนเองได้ยินก็นึกสงสารอู๋เจี้ยนแต่นางก็รับฟังอยู่เงียบๆเถ้าแก่ไฉผู้นั้นก็น่าจะสายลับที่ฝ่ายอื่นส่งเข้ามาในเชียนเยาแต่ยังจับไม่ได้ว่าเป็พวกใดกันแน่?
“ว่าแต่เื่นั้นก็ช่างมันเถอะ! ไป๋สือจิ่นตอนนี้เราคงต้องสืบเื่ของพรรคเทียมฟ้าหัวหน้าสวีบอกว่าพวกเขาน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตราเหวยเจียนหลง”
“เ้าค่ะ”
เมื่อไป๋สือจิ่นออกไปทำหน้าที่สืบข่าวแล้วอู๋เจี้ยนที่กลับมาพักที่เรือนรับรองรวมกับมือปราบคนอื่นๆก็นำเอาสุราออกมาจิบระบายความทุกข์ใจเขานึกเสียดายที่ตนเองลงมือช้าไปกว่าไฉซีฮันเพียงก้าวเดียวกำลังคิดว่าจะหาทางพูดความในใจกับโหลวฉางซีแต่ยังไม่สบโอกาสกลับโดนไฉซีฮันชิงตัดหน้าขอหมั้นไปเสียก่อน...น่าเจ็บใจนัก!
‘หมั้นได้ก็ถอนหมั้นได้คอยดูเถอะ ข้าจะทำให้นางเปลี่ยนใจ’
สวีเสี่ยวถงฟังสิ่งที่โหลวฉางซีรายงานเื่ของประมุขน้อยพรรคเทียมฟ้าด้วยความสนใจ
“ในตัวของหน้ากากเงินมีตราเหวยเจียนหลงหนึ่งอันและในตัวหัวหน้าสำนักโบตั๋นแดงมีตราเหวยเจียนหลงอันที่สามยังขาดอีกสองอัน แต่ว่าบุรุษคนแรกที่นำเอาตราเหวยเจียนหลงหลบหนีมานั้นยังไม่รู้ว่าเป็คนพวกใด?หากว่าอันที่สี่อยู่ที่พรรคเทียมฟ้าเราก็ยังต้องหาอยู่ดีว่าคนอีกสองกลุ่มนั้นคือใคร?”
“อาซ้อท่านว่าฮุ่ยเจียวจิ้นจะรู้เื่นี้กับประมุขน้อยหรือไม่?”โหลวฉางซีเคยยินชื่อประมุขพรรคเทียมฟ้าครั้งแรกมาจากปากของพี่สะใภ้ฮุ่ยเจียวจิ้นผู้เป็บิดาของฮุ่ยห่าวอู๋เคยร่วมมือกับอดีตนายอำเภอของเชียนเยาแต่เพราะพลิกสถานการณ์ได้จึงมิได้รวมอยู่ในกลุ่มคนร้ายที่ถูกจับกุมคราวก่อน
“เดิมทีคนที่คิดเื่ไม่ดีมักจะเป็ฮุ่ยเจียวจิ้นข้าคิดว่าเื่นี้ฮุ่ยห่าวอู๋ไม่น่าจะทำเพียงลำพัง วันก่อนที่เ้าแอบเข้าไปลอบฟังเื่ที่พวกเขาคุยกันไฉซีฮันก็ตามไปด้วยมิใช่หรือ?”
โหลวฉางซีชะงัก“อาซ้อรู้เื่นี้ด้วย?”
“ข้ารู้ว่าเื่ที่เ้านั่งรถม้าไปกับเขามิได้เป็อย่างที่ไฉซีฮันกล่าวอ้าง เขาช่วยเขาหลบหนีจากคนพรรคเทียมฟ้าต่างหาก”
“แล้วทำไม?อาซ้อจึงไม่ช่วยล้างมลทินให้ข้าเล่า?”
สวีเสี่ยวถงเลิกคิ้วแล้วหันมายิ้มน้อยๆให้กับน้องสาวของสามี “แต่เื่ต่างหูนั่นเป็ความจริง ข้าจะช่วยเ้าอย่างไร?”
“อาซ้อ!”
“เื่จะมาขอหมั้นเ้าดูเหมือนเขาจะวางแผนไว้นานแล้ว ต่อให้ข้าแก้ต่างให้เ้าเื่บนรถม้า เขาก็คงหาทางทำให้เ้าหมั้นกับเขาจนได้”
“ไฉซีฮัน! คนเ้าเล่ห์!”
“ไม่เป็ไรน่า! ข้าสืบภูมิหลังคนผู้นั้นมาแล้วเขาเป็สายลับของหลวนฮองเฮา เขาเป็คนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟบิดามารดาอยู่ที่อำเภอยินเหลียง ไฉซีฮันหน้าฉากเป็เถ้าแก่ทำการค้าแต่ลับหลังก็หาข่าวส่งให้หลวนฮองเฮาการที่เขาจะแต่งงานกับเ้าไม่มีสิ่งใดเสียหาย”
“อาซ้อ! แต่ว่าข้ากับเขายังมิได้….”
“ดูเหมือนเ้ากับเขาจะสนิทกันอยู่มากนี่”
โหลวฉางซีพยักหน้ารับเมื่อพี่สะใภ้ยืนยันเช่นนี้นางก็เบาใจขึ้นมา“เขาเคยช่วยข้าหลายครั้งเ้าค่ะ ตอนที่บุกไปสำนักโบตั๋นแดงเขาก็พาคนไปด้วยและช่วยข้าได้มาก”
“อืม...เื่นั้นข้ารู้อยู่แล้ว”
*************************
1K
