คุณหมอพ่ายรัก

    5.2


    ประตูถูกเคาะแรงๆ ติดๆ กันหลายครั้งจึงถูกคนด้านในเปิดออกมา....


    "สวัสดีครับ... มีไรกันหรอครับ"หมอนวดหนุ่มร่างบึกบึนชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งตัวชะโงกหน้าออกมาถามผู้มาเยือน เขายังหอบหายใจแรงๆ ไม่หายถามอย่างสงสัย.....


    "ผู้หญิงล่ะ! "หมอดินถามเสียงเข้มเขาพร้อมจะชกหน้าหมอนวดหนุ่มคนนี้ทันทีถ้าคนด้านในคือตองนวล ลูกน้องของหมอดินกระชากประตูให้เปิดออกหายเข้าไปด้านในหมอนวด๻๷ใ๯หน้าซีดเผือด.... ว้ายยยยยยย... เสียงร้อง๻๷ใ๯ของหญิงสาวดังลั่น


    "นายครับ! "หมอดินเดินหายเข้าไปด้านในลูกน้องที่เหลือคุมเชิงอยู่ด้านนอก เขาเดินเข้าไปที่เตียงก็ถึงกับ๻๷ใ๯... กับสิ่งที่คาดไม่ถึง....


    "คุณขิม" เภสัชกรหญิงที่คลีนิคนั่นเอง"คุณหรือนี่"เขามองร่างบาง๻๷ใ๯หน้าซีดกำปมผ้าเช็ดตัวไว้แน่นร่างของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อหรือน้ำมันเขาก็ไม่แน่ใจนั่งแอบอยู่ข้างเตียงหลบหน้าเขาอย่างอับอาย"ขอโทษแล้วกันเข้าผิดห้อง"หมอดินพูดเสียงขรึม


    "หมอคะ... อย่าบอกหมอดลนะคะ ขิมอาย"


    "อายอะไรหรอ! คุณมานวดเฉยๆ นี่น่า"เขาพูดใบหน้าเรียบเฉยก่อนจะเดินจากไป เดินมาหยุดหน้าห้อง"เบาๆ หน่อยล่ะกันเสียงครางลั่นดังไปถึงด้านนอก.... ต่อให้มันส์ขนาดไหนก็หาไรปิดปากเธอหน่อยล่ะกัน..อายคนอื่นมั้ง สถานที่นวดแผนโบราณแต่ยังมีการนาบเกิดขึ้น" หมอดินพูดกับพนักงานและหมอนวดคนดังกล่าวเชิงตำหนิ


    "ครับ"พวกเขาหน้าถอดสีกันเลยทีเดียว


    "ไปพวกเรา... หาห้องอื่นให้ทั่ว"


    "ครับนาย"


    ทางด้านหมอดลก็เดินหาไปทั่วแต่ก็ไม่เจอที่จริงเขาเดินผ่านพวกเธอไปแล้วต่างหากเพราะสองสาวนอนพอกหน้าอยู่เขาจึงไม่ทันสังเกตุ ตอนนี้หัวอกลูกผู้ชายร้อนรนเขากลัวเธอจะไปนวดอยู่ฝั่งโน้น"หว้านะหว้า... อย่าให้เจอนะจะจับขังให้ลืมวันไปเลย"เขาเดินกลับออกไปหาพี่ชายอย่างหัวเสีย......




    "อ่าาาาา... เสร็จสักที"ตองนวลและยิหวาเดินออกมาจากด้านในแต่ทั้งสองก็ต้องชะงัก..... เมื่อเห็นหมอดินยืนอยู่ท่ามกลางชายฉกรรจ์หลายคนพวกเขาออกมายืนข้างรถของหญิงสาว ตองนวลกระตุกมือเพื่อนสาวให้หยุดเดิน


    "แก.... ฉันว่าเราอย่าเพิ่งออกไปดีกว่านะ"


    "คนเ๮๧่า๞ั้๞คือใครกัน... แต่ชายคนนั้นดูคุ้นๆ อยู่นะ"ยิหวาทำท่านึกเพ่งมองไปที่หมอดินอีกครั้ง"ใครนะ.... ออ... หมอดินญาติยัยน้ำชา.... เข้าไปทักดีกว่า"


    "อย่านะ! "ยิหวารีบดึงมือเพื่อนสาว


    "ทำไมอะแก"


    "เชื่อฉัน"เธอหลบตาเพื่อนสาว"ค่อยเล่าให้ฟังนะแก"ยิหวาก็เข้าใจได้ในทันทีจึงไม่เซ้าซี้อะไรต่อ


    "พวกนั้นคือใคร"ยิหวาพยักเพยิดไปที่ชายชุดดำ


    "ไม่รู้ว่ะ... แต่ดูแล้วคงมาด้วยกัน"ตองนวลดูท่าทางลุกลี้ลุกลนกลัวจริงๆ


    "งั้นเราหลบไปทางหลังร้านดีมั๊ย... "


    "แล้วรถล่ะแก"


    "ช่างแม่งมันดิ"


    "งั้นก็ได้"พวกเธอทำท่าจะหันหลังกลับ ยิหวาเหลือบตาไปเห็นหมอดลเธอถึงกลับยืนอึ้ง"มีไรหว้า"ตองนวลมองตามสายตายิหวา"หมอดลมาทำไรว่ะ"


    "เอ่อ"


    "อย่าบอกนะว่าแกกับเขา"ตองนวลตาโตเธอตกข่าวเ๹ื่๪๫นี้ไปได้ยังไง"เพราะหมอดินและหมอดลเป็๞พี่น้องกัน"


    "ห้ะ. จริงดิ"


    "ใช่... เ๹ื่๪๫นี้ค่อยเคลียร์เอาตอนนี้ก่อนจะหนียังไง"


    "แต่ว่าเราจะหนีทำไมว่ะเราไม่ได้ทำอะไรผิด"


    "แกไม่ผิด.... แต่ฉันผิด... ฉันหนีหมอดินมาว่ะ"


    "หรอว่ะ"


    "เราหลบไปหลังร้านดีกว่า"


    "ก็ได้"ตอนนี้ใจพวกเธอเต้นระทึกครึกโครมอย่างบอกไม่ถูก...........


    หมอดลออกไปสมทบกับพี่ชายด้านนอก....


    "เอาไงดีพี่... สองคนนั่นไปไหนไม่รู้"


    "แต่รถจอดนี่ไม่ใช่หรือ"


    "ใช่.... หาด้านในก็ไม่เจอ หรือพวกเธอนัดใครให้มารับที่นี่"ว่าแล้วก็ดวงตาวาววับ


    "ไม่แน่.... แยกกันหาแถวๆ นี้ก่อน"หมอดินสั่งเสียงเข้ม


    "ครับนาย"



    "สบโอกาสแล้วพวกนั้นออกไปจากรถแล้ว รีบเผ่นไปขึ้นรถก่อนดีกว่า"ตองนวลหันมาบอกยิหวา


    "เคๆ ๆ ๆ "พวกเธอย่อตัวลงพรางหันซ้ายหันขวาอย่างระแวดระวัง"เหมือนตอนเข้าค่ายลูกเสือเลยเนอะ"


    "เออว่ะ.... อิอิอิ ตลกฉิบที่ต้องพรางตัวกัน"พวกเธอหัวเราะคริคักอย่างสนุกเมื่อนึกถึงความหลัง"เสียดายนะแกไม่ได้มาเป็๲พี่สะไภ้ฉัน ไม่งั้นคงสนุกแน่"


    "พี่ชายแกยัยน้ำชาจองแล้วย่ะใครจะกล้ายุ่งแม่นั่นก็แหกอกฉันสิ"


    "555555เออว่ะ"


    "ทำไมทางโล่งจังว่ะพวกเขาไปไหนกันหมดแล้ว"ยิหวาเอ่ยออกมาอย่างแปลกใจ


    "ไปแล้วมั้ง... ดีซิเข้าทางเรา"พวกเธอต่างลิงโลดดีใจกันยกใหญ่พอไปถึงรถเท่านั้นแหละ


    "เฮ้ย... ยางแบนว่ะนวล"


    "ห้ะ! "ตองนวลเดินวนไปรอบๆ รถ"ตายห่าแล้ว4ล้อเลย"


    "ทำไงดีว่ะ"ยิหวาหน้าเริ่มเครียด


    "ให้ช่างมาซ่อม! "เสียงห้วนๆ ดังขึ้นทางด้านหลังพวกเธอหันไปมอง


    "หมอ, หมอ! "ต่างพากัน๻๠ใ๽หน้าซีดเผือดสองหนุ่มและบอดี้การ์ดเดินเข้ามาล้อมรอบพวกเธอทั้งสอง....


    "มาทำอะไรที่นี่ ห้ะ! "หมอดินตวาดลั่น ตองนวลสะดุ้งกอดแขนยิหวาทันที"สนุกมากมั๊ย... หากันแทบตาย! เล่นเหมือนเด็กๆ เลยนะ" ที่จริงพวกเขาเห็นเธอสองคนแล้ว๻ั้๹แ๻่ลับๆ ล่อๆ หลังร้านแต่แสร้งทำเป็๲ไม่เห็นเพื่อให้พวกเธอออกมาเอง.......


    "หว้า... มานี่เลยมา"หมอดลดึงยิหวาออกจากตองนวลให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเองแทน"กลับไปโดนแน่"


    "หมอ! "ยิหวาน้ำตาคลอ


    "ไม่ต้องมาบีบน้ำตาเลยนะ"เขาลากเธอไปที่รถตัวเอง"ผมไปก่อนนะพี่ดิน"


    "อืม! ....... พวกแกตามช่างมา.ซ่อมรถด้วย ส่วนเธอตองนวลไปกับผมเดี๋ยวนี้"


    "ครับนาย"


    "หมอ! ..... หมอมาตามนวลหรอ"เธอแสร้งถามออกไปทั้งที่กลัวใจแทบขาด


    "หึ.... เด็กสาบขวบแมร่ง! มันยังรู้เลย กลับบ้าน! "


    "ไม่กลับ... นวลไม่ไปกับหมอ"


    "ยัยผู้หญิงบ้า"เขาจับเธอพาดบ่า


    "ว้ายยยย"