“แก….สนใจหรือเปล่าล่ะ”
“ฮะ….ฉันหรอ....ไม่มีทางหรอก”
“ไม่เอาน่ายัยฟ้า แกหน้าตาดีจะตาย แถมหุ่นยังสะบึมขนาดนี้ โยกไม่กี่ทีก็ได้ทุกอย่างแล้ว”
“ฉันไม่สนใจหรอก อีกอย่าง ลุงพวกนี้...เผลอๆแก่กว่าพ่อฉันด้วยมั้ง”
“ฮ่าๆๆ ตามใจแกก็แล้วกัน ฉันไปล่ะ”
“เดี๋ยว แกจะไปไหน เรามีเรียนบ่ายอีกไม่ใช่หรอ”
ฟ้าใสรีบถาม เมื่อเห็นเชอรี่ลุกขึ้น
“พอดีเสี่ยของฉันนัดไปเดินห้างน่ะ ฝากเช็คชื่อด้วยนะ แล้วเดี๋ยวจะซื้อของมาฝาก”
“ดะ…เดี๋ยวสิ”
ไม่ทันที่ฟ้าใสจะร้องห้าม ร่างระหงก็เดินสะบัดผมสีทองส่ายก้นไปขึ้นรถยนต์หรูที่จอดอยู่หน้าคณะเสียแล้ว...
วิชาเรียนคาบบ่ายไม่เข้าหัวของฟ้าใสเลย...
ั้แ่ที่เห็นเชอรี่ขึ้นรถยนต์ราคาแพงในตอนเที่ยง ในหัวของหญิงสาวก็เต็มไปด้วยความคิดไปหมด โดยเฉพาะยัยมะนาวที่นั่งหัวเราะคิกคักอวดโชว์สร้อยคอที่ได้มาใหม่ๆ ฟ้าใสพึ่งเห็นเธอโพสต์รูปลงโซเชียลเมื่อสักครู่ แคปชั่นเพ้อเจ้อที่ร่ายยาวทำเอาริมฝีปากคว่ำอัตโนมัติ
“อ้าว ฟ้าใส ทำไมมาเรียนคนเดียวล่ะ”
แม้จะพยายามหลบหน้า แต่ยัยมะนาวต่างนุดกลับมองเห็นเสียได้
“เอ่อ พอดีเชอรี่มีธุระน่ะ”
“หรอ ปกติฉันเห็นพวกแกสองคนตัวติดกันอยู่ตลอด”
“อือ แล้วแก...มีอะไรหรือเปล่า”
“เปล่าหรอกจ๊ะ แค่แวะมาทักทายเฉยๆ”
หญิงสาวปากแดงมองฟ้าใสั้แ่หัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มที่มุมปากเล็กๆ เมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าและกระเป๋าของสาวผมยาวไม่มีอะไรดี ร่างระหงอีกฝ่ายจึงเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความโกรธลึกๆที่รอวันแพลงฤทธิ์
“ยัยมะนาว แกนี่ชักจะไปกันใหญ่แล้วนะ”
ฟ้าใสพ่นลมหายใจร้อนๆออกมา มือของเธอกำแน่น ยิ่งได้เห็นสร้อยคอแบรนด์เนม และกระเป๋าใบใหม่ที่อีกฝ่ายได้ครอบคครอง มันยิ่งทำให้เธอหน้าแดงเป็ไฟยิ่งกว่าเดิม
“อ้าวฟ้าจ๊ะ จะกลับแล้วหรอ”
“อือ”
“ขึ้นรถแท็กซี่กลับดีๆนะจ๊ะ เอ๊ะ...หรือว่ารถเมล์ล่ะ อันไหน...ที่เธอขึ้นมาเรียนที่นี่หรอ”
“….”
ร่างระหงเลือกที่จะไม่ต่อลมปาก...
เธอเดินส่ายก้นออกมาจากห้องเรียนด้วยความรวดเร็ว มีเพียงเสียงหัวเราะคิกคักดังตามมาจากด้านหลัง ยิ่งได้ยินน้ำเสียงของยัยปากแดงนั่น มันก็ยิ่งทำให้อารมณ์ของเธอหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม...
ถ้าจะให้พูดถึงรูปร่างภายนอก...
ฟ้าใสก็คงชนะขาดลอยอยู่แล้ว...เธอมีหน้าอกที่ล้นปริออกมาจนกระดุมเกือบหลุด แถมสะโพกก็พายใหญ่น่ามอง ยิ่งชุดนักศึกษาสาวรัดๆของเธออยู่บนตัว มันยิ่งทำให้เห็นเอวอันเว้าโค้งได้อย่างชัดเจน
แต่ถ้าจะให้พูดถึงเื่ข้าวของเครื่องประดับ อันนี้ก็ต้องรอดูในอนาคตว่าใครกันแน่ที่กำลังจะร่วงลงมา!
“แกเล่นผิดคนแล้ว ยัยมะนาวเน่า”
เสียงเล็กพูดในลำคอด้วยความโกรธ ก่อนจะมุ่งหน้าไปเรียกแท็กซี่เพื่อกลับไปยังหอพักอันไกลแสนไกล ในหัวของฟ้าใสตอนนี้ เต็มไปด้วยความคิดว่าจะเอาคืนยัยเพื่อนร่วมคลาสอย่างไรดี
228
