“พี่ไปทำงานก่อนนะ” เธอก้มลงจุ๊บแก้มแฟนหนุ่มคนแรกที่นอนอยู่ข้างเธอ
“อืม..” เขาตอบเสียงงัวเงียแล้วหลับต่อ
แครอทไม่มีผู้จัดการส่วนตัวเธอเลยไม่ได้ซีเรียสว่าตัวเองมีแฟนแล้วจะกระทบกับงาน ไม่ได้เป็นักแสดงประจำ แถมยังได้แค่เป็ตัวประกอบ รับงานด้วยตัวเอง
ณ ที่ถ่ายทำแห่งนึง
“น้องแครอท มาค่ะ” พี่แต่งหน้าประจำตัวเธอคนนึงเตรียมพร้อมหลังเก้าอี้
“ผิวหน้ายังดีเหมือนเดิมเลย” เธอเพ่งมองผิวหน้าเธอใกล้ชิด
“ใกล้เกินไปแล้วพี่อิ้งค์” เธอหันหน้าหนีสายตา พี่อิ้งค์เป็คนหน้าตาน่ารักตัวสูงแต่เธอเป็สาวประเพศสองที่สนิทกับเธอระดับนึง
“โทษทีๆ พี่เริ่มแต่งเลยนะ” เธอพยักหน้าตอบ
“รู้มั้ยวันนี้น้องถ่ายกับใคร?” พี่อิ้งค์ทำเสียงวี๊ดว๊าย
“ใครหรอคะ?” เธอเริ่มสงสัยแล้วทุกทีที่ถ่ายพี่เขาไม่ได้มีท่าทีแบบนี้
“น้องั์อ่ะสิ่” พี่อิ้งค์กรี๊ดหลังพูด
“พี่เจอน้องเขามาแล้วด้วย หล่อม๊าก” แครอทฟังแล้วก็ขำ พี่เขาจะแสดงเวอร์อะไรขนาดนั้น
“นั่นไงๆ มาแล้ว” เธอหันไปดูตามที่ทิศทางที่พี่อิ้งค์มอง
เธอยกมือไหว้ผู้มาใหม่ เป็ผู้ชายหน้าตาดีมากคนนึง หน้าตี๋สเปคสาวไทยชัดๆ เธอมองก็ยังรู้สึกว่าเขาหล่อมาก สูงหล่อมีกล้าม
“สวัสดีครับพี่แครอท” ั์เดินเข้ามาใกล้ น้องอายุน้อยกว่าเธออีก
“วันนี้ฝากตัวด้วยค่ะ” เธอยิ้มสดใสรับไหว้
“ผมด้วยครับ” คุยกันเล็กๆน้อยๆ เขาก็ไปนั่งที่เตรียมแต่งหน้า
เธอเล่นโทรศัพท์ระหว่างพี่อิ้งค์ทำผม แฟนของเธอก็ทักมา
Injae : คิดถึงครับพี่
เธออ่านก็กระชุ่มกระชวยหัวใจ
“แหม.. คุยกับน้องอีกแล้ว” พี่อิ้งค์แซวเหมือนปกติ ไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่เขาเห็นเธอคุยกับอินแจ แค่ต่างจากเดิมคือ เขาเป็แฟนเธอแล้ว
เธอพิมพ์ตอบอินแจ
Carrot : วันนี้พี่ถ่ายแบบเสื้อผ้าคู่ล่ะ อยากถ่ายกับอินแจจัง
Injae : เสื้อผ้าคู่? พี่ถ่ายกับผู้ชายหรอ?
เธออ่านแล้วรู้สึกเหมือนเหงื่อจะตกยังไงไม่รู้
Carrot : ใช่ๆ
Injae : โอเคครับ สู้ๆ กลับบ้านเจอกันครับ
เธอปิดโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกแปลกๆ
“พร้อมรึยังครับ” ช่างกล้องเดินเข้ามาในห้องถาม
เธอกับั์ลุกขึ้นเตรียมตัว
ตอนถ่ายก็พบว่าไม่ได้มีแค่เธอกับั์ แต่ยังมีอีกสองคู่แต่ถ่ายคนละคอลเลกชัน
“นั่งบนขาั์นะครับ ั์ป้อนสตรอว์เบอร์รี่ให้โดนปากแครอทเลย” ช่างกล้องจัดแจงท่าทาง เธอเดินไปนั่งทับขาข้างนึงของั์โดนจัดว่าต้องจับข้อมือข้างที่ั์ป้อนอีกข้างกอดคอ
“โอเค เห็นกำไล แหวน รองเท้า กิ๊บติดผม ครบนะครับ ค้างเอาไว้ก่อน” เธอต้องถ่ายของประดับครบก่อนหลังจากนั้นเป็คิวของเสื้อผ้าคู่ ดีที่ท่าไม่ได้ใกล้ชิดเท่าที่ถ่ายไปตอนแรก
“แครอทกินสตรอว์เบอร์รี่ได้เลยนะครับ” พี่สักคนในงานพูด มันโดนปากเธอไปแล้วเขาก็เลยให้เธอกินนั่นแหละ
“ผมล่ะๆ ผมก็ชอบกินนะ” ั์พูดอย่างน่ารัก พี่เขาก็บอกกินได้ทุกคน
“ดะ เดี๋ยว” ั์เดินไปหยิบชิ้นบนสุดกิน แต่เธอจำได้ว่าชิ้นบนสุดเป็ชิ้นที่โดนปากเธอ แต่ห้ามไม่ทันแล้ว
“ครับ?” ั์เอียงหัวถาม
“เปล่าๆ ไม่มีไร” เธอกลัวมันกระอักกระอ่วนก็เลยปล่อยมันผ่านไป แล้วก็เดินไปหยิบกินแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“แครอทเดี๋ยวพอพี่ลงหน้าเพจเสร็จเดี๋ยวส่งรูปให้นะ เอาไปลงส่วนตัวได้” พี่เ้าของแบรนด์เดินมาบอก พี่เขาบอกว่าดีใจมากที่ได้แครอทมาถ่ายให้ เธอค่อนข้างจะตรงกับนางแบบที่พี่เขา้า
“ั์ด้วยนะ” พี่เขาหันไปคุยกับั์ต่อ
“ตอนแรกเกือบไม่ได้ั์มาแล้ว พี่กังวลแทบตายว่าจะหาใครมาแทนั์ดี” พี่เขาหันมาคุยกับเธอต่อให้เธอได้มีส่วนรวมสนทนากับคนทั้งคู่
“รอทเองก็พึ่งรู้เลยว่าได้ถ่ายกับั์”
“จริงหรอ แต่ั์รู้แล้วนะว่าแครอทมาถ่ายวันนี้ แถมยังตกลงทันทีเลย” พี่เ้าของพูดแซวขำๆ ั์ก็ทั้งขำทั้งเขิน
หลังจากนั้นก็แยกย้ายกลับบ้าน นึกได้ว่าละครที่ตัวเองไปเล่นวันนี้ฉายแล้ว จะอวดให้อินแจดูด้วยว่าเธอออกทีวี
146
![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)
