“นาย...อื้อ!” เฟอร่ายังไม่ทันได้พูดอะไรไปมากกว่านี้ ริมฝีปากของเธอก็ได้ถูกคนตรงหน้าพุ่งเข้ามาฉกฉวยด้วยความบ้าคลั่งและหิวกระหายเธอไม่รับรู้ถึงความพิศวาสใดๆ รู้สึกถึงเพียงกลิ่นคาวเืที่มุมปาก
มือเรียวทั้งสองข้างถูกชายหนุ่มจับตรึงไว้กับผนังร่างบางของเธอไม่อาจต่อต้านพละกำลังของบุรุษตรงหน้านี้ได้ แม้จะพยายามดิ้นและเบือนหน้าหลบริมฝีปากเร่าร้อนเอาแต่ใจของเขาก็ยังคงตามไปตักตวงทุกที่ ตามลำคอเรียวระหงตอนนี้เต็มไปด้วยรอยช้ำห้อเืเป็ทางยาวพาดลงมาจนถึงเนินอกเฟอร่าเจ็บจนพูดไม่ออก เธอปล่อยให้น้ำตารินไหลออกมาเงียบๆ เรี่ยวแรงที่จะต่อต้านของหญิงสาวเริ่มลดน้อยถอยลงไปเรื่อยๆ
ความป่าเถื่อนรุนแรงกลับยังไม่จบเพียงเท่านี้ร่างกำยำอุ้มเธอพาดบ่าเดินตรงไปยังโถงกลางห้องชั้นใต้ดินด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วเกินมนุษย์ก่อนจะฉีกทึ้งอาภรณ์ของเธอทิ้งออกจนหมดจนร่างเพรียวบางเปลือยเปล่า เขาใช้เชือกพันธนาการข้อมือเรียวทั้งสองข้างเข้าไว้ด้วยกันแล้วผูกเชือกตรึงไว้กับขื่อทำให้เท้าของหญิงสาวลอยเหนือพื้น
ดวงตาเ็าคู่นั้นเป็ประกายเข้มข้นขึ้นเมื่อร่างเพรียวระหงงดงามปรากฏอยู่ตรงหน้ามือแกร่งเลื่อนมาััลูบไล้ส่วนเว้าโค้งนั้นอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเพิ่มความหนักหน่วงกลายเป็บีบขยำตามความพึงพอใจของตน
“แม็กซ์...” เสียงเรียกอันอ่อนระโหยของเธอไม่ได้อยู่ในความสนใจของชายหนุ่มแม้แต่น้อยหนำซ้ำไปกว่านั้น ลิ้นแกร่งได้เข้าสำรวจทั่วเรือนร่างของเธออย่างมูมมาม เสียงทุ้มคำรามในลำคอดังออกมาจากเขาไม่ขาดสายแรงกำหนัดแผ่ซ่านออกมาจากกายกำยำนี้มากขึ้นเรื่อยๆ จนร่างบางเริ่มสั่นสะท้าน หญิงสาวไม่อาจหักห้ามความปรารถนาของตนเองได้อีกต่อไป
ดวงตาเป็ประกายแดงเพลิงของชายหนุ่มที่มาพร้อมกับความรู้สึกจุกแน่นบริเวณจุดกลางกายคือสิ่งสุดท้ายที่เฟอร่ารับรู้ ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะดับวูบไป...
เสียงของฟืนที่กำลังลุกไหม้ดังเข้ามากระทบโสตประสาทได้ปลุกให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์เฟอร่าลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ แสงสว่างตรงหน้าค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้นจนทำให้รับรู้ได้ว่านี่เป็แสงจากกองเพลิงขนาดใหญ่ที่เปลวไฟกำลังลุกโหมพิโรธโชติ่
ความปวดเมื่อยที่แล่นพล่านไปทั่วร่างบอกให้เธอขยับเปลี่ยนอิริยาบถแต่ร่างบางกลับต้องหยุดชะงักเมื่อพบว่า แขนและขาทั้งสองข้างนั้นถูกพันธนาการติดไว้กับต้นไม้ใหญ่ร่างกายของเธอสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อภาพของเหตุการณ์ก่อนหน้าฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ
ความคิดเ่าั้สะดุดลงเมื่อแว่วได้ยินเสียงฝีเท้าหนักของใครบางคนดังขึ้นมาจากทางด้านหลังเสียงเดินนั้นมาพร้อมกับความหนาวเหน็บที่แผ่ซ่านออกมาพาให้ขนลุกชูชันทั่วสรรพางค์กายเฟอร่าถึงกับสะดุ้งเมื่อมีมือปริศนาเย็นเฉียบเลื่อนมาลูบไล้เธออย่างเล้าโลม
“ตื่นเสียที...ที่รัก” เสียงทุ้มลึกที่กระซิบอยู่ข้างใบหูทำให้เธอรับรู้ทันทีว่าเ้าของมือและฝีเท้านี้คือใคร
“แกคิดจะทำอะไร...ไอ้ปีศาจ” เฟอร่ากัดฟันกรอดดวงตาเบิกขึ้นตวัดมองปีศาจในคราบของชายหนุ่มคนรักนิ่ง สองมือเรียวกำหมัดแน่น
ท่าทีเกรี้ยวโกรธของหญิงสาวกลับไม่ได้ทำให้เขาเกรงกลัวแต่อย่างใดแม็กซ์หัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นปรากฏแววแห่งความพึงพอใจ
“ชู่ว์! อย่าโกรธกันเลยแม่เสือสาว ผมขอโทษที่เผลอรุนแรงไปหน่อย แต่มันอดใจไม่ไหวจริงๆ”แม็กซ์กระซิบบอกเสียงกระเส่า มือหนาเลื่อนขึ้นมาไล้วนทรวงอกเปลือยเปล่าของหญิงสาวอย่างยั่วเย้า
“แก้าอะไร?!” เฟอร่าสูดหายใจเข้าลึกพยายามเรียกสติกลับคืนมาเธอจ้องมองหน้าเขาเขม็ง ไม่สนใจแรงััที่ดูจะหนักหน่วงขึ้น
“อย่ามองกันในแง่ร้ายนักสิเฟอร่า เธอเองก็รู้ดีว่าฉันรักเธอมากขนาดไหน...” มือหนาเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ริมฝีปากอิ่มของเธอแ่เบาั์ตาสีแดงเพลิงที่จับจ้องมานั้นเริ่มดูลึกล้ำเข้มข้น ใบหน้าคมสันขยับเลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นจนปลายจมูกของทั้งสองแตะกัน
“ฉันจะช่วยทำพิธีล้างเืนักล่าปีศาจออกให้...น่าสนใจใช่ไหมล่ะ?”น้ำเสียงอันยั่วยวนจากเขาตามมาด้วยจูบแตะเบาๆ ที่ริมฝีปากก่อนที่ใบหน้าคมคายนั้นจะผละออกอย่างอ้อยอิ่ง
“ไม่!” เฟอร่าตอกกลับเสียงแข็ง ดูเหมือนท่าทียั่วสวาทจากเขาจะไม่ได้ผลกับเธอ
“หึ!” แม็กซ์แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ร่างกำยำเดินหายออกไปจากลานสายตาของเธออยู่ชั่วครู่ก่อนจะกลับมาพร้อมกับแก้วไวน์ในมือ เมื่อได้พิศมองใกล้ๆ ก็พบว่า แก้วไวน์ใบนี้มีของเหลวสีขาวขุ่นบรรจุอยู่ดูจากลักษณะภายนอกแล้ว...เธอคิดไม่ผิดแน่
“เพียงแค่ดื่มน้ำรักนี้...ฝันของเธอจะกลายเป็จริงทันที”ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างดูชั่วร้าย เขาแกว่งแก้วไวน์ในมือช้าๆให้ของเหลวด้านในเคล้าผสมกันยิ่งขึ้น
“โกหก! ฉันไม่มีทางดื่มมันแน่!” ทำไมเธอจะไม่รู้ปีศาจจะล่อลวงให้คนดื่มน้ำกำหนัดผสมเืของมัน เพื่อที่จะควบคุมคนนั้นได้ง่ายขึ้นต่างหาก
“โถ่ที่รัก พูดอย่างกับไม่เคยดื่มมันแน่ะของโปรดเธอเลยไม่ใช่เหรอ หืม?” ชายหนุ่มพูดจายียวนพร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นมาจดจ่อที่ริมฝีปากเธอเฟอร่าพยายามสะบัดหน้าหนีต่อต้าน
“ไม่! อุก! อื้อ!” มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นมาตรึงคางเธอเอาไว้ ในขณะที่มืออีกข้างจับแก้วไวน์ยกกระดกขึ้นยัดเยียดของเหลวนั้นให้เธอกลืนกินหญิงสาวขัดขืนกัดฟันแน่น ไม่ยอมอ้าปาก ทำให้น้ำสีขาวข้นไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนตามใบหน้า
“ไม่เอาน่าที่รัก กลืนมันเข้าไปเสีย อิสระกำลังรอเธออยู่”ปีศาจในร่างแม็กซ์พยายามพูดจาหว่านล้อมด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและร้อนรน แววตาหมายมั่นมาพร้อมกับรอยยิ้มเ้าเล่ห์ดูน่าขนลุก
“ฮึ่ม! ฉันบอกให้กลืน!” ความพยศไม่ยอมแพ้จากหญิงสาวทำให้เขาหมดความอดทนไฟโทสะพลันลุกโชนอยู่ในดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นแรงบีบที่คางรุนแรงยิ่งขึ้นจนเฟอร่าเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยมันจึงอาศัยจังหวะนี้ยกแก้วไวน์ขึ้นเทของเหลวเข้าปากเธอจนหมดแก้ว
“เป็ไงที่รัก อร่อยเหมือนเดิมไหม?”ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปาก ดวงตาจับจ้องมาที่เธอไม่วางตา สีหน้าของเฟอร่ายังคงเรียบนิ่งจังหวะการหายใจของเธอหอบลึกดูอ่อนล้า
รอยยิ้มเหยียดของแม็กซ์แปรเปลี่ยนเป็บึ้งตึงทันใดเมื่อหญิงสาวตรงหน้าถ่มน้ำกำหนัดในปากทิ้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจ้องสบตาเขาด้วยสายตาเ็า
“ขอพระเ้า...และอัครเทวดาผู้รุ่งโรจน์...โปรดคุ้มครองข้าพเ้าจากภยันอันตรายเบื้องหน้า...”เฟอร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นคง นี่ไม่ใช่บทสวด แต่เป็คำอธิษฐาน
“หึ! อ่อนหัดสิ้นดี! คิดว่า คำขออันเบาหวิวของเ้าจะส่งไปถึงเบื้องบนจริงหรือ?จับสายประคำที่คอตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ!” ปีศาจในร่างชายหนุ่มแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน นึกขันไปกับความโง่เขลาของมนุษย์ตรงหน้า
“...และโปรดคุ้มครองชายหนุ่มตรงหน้าได้โปรดนำพาเขากลับคืนมา...” เฟอร่าไม่ได้สนใจคำพูดยั่วยุเ่าั้ เธอยังคงไม่ลดละความพยายามของตน
“ก็บอกแล้วว่าเปล่าประโยชน์!” สีหน้าของชายตรงหน้าเริ่มดูไม่สบอารมณ์ มือหนาเลื่อนมาบีบคางเรียวของเธอไว้อีกครั้งแต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้หญิงสาวหยุดความตั้งใจแต่อย่างใด
“...ขอให้ิญญาบริสุทธิ์นี้ฟื้นคืนกลับมา...”สิ้นคำอธิษฐานประโยคนี้ของเธอ แรงบีบที่คางพลันหยุดชะงักไป ร่างกำยำตรงหน้าหยุดยืนนิ่งั์ตาสีแดงเพลิงคู่นั้นเริ่มเปลี่ยนกลับมาเป็สีฟ้าที่คุ้นเคย
“...เฟอ..ร่า...ฮึ่ม! แก!” น้ำเสียงอบอุ่นคุ้นเคยได้เรียกชื่อหญิงสาวอีกครั้งก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวทันใดราวกับมีอารมณ์สองขั้ว
“แม็กซ์!” เฟอร่าเรียกชื่อคนรักด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคิดถึงน้ำตาอุ่นร้อนพลันรินไหลออกมา
ชายหนุ่มเอื้อมมือไปแก้ปมเชือกออกจากร่างเธอด้วยความยากลำบากเขากำลังขืนแรงเพื่อต่อต้านการควบคุมของปีศาจอย่างหนัก
“...หนี...” แม็กซ์เค้นเสียงเอ่ยกับเธอสั้นๆ แววตาคู่นั้นของเขาเต็มไปด้วยความรักและทรมานในเวลาเดียวกัน
เฟอร่าได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างไม่ขาดสายเธอพูดอะไรไม่ออก ดูจากความเ็ปของชายหนุ่มตรงหน้าแล้ว เธอยังไม่อยากยอมรับความจริงที่ว่า...แม็กซ์กำลังจะจากเธอไป
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ใกล้จะจบแล้วน้า แล้วเจอกันจ้า
5K
