ประตูถูกเคาะแรงๆ ติดๆ กันหลายครั้งจึงถูกคนด้านในเปิดออกมา....
"สวัสดีครับ... มีไรกันหรอครับ"หมอนวดหนุ่มร่างบึกบึนชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งตัวชะโงกหน้าออกมาถามผู้มาเยือน เขายังหอบหายใจแรงๆ ไม่หายถามอย่างสงสัย.....
"ผู้หญิงล่ะ! "หมอดินถามเสียงเข้มเขาพร้อมจะชกหน้าหมอนวดหนุ่มคนนี้ทันทีถ้าคนด้านในคือตองนวล ลูกน้องของหมอดินกระชากประตูให้เปิดออกหายเข้าไปด้านในหมอนวดใหน้าซีดเผือด.... ว้ายยยยยยย... เสียงร้องใของหญิงสาวดังลั่น
"นายครับ! "หมอดินเดินหายเข้าไปด้านในลูกน้องที่เหลือคุมเชิงอยู่ด้านนอก เขาเดินเข้าไปที่เตียงก็ถึงกับใ... กับสิ่งที่คาดไม่ถึง....
"คุณขิม" เภสัชกรหญิงที่คลีนิคนั่นเอง"คุณหรือนี่"เขามองร่างบางใหน้าซีดกำปมผ้าเช็ดตัวไว้แน่นร่างของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อหรือน้ำมันเขาก็ไม่แน่ใจนั่งแอบอยู่ข้างเตียงหลบหน้าเขาอย่างอับอาย"ขอโทษแล้วกันเข้าผิดห้อง"หมอดินพูดเสียงขรึม
"หมอคะ... อย่าบอกหมอดลนะคะ ขิมอาย"
"อายอะไรหรอ! คุณมานวดเฉยๆ นี่น่า"เขาพูดใบหน้าเรียบเฉยก่อนจะเดินจากไป เดินมาหยุดหน้าห้อง"เบาๆ หน่อยล่ะกันเสียงครางลั่นดังไปถึงด้านนอก.... ต่อให้มันส์ขนาดไหนก็หาไรปิดปากเธอหน่อยล่ะกัน..อายคนอื่นมั้ง สถานที่นวดแผนโบราณแต่ยังมีการนาบเกิดขึ้น" หมอดินพูดกับพนักงานและหมอนวดคนดังกล่าวเชิงตำหนิ
"ครับ"พวกเขาหน้าถอดสีกันเลยทีเดียว
"ไปพวกเรา... หาห้องอื่นให้ทั่ว"
"ครับนาย"
ทางด้านหมอดลก็เดินหาไปทั่วแต่ก็ไม่เจอที่จริงเขาเดินผ่านพวกเธอไปแล้วต่างหากเพราะสองสาวนอนพอกหน้าอยู่เขาจึงไม่ทันสังเกตุ ตอนนี้หัวอกลูกผู้ชายร้อนรนเขากลัวเธอจะไปนวดอยู่ฝั่งโน้น"หว้านะหว้า... อย่าให้เจอนะจะจับขังให้ลืมวันไปเลย"เขาเดินกลับออกไปหาพี่ชายอย่างหัวเสีย......
"อ่าาาาา... เสร็จสักที"ตองนวลและยิหวาเดินออกมาจากด้านในแต่ทั้งสองก็ต้องชะงัก..... เมื่อเห็นหมอดินยืนอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์หลายคนพวกเขาออกมายืนข้างรถของหญิงสาว ตองนวลกระตุกมือเพื่อนสาวให้หยุดเดิน
"แก.... ฉันว่าเราอย่าเพิ่งออกไปดีกว่านะ"
"คนเ่าั้คือใครกัน... แต่ชายคนนั้นดูคุ้นๆ อยู่นะ"ยิหวาทำท่านึกเพ่งมองไปที่หมอดินอีกครั้ง"ใครนะ.... ออ... หมอดินญาติยัยน้ำชา.... เข้าไปทักดีกว่า"
"อย่านะ! "ยิหวารีบดึงมือเพื่อนสาว
"ทำไมอะแก"
"เชื่อฉัน"เธอหลบตาเพื่อนสาว"ค่อยเล่าให้ฟังนะแก"ยิหวาก็เข้าใจได้ในทันทีจึงไม่เซ้าซี้อะไรต่อ
"พวกนั้นคือใคร"ยิหวาพยักเพยิดไปที่ชายชุดดำ
"ไม่รู้ว่ะ... แต่ดูแล้วคงมาด้วยกัน"ตองนวลดูท่าทางลุกลี้ลุกลนกลัวจริงๆ
"งั้นเราหลบไปทางหลังร้านดีมั๊ย... "
"แล้วรถล่ะแก"
"ช่างแม่งมันดิ"
"งั้นก็ได้"พวกเธอทำท่าจะหันหลังกลับ ยิหวาเหลือบตาไปเห็นหมอดลเธอถึงกลับยืนอึ้ง"มีไรหว้า"ตองนวลมองตามสายตายิหวา"หมอดลมาทำไรว่ะ"
"เอ่อ"
"อย่าบอกนะว่าแกกับเขา"ตองนวลตาโตเธอตกข่าวเื่นี้ไปได้ยังไง"เพราะหมอดินและหมอดลเป็พี่น้องกัน"
"ห้ะ. จริงดิ"
"ใช่... เื่นี้ค่อยเคลียร์เอาตอนนี้ก่อนจะหนียังไง"
"แต่ว่าเราจะหนีทำไมว่ะเราไม่ได้ทำอะไรผิด"
"แกไม่ผิด.... แต่ฉันผิด... ฉันหนีหมอดินมาว่ะ"
"หรอว่ะ"
"เราหลบไปหลังร้านดีกว่า"
"ก็ได้"ตอนนี้ใจพวกเธอเต้นระทึกครึกโครมอย่างบอกไม่ถูก...........
หมอดลออกไปสมทบกับพี่ชายด้านนอก....
"เอาไงดีพี่... สองคนนั่นไปไหนไม่รู้"
"แต่รถจอดนี่ไม่ใช่หรือ"
"ใช่.... หาด้านในก็ไม่เจอ หรือพวกเธอนัดใครให้มารับที่นี่"ว่าแล้วก็ดวงตาวาววับ
"ไม่แน่.... แยกกันหาแถวๆ นี้ก่อน"หมอดินสั่งเสียงเข้ม
"ครับนาย"
"สบโอกาสแล้วพวกนั้นออกไปจากรถแล้ว รีบเผ่นไปขึ้นรถก่อนดีกว่า"ตองนวลหันมาบอกยิหวา
"เคๆ ๆ ๆ "พวกเธอย่อตัวลงพรางหันซ้ายหันขวาอย่างระแวดระวัง"เหมือนตอนเข้าค่ายลูกเสือเลยเนอะ"
"เออว่ะ.... อิอิอิ ตลกฉิบที่ต้องพรางตัวกัน"พวกเธอหัวเราะคริคักอย่างสนุกเมื่อนึกถึงความหลัง"เสียดายนะแกไม่ได้มาเป็พี่สะไภ้ฉัน ไม่งั้นคงสนุกแน่"
"พี่ชายแกยัยน้ำชาจองแล้วย่ะใครจะกล้ายุ่งแม่นั่นก็แหกอกฉันสิ"
"555555เออว่ะ"
"ทำไมทางโล่งจังว่ะพวกเขาไปไหนกันหมดแล้ว"ยิหวาเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ
"ไปแล้วมั้ง... ดีซิเข้าทางเรา"พวกเธอต่างลิงโลดดีใจกันยกใหญ่พอไปถึงรถเท่านั้นแหละ
"เฮ้ย... ยางแบนว่ะนวล"
"ห้ะ! "ตองนวลเดินวนไปรอบๆ รถ"ตายห่าแล้ว4ล้อเลย"
"ทำไงดีว่ะ"ยิหวาหน้าเริ่มเครียด
"ให้ช่างมาซ่อม! "เสียงห้วนๆ ดังขึ้นทางด้านหลังพวกเธอหันไปมอง
"หมอ, หมอ! "ต่างพากันใหน้าซีดเผือดสองหนุ่มและบอดี้การ์ดเดินเข้ามาล้อมรอบพวกเธอทั้งสอง....
"มาทำอะไรที่นี่ ห้ะ! "หมอดินตวาดลั่น ตองนวลสะดุ้งกอดแขนยิหวาทันที"สนุกมากมั๊ย... หากันแทบตาย! เล่นเหมือนเด็กๆ เลยนะ" ที่จริงพวกเขาเห็นเธอสองคนแล้วั้แ่ลับๆ ล่อๆ หลังร้านแต่แสร้งทำเป็ไม่เห็นเพื่อให้พวกเธอออกมาเอง.......
"หว้า... มานี่เลยมา"หมอดลดึงยิหวาออกจากตองนวลให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเองแทน"กลับไปโดนแน่"
"หมอ! "ยิหวาน้ำตาคลอ
"ไม่ต้องมาบีบน้ำตาเลยนะ"เขาลากเธอไปที่รถตัวเอง"ผมไปก่อนนะพี่ดิน"
"อืม! ....... พวกแกตามช่างมา.ซ่อมรถด้วย ส่วนเธอตองนวลไปกับผมเดี๋ยวนี้"
"ครับนาย"
"หมอ! ..... หมอมาตามนวลหรอ"เธอแสร้งถามออกไปทั้งที่กลัวใจแทบขาด
"หึ.... เด็กสาบขวบแมร่ง! มันยังรู้เลย กลับบ้าน! "
"ไม่กลับ... นวลไม่ไปกับหมอ"
"ยัยผู้หญิงบ้า"เขาจับเธอพาดบ่า
"ว้ายยยย"