ตอนที่21 ความสิ้นหวัง
"เตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ เ้าจะต้องอยู่เป็คนสุดท้าย แล้วเมื่อทุกสิ่งตายข้าจะฉีกแขนขาเ้าออกอย่างช้าๆ แล้วควักหัวใจเ้ายัดเข้าไปในปากเน่าๆ นั้นเสีย "
น้ำเสียงอันทุ้มต่ำจากชายผมขาวผู้มาพร้อมกับสายลมหนาวที่ก่อตัวเป็ก้อนน้ำแข็งขนาดเล็ก และโอบล้อมฝ่ามือของเทียซึ่งชี้ตรงไปยังมัวรัสเพื่อทำลายน้ำแข็งก้อนั์ให้แหลกละเอียด
แต่ไม่ทันที่ชายผมขาวจะลงมือทำสิ่งใดก็ถูกกำแพงดินกระแทกเข้าใส่หน้า พร้อมกำปั้นจากหมัดขวาของอัปบรานิคได้ชกเข้ากลางลำตัวโดยเทียไม่ทันสังเกตเสียด้วยซ้ำ
"ถึงจะมีลีเดียแต่ก็คงไม่ง่ายถ้าต้องต่อกรกับปีศาจขั้นสูงสินะ " ชายผมขาวเอื้อนเอ่ยในขณะที่หมัดของอัปบรานิคยังคงปะทะร่างอย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ แล้วทุกสิ่งก็สั่นไหวก่อนออร่าสีเขียวผสมดำจะโอบล้อมตัวเทียไว้
"มาทางนี้ มนุษย์ผู้เกิดจากความมืดเอ๋ย" คำกล่าวอันทรงพลังได้ทำให้เกิดเสียงคำรามที่ดังสนั่น ก่อนเสียงนั้นจะเริ่มเข้ามาใกล้กลุ่มปีศาจพร้อมแรงสั่นไหวของพื้นดิน แล้วบางสิ่งก็โผล่พรวดเข้ามาโจมตีอัปบรานิคด้วยขวานขนาดใหญ่
"เ้านี่มัน ตายไปแล้วไม่ใช่รึ!! "
อัปบรานิคเอ่ยขึ้นอย่างสับสนเพราะตนเป็ผู้ลงมือทะลวงหัวใจของมัน แล้วทำไมเ้านั้นถึงยังลุกขึ้นมาฟาดหัวฟาดหางจนสร้างาแให้แก่ตนได้เช่นนี้
อัปบรานิคเลยต้องรีบหนีในสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ จึงทำให้เขากลับมารวมกลุ่มกับปีศาจตนอื่นๆ เพื่อเตรียมตั้งรับ แต่ชายร่างั์ก็ยังคงไล่ตามประหนึ่งสัตว์ร้ายไร้สติ
"เฟดดี้!! "
ลีเดียเอ่ยขึ้นอย่างตกตะลึงเช่นเดียวกับไนท์อายที่มองเห็นร่างกายของเฟดดี้เป็สีเทาเข้มและดวงตาสีแดงฉานจนดูคล้ายกับปีศาจตรงหน้า พร้อมความดุร้ายอย่างไม่ควรเอาตัวเข้าไปใกล้ เพราะเขากำลังไล่ต้อนปีศาจขั้นสูงถึงสี่ตนได้อย่างสู่สี
จึงเปิดโอกาสให้ชายผมขาวสามารถทำลายก้อนน้ำแข็งที่แช่เย็นมัวรัสไว้ แต่เทียกลับหยุดชะงักลงในทันใดเพราะก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ได้ะเิออกมาพร้อมกับเปลวไฟจนทำให้เกิดไอน้ำปกคลุมไปทั่วพื้นที่
"บังอาจนัก ไอ้สวะเอ๊ยย เ้ากล้าใช้ความสามารถของพ่อข้าออกมาอย่างไม่เจียมกะลาหัวเยี่ยงนี้เลยรึ ไอ้หมาข้างถนน" เมื่อมัวรัสหลุดออกมาได้เขาก็พ่นคำหยาบคายด้วยโทสะอันยากจะสงบ ก่อนเสียงคำรามที่ดังสะท้านจากปากของบุตรชายแห่งจอมมารจะเรียกให้เหล่าปีศาจอีกนับร้อยชีวิตมารวมตัวเพื่อปกป้องผู้เป็นาย
สร้างความสิ้นหวังให้แก่ลีเดียและอีชิลเดอร์ซึ่งร่วมรบกับไนท์อายพร้อมอัศวินผู้กล้าอย่างมิแลนด้าที่นั่งคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความเหนื่อยล้า
"เด็ดหัวพวกมันทุกตัวมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ " แล้วมัวรัสก็ออกคำสั่งพร้อมกับชี้ตรงไปยังกลุ่มของลีเดียได้อย่างน่าหวาดหวั่น ก่อนปีศาจเ่าั้จะมุ่งหน้าเพื่อฆ่าทุกชีวิตที่เป็ศัตรูของพวกมัน
แต่พวกมันกลับหยุดชะงักด้วยแผ่นผ้าสีดำซึ่งถูกสร้างจากอาคมคุมขังพันรอบแขนขาและใบหน้าจนไม่สามารถขยับตัวได้อีก
"หึ หึ การรวมตัวของพวกเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม มัวรัสเอ๋ยข้าจะสอนอะไรให้สักอย่าง " และผู้ที่สามารถใช้พลังกักขังปีศาจนับร้อยชีวิตก็เผยตัวออกมาจากไอน้ำพร้อมดวงตาสีแดงฉานได้จับจ้องมายังมัวรัสด้วยใบหน้าอันแสนเยือกเย็น
"ต่อให้มีกำลังพลเป็หมื่นเป็แสนคอยอยู่เคียงข้าง แต่ถ้าข้า้าสังหารเ้า........เ้าก็ต้องตาย "
เมื่อกล่าวจบเทียก็ยกมือขึ้นสู่ฟ้าเพื่อสร้างลูกบอลเพลิงสีดำขนาดั์และบีบอัดมันลงมาให้เล็กเท่าเม็ดถั่ว ก่อนเขาจะดีดมันใส่กลุ่มปีศาจนับร้อยชีวิตที่ถูกแผดเผาจากแรงะเิของเปลวไฟจนพื้นดินเกิดการสั่นไหว
แล้วปีศาจตรงหน้าก็หายไปโดยไม่เหลือสิ่งใดให้มัวรัสได้เอ่ยชมอีก จนลีเดียและคนอื่นๆ ต่างหยุดนิ่งเพื่อดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตกตะลึงก่อนพลังิญญาของเทียจะเพิ่มขึ้นถึงระดับเดียวกับบุตรชายแห่งจอมมาร
"วันนี้ข้าจะให้เ้าได้รู้จักกับความสิ้นหวังที่แท้จริง"
653
