หลี่มู่เซิงเก็บตั๋วเงินเข้าไว้ในอกเสื้อ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ
สถานการณ์ในลานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เจ็ดโจรแห่งแม่น้ำจาถูกสกัดจุดจนสิ้นฤทธิ์ เหล่าศิษย์และเด็กฝึกหัดทั้งหลายต่างก็พ้นขีดอันตรายถึงชีวิตแล้ว
ทว่าในยามนี้ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่หลี่มู่เซิง แววตาเ่าั้ฉายชัดถึงความตื่นตระหนก ความแปลกหน้า ความไม่อยากจะเชื่อ และอารมณ์ประหลาดอื่นๆ อีกมากมาย
หลี่มู่เซิงไม่ได้สนใจคนเ่าั้ ตลอดสิบห้าปีที่อยู่ในสำนักยุทธ์แห่งนี้ พร์และรากฐานที่เขาแสดงออกมานั้นย่ำแย่เกินไป จึงไม่เป็ที่ต้อนรับของคนในสำนัก และไม่ได้สนิทสนมกับผู้ใด
“ตาเฒ่าอวี๋ ในเมื่อท่านใจถึงเช่นนี้ ข้าก็จะช่วยท่านอีกแรงแล้วกัน”