สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 133
ตู้ม !! สตีฟต่อยเจ้าแมลงทับไปที่หัวของมันเต็มๆแรงปะทะกันนั้นทำให้ทั้งคู่ปลิวกลับไปคนละทาง

ครืด !! ร่างของสตีฟไถลครืดไปกับพื้นหลังจากแรงปะทะ

ตู้ม !! ร่างของเจ้าแมลงทับกระเด็นไปชนกับต้นไม้ด้านหลัง

“ความแข็งแกร่งพอๆกันดีนะหัวมันไม่แข็งเหมือนปีก” สตีฟพูดหลังจากเห็นผลของการปะทะซึ่งการที่เขาต่อยมันแล้วไม่เจ็บมือนั้นแสดงว่าหัวมันไม่แข็งเหมือนกับปีกมันนั่นเอง

ทันใดนั้นเองจู่ๆร่างของเจ้าแมลงทับมันก็สั่น

“เฮ้ยมันเป็นไรฟระหรือว่าหมัดตรูหนักจนทำมันบาดเจ็บหนัก” สตีฟพูดหลังจากเห็นว่าท่าทางมันแปลกๆ

ตุ่บ !! ทันใดนั้นเองก็มีบางอย่างร่วงลงมาจากก้นของมัน

“นั่นอะไรอย่าบอกนะว่าขี้น่ะ นี่ตรูต่อยมันจนขี้แตกเลยเรอะ !!” เนื่องจากอยู่ไกลเกินไปทำให้สตีฟมองไม่รู้เรื่องว่ามันคืออะไรที่ร่วงลงมา

ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! ตุ่บ !! สิ่งที่สตีฟคิดว่าเป็นขี้ของแมลงทับยังคงร่วงลงมาจากก้นของมันเพียงไม่กี่วินาทีมันก็ร่วงลงมานับร้อยๆก้อนซึ่งขนาดแต่ละก้อนนั้นมันมีขนาดประมาณลูกปิงปองเทานั้นสตีฟได้แต่สงสัยว่าเจ้าแมลงทับที่ขนาดเพียงแค่สองเมตรกว่าๆนั้นเก็บขี้พวกนี้เอาไว้ที่ไหนในลำไส้ของมัน

“โหถึงกับขี้แตกหนักขนาดนี้สงสัยหมัดตรูหน.....” สตีฟยังพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากค้างเพราะจู่ๆเจ้าสิ่งที่สตีฟคิดว่ามันเป็นขี้มันก็กลิ้งไปกลิ้งมา

หน้าต่างกระสุนพระอินทร์ Level : 300เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทปรสิทที่อาศัยอยู่ในร่างของแมลงโดยการมันจะฝังตัวอ่อนไปในเปลือกไม้และเมื่อมีแมลงกินเข้าไปมันก็จะเติบโตในร่างของแมลงตัวนั้นจนกว่าจะรู้สึกถึงอันตรายมันถึงจะออกมา

(กระสุนพระอินทร์คือกิ้งกือชนิดหนึ่งซึ่งบ้านเราเรียกแมงมดชิดข้อมูลด้านบนอาจจะไม่สมเหตุผลแต่เนื่องจากผมต้องการให้มันเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายๆปรสิทที่อาศัยร่างของสัตว์ตัวอื่นในการเจริญเติบโต)

“กระ...สุน...พะ...อิน....ตัวอะไรฟระชื่อออกเสียงโคตรยากแล้วนี่พวกมันเป็นสัตว์ประเภทปรสิทงั้นเหรอเนี่ย” สตีฟมองดูมันอย่างอึ้งๆและแล้วในที่สุดเจ้าแมลงทับก็หยุดปล่อยเจ้าพวกกระสุนพระอินทร์หรือที่สตีฟเข้าใจผิดว่ามันเป็นขี้

กี๊ซ !! เจ้าแมลงทับร้องออกมาอย่างเจ็บปวดก่อนมันจะค่อยๆบินลงมาไม่สิเรียกให้ถูกคือร่วงลงมามากกว่า

ตึง !! ร่างของมันตกลงบนพื้นเสียงดัง

พรึบ !! พรึบ !! พรึบ !! ปีกของมันที่เคยขยับบินค่อยๆขยับช้าลงก่อนจะหยุดลงในที่สุด

เฮ้ยนั่นมันตายแล้ว !!! สตีฟอุทานในใจเมื่อเห็นสภาพของมันเพื่อความแน่ใจของลองใช้ระบบตรวจสอบดูว่ามันตายจริงๆ

“ตะ ตะ ตายจริงๆด้วย” ผลที่ได้จากระบบคือมันบอกเอาไว้ว่าเจ้าแมลงทับกลายเป็นซากไปเสียแล้ว

คลุกๆๆๆๆ !! เสียงเจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวใหม่กระสุนพระอินทร์กลิ้งไปรอบๆศพของแมลงทับก่อนมันจะทำอะไรบางอย่างในสิ่งที่สตีฟไม่คาดฝันพวกมันบางตัวดีดตัวพุ่งใส่ร่างแมลงทับ

บึ้มๆๆๆ !! ทันทีที่ร่างของมันสัมผัสกับร่างของแมลงทับมันก็ระเบิดออกมาทันทีรัศมีการระเบิดของมันมีไม่มากแต่เมื่อสตีฟเห็นอานุภาพของการระเบิดเขาก็ต้องถึงกับอ้าปากค้างเพราะร่างที่เคยเป็นซากสมบูรณ์ของแมลงทับนั้นถึงกับกระจุยออกไปเพราะแรงระเบิดขนาดปีกที่สตีฟต่อยเต็มแรงยังทำอะไรไม่ได้นั้นยังฉีกกระจุก

“บะ บะ บ้าน่าแรงระเบิดอะไรกันนี่ถ้ามันระเบิดใส่ตรู ร่างตรูไม่แหลกเหรอฟระ !!!” สตีฟอุทานแต่ดูเหมือนเสียงเขาจะดังไปหน่อยทำให้พวกกระสุนพระอินทร์ที่เหลือรู้สึกตัวว่ามีสตีฟอยู่ใกล้ๆ

กลุกๆๆๆๆๆ พวกมันนับร้อยกลิ้งมาหาสตีฟทันทีก่อนจะดีดตัวของมันพุ่งใส่ร่างสตีฟ

“เฮ้ย !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นร่างของมันลอยมาดีที่ความเร็วของมันไม่สูงนักจึงทำให้สตีฟนั้นโยกหลบได้ง่ายๆ

ฟุ่บ !! สตีโยกหลบไปด้านข้างก่อนร่างของกระสุนพระอินทร์จะลอยไปกระแทกกับต้นไม้ด้านหลังที่ห่างไปห้าสิบกว่าเมตร

บึ้ม !! เสียงระเบิดดังขึ้นสตีฟหันไปมองด้านหลังก่อนจะต้องตกใจจนแทบผวาเพราะต้นไม้ต้นนั้นเป็นต้นที่แอนนาแอบอยู่และเมื่อควันจากแรงระเบิดหายไปสตีฟก็ต้องอ้าปากค้างเพราะต้นไม้ที่ถูกเจ้ากระสุนพระอินทร์พุ่งไปชนนั้นกลายเป็นรูคล้ายกับถูกกระสุนปืนใหญ่ยิง

“อะ อะ แอนนา !!!’ สตีฟไม่เห็นร่างแอนนาอยู่หลังต้นไม้นั่นเพราะจุดที่ต้นไม้ที่โดนระเบิดเป็นรูนั้นมันอยู่ตรงโคนต้นไม้พอดีซึ่งมันน่าจะตรงกับความสูงของเธอและการที่สตีฟไม่เห็นร่างของแอนนาผ่านรูที่ถูกระเบิดนั้นแสดงว่าร่างของแอนนาอาจจะโดนระเบิดจนแหลกไปแล้ว

ฟิ้ว !! สตีฟได้ยินเสียงของตัวอะไรบางอย่างแหวกอากาศมาก่อนจะเห็นว่าเป็นเจ้ากระสุนพระอินทร์นั่นเองที่พุ่งมาทางเขาหลายตัวก่อนเขาจะรีบวิ่งหนีไปทางต้นไม้ที่แอนนาแอบอยู่ทันทีด้วยความเป็นห่วง

ฟุ่บ !! บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! ร่างของสตีฟหายไปจากจุดที่เคยยืนอยู่เขาได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นข้างหลังหลายครั้ง

“หนูแอนนาปลอดภัย.....” เมื่อสตีฟมาถึงหลังต้นไม้ก็ต้องถึงกับเหวอเพราะเขาคิดว่าแอนนาที่น่าจะโดนลูกหลงจากการระเบิดกลับกำลังนั่งยองๆเขียนอะไรบางอย่างที่พื้นอยู่

“เก้าหนึ่งเป็นเก้า....เก้าสองเป็นสิบแปด” แอนนาท่องบางอย่างพึมพำพลางเขียนมันลงไป

“อ๊ะคุณลุงเสร็จแล้วเหรอคะ หนูพึ่งเขียนสูตรคูณรอคุณลุงได้ถึงแม่เก้าเอง” แอนนาพูดหลังจากรู้สึกถึงสตีฟที่ยืนอยู่ข้างๆ

บึ้ม !! เสียงระเบิดดังอยู่ข้างหลังสตีฟทำให้สตีฟรู้ว่าเจ้ากระสุนพระอินทร์พวกนั้นกำลังมาใกล้แล้ว

“นี่ไม่ใช่เวลามานั่งท่องสูตรคูณแล้วหนูแอนนาเผ่นเร็ว !!’ สตีฟเข้าไปอุ้มหนูแอนนาขึ้นมาก่อนจะวิ่งหนีทันที

บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! เสียงระเบิดดังมาจากทางข้างหลังสตีฟนั้นไม่คิดจะกลับไปสู้กับมันสักนิดถึงจะเสียดายซากแมลงทับแต่เขาก็ไม่กล้าไปเสียงเพราะแรงระเบิดขนาดนั้นเขาเกรงว่าต่อให้เขาเลเวลถึงสามร้อยก็ไม่น่าจะรอดจากแรงระเบิดของมัน

“หือทางนั้นมีใครจุดดอกไม้ไฟเหรอคะ” แอนนาที่พึ่งจะได้ยินเสียงระเบิดถามสตีฟที่อุ้มเธออยู่

ใช่ดอกไม้ไฟที่ไหนกันเล่านั่นน่ะระเบิดทำลายล้างต่างหากเจ้าสัตว์กลายพันธ์นั่นมันตัวบ้าอะไรกันเอ็งเป็นหน่วยระเบิดพลีชีพงั้นเหรอนี่ดีนะที่ความเร็วเองไม่สูงมากเลยหลบได้ง่ายๆแต่แรงระเบิดขนาดนั้นมันถ้าโดนเข้าไปเละเป็นโจ๊กแน่ สตีฟคิดในใจโดยไม่ได้ตอบคำถามของแอนนา

สตีฟวิ่งหนีเจ้าพวกกระสุนพระอินทร์อย่างไม่คิดจะกลับไปมองเขาต้องหนีพวกมันให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

นี่ถ้ามนุษย์เราเอาเจ้ากระ..สุน..พะ..อินอะไรนั่นไปเป็นอาวุธประเภทระเบิดได้นะเหอะๆไม่ต้องกลัวสัตว์กลายพันธ์เลเวลสามร้อยขึ้นเลย แค่ปาพวกมันใส่สัตว์กลายพันธ์พวกนั้นก็จัดการได้แล้ว สตีฟคิดในใจ

สตีฟอุ้มแอนนาวิ่งหนีมาเกือบครึ่งชั่วโมงจนมั่นใจว่าหนีห่างเจ้าพวกนั้นมาหลายสิบกิโลเมตรแล้วเข้าก็หยุด

“ฟู่ว !! คงไม่ตามมาแล้วมั้ง” สตีฟถอยหายใจออกมา

“หือว่าแต่นี่เราวิ่งมาที่ไหนเนี่ยดอกไม้เต็มไปหมดเลย” สตีฟมองดูรอบๆ

“คุณลุงดูนั่นสิคะดอกอะไรสวยจัง” แอนนาชี้ให้ดูดอกไม้ดอกหนึ่งซึ่งมันสวยและใหญ่มากขนาดของมันใหญ่พอๆกับจานดาวเทียม

“นี่ตรูหลุดมาในโลกคนยักษ์ป่ะฟระเนี่ยไม่ใช่แค่ดอกนี้ดอกเดียวทุกดอกรอบๆนี้ขนาดใหญ่หมดเลย” สตีฟพูดพลางใช้ระบบตรวจสอบมันดู

หน้าต่างUnknow Level : ???Error Error Error Error Error Error Error Error

“บ้าน่าไม่มีข้อมูลงั้นเหรอแถมมีเลเวลด้วยอย่าบอกนะว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิต” สตีฟอุทานหลังจากเห็นข้อมูลของพวกมันเขาลองตรวจสอบต้นไม้ และดอกไม้ต้นอื่นๆดูปรากฎว่ามันตรวจสอบข้อมูลไม่ได้เหมือนกันทั้งหมด

จะว่าไปต้นไม้พวกนี้ลักษณะไม่เหมือนต้นไม้ก่อนหน้าด้วยสิมันดูมีอายุมากกว่าเก่าแก่กว่าแถมแต่ละต้นก็ใหญ่มากน่าจะสี่สิบห้าสิบคนโอบเลย สตีฟคิดและพลางเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยเขาพยายามหันมองดูรอบๆก่อนจะหันมองข้างหลังเพื่อหาทางออกจากป่าบริเวณนี้

“ทะ ทะ ทางออกอยู่ไหน !!” สตีฟพูดด้วยน้ำเสียงตกใจเพราะเขาไม่เห็นทางออกจากบริเวณนี้เลยทุกอย่างมันเป็นป่าทึบไปหมด

สตีฟมองดูด้านบนที่พอจะมีแสงอาทิตย์ส่องผ่านเข้ามาความสูงของต้นไม้พวกนี้ประมาณสามร้อยเมตรซึ่งมันสูงมากๆซึ่งถ้าเปลี่ยนเป็นตึกมันต้องสูงกว่าหนึ่งร้อยชั้นแน่นอน (ความสูงของตึก 3 เมตร จะเท่ากับประมาณหนึ่งชั้น)

“หนูแอนนายืนอยู่นี่แปปนะ” สตีฟวางแอนนาลุง

“ค่ะ” แอนนาพยักหน้า

“ยืนเฉยๆล่ะอย่าซนห้ามสัมผัสอะไรทั้งสิ้น” สตีฟพูดเพราะเขารู้สึกว่าแถวๆนี้ไม่ปลอดภัย

“ค่ะหนูจะยืนเฉยๆไม่ซน” แอนนาตอบก่อนสตีฟจะเดินไปข้างหน้าห่างเธอไปสามสี่เมตรก่อนจะเกร็งกำลังที่ขา

เปรี๊ยะ !! พื้นดินที่สตีฟยืนอยู่ถึงกับแตกออกเมื่อสตีฟเกร็งกำลังได้ที่แล้วเขาก็ออกแรงกระโดดสุดตัวทันที

ตู้ม !! ร่างของสตีฟพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าเหมือนกับกระสุนร่างของเขาค่อยๆลอยขึ้นไปจนทะลุสูงขึ้นไปเหนือต้นไม้ใครจะเชื่อว่ามนุษย์คนหนึ่งจะสามารถกระโดดต้านแรงโน้มถ่วงได้สูงขนาดนี้

ฟุ่บ !! เสียงร่างของสตีฟทะลุผ่านพุ่มไม้ขึ้นมา

“บ้าน่ามีแต่ต้นไม้ นี่เราหลงมาป่าอะไรกัน” สตีฟมองดูรอบๆจากบนฟ้าเหนือต้นไม้ทุกอย่างที่สตีฟเห็นมันเหมือนกับทะเลต้นไม้ ไม่มีภูเขา ไม่มีอะไรเป็นจุดสังเกตุเลย จะมีก็แต่พระอาทิตย์เท่านั้นที่สตีฟเห็นระหว่างที่สตีฟกำลังมองรอบๆอยู่นั้นเองจู่ๆเขาก็ได้ยินเสียงแอนนากรีดร้องออกมา

กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงแอนนาร้องดังมากจนสตีฟที่อยู่สูงหลายร้อยเมตรยังได้ยิน

“หนูแอนนา !!!!!!!!!!!” สตีฟที่ได้ยินเสียงร้องตกใจมากเขามองลงไปด้านล่างแต่ทว่ากับไม่สามารถมองเห็นร่างเธอได้เพราะพุ่มไม้มันหนาเกินไป

ร่างของสตีฟยังลอยขึ้นไปอย่างช้าๆเกือบร้อยเมตรจากแรงเฉื่อยมันกินเวลาอยู่หลายวินาที

“รีบๆล่วงลงไปสักทีสิเฟ้ย” สตีฟสบถออกมาอย่างหัวเสียเพราะอยู่กลางอากาศทำให้เขาควบคุมการตกลงไปไม่ได้ ได้แต่รอให้แรงโน้มถ่วงของโลกทำหน้าที่ของมันพาร่างสตีฟตกลงไปและแล้วในที่สุดสตีฟก็ค่อยๆตกลงมา

ฟิ้ว !! ร่างของสตีฟตกลงมาตามแรงโน้มถ่วง

ฟุ่บ !! เขาทะลุพุ่มไม้ลงมาก่อนจะพยายามมองหาแอนนา

ไม่อยู่หนูแอนนาหายไป !!! สตีฟตกใจมากเพราะไม่ว่าจะมองหาแอนนาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอเขามั่นใจว่าเขาไม่ได้กระโดดออกนอกทิศทางเฉียงไปทางอื่นแน่ๆเพราะเมื่อเขาลงมาเขาก็ยังเห็นดอกไม้ดอกเดิมที่ขึ้นอยู่บนต้นไม้อยู่

“นั่นมันรองเท้าหนูแอนนานี่” สตีฟมองเห็นรองเท้าแอนนาตกอยู่ข้างล่างทำให้มั่นใจเข้าไปอีกว่าตัวเขานั้นตกลงมาที่เดิม

ฟิ้ว !! ตู้ม !!! ร่างของสตีฟตกลงมาตามแรงโน้มถ่วงก่อนจะกระแทกพื้นอย่างรุนแรงแต่สตีฟไม่ได้บาดเจ็บอะไรเลยสักนิดเมื่อตกลงมาสตีฟรีบพุ่งเข้าไปคว้ารองเท้าของแอนนาขึ้นมาทันที

“หนูแอนนา !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” สตีฟเงยหน้าตะโกนเรียกชื่อแอนนาดังลั่นหวังว่าเธอจะตอบกลับมาแต่ทว่าความคิดก็เป็นได้แค่ความคิดไม่มีเสียงของเธอตะโกนตอบกลับมาเธอหายไปแล้ว

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 133 หายไป !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 133 หายไป !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้