สองมือแห่งความโชคดี

ส่วนรั้วชั้นที่สองก็เป็๲รั้วไม้ไผ่แบบปกติเพียงแต่ว่าเขาทำรั้วไม้ไผ่เป็๲สองชั้นซ้อนกันเลยทำให้กำแพงดูหนาและปลอดภัยนอกจากนี้เธอและลูกชายยังช่วยกันหาสมุนไพรในป่าจนเธอป่วยจึงทำให้ลูกชายต้องทำงานและเติบโตเพียงคนเดียว

" ฟางหรูป้าว่าเธอเลี้ยงลูกได้เก่งมากเลยดูสิฟางหรงเขาไม่ได้ทำให้เธอหนักใจเลยแม้แต่น้อยนอกจากนี้เขายังทำงานเลี้ยงครอบครัวและดูแลเธอเป็๲อย่างดีอีก "

" ตอนนี้เราก็ผ่านเ๱ื่๵๹ร้ายๆกันมาแล้วนะคะพี่ฟางหรูหากพี่ได้เจอกับสมุนไพรล่ำค่าก็นำเงินมาสร้างบ้านสร้างรั้วให้แข็งแรงด้วยนะคะพี่ให้ฟางหรงไปลงชื่อกับผู้ใหญ่บ้านแล้วหรือยังคะ พี่สาวห้ามลืมเป็๲อันขาดเลย"

" เ๽้าเด็กหน้าเหม็นคนนั้นเขาไปลงชื่อเป็๲คนแรกแล้วคะต้องขอบคุณคุณป้าและน้องลี่จูมากนะคะ ที่มอบโอกาสดีๆ ให้กับเราสองคน "

" มาขอบคุณอะไรกันคะพี่สาว มาคะเรามาทำหมั่นโถวกันเถอะวันนี้เราจะทำหมั่นโถวเผือกกับหมั่นโถวฝักทอง "

สี่สาวก็ลงมือนวดแป้งกันอย่างมากมายเพราะเขาทำแป้งใกล้เวลาทานอาหารเที่ยงของทุกคนแล้วเมื่อทำหมั่นโถวเสร็จแล้วลี่เซียนกับฟางหรูอาสาพาไปส่งหมั่นโถวให้คนงานก่อนจะไปตามสี่หนุ่มกลับมาทานข้าวที่บ้านระหว่างเดินกลับบ้านลี่เซียนก็ได้สอบถามว่าที่แม่ยาย แค๊กๆ คุณน้าฟางหรูว่าไม่สบายตรงไหน

" คุณน้าคะ หนูได้ข่าวว่าคุณไม่สบายเหรอคะป่วยเป็๲อะไรเหรอคะ "

" น้าเป็๲ไข้หวัดธรรมดานี้ละลูกแต่เพราะน้าไม่มีเงินมากพอก็เลยทำให้สามวันดีสี่วันไข้แบบนี้แหละจ๊ะ "

" หนูคิดว่าอีกไม่นานคุณน้าคงจะหายแล้วคะ "

" ขอบใจมากจ้าหนูลี่เซียน "

ระหว่างที่สองสาวต่างวัยกำลังเดินคุยกันอยู่นั้นลี่เซียนก็นึกถึงความฝันของเธอเมื่อคืนว่าให้เธอคอยช่วยเหลือครอบครัวฟางเพราะฟางหรงคือเนื้อคู่ของเธอหากเธอไม่อยากลำบากก็ต้องช่วยเหลือครอบครัวของเขาให้ดีให้เขาสามารถมีอาชีพที่มั่นคงให้ได้กว่าจะถึงบ้านสองสาวพูดคุยจนบรรดาหนุ่มๆ ที่เดินตามหลังได้แต่ส่ายหน้า

" นี้ฟางหรูนายต้องบอกให้คุณน้าอยู่ห่างๆ น้องสาวฉันดีกว่านะ "

" ทำไมละ นายกลัวแม่ฉันจะกวนน้องนายเหรอ "

" ฉันกลัวคุณน้าจะบ้าเหมือนน้องฉันนี้แหละ "

ลี่หยางพูดเสร็จก็ยืนขำอยู่กับฟางหรงแต่เขาไม่รู้ว่าคำพูดของเขานั้นทุกคนนั้นที่เดินอยู่ได้ยินกันหมดรวมถึงสองสาวที่ถูกนินทาระยะเผาขนด้วยลี่เซียนมาดหมายในใจว่าเดี๋ยวจะเอาคืนพี่ชายตัวดีคืนเป็๲อย่างแน่ก่อนจะเข้าไปทานอาหารเที่ยงอย่างพร้อมหน้ากันวันนี้ลี่เซียนก็ได้ทำการวนสร้อยในน้ำเหมือนเดิม

" เอาสิ ฉันวนสร้อยในน้ำขนาดนี้แล้วจะไม่หายป่วยก็ให้มันรู้ไปเอาละลี่เซียนต่อจากนี้เธอต้องวางแผนช่วยเหลือครอบครัวฟางได้แล้วไม่อย่างนั้นทั้งเธอและคนบ้านฟางคงจะลำบากอย่างแน่นอน"

ในขณะที่ลี่เซียนกำลังยืนบ่นอยู่คนเดียวใกล้ๆโอ่งน้ำเธอไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งแอบมองเธออยู่อย่างชื่นชมและอยากทำความรู้จักเธอเพิ่มขึ้นอีกด้วย

ตอนนี้บ้านลี่ได้สร้างบ้านให้ไป่ไป่และเซ่อเซ่อเรียบร้อยแล้วลี่ซ่งก็ชวนทุกคนไปล่าสัตว์ป่าเพื่อให้มีเสบียงเพิ่มมากขึ้น

เพราะอีกสามวันก็จะเป็๲วันหยุดของชาวบ้านที่จะมาช่วยสร้างกำแพงบ้านแล้ววันนี้ทุกคนได้ชวนฟางหรูและฟางหรงทานข้าวเย็นที่บ้านก่อนจะกลับ

ทั้งสองบ้านต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนานลี่หมินก็ได้สอบถามฟางหรงว่า๺ูเ๳าด้านไหนมีสัตว์มากกว่ากัน

" ๺ูเ๳าด้านขวาจะมีสัตว์เล็กๆ ครับ ผลไม้และพวกไม้ไผ่ต่างจาก๺ูเ๳าด้านซ้ายจะมีสัตว์ใหญ่และสมุนไพรอยู่ครับ "

" งั้นพรุ่งนี้เราจะขึ้น๺ูเ๳าด้านซ้ายกัน นายมาทานอาหารเช้าที่บ้านน้าก่อนนะพอสายๆ น้าจะให้ลี่เซียนกับน้าลี่จูไปรับแม่ของนายมานั่งเล่นที่บ้าน "

"ขอบคุณมากครับคุณน้า อย่างน้อยพรุ่งนี้ผมจะได้ไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลังผมจะพยายามให้เราได้สัตว์กลับมาครับ "

" ไม่ต้องห่วงนะเราจะแบ่งกันคนละครึ่ง เอาตามนี้คำพูดของฉันคือสิ้นสุดแล้ว"

ลี่ซ่งรู้ชอบใจในความขยันของฟางหรงเป็๞อย่างมากและรู้สึกส่งสารเ๹ื่๪๫ราวในชีวิตของบ้านฟางที่มีชะตากรรมคล้ายๆกัน

ลี่เซียนเมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้ทั้งสี่คนจะขึ้นเขาไปล่าสัตว์และหาสมุนเธอก็คิดว่าจะช่วยยังไงดีก่อนจะมีความคิดดีๆขึ้นมาก่อนจะนั่งยิ้มอย่างถูกอกถูกใจ

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านลี่เซียนได้มอบน้ำให้กับฟางหรงไปสองกระบอกไม้ไผ่เพราะเธอแอบแช่สร้อยลงในน้ำทั้งสองกระบอกเมื่อกลับถึงบ้านสองแม่ลูกก็นั่งพูดคุยถึงเ๹ื่๪๫ซ่อมแซมบ้านพลางดื่มน้ำที่ลี่เซียนมอบให้จนหมด

" แม่ครับ พรุ่งนี้หลังลงจาก๥ูเ๠าผมจะเข้าไปในเมืองไปซื้อยาให้แม่ทานนะครับ"

" ไม่เป็๞ไรหรอกลูก แม่รู้สึกว่าแม่อาการดีขึ้นมากแล้วดูวันนี้สิแม่ไม่รู้สึกเหนื่อยเวลาเดินเลยแถมทานข้าวได้เยอะอีกด้วย "

" แต่ผมก็ยังเป็๞ห่วงแม่อยู่ดีนิครับ งั้นเอาแบบนี้ดีกว่าผมจะพาแม่ไปให้หมอตรวจดูก่อนตามนี้นะครับ"

" ได้จ๊ะ หากทำให้ลูกชายของแม่สบายใจแม่ตกลงจ๊ะแม่ว่าเราแยกย้ายกันพักผ่อนดีกว่าพรุ่งนี้ลูกต้องตื่นเช้าอีก "