"สมควรแล้วคนแบบนี้ไม่คู่ควรกับเราสักนิด" หญิงสาวในกลุ่มคนหนึ่งกล่าว ทำให้หัวหน้ากลุ่มฉุนเฉียวอย่างมาก เขาไม่รอช้าเดินไปยังทิศทางที่ชายหนุ่มผ้าคลุมดำนั้นหายไปทันที ส่งผลให้เหล่าคณะนักเดินทางพลันต้องตามไปติดๆ ด้วยอารมณ์ไม่พอใจ
ห่างออกไปไม่มาก แต่ก็มากสำหรับเหล่าคณะเดีนทาง เวลานี้นิรนามได้ออกเดินทางด้วยความเร็วสูงของค่าความเร็วที่มี ในระหว่างทางเขาก็พบกับไม้หน้าสามใช้ครั้งเดียวพังมากมายมาเป็อาวุธสุดล้ำเลิศ
"ฮ่าๆๆ! หากเราเอาไม้หน้าสามไปฟาดหน้าเหล่าเด็กปากดี จะเป็อย่างไงน่า" เสียงหัวเราะชั่วร้ายของชายหนุ่มดังขึ้น เขาเดินทางมาตลอด 2 วันหรือก็คือ 2 ชั่วโมงในโลกจริง ระหว่างเขาชายหนุ่มก็เก็บไม้หน้าสามจำนวนมาก และฆ่ามอนสเตอร์ระหว่างทางจะ <หัวแดง> หมด ทำให้เขาสามารถเข้าเมืองได้ที่สุด
"โอ้!! นั้นเมืองใช่ไหม?" ชายหนุ่มกล่าวหยุดวิ่งตรงกลางทางเดิน เบื้องหน้าปรากฏกำแพงสูง 10 เมตรรายล้อมจนสุดลูกหูลูกตา ไม่อาจมองเห็นได้หมด ทำให้เขาทดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นกับความอลังการของมัน
ชายหนุ่มไม่รอช้าวิ่งไปด้านหน้าทันที ทำให้เขาห่างจากประตูเมือง 200 เมตร เวลานี้รอบด้านของเขามีผู้เล่นมากมายหลังจากไม่ได้เห็นนานถึง 2 วัน คนพวกนี้มีเลเวลอยู่ที่ 33 กว่าขั้นต่ำ สูงสุดคือ 35 แต่สำหรับนิรนามน่ะหรอ
ด้วยทักษะกระหายค่าประสบการณ์ รูปแบบที่ 2 การยั่วยุทำให้ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 2 เท่า ส่งผลให้เขามีเลเวลมากกว่าคนเหล่านี้อย่างเห็นได้ชัด
---
[ข้อมูลตัวละคร]
ชื่อตัวละคร : นิรนาม
เลเวลปัจจุบัน : 36 (9.5k/720k)
คลาส : ผู้สืบทอดผู้ใช้เื
สมญานาม : ผู้ครองเลเวลอันดับ 1 ของหมู่บ้านเอ็นพีซีมือใหม่ (สวมใส่)
พลังชีวิต : 9.2k/9.2k มานา : 900/900 ความเหนื่อยล้า : 100/100 (ไม่สามารถเพิ่มได้)
พลังกายภาพ : 104(+10) ความแข็งแกร่ง(ถึก) : 82(+10)
ความว่องไว : 104(+10) การมองเห็น : 80(+10)
ค่าคงเหลือสถานะ : 0
---
ด้วยเลเวล 36 และพละกำลัง 114 หน่วย หากรวมทุกค่าสถานะกันทั้งหมด สามารถบอกเลยว่านิรนามนั้นมีพลังเทียบเท่ากับผู้เล่นเลเวล 41 เลยทีเดียว นั้นนับว่าเยอะมาก
"แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่อาจใช้อาวุธ <ดาบใหญ่ดันเจี้ยนมือหใม่> กับ <ดาบผิดคลาส> ได้ หากใช้ตัวตนของเราก็จะพังทลายทันที และนั้นจะเป็จุดเริ่มต้นและความน่ารำคาญที่ปรากฏออกมาไม่สิ้นสุด"
"เฮ้ย! แกน่ะ" เสียงร้องของคนบางคนดังขึ้น
'นี้มันจะอะไรนักหนาวะ ทำไมวันนี้มีแต่คนเรียก แต่...ชั่งเถอะ! ผู้เล่นที่นี้มีเยอะจะตายไปอาจไม่ได้เจาะจงมาที่เราก็ได้' พลันคิดเช่นนั้นเสียงของทุกคนก็ดับลง หันไปมองที่นิรนามจนหมด
'เออ! เอาเป็ว่ากูนี้แหละ' ชายหนุ่มหันไปมองตามเสียงพบกับแก๊งคนสวมชุดผู้ดีเดินเข้ามาหาด้วยใบหน้ายากจะบรรยายออกมา พลันมาถึงก็ไม่รีรอ ชายดังกล่าวสวมเกราะแดงคว้าดาบเรียวยาวฟันไปที่ลำตัวนิรนามทันที
'เหอะ! เลเวล 35 แท้ๆ ยังจะโชว์อีก'
พรึบ! ปัง!!
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
แม้จะเป็เลเวล 35 แต่ค่าสถานะของดาบมือเดียวก็ไม่อาจสู้กับค่าสถานะดาบมือเดียวเลเวล 41 ได้ ทำให้การโจมตีของชายเกราะแดงเป็หมันทันที ใบดาบสีเงินทิ่มลงพื้นปราศจากร่างของชายหนุ่ม เมื่อสังเกตุอีกครั้งพบว่าชายผ้าคลุมถอยห่างออกไปกว่า 6 เมตรแล้ว
'เป็การตอบรับที่แสนอบอุ่นเสียเหลือเกิน' ชายหนุ่มพูดในใจ อีกฝ่ายที่เห็นว่าการโจมตีของตนเองพลาดก็ขมวดคิ้วไม่พอใจ แม้ในความคิดของนิรนามจะไม่รู้ว่าตนเองทำไมถึงโดนจู่โจมกระทันหันแบบนี้ แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
เนื่องจากพวกนี้เป็เพียงผู้เล่นปูทางสู่ชื่อเสียง แน่นอนเขาไม่เอาแน่ เพราะหากมีคนบอกว่ามีชายผ้าคลุมชนะผู้เล่นจำนวนมากในเมืองถัดจากเมืองแรกเริ่ม เขาคงจะพบกับความรำคาญ และผู้เล่นชวนเข้ากิลแน่ๆ
"ชิร์! ฉันจะไม่แพ้พนันเด็ดขาด" เสียงะโชายเกราะแดงทำให้นิรนามตะลึง
'ดูเหมือนจะเป็การพนันเอาชีวิตฉันสินะ ชั่งเป็การละเล่นที่น่าสงสารยิ่งนัก' เมื่อเขาคิดเช่นนั้นชายหนุุ่มก็แสระยิ้มเยือกเย้ยภายใต้หน้ากากหัวกระโหลกสีดำ
"ไม้หน้าสาม 412" เสียงน่ากลัวดังขึ้นภายใต้หน้ากาก มือของนิรนามปรากฏไม้หน้าสามโง่ๆ อันหนึ่ง ส่งผลให้ทุกคนต่างเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็วและะเิหัวเราะออกมา
"ฮ่าๆๆ! เฮ้ยๆ ดูนู้นทุกคน มีคนจะสู้กับนักดาบมือเดียวด้วยไม้หน้าสามวะ"
"ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนโง่ขนาดนี้ นี้เรียกว่าโง่หรือมั่นใจกันนะ นั้นคือเลเวล 35 เลยนะเว้ย"
"แม้จะหลบการโจมตีของจ้าวถิ่นได้ แต่ก็ไม่กลัวกระทำเช่นนี้ เฮ้อ! นี้ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตาย"
เสียงหัวเราะ วิจารณ์ ด่าทอ เหยียดหยาม เยาะเย้ย สนุกสนาน และอื่นๆ ก็มากมายได้ปรากฏส่งผลให้ชายเกราะแดงพลันแสระยิ้มยินดีกระชับดาบในมืออย่างแ่า ต่างจากนิรนามที่ไม่สนใจเสียงหมาเห่า
"เฮ้! พวกนายมาพนันกันไหม ว่าใครจะชนะ ฮ่าๆๆ" พริบตาทุกคนก็ะโเชียร์ฝ่ายชายเกราะแดงอย่างสนุกปาก ส่วนทางด้านนิรนามนั้นไม่มีใครลงเลย นี้ไม่ต่างจากการเดาเฉยๆ โดยไม่มีใครเสีย
"ฉันพนันข้างชายชุดดำ!" เสียงของใครบางคนดังขึ้น ทำให้ความเสียงดังทุกคนจนหมดสิ้น เมื่อนิรนามหันไปตามเสียงก็พบกับ 'อาเทอร์' ชายผู้มาพร้อมกับคณะนักเดินทาง แต่ถึงอย่างนั้นสมาชิกของอาเทอร์ก็ยังไม่เป็มิตรกับเขาอยู่ดี
"ฮ่าๆๆ! มีคนลงข้างไอ้บ้านั้นแล้วเว้ย เย้! ฉันได้เงินฟรีๆ เลย" เสียงะโดีใจมากมายดังขึ้นเรื่อยๆ แต่อาเทอร์ไม่ได้สนใจ เขาเดินมาหาละทิ้งกลุ่มของตนเองมาตีไหล่ชายหนุ่มกล่าวเสียงเรียบ
"ฉันรู้ว่านายต้องไม่ธรรมดา เพราะฉะนั้นอย่าทำให้คนอื่นเหยียดหยามตัวเราได้" คำพูดนี้มีความหมายหลายประการ แต่ถึงอย่างนั้นนิรนามก็สามารถรู้ได้ว่ากำลังหมายถึงใคร เขาจึงเค้นเสียงชั่วร้ายออกมา กดเพิ่มเพื่อนอาเทอร์ทันที
"มันไม่ใช่คู่มือฉัน" พลันกล่าวออกไป กรรมการก็นับถอยหลัง
3!
2!
1!
ฟุม!
133
