(อ่านฟรีทุก 2 วัน ติดเหรียญถาวรทุก 5 ตอน)
งั้นเอามาทำข้อตกลงกันดีกว่า ฉันอยากจะให้แกหาสมุนไพรต่างๆ ให้ฉัน แน่นอนว่าแกก็ได้รับส่วนแบ่งด้วยแต่ถ้าแกปฏิเสธละก็...." ก็ไม่พูดต่อ แต่เ้าตัวตุ่นก็พอคาดเดาได้ มันจึงพยักหน้าอย่างหนัก
“ดี!! เอาละงั้นมาเริ่มงานกันดีกว่า”
“แกได้กลิ่นอะไรดีๆ แถวนี้อีกไหม” เฟทพูดกับตัวตุ่น
จากที่เฟทอ่านข้อมูลของโสมรากัเมื่อกี้เขาคาดว่าอาจมีัาเ็และบังเอิญเืมันตกแถวนี้พอดี ซึ่งมันไม่มีทางที่จะมีแค่โสมรากัอย่างเดียวแน่นอน ดังนั้นเขาจึงถามเ้าตัวตุ่น
ตัวตุ่นได้ยินที่พูดมันก่อนะโจากมือของเฟทและดมหาอะไรสักอย่างที่พื้น ก่อนที่มันจะมุ่งหน้าไปทางหนึ่งทันที เฟทตามมันไปพร้อมกับเซเรอยู่ตามมาเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร
จนกระทั่งเดินมาจากจุดเดิมประมาณ10เมตรตัวตุ่นก็หยุดอยู่ที่พุ่มไม้พุ่มหนึ่งก่อนที่มันจะขุดไปใต้พุ่มไม้นั้น เฟทนั่งมองมันขุด ใช้เวลาไม่นานตัวตุ่นก็โผล่หัวออกมาพร้อมกับโสมรากัอีกชิ้นหนึ่ง
"ดีมาก!" พูดจบก็ก็หยิบโสมรากัมาจากตัวตุ่น แต่ว่าตัวตุ่นกลับกำแน่นไม่ยอมปล่อย
“ฉันบอกแล้วไงว่านายได้ส่วนแบ่งแน่นอน ฉันก็แค่เก็บเอาไว้ก่อน”
เมื่อได้ยินอย่างนั้นตัวตุ่นก็ปล่อยโสมอย่างเศร้าสร้อยและเริ่มดมหาสมุนไพรอื่นๆ ต่อเฟทเห็นอย่างนั้นรู้สึกพึงพอใจมาก มันเป็ดั่งที่เขาคิดตัวตุ่นนี้มันเป็ตัวหาสมบัติเคลื่อนที่ดีๆ นี้เอง
“หลังจากนี้เธอเลี้ยงดูมันหน่อยละกัน” เฟทหันหลังไปพูดกับเซเรน่า
“จริงเหรอ? นายให้ฉันเลี้ยงได้จริงๆ งั้นเหรอ?” เซเรน่าถามอย่างประหลาดใจ โดยที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เฟท
เฟทถอยหลังโดยไม่รู้ตัวก่อนจะตอบกลับไป “ได้แน่นอน แต่เธอต้องดูแลมันเองนะทั้งอาหารและเื่อื่นๆ”
“ไม่มีปัญหา” เซเรน่าตอบทันทีด้วยความดีใจก่อนจะพยายามเข้าไปอุ้มตัวตุ่น
เฟทรีบจับเธอก่อนจะพูดออกมาเล็กน้อย “แต่ตอนนี้ให้มันทำงานก่อน ไว้ค่อยเล่นกับมันทีหลัง”
“อะ..อืม เข้าใจแล้ว” เซเรน่าเขินอายเล็กน้อย เธอสูญเสียสติไปตลอดเมื่อเจอสิ่งน่ารักแบบนี้ มันทำให้เธออดใจไม่ไหว
...............
หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงในที่สุดตัวตุ่นก็ไม่สามารถได้กลิ่นอะไรเพิ่มเติม รวมยอดแล้วตัวตุ่นขุดหาโสมรากัได้เพิ่มอีกสองต้นอื่นๆ อีกสองอย่างได้แก่ ทรัฟเฟิลักับก็ถั่งเช่าเกล็ดั
ทรัฟเฟิลัก็ตรงตามชื่อมันมีลักษณะคดเหมือนัตะวันตกและยังส่งกลิ่นหอมออกมาอย่างต่อเนื่องถ้าเฟทไม่เก็บมันในทันที มีหวังมอนเตอร์ตัวอื่นๆ คงแห่เข้ามากันเยอะแยะแน่นอน
เพราะกลิ่นของมันเกือบจะทำให้ตัวตุ่นกินเข้าไปแล้วเพียงแค่สูดกลิ่นมันเพียงเล็กน้อย
ส่วนถั่งเช่าเกล็ดันั่นมีลักษณะตามชื่อเหมือนเกล็ดัปกคลุม แม้จะไม่ได้ส่งกลิ่นรุนแรงเท่าทรัฟเฟิลัแต่มันก็ยังคงเป็สิ่งมีค่าเฟทจึงเก็บมันในแหวนมิติทันทีเหมือนกัน
<ทรัฟเฟิลั>
ประเภท : วัตถุดิบ
รายละเอียด : ทรัฟเฟิลที่ปนเปื้อนเืัเล็กน้อยทำให้มันกลายพันธุ์จนการเป็ทรัฟเฟิลั เมื่อทานเข้าไปแล้วสัตว์อสูรมีโอกาสที่จะได้สายเืัและร่างกายแข็งแกร่งขึ้น แต่ถ้าเผ่าพันธุ์อื่นกินเข้าไปจะทำให้การดูดซับมานาบริสุทธิ์เร็วขึ้นอย่างมากและมีโอกาสทำให้ผู้กินได้กายาวิเศษแบบสุ่มแต่มีโอกาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เฉพาะผู้มีขั้นพลังขั้นกลางเท่านั้นที่ใช้ได้เนื่องจากตัวทรัฟเฟิลันั้นมีอายุและมีปริมาณเืัที่น้อยมาก
<ถั่งเช่าเกล็ดั>
ประเภท : วัตถุดิบ
รายละเอียด : ถั่งเช่าที่ปนเปื้อนเืัเล็กน้อยทำให้มันกลายพันธุ์จนการเป็ถั่งเช่าเกล็ดั เมื่อทานเข้าไปแล้วสัตว์อสูรมีโอกาสที่จะได้สายเืัและร่างกายแข็งแกร่งขึ้น แต่ถ้าเผ่าพันธุ์อื่นกินเข้าไปจะทำร่างกายแข็งแกร่งและทนทานขึ้นอย่างมากและโอกาสได้รับความสามารถในสร้างเกล็ดั แต่เฉพาะผู้มีขั้นพลังขั้นกลางเท่านั้นที่ใช้ได้เนื่องจากตัวถั่งเช่าเกล็ดันั้นมีอายุและมีปริมาณเืัที่น้อยมาก
โดยรวมแล้วข้อมูลของสมุนไพรทั้งสามมีข้อมูลที่คล้ายคลึงกันแตกต่างเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเมื่อเผ่าอื่นกินเข้าไป ซึ่งแต่ละอย่างก็มีข้อดีของมันเอง
หลังจากเก็บสมุนไพรทั้งหมดไปด้วยความพึงพอใจแล้วเฟทก็หยิบโสมรากัในแหวนออกมาชิ้นหนึ่งให้ตัวตุ่น
“นี้ค่าเหนื่อยของแก”
ตัวตุ่นรับโสมัมาอย่างพอใจและะโโล้นเต้นไปมา แต่จู่ๆ มันก็ชะงักเหมือนกับคิดอะไรได้และหันกลับมองเฟทโดยสายตาไม่พอใจมันส่งเสียงร้อง จิ๊ด จิ๊ด พลางโบกมือไปมาที่โสมัเหมือนกับ้าจะพูดว่า
“ฉันขุดสมุนไพรให้ตั้งมากมายแต่นายให้ฉันมีแค่อันเดียวเนี่ยนะ”
เฟทเห็นอย่างนั้นก็ต้องบอกเลยว่าตุ่นตัวนี้มันฉลาดจริงๆ ก่อนจะส่ายหัวและพูดออกมา “ฉันจะให้โสมรากัแกอีกต้นหนึ่งแน่นอนหลังจากกลับไปที่เมืองแล้ว เพราะงั้นวางใจได้ ”
“แถมแกคิดว่าจะสามารถกินโสมัสองอันพร้อมกันเหมือนบางคนรึไงได้รึไง” เฟทมองไปเซเรน่า
ตัวตุ่นที่ได้ฟังอย่างนั้นก็เงียบไปด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อมันมองโสมในมือมันก็กลับมาอารมณ์ดีอีกครั้ง เซเรน่าเห็นความน่ารักของตัวตุ่นที่แสดงความดีใจอย่างนั้นก็อุ้มมันมาในอ้อมแขนก่อนจะลูบหัวมันด้วยความพึงพอใจ
“ขนนุ่มดีจริงๆ แถมยังอุ่นด้วย”
เฟทไม่สนใจทั้งสองอีกก่อนจะหันไปมองด้านหนึ่ง ซึ่งที่นั่นมีต้นไม้ขนาดใหญ่ที่แปลกตาต้นหนึ่งอยู่ตั้งอยู่ที่เนินเขาเล็กๆ ทำให้มันค่อนข้างเด่น
ความจริงที่เฟทมาทางนี้ก็เพราะต้นไม้ต้นนี้ แต่เนื่องจากหันไปเห็นตัวตุ่นก่อนเขาจึงเกือบจะลืมมันไป
ต้นไม้ต้นนี้ลักษณะทางกายภาพไม่ต่างจากต้นสนทั่วไป แต่ก็ยังมีส่วนที่แตกต่างจากต้นอื่นคือส่วนลำต้นของมันมีลักษณะเป็สีแดง ใบของมันก็มีสีแดงบางส่วนและไม่ถูกปกคลุมด้วยหิมะเหมือนต้นอื่นกลับกันหิมะที่ตกไปที่ใบจะถูกละลายทันที
ทำให้มันโดดเด่นแม้จะมองจากที่ไกลๆ เฟทเดินไปที่ต้นไม้ต้นนั้นก่อนจะเดินดูรอบต้นแบบห่างๆ เพื่อสำรวจต้นไม้ต้นนี้ หลังจากเดินวนไปมาสองรอบได้ เขาเห็นคือต้นสนออกลูกสนมาหนึ่งลูกเพียงแค่ลูกเดียวเท่านั้น แต่ที่แตกต่างคือลูกสนนี้กลับมีเกล็ดเหมือนัแถมยังสีขาวปกคลุมซึ่งแตกต่างจากลูกสนทั่วไปอย่างชัดเจน
จากข้อมูลที่เขาได้จากสมุนไพรที่ตัวตุ่นขุดได้ผลคือ แถวนี้มันเคยมีัาเ็ผ่านมาและเืของมันก็อาจตกอยู่แถวนี้ซึ่งเป็ผลทำให้พืชอื่นๆ กลายพันธุ์ดูต้นสนนี้เขาก็รู้ได้ทันที
ต้นสน ต้นนี้แหละที่ถูกเืัอาบมากที่สุดและตามตำนานจากโลกของเขาัเป็สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเป็อย่างมาก เห็นได้ชัดจากตำนานหรือเื่ราวต่างๆ ที่เกี่ยวกับักระจายอยู่ทั่วโลก
เพียงแค่มีเืัถึงจะไม่มากนักแต่ขอแค่เป็ัสายเืบริสุทธิ์มันก็มีสรรพคุณมากมายจนหาที่เปรียบไม่ได้ ซึ่งต้นสนต้นนี้ดูเหมือนจะถูกอาบไปด้วยเืัจำนวนมากพอสมควรทำให้มันกลายพันธุ์ไปทั้งต้นแบบนี้
แต่ที่เฟทยังไม่เข้าไปเด็ดมันมาเพราะเขาได้ลองทดสอบเข้าไปใกล้มันก่อนหน้านี้แล้ว หลังจากที่เข้าไปใกล้ต้นสนราวห้าเมตรเขาก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นไปถึงกระดูก
ทั้งที่เขามีกายาเยือกแข็งที่สามารถต้านทานความเย็นได้ แต่มันกลับไม่มีผลเมื่อเผชิญกับต้นสนต้นนี้เลย แถมที่เขายังไม่เข้าใจคือ ทั้งที่หิมะที่ตกใส่ใบไม้ถูกละลายหายไปแต่เมื่อเขาไปใกล้มันกลับหนาวเย็นแทนที่จะร้อนจัด
เฟทไม่ยอมแพ้และกัดฟันทนความหนาวเย็นเข้าไปอีกหลังจากเข้าไปใกล้ระยะสามเมตรของต้นสน ร่างกายของเขาก็เริ่มมีน้ำแข็งเข้ามาปกคลุมทันทีด้วยความเร็ว ทำให้เฟทต้องถอยออกมาอย่างช่วยไม่ได้ถ้าไม่อย่างนั้นเขาคงถูกแช่แข็งไปแล้ว
ถ้าไม่มีกายาเยือกแข็งที่ช่วยให้ผลของการแช่แข็งทุกประเภทช้าลงเขาคงไม่รอด ถึงแม้เขาจะไม่ตายอันมาเนื่องจากผลของกายายเยือกแข็งที่เขาสามารถมีชีวิตได้แม้จะถูกแช่แข็ง แต่เขาก็ไม่อยากจะถูกกักขังแบบนั้น
“หรือว่า” เป็เหมือนคิดอะไรได้เขามองดูรอบๆ ตัวเขา มันมีบางส่วนที่นูนมาจากพื้น ตอนแรกเขาคิดว่ามันเป็โขดหินขนาดใหญ่ที่ถูกหิมะปกคลุมเท่านั้น
แต่หลังจากเห็นประสิทธิภาพของต้นสนเฟทคิดได้มันไม่มีทางที่เขาจะพบต้นสนนี้เป็คนแรกแน่นอน
เฟทปัดหิมะออกเผยให้เห็นก้อนน้ำแข็งหนาในหิมะ เฟทมองภายในหิมะให้ดีเขาก็ตกใเพราะสิ่งที่แช่แข็งอยู่ในก้อนน้ำแข็งคือ หัวของมอนสเตอร์บางอย่างมันมีลักษณะเหมือนกับหมีขนาดใหญ่กว่าที่เขาเคยเจอก่อนหน้านี้ซะอีก
เฟทลองปัดหิมะที่พื้นรอบๆ ดูเขาก็ต้องใอีกครั้งเพราะใต้พื้นต้นสนระยะ 10 เมตรนั้นเป็พื้นน้ำแข็งทั้งหมดและดูเหมือนจะมีมอนเตอร์ด้านใน
ซึ่งน่่าจะเป็มอนเตอร์หรืออะไรบางอย่างที่หลงเข้ามาและถูกแช่แข็ง กลายเป็สารอาหารให้ต้นสนไปแล้วดูจากการที่รากของมันที่ทะลุเข้ามาในชั้นน้ำแข็งใต้พื้น
เฟทอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ต้นสนที่เนินเขาเล็กนั่น “งั้นก็แสดงว่าเนินเขาทั้งเนินนั้นก็เป็มอนสเตอร์ที่ถูกแช่แข็งงั้นเหรอ” เฟทคิดได้อย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะขนลุก มอนสเตอร์จำนวนขนาดไหนกันที่ถูกแช่แข็งอยู่ใต้ต้นสนนั้น?
“แต่ดูจากระยะที่มันแช่แข็งแล้วเหมือนระยะมันจะลดลงไปมกาพอสมควร” เพราะเท่าที่เขาสังเกต ดูเหมือนก่อนหน้านี้ระยะการแช่แข็งของต้นสนจะอยู่ที่ราวๆ 10-15 เมตรได้ แต่ตอนนี้มันเหลือแค่ 3 เมตรเท่านั้นถือว่าลดลงไปมาก
“หรือเป็เพราะลูกสนใกล้จะสุกเต็มที่แล้วงั้นเหรอ? ผลกระทบมันจึงลดลง?” เฟทได้คิดเท่านั้น แต่ก็ยังไม่ได้คำตอบที่้าถ้าไม่พิสูจน์
“มีอะไรงั้นเหรอ?” เซเรน่าถามจากด้านหลังเฟทเมื่อเธอเล่นกับตัวตุ่นจนพอใจ
“เธอเห็นต้นสนนั่นไหม” เฟทพูดกับเธอโดยไม่หันไปมอง
“ใช่ มันทำไมเหรอ”
“ฉันคิดว่ามันเป็สมบัติแต่ปัญหาคือ...”หลังจากนั้นเฟทก็เล่าเื่ที่เขาพอรู้กับเซเรน่า
“จะบอกว่ามันใกล้จะสุกเต็มที่แล้ว แต่เพราะไม่แน่ใจเวลาว่ามันจะสุกตอนไหนจึงอยากให้พวกเราคอยเฝ้าดูมันงั้นเหรอ?” เซเรน่าถามกลับไปหลังจากที่เฟทเล่า
เธอเองก็เริ่มสนใจต้นสนนี้มาพอสมควรเพราะทุกอย่างที่เกี่ยวกับัมันไม่ใช่ของธรรมดาแน่นอนอยู่แล้ว
“ใช่ เราก็ต้องค้างคืนแถวนี้สักระยะ แต่ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะสุกตอนไหนฉันไม่อยากพลาดของดีๆ แบบนี้ไปให้คนอื่นตัดหน้า แต่ว่าเรามีนัดที่ต้องไปพบพวกบาเร็ทในอีกสามวัน ซึ่งถ้ามันสุกภายในสามวันก็ดี แต่ถ้าหลังจากสามวันมันไม่สุกเราก็ต้องเลือกว่าเราจะเฝ้าดูมันต่อหรือว่าจะไปตามนัดของบาเร็ท”
เฟทคิดหนักเขาควรจะรอหรือว่าไปตามนัดของบาเร็ทดี? เขาเป็คนที่ไม่คืนคำพูด ถ้าเขาสัญญาอะไรบางอย่างเขาจะทำมันให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ แต่เขาก็ไม่อยากพลาดโอกาสหายากแบบนี้
จากที่เขาดูต้นสนนี้มันทั้งส่งกลิ่นหอมน่าดึงดูดออกมาแถมระยะการแช่แข็งก็น้อยลงมาก เขาคิดว่าอีกไม่กี่วันมันก็ต้องสุกแน่นอน คาดว่ามันจะสุกภายใน 2-7 วัน ซึ่งเขาก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่ามันจะสุกวันไหน เขาจึงได้แค่รอเท่านั้น
“ฉันเชื่อใจนาย นายคิดว่าทางไหนดีที่สุดฉันก็คิดว่ามันต้องถูกแน่นอน แต่ไม่ว่านายจะเลือกอะไรฉันก็จะคอยตามนายไปด้วย” เซเรน่าพูดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเฟทกำลังคิดหนัก
เฟทที่ได้ยินเซเรน่าพูดก็เหมือนเขาตัดสินใจได้ก่อนจะพูดออกมาเล็กน้อย “ขอบคุณ...ถ้างั้นเราหาที่พักกันดีกว่า” เฟทตัดสินใจได้แล้วว่าถ้ามันไมาสุกภายในสามวันเขาก็จะจากไปดีกว่าการผิดสัญญาที่ให้กับคำอื่น
____________________
ชื่อ : เฟท (Fate)
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
สายเื : ไม่มี
ฉายา : ผู้ทำลายหมู่บ้านด้วยตัวคนเดียว
ระดับขั้นพลัง : ขั้นต่ำ
ระดับ : 11
ความ้ามานาบริสุทธิ์ในการเลื่อนขั้นต่อไป : [196K/1M]
มานาคงเหลือ : 500K/500K
พร์ : ความเข้าใจสูงสุด
ร่างกาย : กายาหลอมจักรวาล, กายาเยือกแข็ง
ความเข้ากันได้ : เคออส
เทคนิค : ควบแน่นแก่นแท้ดวงดารา
ทักษะ : ควบคุมมานา, วิชาดาบอิไอ
สกิล : หอกน้ำแข็ง, รับรู้อันตราย
เงินคงเหลือ : 3 เหรียญทอง 192 เหรียญเงิน 74 เหรียญทองแดง