คฤหาสน์ตระกูลมู่หรง ประเทศ A
คฤหาสน์ตระกูลมู่หรง แบ่งเป็คฤหาสน์ใหญ่ 4 แห่ง อยู่ในพื้นที่อันกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา แต่ละคฤหาสน์มีอาณาบริเวณกว้างขวาง ทั้ง 4 แห่ง คือ แสงแดดฤดูร้อน สายลมฤดูหนาว ดอกไม้ผลิบาน ป่าใบไม้ไหว แต่ละคฤหาสน์อยู่ภายใต้เ้าของซึ่งเป็ทายาทหลักของตระกูล
ณ คฤหาสน์แสงแดดฤดูร้อน
ชั้นสามของคฤหาสน์ ฝั่งตะวันออกเป็ห้องทำงานของมู่หรงเทียน ฝั่งตะวันตกเป็ห้องสมุดขนาดใหญ่รวมรวบหนังสือศาสตร์แขนงต่าง ๆ ไว้มากมาย
“คุณชายรองครับ เรียบร้อยแล้วครับ บ่ายวันนี้คุณหยางซินซินจะออกเดินทางจากประเทศ B พร้อมกับสตาร์จากเดซี่คลับประมาณสิบคน โดยมาถึงประมาณหนึ่งทุ่มวันนี้ ผมจะส่งรถไปรับทุกท่านและจะจัดให้เธอมาพักผ่อนที่นี่คืนนี้ครับ” จางซื่อเอ่ยกล่าวกับมู่หรงเทียนที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์รอบตัวกว่าสิบจอในห้องทำงานของเขา
มู่หรงเทียนนิ่งคิดเล็กน้อย “สตาร์จากเดซี่คลับ” เป็สาวสวยที่ได้ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี พิถีพิถันในด้านคุณภาพการบริการให้ความสุขทางด้านร่างกาย และอารมณ์ พี่ชายเขามู่หรงเซียวมักจะใช้บริการสตาร์เพื่อประกอบการดำเนินธุรกิจของตระกูลมู่หรงใช้เป็รางวัลให้กับหัวหน้ากลุ่มต่าง ๆ ที่เข้ามาในอยู่ใต้เครือข่ายของมู่หรงกรุ๊ปในกลุ่มธุรกิจที่พี่ใหญ่ดูแลทั้งธุรกิจการจัดการด้านความปลอดภัยและอารักขาบุคคลสำคัญ ธุรกิจด้านการขนส่งสินค้าหลากหลายประเภท ธุรกิจด้านสื่อและดิจิตอลอิเลคทรอนิกส์ เป็ต้น
เนื่องจากธุรกิจต่าง ๆ ของตระกูลมู่หรงมีความเกี่ยวเนื่องกัน อย่างเช่นธุรกิจอาหาร ต้องใช้บริการขนส่ง เมื่อ้าขนส่งก็ใช้บริการของธุรกิจในตระกูล รายได้ รายจ่ายก็จะกลับเข้าสู่กลุ่มธุรกิจของตระกูล เป็การควักกระเป๋าซ้ายใส่กระเป๋าขวา และสามารถควบคุมต้นทุนให้อยู่ในราคาที่สามารถดึงให้ราคาต้นทุนอยู่ในระดับที่สร้างผลกำไรต่อหน่วยมากกว่าผู้ประกอบการรายอื่น สร้างให้เกิดศักยภาพที่จะทำให้กลุ่มตระกูลมู่หรงนั้นสามารถผูกขาด รวมถึงกุมอำนาจการต่อรองเกือบทุกธุรกิจไว้ในมือ
นึกถึง หยางซินซิน กระต่ายน้อยของเขา (มู่หรงเทียนได้อัพจากกระต่ายน้อยธรรมดามาเป็กระต่ายน้อยของเขาแล้ว) ต้องมาพร้อมกับเหล่าสตาร์จากเดซี่คลับจะอึดอัดไหมนะ เธอเหมือนกระต่ายน้อยสีขาวน่าทะนุถนอม ต้องมาอยู่ท่ามกลางสุนัขจิ้งจอกหลากสีสันก็รู้สึกว่าจะไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่
“สั่งการลงไป อัพเกรดตั๋วเครื่องบินเธอในทางลับเป็เฟิร์สคลาส บอกเหตุผลที่น่าเชื่อถือให้เธอด้วยอย่าให้สงสัยเด็ดขาด สั่งจองรถรับส่งต่างหากให้เธอหนึ่งคัน ไม่ต้องไปรวมกับพวกเดซี่” จางซื่อรับคำสั่งของมู่หรงเทียนก่อนจะถอนตัวถอยหลังไป แต่ในใจเหมือนจะลืมบอกอะไรบางอย่างกับเ้านายของตนเอง ไว้คิดได้แล้วค่อยมาบอกแล้วกัน ถ้าเป็เื่สำคัญเขาน่าจะไม่ลืม แสดงว่าน่าจะเป็เื่ที่ไม่ได้สำคัญมากเขาถึงลืมไป หรือจริง ๆ อาจจะไม่มีเื่อะไรที่ลืมก็เป็ได้นะ หรือจะเป็เื่สำคัญแต่เขาลืม คิดไปคิดมาจางซื่อเริ่มจะมึน ๆ แต่เขาเชื่อมั่นในตนเองว่าถ้าเป็เื่สำคัญไม่มีทางลืมแน่นอน จึงสรุปได้ว่าเื่ที่ลืมยังนึกไม่ออกนี้ต้องเป็เื่ไม่สำคัญเป็แน่
สนามบินระหว่างประเทศ B
“คุณหยางซินซิน คุณหยางซินซิน เที่ยวบินสู่ประเทศ A โปรดติดต่อที่เคาน์เตอร์สายการบิน เกต 54 ณ ตอนนี้ด้วยค่ะ” เสียง Operator ประกาศมาตามสาย ทำให้หยางซินซินที่กำลังอ่านหนังสือชะงักไป
เอ๋?? ตอนเช็คอินก็ผ่านมาได้ไม่มีปัญหานี่นา เกิดอะไรขึ้นนะ
หยางซินซิน ก้มดูตนเองว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า เนื่องจากวันนี้แม้จะถึงประเทศ A ตอนค่ำ แต่เธอคิดว่าควรจะต้องแต่งตัวให้สุภาพไว้ก่อน เพราะไม่แน่ใจว่าคนที่จะมารับเธอเข้าที่พักจะเป็ใคร อาจจะเป็ผู้ประสานงานโครงการฯ มารับเองหรือส่งตัวแทนมาในเอกสารไม่ได้ระบุรายละเอียดไว้ หยางซินซินจึงตัดสินใจแต่งตัวแบบนี้มา เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนสั้นทับด้วยชุดสูทสีดำแขนยาว กระโปรงสั้นคลุมเข่าสีดำ รองเท้าหุ้มส้นพื้นรองเท้าสูงขึ้นมา ทำให้รูปร่างของเธอดูระหงมีสง่า เดินออกมาจากที่พักนั่งรอของเกต แล้วไปติดต่อที่เคาน์เตอร์สายการบิน
“ฉัน หยางซินซินค่ะ พวกคุณประกาศเรียกฉันหรือคะ เกิดปัญหาอะไรในการเดินทางหรือเปล่านะคะ”
พนักงานเห็นหยางซินซินแล้ว ต่างก็รู้สึกแปลกใจว่าทำไม จู่ ๆ ผู้จัดการภาคพื้นดินโทรมาให้อัพเกรดที่นั่งให้เธอเป็ที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาส ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเช็คอินเป็ลำดับที่เท่าไหร่เธอก็จำที่ผู้จัดการพูดไม่ได้แล้ว แต่สรุปคือย้ายเธอให้ไปชั้นเฟิร์สคลาสนั่นเอง
“คุณหยางซินซินคะ คุณเป็ผู้โชคดีจากระบบเช็คอินของทางสายการบินเรา โดยลำดับที่เช็คอินของคุณอยู่ในลำดับที่ระบบอัตโนมัติได้กำหนดไว้ จึงได้อัพเกรดที่นั่งเป็ชั้นเฟิร์สคลาสค่ะ”
“อะไรนะคะ” สายตาอันงงงัน บวกกับหน้าตาแสดงความประหลาดใจของเธอ ทำให้พนักงานสายการบินก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร
เพื่อตัดปัญหาสารพัดคำถามของหยางซินซิน พนักงานส่งบัตรหมายเลขที่นั่งใหม่ให้เธอ
หยางซินซินรับบัตรโดยสารมาอย่างไม่เข้าใจ พลางมองบัตรโดยสารใบใหม่สีทองอร่าม ตัวอักษร ลวดลายประดิษฐ์ตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง มีชื่อของเธอระบุอยู่ในชื่อผู้โดยสารพร้อมกับหมายเลขที่นั่งใหม่
“คุณหยางซินซินคะ กรุณานั่งรออีกสักครู่นะคะ เดี๋ยวกำลังจะได้เวลาเปิดให้ขึ้นเครื่องแล้วค่ะ กลุ่มผู้โดยสารที่้าความช่วยเหลือพิเศษและผู้โดยสารในชั้นเฟิร์สคลาสจะได้ขึ้นเครื่องก่อนค่ะ”
“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวไปหาที่นั่งรอค่ะ” เธอผละจากเคาน์เตอร์สายการบินออกมามองหาที่นั่งรอใหม่
ห่างไปไม่ไกลมีชายหนุ่มที่ดูเหมือนอายุยังไม่มาก จากการประเมินด้วยสายตาอายุอาจจะใกล้ ๆ กับเธอประมาณยี่สิบต้น ๆ ดวงตาแพรวพราวเป็ประกายไปด้วยความเ้าชู้ รูปร่างสูงโปร่ง บอบบางแบบคุณชายที่มีอันจะกินและไม่ต้องทำงานหนัก ผิวขาวละเอียดกว่าผู้หญิงอย่างหยางซินซินซะอีก ถูกล้อมรอบไปด้วยสาว ๆ ที่เรียกว่าหน้าตาสวยจัด บางคนหน้าตาดีกว่าดารา บางคนหุ่นดีกว่านางแบบ แต่ที่ทุกคนเหมือนกันคือมีจริตจก้านแห่งความเป็หญิงสาวทุกประการที่ผู้หญิงควรจะมีอย่างเต็มเปี่ยม บุคลิกลักษณะให้คนที่เห็นต้องสนใจ เหลียวมอง และไม่วางตา ชุดที่สวมใส่เน้นทั้งส่วนเว้าส่วนโค้งอันที่ควรจะมีของผู้หญิงให้โดดเด่น ไม่เว้นแม้แต่หยางซินซินที่เป็ผู้หญิงด้วยกันก็อดที่จะมองด้วยความสนใจไม่ได้จริง ๆ
“คุณชายสามคะ ให้พวกเรานั่งชั้นธุรกิจจะดีเหรอคะ ต้องห่างไกลคุณชายตั้งหลายชั่วโมง คิดถึงจะแย่” หนึ่งในหญิงสาวกลุ่มนั้นจีบปากออเซาะฉอเลาะอย่างน่าเอ็นดู
ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าคุณชายสามหันไปทอดสายตามองสาว ๆ ทุกคนอย่างเอ็นดู “แหม ก็เพราะพี่ชายผมน่ะสิ อยากให้ผมได้อยู่อย่างสงบเป็ส่วนตัวบ้างเลยต้องลำบากพวกเธอแล้ว ทำให้พวกเธอไม่พอใจหรือเปล่าเด็กน้อยทั้งหลายของผม”
เสียงฮือฮา ของสาว ๆ ทั้งกลุ่มแย่งกันตอบ
“ไม่เลยค่ะคุณชายสาม”
“ใช่ค่ะ ไม่เป็ไรเลยค่ะ”
“ใช่ค่ะ แค่คุณชายสามมู่หรงสือ มารับพวกเราเองแบบนี้ก็ดีใจกันมาก ๆ แล้วค่ะ ใช่ไหมพวกเธอ”
หญิงงามที่เหลือทั้งหมดพยักหน้าเห็นด้วยกันเป็ทิวแถว
มู่หรงสือ ที่จริงแล้วไม่อยากมารับสาวสตาร์เดซี่คลับเลย เพราะสุดท้ายแล้วสาว ๆ พวกนี้ก็ไม่ใช่ของเขาสักคน ใจจริงอยากจะนอนเล่นลูบไล้ทำกิจกรรมส่วนตัวกับสาว ๆ ที่คฤหาสน์ดอกไม้ผลิบานของเขามากกว่า บรรยากาศสุดแสนจะสดชื่นท่ามกลางหมู่แมกไม้นานาพันธุ์ เปิดหน้าต่างที่กว้างั้แ่เพดานจรดพื้น ลมเย็น ๆ พัดผ่านสบายอย่างสุด ๆ แต่ขัดมู่หรงเซียวพี่ใหญ่ของตระกูลไม่ได้เพราะค่าใช้จ่ายส่วนที่ไร้สาระต่าง ๆ ของเขายังต้องพึ่งความเมตตาของพี่ชายคนโตคนนี้คนเดียว เพราะเขาจะควักเงินของเขานั้นน่ะหรือไม่มีทาง ไก่ขนเหล็กอย่างมู่หรงสือจะควักเงินส่วนตัวของตนก็เฉพาะส่วนที่จำเป็สูงสุด มีค่า และมีความสำคัญกับเขาเท่านั้น อย่างอื่นอย่าหวังจะได้แอ้มเงินของมู่หรงสือคนนี้ ส่วนมู่หรงเทียนพี่ชายคนรองที่ดูแลธุรกิจของมู่หรงกรุ๊ปนั้นก็ยุ่งพอแล้วไม่มีเวลาที่จะมาแบ่งปันเงินให้เขาเลย น่าเสียดายจัง ไม่อย่างนั้นตัวเขาคงจะมีเงินสำหรับค่าใช้จ่ายไร้สาระเพิ่มขึ้นอีกเท่านึงแท้ ๆ ขอถอนหายใจสักทีเถอะ เฮ้อออออ
ระหว่างที่คิดอะไรเพลิน ๆ สายตาของมู่หรงสือก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวที่แต่งตัวธรรมด๊า ธรรมดา แต่ก็ดูคล่องตัวไม่ขัดสายตาของเขามาก ถือบัตรโดยสารที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาสเหมือนกันกับเขา เดินกลับมาจากเคาน์เตอร์สายการบิน สายตาทั้งสี่ข้างจากสองคน สบสายตากันพอดิบพอดี แต่แล้วเธอก็มองผ่านเขาไปยังที่เก้าอี้นั่งฝั่งตรงข้ามห่างไปไม่ไกลจากมู่หรงสือ
ความเฉย ๆ ในดวงตาของเธอ ทำให้จุดประกายในใจเขาต้องให้ความสนใจในตัวเธอ เพราะอารมณ์หลงตัวเองของมู่หรงสือที่มีเลเวลระดับบอสของเกมส์ ถูกเหยียบจนแบนแต๊ดแต๋ติดพื้นสนามบิน
การเป็คุณชายคนเล็กของบ้านทำให้มู่หรงสือได้รับการเอาอกเอาใจตามใจอย่างมาก เมื่อหยางซินซินไม่ได้มีกิริยาอาการอะไรกับเขาสักหน่อยทำให้มู่หรงสือรู้สึกว่าตนเองถูกมองข้าม ปกติใครที่เห็นเขาอย่างน้อยต้องสนใจ เขินอาย ส่งยิ้มบ้าง หลุบสายตา หรือต้องมีปฏิกิริยาอะไรออกมาบ้าง แต่เธอเห็นเขาแล้วเฉย ๆ
“ดีละ เมื่อเธอไม่สนใจฉันสักนิด ไม่มีปฏิกิริยาอะไรให้เห็นสักหน่อย ก็อย่าถือสาเขาที่ต้องทำให้เธอรู้ว่า การเมินคุณชายสามผู้หล่อเหลา นิสัยดี คารมเยี่ยมอย่างเขา ต้องได้รับการสั่งสอนบ้างถึงจะน่าจดจำ” มู่หรงสือบ่นกับตัวเอง ตอนนี้ต่อมอยากแกล้งคนของเขาทำงานขึ้นมาโดยอัตโนมัติทันที 555
สำหรับหยางซินซินน่ะหรือ ตอนนี้ยังไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองตกเป็เป้าหมายภายใต้ความขุ่นเคืองของใครบางคนไปโดยไม่รู้ตัวซะแล้ว ทำอย่างไรดี
5K
