ภายในห้องเก็บของแห่งหนึ่ง ธีโอดอร์ ในตอนนี้เข้ามาทำความสะอาด ภายในห้องนั้นสกปรกเป็อย่างมาก เขาถูกทำโทษให้มาทำความสะอาดที่นี่หลังจากที่เอาผลคะแนนสอบให้กับพี่สาวบุญธรรมของเขาได้ดู
พี่สาวบุญธรรมของเขามีชื่อว่าเอวิน่า เธอนั้นโกรธเป็อย่างมาก ที่เขานั้นเรียนได้เกรดที่แย่มากเกือบจะทุกตัวเลย เธอที่เห็นผลคะแนนแล้ว้าจะเป็ลมล้มพับลงไป หากไม่ติดว่าเธอต้องรีบไปทำงานละก็
เอวิน่าเป็หญิงสาวที่สวยมากๆ เธอนั้นมีคนมาจีบเยอะแต่ก็ไม่สน เธอนั้น้าจะเลี้ยงดูธีโอดอร์ ให้เติบโตเป็ผู้ใหญ่ที่ดี เธอนั้นได้สัญญากับพ่อแม่บุญธรรมของเธอเอาไว้ ซึ่งพ่อแม่บุญธรรมที่ว่าก็คือพ่อแม่ที่แท้จริงของธีโอดอร์นั่นเอง
เอวิน่าเป็คนที่น่ากลัวมากๆเวลาเธอโกรธ ธีโอดอร์ได้แต่ทำตามที่เธอสั่งอย่างไม่พูดมาก ธีโอดอร์เป็คนที่หัวไม่ฉลาดนัก และถูกเพื่อนๆรังแกอยู่บ่อยๆ เขาชอบกิจกรรมที่คนอื่นไม่ชอบ สิ่งที่เขาชอบทำคนอื่นๆเรียกกันว่าเนิร์ด
ธีโอดอร์ในตอนนี้ได้แต่ถอนหายใจ และทำความสะอาดห้องเก็บของต่อไปอย่างช่วยไม่ได้
“ทำไมชีวิตเรามันถึงได้แย่แบบนี้นะ ไม่มีพ่อแม่แถมยังเรียนไม่เก่งอีก ไม่มีอะไรดีสักอย่างเลย ทำให้เอวิน่าต้องเสียใจ”
ธีโอดอร์รู้สึกแย่ เขานั้นแอบเห็นเอวิน่าบ่อยๆ เธอนั้นแอบร้องให้อยู่คนเดียวไม่ยอมบอกกับธีโอดอร์ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาอยากเป็กำลังให้เธอ แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม เพราะเขารู้ว่าตัวเขาเองนั้นไม่มีความสามารถอะไรเลย
ชีวิตของเขานั้นโชคร้ายมาตลอด เขาเคยบอกกับเอวิน่าเมื่อหลายปีก่อนหลังจากที่พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุไป เขาพูดกับเธอว่าให้พาเขาไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ที่นั่นจะดูแลเขาเอง เขาอยากให้เธอมีชีวิตของเธอ และไม่ยึดติดกับเขา
เอวิน่าไม่ตอบกลับกับธีโอดอร์เธอแค่กอดเขาและสัญญาว่าเธอจะไม่มีวันทิ้งเขาไป เขานั้นเชื่อมั่นในคำๆนั้น เอวิน่าไม่ได้บอกกับเขา แต่วันนั้นสิ่งที่เธอเห็นจากเด็กอายุเจ็ดขวบ ที่บอกกับเธอให้ทิ้งเขาไป และตามหาความสุขของเธอเอง
เธอมองเห็นเด็กน้อยที่อยู่ในความเ็ปเป็อย่างมาก ดวงตาของเขานั้นมืดมน แต่ถึงจะอย่างนั้นเขาก็ไม่้าให้คนที่เขารักต้องเ็ปเหมือนกัน เด็กน้อยที่รักเธอจนไม่อยากให้เธอนั้นต้องเสียใจแม้ตัวเองจะต้องเศร้าแค่ไหนก็ตาม
เอวิน่าหลังจากนั้นก็ไม่เคยแสดงออกให้ธีโอดอร์ได้เห็นว่าเธอนั้นเสียใจในเื่ต่างๆ เธอมักทำตัวเข้มแข็งเสมอซึ่งธีโอดอร์รู้ว่าสิ่งที่เธอแสดงออกมา มันต่างจากข้างในที่เธอเป็
ธีโอดอร์ได้แต่ถอนหายใจ
“บ้าจริง คิดแล้วอยากร้องให้”
ธีโอดอร์ไม่รู้จะช่วยเอวิน่ายังไง เขานั้นไม่ได้มีพลังวิเศษ หรือว่ามีสมองที่ชาญฉลาด เขาเป็เพียงแค่เด็กวัยรุ่นที่มีผลการเรียนที่ตกต่ำ
คนอย่างเขาจะทำอะไรได้
ธีโอดอร์ได้แต่ทำความสะอาดของเขาต่อไป เขานั้นทำความสะอาดไปเรื่อยๆจนกระทั่ง เขาพบเจอกับอะไรบางอย่าง มันเป็เครื่องเล่นเกมบอยรุ่นเก่าสมัยเขายังเด็กๆ
“นี่มันเกมที่พ่อให้เราเป็ของขวัญตอนอายุห้าขวบนิ จำได้ว่าพ่อบอกกว่าพ่อเป็คนสร้างมันขึ้นมาเองด้วย น่าคิดถึงจังน้า”
ธีโอดอร์ยิ้มให้กับความทรงจำเก่าๆ เขาจำได้ว่าตอนนั้นตอนที่เขาอายุได้ห้าขวบ เอวิน่าก็ถูกรับเข้ามาเลี้ยงที่บ้านแล้ว เธอในตอนนั้นมืดมนมากๆ ธีโอดอร์พยายามทุกวิถีทาง ที่จะชวนเธอให้มาเล่นกับเขาด้วย เธอในตอนแรกๆนั้นปฏิเสธ ไม่ยอมรับใครเลยในบ้าน แต่ด้วยความน่ารักและความขี้อ้อนของเขา ทำให้เธอเปิดใจให้กับคนในบ้านในที่สุด
ทั้งสี่คนอาศัยอยู่ในบ้านอย่างมีความสุข พ่อแม่พี่น้อง จนกระทั่งผ่านมาได้สองปี ทั้งๆที่ครอบครัวกำลังมีความสุขอยู่แล้วแท้ๆ ทั้งๆที่เอวิน่าสามารถที่จะยิ้มออกมาได้ แต่โชคชะตาก็นำมันออกไปจากชีวิตของเธอ
ธีโอดอร์ในตอนนั้นไม่อยากเห็นเธอต้องเสียใจ เขาคิดว่าเพราะพ่อและแม่ของเขาทำให้เธอนั้นร้องให้ เขาเลยตัดสินใจที่จะให้เธอนั้นทิ้งเขาไป และหาครอบครัวใหม่ที่จะทำให้เธอมีความสุข
ธีโอดอร์น้ำตาไหลออกมา เขานั้นคิดถึงพ่อและแม่ของเขา คิดถึงวันเวลาที่ทั้งสี่คนมีความสุขร่วมกัน
ธีโอดอร์หลังจากนั้นก็เช็ดน้ำตาตัวเองก่อนที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“ไหนดูซิเ้าตัวน้อยนี้มีเกมอะไรอยู่ ทำไมเราจำเกมข้างในเครื่องไม่ได้ แต่จำได้ว่าเราเคยเล่นเ้านี่มาก่อน แปลกแหะ”
และในขณะนั้นเองที่ธีโอดอร์ทำการเปิดเครื่องเล่นเกมนั้น เขาก็รู้สึกเ็ปไปทั้งตัว โดยเฉพาะในหัวของเขา ในหัวของเขามีตัวอักษรอะไรไม่รู้ขึ้นอยู่เต็มไปหมด
เขากัดฟันทนและพยายามอ่านข้อความในหัวของเขา
<จงบอกความปรารถนาของเ้ามาข้าจะทำให้มันเป็จริง>
ธีโอดอร์จำได้แล้ว เขาไม่เคยได้เล่นเ้าเครื่องนี้ เขานั้นทนความเ็ปไม่ไหวและสลบไปก่อน นี่เป็สาเหตุทำไมเขาจำเครื่องเล่นเกมนี้ได้แต่จำไม่ได้ว่าข้างในมีเกมอะไร
“ความ...ปรารถนา...ถ้ามีจริง...ที่ฉัน้าคือ!”