เส้นทางเทพยุทธ์​ (Trail of God)

    การเดินทางเป็นไปอย่างรวดเร็วไม่นานก็เห็นเทือกเขาหัวซานทุกคนต่างตื่นเต้นเมื่อเห็นภูเขาระยะไกลนั้นทอดยาวเป็นรูปมังกรมีหุบเขามากมายและภูเขาน้อยใหญ่รอบๆอีกจำนวนมากมองไปที่ป่าทืบด้านล้างดูเหมือนจะมีสัตว์ป่าอยู่ทุกหนทุกแห่งมีสัตว์อสูรตัวใหญ่อยุ่บ้างด้วยความที่อยู่ที่สูงการมองเห็นสัตว์อสูรขนาดนี้แสดงว่าตัวมันใหญ่เท่าตึกสามชั้นได้เลย

    ชายชราสั่งให้อินทรีย์ขนเงินบินตรงสู่ช่องเขา

    “มีสัตว์อสูรจำนวนมากในภูเขาสระวิญญาณนั้นอยู่ส่วนลึกเข้าไป พวกเจ้าเกาะให้มั้นและต้องระวังตัวมันอันตรายมากเราอาจจะถูกโจมตีจากสัตว์อสูรได้แม้อินทรีย์ขนเงินจะเป็นอสูรระดับสูง แต่ในภูเขาก็มีอสูรระดับสูงอยู่จำนวนไม่น้อยพร้อมเข้าโจมตี”

   ทุกคนต่างพยักหน้ารับคำจางเฉินยังคงนอนแบบไม่สนใจอะไรมากนักแต่หลังได้จากได้ยินเรื่องนี้แล้วเขาก็ลุกขึ้นนั่งเพื่อดูสภาพแวดล้อมโดยรอบ

   “หาววว ใกล้ถึงแล้วสินะ”

  ชายชราและกลุ่มร่วมเดินทางแทบอยากจะกระอักเลือดตายซะทันทีที่เห็นจางเฉินทำเหมือนกับเพิ่งตื่นนอน

  โชคดีที่ครั้งนี้ไม่พบสัตว์อสูรเลย ไม่นานพวกเขาก็ถึงที่หมายอินทรย์จึงบินต่ำลงเพื่อลงจอด

   มองไปด้านล่างเห็นค่ายทหารมากมายมีประชากรอยู่กันอย่างหนาแน่นในหุบเขานี้ทหารกำลังฝึกเดินทัพ บ้างก็กำลังฝึกวิชา บางส่วนก็กำลังนั่งดื่มสุรา ยาดอง

   อินทรีย์ขนเงินลงจอดพื้นที่โล่งที่ค่ายทหารแห่งหนึ่งบรรยากาศกลับต่างกันมากจากตอนแรกที่มองจากด้านบนสภาพแวดล้อมที่ดูเหมือนมีกลิ่นของความตายและคาวเลือด หลายคนรู้สึกขนลุกจางเฉินก็เช่นกันผุ้คนที่อยู่ที่นี้จะต้องปกป้องสระวิญญาณจากสัตว์อสูรทุกวันย่อมมีคนเจ็บและคนตายทุกวัน

   “เอาละนี่คือทหารอาณาจักรจินฟูของเราเราได้ตำแหน่งสำหรับเข้าสระวิญญาณทั้งหมด 20 ที่พวกเจ้าต้องระวังคนจากอาณาจักรอื่นด้วย การก่อปัญหาหมายถึงเป็นปัญหาระดับอาณาจักรสระวิญญาณนี้เป็นความร่วมมือของ 4 อาณาจักรใหญ่ทุกสิบปีเราจะมีการแข่งขัน อันดับ 1จะได้พื้นที่เข้าสระมากที่สุดคือ 40 ส่วนอีก 3 อาณาจักรจะได้เพียง 20”

   “อาณาจักรอะไรที่ได้ 40 ที่”สมาชิกคนหนึ่งสอบถามขึ้นมา

   “อาณาจักรหลิงวูพวกเขาชนะมาตลอดตั้งแต่พวกเราได้รับสระนี้ ตอนแรกเป็นเพียงทีมนักผจญภัยค้นพบแต่ข่าวก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว สงครามใหญ่จึงเริ่มขึ้นสุดท้ายทั้งสี่อาณาจักรจึงถอยกันคนละก้าว อาณาจักรหลิงวูชนะอันดับแรกมาโดยตลอดหวังว่าพวกเจ้าจะทำผลงานได้ดีในครั้งต่อไป อนาคตขึ้นอยู่กับคนรุ่นใหม่อย่างพวกเจ้า”

   ไม่นานทหารก็พาทุกคนเข้าที่พัก จางเฉินกับต้วนเฉินนั้นพักห้องเดียวกัน ต่างพูดคุยกันอย่างถูกคอต้วนเฉินแก่กว่าจางเฉินเพียงไม่กี่เดือน และได้อันดับ 3ในการประลองยุทธประจำปีซึ่งถือว่าความสามารถไม่น้อยกว่าจางเฉินเลย

    ในตอนเช้าทุกคนก็มารวมตัวกันเพื่อเข้าสระวิญญาณ

    “โอ้ อาณาจักรจินฟู่ ไม่เหลืออัจริยะแล้วสินะถึงได้ส่งเด็กอายุไม่ถึง 20 มาเข้าสระวิญญาณ”

   ชายหนุ่มคนหนึ่งแต่งตัวด้วยชุดสีทองลายมังกรเต็มยศดูเหมือนจะเป็นองค์ชายของอาณาจักรอื่นกล่าวขึ้นพร้อมมองกลุ่มของจางเฉินอย่างเหยียดหยาม

    คนที่เข้าร่วมนั้นส่วนใหญ่เป็นระดับหลอมรวมลมปราณระดับกลางและมีอายุมากกว่า20 ปี มีเพียงจางเฉินและต้วนเฉินสองคนเท้านั้นที่แตกต่างแต่ต้วนเฉินนั้นอยู่หลอมรวมลมปราณระดับกลางอยู่แล้ว คำพูดนี้ย่อมหมายถึงจางเฉินแต่จางเฉินไม่ได้ใส่ใจมากนัก

   “นั่นคือองค์ชายแปดแห่งอาณาจักรหลิงวูทำเป็นไม่ได้ยินไป แค่เสียงมดแมลง” องค์ชายสิบตอบกลับอย่างไม่พอใจ

   “เจ้า หึ ไว้งานประลองยุทธ4 อาณาจักรจะได้เห็นดีกัน”

   “เอาละทุกคนเดินตามข้าเข้ามา”ชายชราชุดขาวสองคนไม่รู้มาจากไหน อยู่ๆ ก็โผล่ขี้นมาต่อหน้าทั้งหนึ่งร้อยคนเรียกให้ทุกคนเดินตาม เดินไปไม่นานก็เจอถ้ำขนาดใหญ่ในถ้ำมีการแกะสลักอาเรย์จำนวนมาก แต่ละอันล้วนมีพลังงานสูงมากจางเฉินรู้สึกตื่นตาตื่นใจที่สุด ใช้พลังวิญญาณเข้าศึกษาแต่ละชิ้นงานอย่างสนุกสนาน

    เพื่อป้องกันไม่ให้สระวิญญาณถูกทำลายสถานที่แห่งนี้ได้รับการคุ้มครองจากการก่อตัวจะมีเพียงผู้คนของ 4 ประเทศที่มีแผ่นหยกเท่านั้นที่สามารถเข้าแถวลำดับได้ ชายชราทั้งสองคนนำการ์ดหยกออกมาแล้วกดลงไปในร่องหินบนกำแพงทันใดนั้นก็เกิดการปะทุอย่างรุนแรงอาเรย์ขนาดใหญ่ด้านหน้าจึงเป็นออกเป็นช่องว่างสูงสองช่อง

   “ผู้ชายไปช่องซ้าย ผู้หญิงไปช่องขวาการอาบน้ำในสระวิญญาณห้ามใส่เสื้อผ้าไม่งั้นจะเกิดอันตรายจากการกัดกร่อน”

   ทุกคนต่างรู้สึกผิดหวังสาวสวยมากมายกำลังจะเดินจากไป หมดโอกาสได้เห็นสระวิญญาณอันสวยงาม

   “จำไว้ว่าห้ามใส่เสื้อผ้าจำไว้ไม่งั้นพวกเจ้าตายแน่นอน” ชายชราพูดเสียงดังกระแทกหูทุกคนอีกครั้ง”

   หลังจากนั้นทุกคนก็ทยอยเดินเข้าสู่อาเรย์ตามประตูที่เปิดออกเมื่อถึงจางเฉินเดินเข้าไปเข้ารู้สึกเวียนหัวนิดหน่อยเหมือนกับมีอาการเมาอะไรสักอย่างและสภาพแวดล้อมก็กลายเป็นหมอกควัญมีเพียงสีเทาๆ อยู่ข้างหน้าเท่านั้น

    “นี่คืออาเรย์ระดับห้าหรือเปล่านะแก่นของอาเรย์ดูเหมือนจะเป็นการจัดลำดับภาพลวงตาและการแยกทิศทางอยากเห็นตัวการก่อตัวจริง แต่ไม่รู้แถวลำดับถูกวางไว้ที่ไหนบ้างอาเรย์นี่ขนาดใหญ่เกินไปแม้พลังวิญญาณจากภายนอกได้ถึงห้าร้อยเมตรแต่ที่นี้ใช้พลังวิญญาณได้เพียงที่มองเห็นไม่ถึงเมตร” 

   จางเฉินแอบผิดหวังอย่างเงียบๆ หลังจากหายวิงเวียนแล้วก็เดินเข้าสู่พื้นที่สระวิญญาณถอดเสื้อผ้าใส่ไว้ในแหวนมิติแล้วก็เดินไปที่สระวิญญาณ กลิ่นหอมสดชื่นไหลเข้าจมูกของจางเฉินอย่างรวดเร็วพลังปราณในร่างกายก็หมุนวนอย่างรุนแรง ฉันพลันและดูเหมือนว่าทุกเซลล์ของร่างกายกำลังตื่นขึ้นและส่งเสียงเชียร์จางเฉินแอบตกใจและเริ่มเข้าสู่สมาธิโคจรปราณไร้ลักษณ์