“ใช่แล้วครับท่านหลี ชายคนนี้คือคนที่ได้รับบัตรเชิญใบสุดท้ายและยังเป็นักล่าระดับ S ครับ” พนักงานกล่าวออกมา
“นี้เ้าหนู หากเ้าอยากอาศัยอยู่ที่เขตนี้อยู่ละก็ ส่งบัตรเชิญใบนั้นมาให้ข้าสะ” ท่านหลีกล่าวขู่หลินฝานออกมา
“หืม ทำไมข้าจะต้องให้เ้าด้วยละ” หลินฝานกล่าวออกมาอย่างไม่สนใจ
“เอาละ รีบนำทางข้าไปยังห้องประชุมได้แล้ว ข้ามีเวลาไม่มาก” หลินฝานกล่าวบอกพนักงานคนนั้น
“นี้เ้าหนู ไม่ได้ยินที่ข้ากล่าวไปหรือยังไง” ท่านหรือกล่าวออกมาอย่างไม่ชอบใจ
“ข้าก็บอกไปแล้วนะ ว่าทำไมข้าต้องให้บัตรเชิญนี้กับเ้าด้วย” หลินฝานกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งขึ้น
“นี้เ้า ได้หากเ้าจะรองดีข้าอยากจะรู้ว่าจะปากดีเหมือนตอนแรกไหม” ท่านหลีกล่าวออกมาพร้อมกับปล่อยแรงดันพลังลมปราณออกมา ทำให้บริเวณรอบ ๆ นั้น สั่นไหวในทันที
ในตอนนี้แรงกดดันระดับปราณวีรชนขั้นสูงกำลังกดดันไปยังหลินฝานเพียงคนเดียว พื้นที่รอบ ๆ ที่หลินฝานยืนอยู่นั้นแตกออกเป็เสี่ยง ๆ เพียงแต่ว่าจุดที่หลินฝานยืนอยู่นั้น ไม่เกิดอะไรขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
“นี้เ้าคิดจะทำอะไร เพียงแค่ระดับวีรชนขั้นสูง ช่างกล้าปลดปล่อยพลังปราณมากดดันข้าอย่างงั้นหรือ” หลินฝานกล่าวออกมา
ตูม แกร็ก ๆ แกร็กๆ
หลินฝานปลดปล่อยพลังลมปราณระดับบรรพชนขั้นสูงสุดออกมา เพื่อกดดันท่านหลีกลับในทันที
เอือก อั๊ก แกร็ก แกร็ก แกร็ก
ท่านหลีกระอักเืออกมาและหมอบลงไปกับพื้นในทันที พร้อมกับพื้นที่ยุบลงเป็หลุมลึกในทันที
“นี้ เ้ากล้าลงมือในสมาคมนักล่าอย่างงั้นหรือ เ้าหนู” ชายที่เพิ่งเข้ามากล่าวออกมา
หลินฝานที่ไม่สนใจอะไร ก็ยังไม่สนใจอยู่ดี เขาทำเพียงเพิ่มแรงกดดันพลังปราณใส่ท่านหลีเพิ่มขึ้น
อั๊ก แกร็ก แกร็ก ๆ
ท่านหลีพ่นเืออกจากปากมากกว่าเดิม ในตอนนี้ทั่วทั้งตัวท่านหลีนั้น กระดูกของเขาแตกละเอียดไปทั้งหมดแล้ว เหลือเพียงหัวกะโหลกเท่านั้นที่ยังคงไม่แตก
“นี้เ้าหนู การสังหารนักล่าในสมาคมนักล่าถือเป็อาชญากรนะเ้าหนู” ชายคนนั้นกล่าวออกมาอีกครั้ง
“ช่วยข้าด้วย ิฟาง” ท่านหลีกล่าวออกมาอีกครั้ง
หลินฝานที่หันมามองทางหลีฝานและกล่าวขึ้นมา
“เ้าอยากจะมีปัญหากับข้าอย่างงั้นหรือ เมื่อสักครู่ตอนเขารังแกข้าทำไมเ้าไม่เข้ามาห้ามเขาละ หรือจะบอกว่าเ้าเพิ่งจะมาที่สมาคมนักล่าละ หึหึ” หลินฝานกล่าวออกมาโดยที่ิฝางไม่สามารถตอบกลับไปได้เลยแม้แต่น้อย เพราะิฝางนั้น มองเห็นเหตุการณ์ั้แ่แรกอยู่แล้วนั้นเอง และิฝางก็ทราบนิสัยใจคอของท่านหลีเป็อย่างดี เนื่องจากความสนิทกันทั้งสองคนิฝางจึงตัดสินใจเดินออกมาห้ามเหตุการณ์นี้
“เ้าหนู การที่เ้ามีพลังที่แข็งแกร่ง แต่ไม่เคารพผู้าุโนั้น เ้าจะไม่สามารถอาศัยอยู่ในสังคมของเราได้อย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นจงหยุดการกระทำตอนนี้ของเ้าสะ” ิฝางกล่าวออกมา
โพล๊ะ!!!!!
เสียงกะโหลกแตกละเอียดดังขึ้นมาพร้อมกับเืและสมองที่กระจายไปเต็มหลุม
“นี้เ้าสังหารท่านหลีอย่างนั้นหรือ” ิฝางกล่าวออกมา
“เกิดอะไรขึ้น ในสมาคมนักล่า” มีชายและหญิงกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในสมาคม
“เกิดอะไรขึ้น” ชายที่เดินนำกลุ่มมากล่าวถามพนักงานที่ตอนนี้ยืนแทบจะไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“เรียนท่านหัวหน้าเขต ชายคนนั้นได้รับบัตรเชิญไปแต่ท่านหลีจะแย่งชิงบัตรเชิญและลงมือกดดันชายคนนั้นด้วยลมปราณของเขา เพียงแต่ท่านหลีโดนชายหนุ่มคนนั้น สังหาร เพียงแค่ใช้พลังลมปราณกดดันเท่านั้น”
พนักงานเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดออกมาโดยทันทีและไม่ได้แต่งเติมอะไรลงไป ทำให้หลินฝานชอบนิสัยของพนักงานคนนั้นมากขึ้น
“เ้ามีอะไรจะกล่าวหรือไม่เ้าหนู” หัวหน้าเขตกล่าวถามหลินฝานขึ้นมา
“ข้าไม่มีอะไรจะกล่าว สังหารไปแล้วก็คือสังหารไป จะมีอะไรอีกละ” หลินฝานกล่าวออกมา
“ดีเื่นี้เอาไว้จัดการหลังจบประชุม ข้ามีเื่ด่วนที่ต้องประชุมกับพวกเ้าทุกคน ให้พนักงานไปตามคนของตระกูลหลีมาและมานำศพของท่านหลีไปสะ” หัวหน้าเขตกล่าวออกมา
“แต่ท่าหัวหน้าเขต เื่นี้เราจะปล่อยผ่านไม่ได้นะ” ิฝางกล่าวออกมา
“ไม่มีอะไรทั้งนั้น หรือว่าการที่ท่านหลีไปหยามเกียรติ เขตแดนปราณทรราช สามารถปล่อยผ่านไปได้อย่างงั้นหรือ” หัวหน้าเขตกล่าวออกมา