กู้ซุนหนี่กลับมาถึงบ้านก็ให้หยางลี่นั่งเล่นในห้องโถงแล้วกู้ซุนหนี่นำปลา 2 ตัว ไปให้ป้าจางที่คอยช่วยเหลือเธอตลอดมารวมทั้งครั้งล่าสุด
ยังนำข้าวสาร 1 จิน (ครึ่งกิโลกรัม) ไข่ไก่ 3ฟอง และผักกาดขาว มาให้เธอด้วย
"ลูกนั่งรอแม่อยู่ในห้องโถงก่อนนะคะ เดี๋ยวแม่จะนำปลา 2ตัว ไปให้ป้าจางแล้วแม่จะกลับมาทำอาหารเย็นกินด้วยกัน"
"ค่ะแม่"
ชาวบ้านส่วนใหญ่ปลูกผักสวนครัวไว้กินเองในครอบครัว เช่น ผักกาดขาวต้นหอม ผักชีแต่ถ้าผักเหลือกินแล้วก็จะขายให้ชาวบ้านคนอื่นที่้าซื้อไปทำอาหารเพราะที่บ้านไม่ได้ปลูกชนิดนี้ หรือปลูกแล้วหมดไป
กู้ซุนหนี่เดินถือปลา 2 ตัวใส่ตะกร้าสะพายหลังไปให้ป้าจางที่บ้านของป้าจาง
“ป้าจางอยู่ไหมคะ”
ป้าจางได้ยินเสียงเรียกจากหน้ารั้วบ้านจึงเดินออกมาดู แล้วก็เห็นกู้ซุนหนี่ยืนอยู่หน้ารั้วบ้านของตน
“อ้าว กู้ซุนหนี่มีอะไรรึเปล่า”
กู้ซุนหนี่ยื่นปลา 2 ตัว ในตะกร้าให้ป้าจาง
“ฉันนำปลา 2 ตัว มาให้ป้าจางค่ะ”
ป้าจางจะไม่รับและบอกให้กู้ซุนหนี่คืน
“เธอเก็บไว้กินสำหรับเธอและลูกเถอะ”
กู้ซุนหนี่ยังคงยื่นปลาให้ป้าจางอีกครั้งและบอกป้าจางว่า
“ป้าจาง ฉันจับปลาได้หลายตัวเลยนะคะ ฉันจึงแบ่งปลา 2 ตัวนี้ มาให้ป้าจางกินด้วยค่ะ”
ป้าจางจึงรับไปเมื่อเห็นกู้ซุนหนี่ยังคงยืนยันอย่างนั้น
กู้ซุนหนี่กลับบ้านแล้วเธอก็ทำการย่างปลา 1 ตัวสำหรับเธอและลูกสาวของเธอ
“ทำปลาย่างเกลือ 1 ตัวละกัน กินกับข้าวสวย
1. ก่อไฟ หุงข้าวสวย
2. นำปลามาผ่าท้องเอาไส้ทิ้งไม่ต้องเอาเกล็ดปลาออก ล้างน้ำให้สะอาด ใส่ต้นตะไคร้ทุบ ใบมะกรูดลงในท้องปลานำเกลือมาทาจนทั่วตัวปลา
3. นำปลาขึ้นย่างไฟอ่อนจนปลาสุก”
กู้ซุนหนี่ทำปลาย่างเกลือเสร็จแล้วใส่จาน เธอก็ตักข้าวสวยใส่จานแล้วยกออกไปนั่งกินอาหารเย็นในห้องโถงกับหยางลี่
“ลี่ลี่ กินข้าวเย็นกับปลาย่างเกลือด้วยกันนะจ๊ะ”
"ค่ะแม่"
กู้ซุนหนี่กินข้าวเย็นกับปลาย่างเกลือไปด้วย พร้อมกับป้อนลูกสาวของเธอไปด้วย
“อร่อยไหม ลี่ลี่”
หยางลี่พยักหน้าหงึกหงักเพราะอาหารเต็มปากของเธอ
“แม่ แม่ อร่อย”
หยางลี่ตอบแม่ของเธอและยิ้มให้แม่พร้อมกับปรบมือและพยักหน้าไปด้วยจนกระทั่งอิ่ม
กู้ซุนหนี่จึงล้างถ้วยหม้อข้าวก่อน ต้มน้ำไว้สำหรับอาบน้ำ แต่ระหว่างรอน้ำในหม้อต้มเดือด
กู้ซุนหนี่ก็เดินไปตักน้ำจากลำธารมา 2 ถัง (2รอบ) เพื่อไม่ให้เป็ที่สงสัยของชาวบ้านมากนักว่าเธอไม่ไปตักน้ำในลำธารมาใช้ แล้วเธอนำน้ำจากที่ไหนมาใช้ในบ้านแต่ไม่เคยเห็นออกมาตักน้ำในลำธารเลย
หลังจากนั้น เธอเติมน้ำใส่ถังใหญ่ในห้องน้ำให้เต็มโดยเธอนึกถึงน้ำบ่อในมิติของเธอ
“เติมน้ำบ่อใส่ถังใหญ่ในห้องน้ำให้เต็ม”
เธอจึงตักน้ำใส่ถังเล็กเเล้วผสมน้ำร้อนที่ต้มลงไปจนได้น้ำอุ่นสำหรับเธอและลูกสาวใช้อาบน้ำสระผมของเธอและหยางลี่
กู้ซุนหนี่นำผ้าขนหนู ยาสระผม ครีมนวดผม สบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ออกมาจากมิติรอไว้แล้ว
“ลี่ลี่ มาแปรงฟัน อาบน้ำ สระผมกันค่ะ”
กู้ซุนหนี่แปรงฟัน อาบน้ำสระผมให้ลูกสาวเสร็จก่อนแล้วใส่ชุดใหม่ที่เธอเอาออกมาจากมิติของเธอแล้วใส่ไว้ในตู้เสื้อผ้าในห้องนอนไว้ก่อนแล้ว
“ชุดใหม่สำหรับเด็กและชุดใหม่สำหรับผู้ใหญ่ อย่างละ 2 ชุด”
กู้ซุนหนี่เช็ดตัวและใส่ชุดใหม่ให้หยางลี่
“ลี่ลี่น่ารักจังเลย”
“ลี่ลี่นอนรอแม่บนเตียงนอนนะเดี๋ยวแม่จะไปอาบน้ำและสระผมก่อนแล้วแม่จะมานอนบนเตียงกับลูกนะคะ”
หยางลี่พยักหน้าตอบแม่ของเธอ
"ค่ะแม่"
กู้ซุนหนี่แปรงฟัน อาบน้ำ สระผม เช็ดผมและเช็ดตัว ก่อนใส่ชุดใหม่ที่เธอนำออกมาจากมิติของเธอ
“อาบน้ำสระผมแล้วค่อยยังชั่ว รู้สึกสบายตัวมากๆ เลย”
กู้ซุนหนี่เดินกลับเข้าห้องนอนแล้วนอนหลับไปพร้อมลูกสาวของเธออย่างสบายใจ
"ลี่ลี่นอนกันได้แล้วจ๊ะ"
"ค่ะแม่"
กู้ซุนหนี่ตื่นนอนตอนเช้า แล้วเธอก็ลุกขึ้นมาทำอาหารเช้า สำหรับเธอและลูกสาวของเธอ
“เช้านี้ต้มข้าวต้มใส่ไข่ 1 ฟอง และย่างปลาสัก1 ตัว”
เมื่อเธอทำอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอจึงเดินไปปลุกหยางลี่ในห้องนอน
“ลี่ลี่ ตื่นได้แล้วลูกกินข้าวเช้ากับข้าวต้มไข่และปลาย่างเกลือก่อน เดี๋ยวแม่จะพาเดินไปดูหลุมดักปลากัน”
หลังจากนั้น กู้ซุนหนี่ก็อุ้มหยางลี่แล้วเดินไปดุหลุมดักปลาที่ริมลำธารท้ายหมู่บ้านที่เธอทำไว้เมื่อวานนี้
"ลี่ลี่นั่งรอแม่ตรงนี้นะคะเดี๋ยวแม่ไปดูปลาในหลุมดักปลาก่อน"
"ค่ะแม่"
กู้ซุนหนี่รู้สึกดีใจที่เธอจับปลาออกจากหลุมดักปลาได้จำนวนมากกว่าเมื่อวานนี้ในตอนเย็น
“ว้าว เช้านี้ได้ปลาตั้ง 15 ตัว เยอะมากเก็บไว้ก่อนนำไปขายที่ตลาดในวันพรุ่งนี้ ในตอนเช้าดีกว่า จะได้มีเงินไว้ใช้จ่าย”
กู้ซุนหนี่เก็บปลาเสร็จ แล้วอุ้มลูกสาวของเธอกลับบ้านก่อนแล้วเธอจึงนำปลาไปขังไว้ในถังน้ำไว้รวมกับปลาเมื่อวานนี้ ทำให้เธอมีปลาทั้งหมด 18ตัว
"โอ้ ตอนนี้พวกเรามีปลาทั้งหมด 18 ตัวในถังน้ำแล้วนะลี่ลี่"
"เย้ เย้"
กู้ซุนหนี่้าขึ้นไปสำรวจูเา เพื่อหาเห็ด พืช สมุนไพรแล้วนำไปขายพรุ่งนี้เช้าพร้อมกับปลาของเธอด้วย
“ลี่ลี่ แม่จะพาไปสำรวจูเา ไปด้วยกันไหม”
หยางลี่พยักหน้าและตอบแม่ไปว่า
“ไป ค่ะแม่”
กู้ซุนหนี่สะพายตะกร้าขึ้นหลัง แล้วอุ้มหย่างลี่ไปด้วยกันเนื่องจากูเาอยู่หลังหมู่บ้าน
กู้ซุนหนี่เดินขึ้นสำรวจูเาทางด้านซ้ายมือเนื่องจากปกติชาวบ้านมักจะขึ้นูเาทางด้านขวามือเพราะถ้าเธอขึ้นูเาทางด้านขวามือ แล้วชาวบ้านคงเก็บทุกอย่างไปหมดก่อนเธอจะไปเก็บเสียอีก
กู้ซุนหนี่เดินขึ้นสำรวจูเาทางด้านซ้ายมือมาได้สักพักหนึ่งแล้วเธอก็เจอเห็ดเยื่อไผ่ที่อยู่ในดงป่าไผ่
“ลี่ลี่ นั่งรอแม่ตรงนี้นะ แม่จะเก็บเห็ดเยื่อไผ่ก่อน”
กู้ซุนหนี่เก็บเห็ดเยื่อไผ่เสร็จแล้วเธอก็มองเห็นหน่อไม้ที่มีจำนวนมากในกอไผ่
“โอ้ หน่อไม้เยอะมาก ไม่มีคนกินรึเปล่า”
กู้ซุนหนี่ใช้เสียมจากมิติสับหน่อไม้ 3 หน่อใส่ที่ก้นตะกร้าก่อน แล้วเธอก็หาใบไม้ใหญ่มาบนหน่อไว้ก่อนวางเห็ดเยื่อไผ่ลงไปบนใบไม้ใหญ่ทีหลัง
กู้ซุนหนี่ใช้เสียมสับหน่อไม้อีกจำนวนมากจนเธอพอใจแล้วเธอก็เก็บหน่อไม้เ่าั้ไว้ในมิติของเธอทันที เพื่อเก็บไว้กินในวันหลัง
หลังจากนั้นกู้ซุนหนี่เดินมาอุ้มหยางลี่เดินสำรวจูเาต่อไปอีกสักพัก
“โอ้ ต้นโสมคน 5 ต้น มีโสมคนต้นใหญ่ 3 ต้น และต้นเล็ก 2 ต้น”
กู้ซุนหนี่เคยเห็นในรูปในข้อมูลที่เธออ่านบทความจากอินเตอร์เนตเกี่ยวกับจีนยุค70 มาก่อนทะลุมิติมานั่นเอง
“โชคดีแล้วเรา เก็บโสมคนเข้ามิติ”
กู้ซุนหนี่ตั้งใจว่าจะขายโสมคน 2 ต้นใหญ่ และ 1ต้นเล็ก ส่วนโสมคนที่เหลือ 1 ต้นใหญ่ และ 1ต้นเล็ก นั้นเธอจะนำไปปลูกในมิติของเธอเพื่อทำการขยายพันธุ์โสมคนในมิติของเธอ
กู้ซุนหนี่เก็บโสมคนทั้ง 5 ต้นเข้าไปเก็บในมิติของเธอ แล้วเธอก็เดินมาอุ้มหยางลี่เพื่อเดินย้อนกลับออกไปจากูเา ระหว่างกู้ซุนหนี่เดินออกไปนั้น เธอก็พบเครือต้นมันเทศ
“โอ้เครือต้นมันเทศนี่นา ขุดไปสักหน่อยสิ”
กู้ซุนหนี่ขุดต้นมันเทศไปด้วย 2-3 ต้นได้หัวมันเทศมา 4 จิน (2 กิโลกรัม)
“เอาหัวมันเทศ 1 จิน วางบนหน่อไม้ก่อนแล้วค่อยวางเห็ดเยื่อไผ่ไว้บนสุด”
“เก็บหัวมันเทศที่เหลืออีก 3 จินไว้ในโกดังสินค้าในมิติ”
กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่เดินมาเรื่อยๆ ก่อนเธอจะพ้นชายป่าแล้วเธอก็เก็บผักหวานป่ากลับบ้านไปด้วย
“โอ้ ผักหวานป่านี่นา ยอดอ่อนๆ ทั้งนั้น”
“ลี่ลี่นั่งรอแม่ตรงนี้นะ แม่จะเก็บผักหวานป่าก่อน”
กู้ซุนหนี่เก็บผักหวานป่าวางไว้บนเห็ดเยื่อไผ่ได้เต็มตะกร้าแล้วเธอจึงอุ้มหยางลี่กลับบ้านไป
163
