ยามจื่อ บริเวณตึกที่คุมขังนักโทษด้านหลังของจวนเ้าเมือง ทหารหกนายยืนประจำการที่ด้านหน้าทางเข้า ส่วนอีกสิบนายกระจายกำลังล้อมพื้นที่ ด้านในตึกมีทหารสี่นายยืนคุมทางเข้าลงไปชั้นใต้ดิน ภายในห้องที่คุมขังแบ่งออกเป็สิบสองห้องสองฝั่ง มีคนผู้ถูกคุมขังเพียงสองคนคือเถียนตงรองหัวหน้ากลุ่มโจรแมงมุมแดง ที่นั่งโคจรลมปราณอยู่ห้องขังในสุดขวามือ ส่วนอีกคนคือชิวฟู ที่ตอนนี้กำลังอยู่ในสภาพนั่งกอดเข่าตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอยู่ในห้องขังแรกซ้ายมือ
จินหยางที่นั่งโคจรลมปราณอยู่ในห้องพักรีบลืมตาขึ้นมาเพราะเขาตรวจพบบางอย่างด้านหลังใกล้ที่คุมขังนักโทษ
“ชุนฟง เล่อคังข้าตรวจพบบางอย่างด้านหลังบริเวณที่คุมขังนักโทษ ชุนฟงเ้ารีบไปแจ้งทหารส่วนเล่อคังเข้าไปกับข้า”
ทั้งสามรีบคว้ากระบี่พุ่งออกไปจากห้องพัก ชุนฟงแยกไปทางขวามือเพื่อแจ้งแก่ทหารบริเวณจวนเ้าเมือง ส่วนจินหยางและเล่อคังพุ่งไปทางซ้ายมือ ทันใดนั้นเองจินหยางก็รีบหยุดฝีเท้ายกมือซ้ายชี้ไปทางซ้ายมือ เพราะพวกเขาทั้งสองพบเจอกลุ่มชายฉกรรจ์สวมชุดสีดำมีผ้าสีดำปกปิดใบหน้าเก้าคนด้านหน้า
“เล่อคังเ้ารีบไปแจ้งทหารด้านหน้าที่คุมขังก่อน ข้าจะสกัดพวกมันเอาไว้เอง”
สิ้นเสียงกล่าวของจินหยางเล่อคังก็พุ่งหลบออกไปทางซ้ายมือ มีชายฉกรรจ์สองคนพุ่งติดตามเล่อคังไปจินหยางรีบดึงมีดสั้นสองเล่มออกจากเสื้อเกราะอ่อนพร้อมกับซัดออกไปด้วยทักษะหมื่นลักษณ์ มีดสั้นสองเล่มพุ่งทะยานแทงไปที่ลำคอของชายฉกรรจ์สองคนที่พุ่งติดตามเล่อคังร่วงลงไปนอนกับพื้น เสียงชายชราตวาดดังลั่นมาจากด้านหน้าจินหยาง
“บัดซบ! ไอ้ลูกหมา! เ้าสังหารคนของข้า!!”
จินหยางแสยะยิ้มดึงมีดสั้นออกมาอีกสองเล่มซัดออกไป ชายฉกรรจ์ด้านหน้าเจ็ดคนชักกระบี่ออกจากฝักตวัดกระบี่ต้านรับมีดสั้น แต่น่าแปลกใจที่มีดสั้นสองเล่มคล้ายกับถูกบังคับอยู่ มันพุ่งหลบกระบี่ทั้งสองเล่มเข้าสังหารชายฉกรรจ์อีกสองคน
“ยอดฝีมือ! เ้าเป็ผู้ใดกันเหตุใดจึงมีทักษะมีดบินที่ร้ายกาจนัก?”
“ข้าเป็เพียงศิษย์ใหม่ของสำนักกระบี่หลงอู่ที่มาทำภารกิจที่นี่หาใช่ยอดฝีมือที่ท่านกล่าวอ้าง ผู้าุโหากให้ข้าเดาพวกท่านคงเป็คนตระกูลชิวที่มาเพื่อชิงตัวคุณชายชิวฟู”
ชายฉกรรจ์ทั้งห้าต่างตื่นใหันไปมองกันไปมา
“พวกท่านคงสงสัยกันสิว่าข้ารู้ได้อย่างไร”
ทั้งห้ายังคงนิ่งเงียบ
“พวกท่านไม่คิดหรือว่าเกลือที่ตระกูลพวกท่านเป็หนอน?”
ในระหว่างนั้นเองจินหยางแอบดึงมีดสั้นอีกสองเล่มมาถือเอาไว้ ไม่ถึงสิบลมหายใจชุนฟงก็ติดตามมาจากด้านหลังพร้อมกับหยวนจาง ิหวัง และทหารอีกสิบสองนาย เสียงชายชราจากด้านหน้าะโเสียงดังลั่น
“ท่าไม่ดีแล้ว พวกเราถอยก่อน”
ในจังหวะนั้นเองที่กลุ่มชายฉกรรจ์ด้านหน้ากำลังหลบหนี จินหยางก็ซัดมีดสั้นสองเล่มในมือออกไปพร้อมกับคว้าจับด้ามกระบี่พุ่งติดตาม มีดสั้นสองเล่มพุ่งแทงไปยังต้นขาขวาและข้อเท้าขวาของชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งล้มลงไปกับพื้น เขารีบพุ่งเข้าประชิดตัวและชักกระบี่ออกจากฝักพาดเอาไว้บริเวณลำคอของชายฉกรรจ์ที่ล้ม
“อย่าขยับดีกว่า ไม่เช่นนั้นหากข้าใกระบี่ในมือข้าอาจสังหารท่านได้”
ในจังหวะนั้นเองชายฉกรรจ์ใช้มือซ้ายกระแทกกระบี่ออกไป หมุนตัวซัดฝ่ามือขวา จินหยางรีบใช้มือซ้ายดึงมีดสั้นออกมาเพื่อแทงสวนออกไปเช่นกัน มีดสั้นแทงเข้าไปที่ฝ่ามือเืสีแดงพุ่งกระฉูดออกมา จินหยางยกเท้าถีบเข้าไปที่หน้าอกอย่างถนัดถนี่ เปรี้ยง! ชายฉกรรจ์ถึงกับกระเด็นออกไปด้านหลัง ทันใดนั้นเองหมิวหวังก็พุ่งเข้าไปจับกุมชายฉกรรจ์ที่จินหยางถีบกระเด็น ผ้าดำที่ใช้ปกปิดใบหน้าถูกกระชากโยนลงพื้น ทหารที่ติดตามมาต่างตื่นใที่เห็นใบหน้าของชายฉกรรจ์ที่ถูกจับกุมว่าเป็หยวนจางจนเผลอเอ่ยวาจาออกมา จินหยางและชุนฟงจึงได้รับรู้ว่าคนผู้นี้คือใคร
“ผู้าุโชิวเก่อ!”
ชิวเก่อยกมือขวาชี้ไปที่จินหยาง
“ไอ้หนูเ้ารู้ได้อย่างไรกันว่าข้าเป็คนตระกูลชิว?”
“ข้าไม่รู้หรอกขอรับว่าท่านเป็ใครและมาจากตระกูลชิวจริงหรือไม่ ข้าเพียงแค่คาดการณ์เอาไว้เท่านั้น เนื่องจากเมื่อตอนกลางวันคุณชายชิวฟูถูกจับกุมตัว พอตกดึกก็มีคนบุกเข้ามาก็มีความเป็ไปได้หลายส่วนว่าจะเป็คนจากตระกูลชิว”
ชิวเก่อกำหมัดขวาทุบพื้น ในจังหวะนั้นเองได้มีทหารสองนายวิ่งเข้ามาถือโซ่เหล็กในมือ ิหวังฟาดฝ่ามือขวาเข้าไปที่ท้ายถอยของชิวเก่อ เปรี้ยง! ทหารทั้งสองจึงรีบมัดตัวของชิวเก่อเอาไว้
“นำตัวไปคุมขังเอาไว้ พรุ่งนี้เช้าข้าจะเร่งจัดการให้เ้าเมืองตัดสินคดี”
ิหวังหันมาจ้องมองจินหยางที่เดินมาดึงมีดสั้นออกจากร่างชิวเก่อ
“ข้าขอบใจเ้ามาก ความดีความชอบนี้ข้าจะรายงานท่านเ้าเมืองพร้อมส่งจดหมายแจ้งไปยังสำนักกระบี่หลงอู่”
จินหยางรีบก้มคารวะ
“ขอบคุณขอรับท่านรองแม่ทัพ”
หลังจากนั้นจินหยางก็เดินไปเก็บมีดสั้นที่เหลือ ไม่นานทั้งหมดก็แยกย้ายกันกลับที่พัก
รุ่งเช้ายามซื่อ ชิวเก่อและชิวฟูถูกเ้าเมืองตัดสินคดีความให้ปะาทั้งสองด้านหน้าจวนเ้าเมือง ส่วนจินหยาง ชุนฟง เล่อคังและหยวนจาง ติดตามิหวังและทหารอีกจำนวนหนึ่งบุกเข้าจับกุมคนในตระกูลชิวในความผิดฐานวางแผนบุกที่คุมขังนักโทษรวมไปถึงซ่องสุมกำลังคนเพื่อหวังยึดอำนาจเ้าเมือง ทว่าก็หาได้พบเจอผู้ใดแม้แต่คนเดียว ชิวเมิ่งรีบพาคนทั้งหมดในตระกูลหลบหนีออกจากเมืองไป หยวนหยางจวินจึงมีจดหมายด่วนถึงเมืองต่าง ๆ ใกล้เคียงให้จับกุมชิวเมิ่งและผู้คนในตระกูลชิว หลังจากกลับมาถึงจวนเ้าเมืองศิษย์สำนักกระบี่ทั้งสามก็ถูกเชิญจากเ้าเมืองให้เข้าพบโดยด่วน ทั้งสามเดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมก้มศีรษะคารวะ
“คารวะท่านเ้าเมือง”
“ไม่ต้องมากพิธี ตอนนี้ข้าได้ส่งจดหมายแจ้งถึงสิ่งที่พวกเ้าทำเมื่อคืนแก่สำนักกระบี่หลงอู่แล้ว”
“ขอบคุณท่านเ้าเมืองขอรับ”
“ดี เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะมอบบางอย่างให้แก่พวกเ้า”
ทันใดนั้นเองได้มีทหารสี่นายแบกโต๊ะไม้เข้ามา และมีทหารอีกหกนายหอบห่อผ้าขนาดใหญ่วางบนโต๊ะ เมื่อเปิดผ้าออกมันคืออาวุธและชุดเกราะมากมายหลากหลายชนิดกองอยู่
“ของพวกนี้ข้ายึดมาจากคลังบ้านตระกูลชิว พวกเ้าทั้งสามสนใจสิ่งใดเลือกหยิบเอาไปใช้เถอะ”
ชุนฟงและเล่อคังเลือกกระบี่และเสื้อเกราะอ่อน ส่วนจินหยางเลือกมีดสั้นสองเล่มและรองเท้าที่สามารถเก็บซ่อนมีดสั้นได้ หลังจากนั้นทั้งสามก็ขอตัวลากลับเข้าที่พัก ย่างเข้ายามอิ่วหยวนจางแวะเข้ามาเยี่ยมทั้งสามถึงที่พัก
“คุณชายหยวนจางมีสิ่งใดรึ? เหตุใดท่านถึงรีบร้อนมากนัก?”
ชุนฟงเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“พวกเ้าทั้งสามรีบตามข้ามาเถอะ ข้าจะพาพวกเ้าไปเลี้ยงขอบคุณ โดยเฉพาะเ้าจินหยางหากไม่ได้เ้าชิวฟูคงไม่ตกตายเช่นนี้”
จินหยางพยักหน้าตอบรับ
“เอาเถอะอย่างเสียเวลาข้าจะพาพวกเ้าไปพบเจอสิ่งสวยงามในเมืองแห่งนี้”
เมื่อทั้งสามออกมาด้านหน้าห้องพักก็พบเจอรถม้าคันใหญ่จอดรออยู่ด้านหน้า รถม้าแล่นออกไปไม่นานก็หยุดจอดที่ด้านหน้าโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ ทันทีที่ทั้งสี่ลงมาจากรถม้า จินหยาง ชุนฟง เล่อคังถึงกับนิ่งค้างเพราะด้านหน้ามีหญิงงามมากกว่าสิบคนยืนยกยิ้มให้แก่พวกเขา
“รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ ข้าจองโต๊ะสำหรับพวกเ้าแล้ว อีกทั้งยังได้ติดต่อสามหญิงงามในหอแห่งนี้คอยต้อนรับพวกเ้า เอาเถอะ รีบเข้าไปเถอะอย่าให้พวกนางรอเลย”
หยวนจางยกยิ้มกอดคอชุนฟงและเล่อคังเข้าไปด้านใน จินหยางได้แต่ส่ายศีรษะไปมาก้าวเดินติดตาม เมื่อเข้ามาด้านในตรงกลางมีหญิงสาวนางหนึ่งสวมชุดสีฟ้านั่งดีดพิณด้านหน้าของนางมีหญิงสาวสี่คนสวมชุดสีฟ้าเช่นกันกำลังร่ายรำอยู่ หยวนจางพาทั้งสามคนขึ้นไปชั้นสองเลือกที่นั่งตรงระเบียงทำให้มองลงไปเห็นตรงกลางอย่างชัดเจน ไม่ถึงสิบลมหายใจหญิงสาวสี่คนก็เดินเข้ามาที่โต๊ะของหยวนจาง
“คารวะคุณชายหยวนจางและคุณชายทั้งสาม”
“โอ้! พวกเ้ามากันแล้ว คืนนี้พวกเ้าบริการเพื่อนข้าอย่างเต็มที่ ข้ามีรางวัลตอบแทนพวกเ้าไม่อั้น”
“ขอบคุณคุณชายหยวนจาง”
3K
