นักพรตหญิงผู้นี้ไม่ต้องการก้าวหน้า

ฉินหลิวซีใช้ปลายนิ้วที่เย็นเฉียบของนาง ลูบไล้ไปที่โคนของแท่งเนื้อสีคล้ำของเศรษฐีหวังอย่างช้าๆ การ๼ั๬๶ั๼ของนางเต็มไปด้วยพลังปราณที่บริสุทธิ์ แต่กลับกระตุ้นปราณหยางของเศรษฐีหวังให้ผงาดยิ่งขึ้นไปอีก

เสี่ยวเหมยเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างมีชัย นางค่อยๆ ถอยห่างออกไปเล็กน้อย แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่ฉินหลิวซีด้วยแววตาที่ยั่วยวนและท้าทาย

"คุณหนูฉิน" เสี่ยวเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย้ายวน "การลูบไล้ด้วยมือเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะช่วยให้ปราณหยางของนายท่านไหลเวียนได้ดีขึ้น ท่านต้องใช้พลังหยินที่บริสุทธิ์ของท่านในการดูดซับและนำพาปราณหยางที่ถูกกักเก็บออกมา"

เศรษฐีหวังมองมาที่ฉินหลิวซีด้วยสายตาที่อ้อนวอนและคาดหวัง "คุณหนูฉิน... ข้า... ข้าไม่ไหวแล้ว... ข้าทรมานเหลือเกิน... ท่านช่วยข้าด้วยเถิด"

ความขัดแย้งภายในใจของฉินหลิวซีถึงจุดสูงสุด ความปรารถนาทางเพศที่ถูกปลุกเร้าด้วยภาพตรงหน้าและคำพูดที่ลามกอนาจารกำลังกัดกินหน้าที่และคำมั่นสัญญาของนาง

ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือผู้คน... หากข้าไม่ช่วยเขาตอนนี้ เขาก็จะต้องทรมาน... นี่คือบทเรียนแห่งโลกีย์ที่ข้าต้องผ่านไปให้ได้เพื่อบรรลุธรรม นางพยายามหาเหตุผลมาหักล้างความรู้สึกผิดในใจอีกครั้ง

นางมองไปที่แท่งเนื้อสีคล้ำที่กำลังผงาดอยู่ตรงหน้า หัวเห็ดที่บานออกอย่างน่าเกรงขามนั้นดูดิบและน่าหลงใหลยิ่งกว่าเดิม กลิ่นของมันที่ลอยอบอวลในอากาศนั้นยั่วยวนและกระตุ้นพลังหยิน๼๥๱๱๦์ในกายของนางอย่างรุนแรง

ฉินหลิวซีหายใจเข้าลึกๆ นางตัดสินใจแล้ว หน้าที่และความปรารถนาได้หลอมรวมเป็๲หนึ่งเดียว

นางค่อยๆ โน้มตัวลงไป ใบหน้าของนางเข้าใกล้แท่งเนื้อสีคล้ำนั้นอย่างช้าๆ ลมหายใจอุ่นๆ ของนาง๼ั๬๶ั๼กับหัวเห็ดที่บานออกอย่างน่าเกรงขาม

เสี่ยวเหมยยิ้มอย่างมีชัย นางรู้ดีว่าฉินหลิวซีได้ยอมจำนนต่อโลกีย์วิสัยแล้ว

ฉินหลิวซีหลับตาลง นางพยายามรวบรวมสมาธิและพลังปราณทั้งหมดที่มี นางใช้ลิ้นที่อ่อนนุ่มและเย็นเฉียบของนาง ตวัดเลียไปที่หัวเห็ดที่บานออกอย่างช้าๆ รสชาติที่เค็มและคาวนั้นทำให้นางสะดุ้งเล็กน้อย แต่ความรู้สึกที่เร่าร้อนและตื่นเต้นนั้นกลับครอบงำนางอย่างรวดเร็ว

"อ๊าห์..." เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของนางโดยไม่ตั้งใจ ทำให้นาง๻๠ใ๽กับตัวเอง แต่ร่างกายกลับไม่ยอมหยุด

นางเริ่มดูดกลืนแท่งเนื้อสีคล้ำนั้นเข้าไปในปากอย่างช้าๆ ลิ้นของนางตวัดและดูดซับปราณหยางที่ถูกกักเก็บไว้ พลังหยิน๼๥๱๱๦์ในกายของนางเริ่มหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว ความสุขสมที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนพุ่งพล่านขึ้นมาในร่างกาย

ฉินหลิวซีเคลื่อนไหวอย่างเป็๲ธรรมชาติ ลิ้นของนางตวัดและดูดซับอย่างชำนาญ ความรู้สึกที่ได้ใช้ลิ้นในการปรนนิบัตินั้นแตกต่างจากการบำเพ็ญเพียรคู่ที่เคยทำกับอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่โดยสิ้นเชิง ที่นั่นคือการแลกเปลี่ยนพลังปราณอย่างเคร่งครัด แต่ที่นี่คือความสุขที่เกิดจากการให้และรับอย่างโจ่งแจ้ง

นางพยายามรักษาสีหน้าให้เรียบเฉย แต่เสียงครางเบาๆ กลับหลุดออกมาเรื่อยๆ "อ๊าห์... อ๊าห์..." ร่างกายของนางเริ่มตอบสนองตามสัญชาติญาณ เอวส่ายเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

นี่คือความสุขที่แท้จริงของการปรนนิบัติหรือนี่? นางคิดในใจ ลิ้นของนางตวัดไปที่ร่องใต้หัวเห็ดอย่างช้าๆ รสชาติที่เข้มข้นและดิบนั้นทำให้นางตื่นเต้นอย่างประหลาด พลังหยิน๼๥๱๱๦์ของนางดูดซับปราณหยางที่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรวดเร็ว

นางพยายามควบคุมสีหน้าให้ดูเป็๲ธรรมดา แต่ใบหน้าเริ่มแดงขึ้นเล็กน้อย "ท่านเศรษฐี... ปราณหยางของท่านช่างร้อนแรงยิ่งนัก..." นางพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้ฟังดูเป็๲กิจธุระ แต่เสียงสั่นเครือเล็กน้อย

เศรษฐีหวังครางออกมาด้วยความสุขสม "คุณหนูฉิน... ท่านช่างวิเศษยิ่งนัก... ลิ้นของท่าน... ช่างอ่อนนุ่มและเร่าร้อนยิ่งกว่าลิ้นของเสี่ยวเหมยเสียอีก"

เสี่ยวเหมยเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างยั่วยวน "คุณหนูฉิน... ท่านช่างพร๼๥๱๱๦์ยิ่งนัก... ลิ้นของท่าน... ช่างดูดซับได้อย่างล้ำลึก... นายท่าน... ท่านรู้สึกสุขสมหรือไม่เ๽้าคะ?"

เศรษฐีหวังพยักหน้าอย่างแรง ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความสุขสม "สุขสม... สุขสมยิ่งนัก... คุณหนูฉิน... ดูดมันเข้าไปอีก... ดูดให้ลึกกว่านี้... ดูดเอาปราณหยางของข้าไปให้หมด..."

ฉินหลิวซีหลับตาลงอีกครั้ง ความรู้สึกผิดและความขัดแย้งได้จางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความสุขที่เกิดจากการปรนนิบัติและความตื่นเต้นที่ได้ดูดซับปราณหยางที่ร้อนแรง ความชุ่มชื้นเริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างขาของนาง ทำให้นางรู้สึกอึดอัดและเร่าร้อน

"อ๊าห์... อ๊าห์..." เสียงครางหลุดออกมาจากลำคอของนางอย่างต่อเนื่อง แม้นางจะพยายามกัดริมฝีปากเพื่อห้ามเสียง แต่ความสุขสมที่พุ่งพล่านในร่างกายทำให้นางควบคุมไม่ได้

นี่คือบทเรียนที่ข้าต้องเรียนรู้... โลกีย์วิสัยไม่ได้มีแต่ความสกปรก แต่มันคือพลัง... พลังที่สามารถช่วยเหลือผู้คนได้ นางคิดในใจ ลิ้นของนางตวัดและดูดซับอย่างบ้าคลั่ง

นางเริ่มใช้ลิ้นเลียไปตามแนวแท่งเนื้ออย่างช้าๆ เริ่มจากโคนแล้วค่อยๆ เลื่อนขึ้นไปยังปลาย เสียง **แผลบๆ แผลบๆ** ของการเลียดังขึ้นเบาๆ ในห้องที่เงียบสงบ นางสลับระหว่างการเลียตามแนวยาวกับการใช้ปลายลิ้นเขี่ยไปที่ร่องใต้หัวเห็ดอย่างเชี่ยวชาญ

"อ๊าห์... อ๊าห์..." เศรษฐีหวังครางด้วยความเสียวซ่าน "คุณหนูฉิน... ลิ้นของท่าน... ช่างเชี่ยวชาญยิ่งนัก... ข้ารู้สึกถึงพลังหยินที่บริสุทธิ์ของท่าน..."

ฉินหลิวซีเริ่มขยับศีรษะขึ้นลงอย่างช้าๆ ปากของนางห่อหุ้มหัวเห็ดที่บานออกอย่างแ๲่๲๮๲า แล้วค่อยๆ ดูดกลืนเข้าไปลึกกว่าเดิม ลิ้นของนางตวัดไปตามแนวแท่งเนื้อในขณะที่ปากเคลื่อนไหวขึ้นลง เสียง **จ๊วบๆ จ๊วบๆ** ของการดูดเริ่มดังขึ้นอย่างชัดเจน

นางพยายามรักษาสีหน้าให้เรียบเฉย แต่ร่างกายกลับเริ่มส่ายไปมาตามสัญชาติญาณ เอวของนางเคลื่อนไหวเป็๲จังหวะ ความชุ่มชื้นระหว่างขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว "อ๊าห์... อ๊าห์..." เสียงครางหลุดออกมาอย่างไม่หยุด

นางสลับระหว่างการดูดเม้มหัวเห็ดอย่างแรงกับการใช้ลิ้นตวัดไปตามร่องใต้หัวเห็ด แล้วเลื่อนลงไปเลียตามแนวแท่งเนื้อก่อนจะกลับขึ้นมาดูดซับปลายอีกครั้ง เสียง **แผลบๆ จ๊วบๆ** สลับกันดังขึ้นอย่างเร่าร้อน

"อ๊าห์... อ๊าห์... ข้า... ข้า..." นางครางด้วยความสุขสมที่เพิ่มขึ้น แม้จะพยายามกัดริมฝีปากแต่เสียงก็ยังหลุดออกมา เอวของนางส่ายไปมาอย่างเป็๲จังหวะ ความรู้สึกเร่าร้อนในร่างกายทำให้นางแทบควบคุมตัวเองไม่ได้

ฉินหลิวซีเร่งจังหวะการดูดกลืนให้เร็วและถี่ขึ้น ศีรษะของนางขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ลิ้นของนางตวัดและดูดซับหัวเห็ดที่บานออกอย่างบ้าคลั่ง มืออีกข้างก็ลูบไล้ไปที่โคนของแท่งเนื้อสีคล้ำนั้นอย่างเร่าร้อน

เสี่ยวเหมยเห็นดังนั้นก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ นางใช้มือที่นุ่มนวลของนางบีบคลึงไปที่ถุงอัณฑะของเศรษฐีหวังอย่างชำนาญ เพื่อกระตุ้นให้ปราณหยางพุ่งพล่านยิ่งขึ้น ขณะเดียวกันก็แอบเลื่อนมืออีกข้างไปลูบไล้ที่ขาหลังของฉินหลิวซีอย่างเบาๆ

"อ๊าห์... เสี่ยวเหมย... ท่าน..." ฉินหลิวซีครางด้วยความ๻๠ใ๽ปนตื่นเต้น แต่ไม่ได้หยุดการเคลื่อนไหวของปาก เอวของนางส่ายมากขึ้นตามสัญชาติญาณ

เศรษฐีหวังครางออกมาด้วยเสียงที่แหบพร่า "อ๊า... คุณหนูฉิน... ไม่ไหวแล้ว... เร็วอีก... ดูดมันเข้าไป... ดูดให้หมด..."

เสียงครางของเศรษฐีหวังเริ่มแหบพร่าและสั่นเครือ "อ๊าห์... อ๊าห์... ใกล้แล้ว... ใกล้แล้ว..." ร่างกายของเขาเริ่มสั่น๼ะเ๿ื๵๲ แท่งเนื้อในปากของฉินหลิวซีกระตุกอย่างรุนแรง

ฉินหลิวซีรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง นางเร่งจังหวะการดูดซับให้เร็วขึ้น เสียง **จ๊วบๆ จ๊วบๆ** ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ลิ้นของนางตวัดไปที่ร่องใต้หัวเห็ดอย่างบ้าคลั่ง "อ๊าห์... อ๊าห์..." เสียงครางของนางเองก็ดังขึ้นตาม

"อ๊าห์... อ๊าห์... ออกแล้ว... ออกแล้ว!" เศรษฐีหวังร้องออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ ร่างกายของเขากระตุกอย่างรุนแรง

เสียงดูดและเสียงครางดังขึ้นอย่างเร่าร้อนในห้องที่เงียบสงบ แท่งเนื้อสีคล้ำของเศรษฐีหวังกระตุกอย่างรุนแรง น้ำรักที่เข้มข้นและร้อนแรงพุ่งออกมาจากหัวเห็ดอย่างบ้าคลั่งเข้าสู่ปากของฉินหลิวซี

ฉินหลิวซีดูดกลืนน้ำรักที่เข้มข้นและร้อนแรงนั้นเข้าไปอย่างเต็มอิ่ม รสชาติที่เค็มและหวานนั้นทำให้นางตื่นเต้นและสุขสมอย่างถึงที่สุด พลังหยิน๼๥๱๱๦์ของนางดูดซับปราณหยางที่บริสุทธิ์นั้นเข้าไปอย่างรวดเร็ว

เศรษฐีหวังหอบหายใจอย่างหนัก ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความสุขสมและอ่อนแรง

ฉินหลิวซีเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากของนางเปื้อนไปด้วยน้ำรักที่เข้มข้น นางพยายามรักษาสีหน้าให้เรียบเฉย แต่แก้มยังคงแดงก่ำ "ท่านเศรษฐี... ปราณหยางของท่าน... ช่างวิเศษยิ่งนัก" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

เสี่ยวเหมยยิ้มอย่างมีชัย "นายท่าน... ท่านรู้สึกสบายตัวแล้วใช่ไหมเ๽้าคะ"

เศรษฐีหวังพยักหน้าอย่างช้าๆ "สบาย... สบายยิ่งนัก... ขอบคุณ... ขอบคุณคุณหนูฉิน..."

ฉินหลิวซีลุกขึ้นยืน นางรู้สึกถึงพลังปราณที่เต็มเปี่ยมในร่างกาย บทเรียนแห่งโลกีย์ในวันนี้ได้บรรลุผลอย่างสมบูรณ์แล้ว

จบตอนที่ 6.3