บทที่ 28: ใต้ความมืด
พายุฝนฟ้าคะนองภายนอกตัวตึกคอนโดมิเนียมหรูหราสูงตระหง่านกลางเมืองหลวงกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนนี้ยังคงพัดโหมกระหน่ำกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งหน่วงหนักไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงได้ง่ายๆ เสียงเม็ดฝนเม็ดใหญ่สาดซัดปะทะหน้าต่างกระจกใสบานกว้างส่งเสียงเปาะแปะซ่าๆ ดังสนั่นไปทั่วทุกทิศทาง ท้องฟ้าเบื้องนอกถูกกลืนกินด้วยความมืดมิดและไอน้ำครึ้ม เสียงลมพายุหมุนวนพัดกระโชกกระทบกระจกหน้าต่างจนส่งเสียงสั่นเครือ สะท้อนก้องกังวานคลอเคลียกับความเงียบงันปนความหวามไหวสยิวกิ้วที่กำลังก่อตัวปะทุขึ้นช้าๆ ภายในห้องนั่งเล่นอันมืดมิดสนิทไร้แสงสว่างใดๆ นอกเหนือจากแสงสีไฟนีออนเมืองกรุงระยิบระยับสีแดงและสีน้ำเงินจากตึกตรงข้ามที่ส่องสว่างเรืองๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาจับเป็เงาร่างบนกำแพง อลันและมายด์ยังคงกอดประคองร่างกันกลมแนบชิดอยู่บนโซฟาหนังแท้ตัวยาวหนานุ่มสีครีมที่ตั้งอยู่กึ่งกลางห้องนั่งเล่น ััอุ่นชื้นจากเรือนร่างนุ่มนิ่มของหญิงสาวร่างเล็กภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมบางเบาสีชมพูอ่อนที่แยกสาบเสื้อหลวมๆ แผ่ความร้อนระอุเข้าชำแรกจิตใจและกระตุ้นสัญชาตญาณความกระหายใคร่ของผมอย่างลึกล้ำ แสงไฟสัญญาณเตือนสีแดงกะพริบวับแวมจากเสาสัญญาณเตือนภัยบนยอดตึกระฟ้าภายนอกหน้าต่างกระจกสาดส่องผ่านรอยแยกผ้าม่านหนาเข้ามาเป็ระยะ เผยให้เห็นดวงตาปรือเยิ้มฉ่ำปริ่มระคนความรู้สึกผิดบาปทางศีลธรรมและพวงแก้มแดงระเรื่อของมายด์ที่ซุกไซ้อยู่บนแผงอกกว้างของผมด้วยอารมณ์เสน่หาที่ยากจะหักห้ามใจและสะกดไว้ในอกอย่างอึดอัดใจเต็มประดาจนหัวใจเต้นโครมครามะเืทรวงอกอุ่นร้อนผ่าว
ผมค่อยๆ เคลื่อนขยับฝ่ามือแกร่งอันอุ่นร้อนลูบไล้ไปตามลาดไหล่เนียนละเอียดกลมมนและต้นแขนเรียวเล็กของมายด์อย่างแ่เบาเพื่อช่วยปลอบประโลมลดความตื่นตระหนกใจากเสียงกึกก้องกัมปนาทของสายฟ้าภายนอกตึก ยามที่เนื้อตัวอุ่นนุ่มเบียดเข้าหาความอบอุ่นของผม มายด์กระชับอ้อมกอดโอบรัดเอวสอบของผมให้แนบชิดแ่าขึ้นกว่าเก่า ร่างเล็กอวบหยุ่นเบียดบดเนินอกนุ่มนิ่มสองเต้าเข้าหาแผงอกกว้างของผมอย่างลืมเลือนขอบเขตจริยธรรมและมิตรภาพของเพื่อนสนิทมหาลัยอย่างบอยผู้คุมไซต์งานก่อสร้างที่เดินทางไกลไปทำงานต่างจังหวัดหลายสัปดาห์โดยไม่ส่งข่าวคราวคอยดูแลเอาใจใส่:
"พี่อลันคะ... อยู่กอดมายด์แบบนี้ก่อนได้ไหมคะ อย่าเพิ่งปล่อยมายด์เลยนะคะ... เวลาที่ฟ้าผ่าเสียงดังน่ากลัวแล้วไฟฟ้าดับมืดสนิททั้งห้องแบบนี้ มายด์รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้คนเดียวในโลกที่กว้างใหญ่และอ้างว้างนี้เลยค่ะ พี่บอยเขาไม่เคยอยู่ข้างๆ มายด์ในเวลาที่มายด์้าใครสักคนคอยปกป้องหรืออยู่เป็เพื่อนเลย... เขามัวแต่สนใจแต่ความก้าวหน้าในอาชีพวิศวกรโยธาของเขา จนลืมไปว่ามายด์ต้องอยู่คนเดียวที่นี่ ทำขนมส่งลูกค้าคนเดียว ผสมแป้งอบขนมปังคนเดียว ยกกล่องขนมวัตถุดิบและอุปกรณ์ทำเบเกอรี่หนักๆ คนเดียว และต้องเผชิญกับความมืดและความเหงาคนเดียวตลอดเวลา... ยิ่ง่หลังๆ นี้พวกเราสองคนห่างเหินกันมากจนเหมือนคนแปลกหน้าที่แชร์ห้องชุดร่วมกันเฉยๆ โทรหากันก็นับคำได้ บางทีมายด์ก็นั่งร้องไห้กอดเข่าคนเดียวเงียบๆ บนโซฟานี้แหละค่ะ มายด์เคยพยายามทำความเข้าใจเขาแล้ว พยายามอดทนและทำตัวเป็แฟนที่ดีไม่ให้เขาต้องห่วงกังวลเวลาทำงานคุมงานก่อสร้างต่างจังหวัด แต่ในความจริงส่วนลึกแล้วมายด์อ่อนแอมาก มายด์แค่อยากมีใครสักคนที่พร้อมจะกอดมายด์ไว้แน่นๆ มอบอ้อมกอดอุ่นๆ และคอยอยู่เป็เพื่อนในคืนที่ฝนตกหนักและฟ้าร้องน่ากลัวแบบนี้... คืนนี้มายด์รู้สึกโชคดีและดีใจจริงๆ นะคะที่มีพี่อลันคอยอยู่เคียงข้างและประคองกอดมายด์ไว้ในอ้อมแขนที่อบอุ่นและกว้างขวางของพี่อลันแบบนี้..." มายด์กระซิบเสียงแ่พร่าสั่นเครือซุกใบหน้าหวานเข้ากับแผงอกกว้างของผม ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อผ่านเสื้อเชิ้ตบางเบาทำเอาแก่นกายหนาของผมขยายขนาดแข็งเกร็งโป่งตึงแน่นเป้ากางเกงสแลกสลัดความลังเลใจทิ้งไปจนหมดสิ้นและมุ่งหน้าสู่วังวนชู้รักของคนบาปที่แสนสุขสมเร่าร้อนและลุ่มลึก
ผมสูดดมกลิ่นหอมละมุนของแป้งเด็กและกลิ่นกายสาวร้อนๆ ที่ส่งกลิ่นหอมหวานเย้ายวนคล้ายวานิลลาและเนยสดคละคลุ้งจากซอกคอขาวและแผ่นอกของเธอ เอื้อมมือขวาขึ้นมาััพวงแก้มป่องเนียนละเอียด ปัดเป่าหยาดน้ำตาเม็ดเล็กๆ ที่เอ่อล้นคลอรื้นอยู่ที่ขอบตากลมโตของเธออย่างนุ่มนวลนิ้วชี้หนาของผมลากไล้ผ่านความอุ่นชื้นของแก้มใสช้าๆ มายด์ช้อนสายตากลมโตคู่สวยหลังเลนส์แว่นสายตาขึ้นจ้องมองประสานตากับผมในความสลัว แววตาปรือเยิ้มหวานฉ่ำสะท้อนแรงดึงดูดกามารมณ์ที่พร้อมจะละลายความผิดชอบชั่วดีให้มลายสิ้นไปจากหัวใจของคนบาปทั้งสองคนยามที่ััเนื้อต้องตัวเบียดเบียดหนักหน่วงจนยากจะถอนตัวถอนใจกลับไปทางเดิมได้อีกชั่วชีวิตและยินดีจมดิ่งสู่วังวนบาปแสนหวาน
---
พวกเราสองคนขยับร่างกายเบียดชิดเข้าหากันจนผิวเนื้อบดเบียดไร้รอยว่าง ความร้อนผ่าวจากร่างกายของมายด์ส่งผ่านเข้าสู่กายของผมอย่างรวดเร็วกระตุ้นอุณหภูมิ จนเหงื่อเริ่มผุดพรายตามแผ่นหลังแกร่ง สองมือแกร่งของผมค่อยๆ เลื่อนต่ำลงลูบไล้แผ่นหลังเรียวเล็กโค้งมนและสะโพกกลมกลึงนุ่มมือผ่านเสื้อคลุมอาบน้ำผ้าไหมลื่นสีชมพูอ่อน สะโพกอวบอัดของมายด์เบียดชิดขยับไถลลื่นกับหน้าตักของผม ยามที่แก่นกายหนาั์ใต้กางเกงสแลกทำงานแข็งขึงเกร็งขยายตัวดันเป้าจนโป่งนูนเด่นชัดบดเบียดกับร่องรักของเธอผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างจงใจ ความหวามไหวเสียวสะท้านก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรงกระตุ้นความดิบกระสันอยากในจุดกึ่งกลางลำตัวของคนทั้งสองคนอย่างทวีคูณจนผมหายใจหอบกระชั้นกลืนน้ำลายเหนียวลงคอพยายามควบคุมสติสัมปชัญญะที่ใกล้จะแตกซ่านสลายจนร่างกายสั่นคลอนเสียวสะท้านร้อนรุ่ม
มายด์ไม่มีท่าทีขยับตัวถอยห่างหรือเอ่ยปากขัดขืนการััรุกล้ำลูบคลึงของผมเลยแม้แต่น้อย สองมือเรียวเล็กของเธอเลื่อนขึ้นมาโอบรอบบ่าแกร่งของผมแน่น ร่างกายของเธอแอ่นอกชูชันเนินปทุมถันขาวนุ่มสองเต้าเข้าเบียดกระแทกกับแผงอกกว้างของผมตามแรงจังหวะหายใจหอบถี่สั่นระรัว เสียงพายุฝนข้างนอกยังคงดังครืนๆ สลับแสงฟ้าแลบสีขาวที่สาดแวบเข้ามาช่วยเผยให้เห็นริมฝีปากบางสีหวานของเธอที่เผยอออกน้อยๆ ราวกับเชื้อเชิญส่งสัญญาณให้ปีศาจราคะในกายของผมเข้าไปลิ้มลองความหวานลักลอบแอบแซ่บแฟนเพื่อนอย่างไม่เกรงกลัวบาปกรรมและผลลัพธ์ที่จะตามมาในอนาคตอันใกล้ และยอมรับตราบาปแสนหวานที่จะติดตรึงในใจของพวกเราทั้งสองคนไปชั่วชีวิตโดยไม่มีวันลบเลือนร่องรอยแห่งกามารมณ์สวาทที่ร้อนรุ่มปานไฟเผาในทรวงอกอุ่นชื้น
"พี่อลัน... มายด์กลัวจังเลยค่ะ... คืนนี้... คืนนี้อย่าพึ่งกลับบ้านเลยนะคะ... อยู่เป็เพื่อนมายด์ที่นี่... ช่วยอยู่ดูแลและกอดมายด์ไว้ทั้งคืนเลยนะคร้า... มายด์ไม่อยากนอนหนาวสะท้านและนั่งร้องไห้คนเดียวในห้องที่กว้างขวางและมืดมิดนี้อีกแล้วค่ะ..." มายด์เอ่ยคำอ้อนวอนเสียงหวานหยดย้อยแแสนอ่อนโยน แววตาปรือเยิ้มปนความ้าและสัญชาตญาณดิบที่เอาชนะจริยธรรมศีลธรรมอันดีจนหมดสิ้นไปแล้วในความสลัวรางของห้องนั่งเล่นที่มีเพียงสองร่างทาบทับเบียดเสียดประสานสยิว
---
มายด์ยื่นมือเรียวเล็กอุ่นชื้นของเธอมากุมมือขวาของผมที่ลูบไล้อยู่บนสะโพกของเธอกลางความมืด แล้วค่อยๆ นำพามือแกร่งของผมเลื่อนขึ้นมาวางแปะทาบประกบบนเนินหน้าอกอวบอิ่มขาวผ่องนุ่มนิ่มขนาดใหญ่เกินตัวของเธอที่กำลังกระเพื่อมไหวหอบหายใจรวดเร็ว ััความนุ่มหยุ่นและผิวละเอียดร้อนผ่าวของเต้าเต่งตึงบดเบียดเต็มนิ้วมือของผม ััได้ถึงแรงเต้นตุบๆ ของหัวใจสาวที่เต้นรัวเร็วสะท้อนความกระสันอยากที่ยากจะระงับยับยั้งชั่งใจในห้วงอารมณ์ใคร่อันแสนวาบหวามบีบคั้นอกอย่างรุนแรงสยิวกิ้วไม่หยุดยั้ง
ผมยอมจำนนต่อแรงดึงดูดกามารมณ์ในจิตใต้สำนึกชั่วร้ายอย่างสมบูรณ์แบบ ผมใช้นิ้วมือแกร่งสอดแทรกเข้าไปในกลุ่มเส้นผมยาวนุ่มสลวยของมายด์ ดึงรั้งและโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกชนกัน สูดดมลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกันเนิ่นนานก่อนจะเบนริมฝีปากกดประทับจูบแสนหวานเร่าร้อนบดขยี้ลงบนเรียวปากบางของมายด์อย่างรุนแรงลึกซึ้ง แทรกเรียวลิ้นอุ่นเข้าไปพัวพันกวาดหาความหวานของรอยรักแอบแซ่บ ทลายพินาศกรอบจริยธรรมศีลธรรมคำว่าเพื่อนรักลงอย่างถาวรในคืนที่มืดมิดที่แสนยาวนานและคั่งค้างอารมณ์สวาทจนเกิดเสียงจูบเฉอะแฉะกระตุ้นความดิบกามารมณ์ที่พุ่งกระฉูดสะท้าน
---
รสจูบดูดดื่มบนโซฟาทวีความร้อนแรงขึ้นตามเสียงฝนตกหนักะเืตึก มายด์เอนกายลงราบไปกับโซฟาหนังหนานุ่มช้าๆ โดยมีผมขยับขึ้นทาบทับโอบกอดทับร่างของเธอไว้ ร่างกายของพวกเราเบียดเสียดแนบชิดจนเนื้อผ้าคลุมอาบน้ำผ้าไหมลื่นสีชมพูอ่อนเริ่มแยกแยกสาบเสื้อออกจากกันเผยให้เห็นผิวขาวละมุนและลาดเอวคอดกิ่วรวมถึงสะโพกนุ่มนิ่มที่พร้อมจะรองรับบทรักร้อนแรงในขั้นตอนถัดไป ความรู้สึกผิดบาปต่อไอ้บอยมลายหายไปราวกับสายหมอกสลัว ถูกแทนที่ด้วยแรงขับดันตัณหาใคร่ที่ปีศาจป้อนให้แก่กันชั่วนิรันดร์โดยไม่มีอะไรขวางกั้นสองหัวใจคนบาปอีกแล้วในห้องชุดมืดสลัวที่มีเสียงลมพัดผ่านพัดะเืโหมกระหน่ำลักลอบร่วมรักลึกซึ้งหอมหวานเกินห้ามใจและดำเนินไปอย่างยาวนานไม่สิ้นสุดในความมืดมิด
(จบตอนที่ 28: ใต้ความมืด)
704
