กลยุทธ์ที่ 25 นักปราชญ์จอมโจร
เธอไม่ไว้ใจชายเบื้องหน้าแม้แต่น้อยแต่เธอก็รู้ดีว่าตัวเองเร่งรีบมากเกินไปจนขาดความรอบคอบ แต่อย่างไรเสียเธอก็ยังมีเวลา เธอยื่นมือดึงจักรพรรดิขึ้นมาก่อนจักรพรรดิจะถามชื่อเธอ
“แล้วตกลงแม่สาวน้อยชื่ออะไรครับ?”
“ฉันจะไม่บอกชื่อของฉันให้นายรู้หรอก แล้วอีกอย่างเลิกเรียกฉันว่า “สาวน้อย” หรือ“โจรสาว” ได้แล้ว เห็นแบบนี้ฉันมีลูกอายุ 5 ขวบแล้วนะ”
จักรพรรดินิ่งเป็หินเหมือนโดนไฟช็อต...เอาเหอะยังไงซะเธอก็ยังสาว
“ถ้าอย่างนั้นผมจะเรียกคุณว่าโจรสาวก็แล้วกัน”
เธอรู้สึกเลี่ยนกับผู้ชายคนนี้เต็มทนจนพูดออกไปอย่างไม่สนใจ
“แล้วแต่นายเลย”
จักรพรรดิหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจแล้วว่า
“เอาล่ะนี่ก็เกือบเช้าแล้วผมนัดกับผู้ติดตามว่าเราจะออกเดินทางกันตอนเช้า ระหว่างเดินกลับหมู่บ้านคุณก็ช่วยเล่าเื่ของคุณให้ผมฟังหน่อย แล้วในตอนนั้นผมจะบอกคำขอของผมให้คุณฟัง”
เธอเม้มปากของตัวเองราวกับกังวลบางเื่ก่อนจะตอบตกลง
“ได้ แต่ฉันไม่เล่าเื่ส่วนตัวของฉันให้นายฟังหรอก”
จักรพรรดิรีบพูดขึ้นมา
“เื่ที่ผมอยากให้คุณเล่าให้ฟังคือเื่ที่ทำไมตัวคุณถึงเจอตัวผมต่างหาก”
พอเธอได้ยินแบบนั้นเธอไม่ได้มีท่าทางขัดขืนอะไรจึงเล่าให้จักรพรรดิฟังแต่โดยดี เริ่มแรกที่เล่าเธอเล่าว่าเธอมาที่เมืองเริ่มต้นเพราะได้ข่าวว่ามีอัญมณีสุดแพงถูกขายอยู่ในร้านขายของพ่อค้าไอเทมที่ไม่น่าจะมีขาย เธอเชื่อว่าต้องมีคนหรือกิลด์ไหนๆที่มีกระเป๋าหนักๆ ไปที่นั่นแน่ตามข่าวในกระทู้ เธอจึงไปที่เมืองเริ่มต้นเฝ้ารอหาเหยื่อ
จนมาถึงวันสุดท้ายที่อัญมณีถูกตั้งขายเธอก็ได้เห็นเศรษฐีคนใหม่ของเกมซื้อมันในราคาที่ไม่สามารถซื้อได้เพียงตัวคนเดียว แล้วหายไปกับกลุ่มคนกลุ่มนึงก่อนจะกลับมาแล้วเริ่มออกเดินทางในวันรุ่งของอีกวัน
เธอตามจักรพรรดิมาั้แ่นั้นแหละ
ทั้งๆ ที่จักรพรรดิคิดว่าตนเองน่าจะสามารถสลัดคนพวกนี้หลุดออกไปได้ชั่วคราว แต่คงต้องนับถือเธอจริงๆ การที่เธอตามเขามาได้ถึงขนาดนี้ทั้งๆที่ต่อจากเปิดตัวให้คนอื่นงงเล่นแล้วจักรพรรดิก็ปิดบังข้อมูลของตัวเองทันที มีแค่เธอที่ตามเขามาถึงที่แห่งนี้คนเดียว
ทั้งนี้ทั้งนั้นคงเป็ความสามารถของสายนักฆ่าเองด้วย
นักฆ่าเป็สายในการทำดาเมจที่รวดเร็วและรุนแรงได้ในขณะเดียวกัน ความคล่องตัวนั้นมีมากพอๆ กับสายธนู แต่ข้อเสียก็คือพลังชีวิตและพลังป้องกันที่มีน้อย ด้วยความคล่องตัวที่เป็จุดเด่นทำให้สายนี้นั้นมีความสามารถในการพลิกแพลงได้เสมอ นอกจากอาวุธทั่วๆ ไปที่สายนี้ถือแล้วก็ยังมีอาวุธลับที่ใช้คล่องและเฉียบคมได้มากกว่าสายอื่นๆเป็ของแถม ยิ่งผู้เล่นเชี่ยวชาญในการใช้่เสี้ยววินาทีในการตัดสินสามารถเปลี่ยนจากแพ้เป็ชนะได้เลย
และคงเป็เพราะสกิลพื้นฐาน(แกะรอย)สกิลพื้นฐานของนักฆ่าที่ทำให้ศัตรูปวดหัวได้ทุกทีหากไม่ฆ่าพวกนักฆ่าให้ตายในทันที แกะรอยเป็เสมือนสกิลล็อกเป้าทำให้นักฆ่านั้นแทบตามติดศัตรูได้ตลอดเวลาทว่าศัตรูนั้นกับไม่รู้ตัว ยิ่งเชี่ยวชาญการวิเคราะห์ก็ยิ่งชัดเจนขึ้น อาจจะรู้ถึงจำนวนคนหรือระดับของผู้ที่แกะรอยอยู่จากเพียงรอยเท้าหรือร่องรอยการเดินทางที่ทิ้งเอาไว้
จักรพรรดิเชื่อว่าสกิลแกะรอยของเธอนั้นคงสูงมากๆและต้องมีสกิลสายผู้เล่นโจรช่วยเธอหนุนแน่ๆ เธอถึงตามเขามาได้ถึงเพียงนี้ เพราะอย่างที่เคยว่าเขาได้คิดวิธีแก้สกิลพวกนั้นเอาไว้แล้ว อาทิเช่น ใช้น้ำหอมจากดอกคลายิญญาผสมผสานกับไอเทมเป็คอมโบล่องหนหายตัวสุดโหด
ด้วยความสามารถของเธอจักรพรรดิยิ่งปล่อยเธอในตอนนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด เพราะต่อจากนี้เขามีเื่ใหญ่ที่จะต้องพึ่งสกิลของสายโจรเป็อันมาก ไม่ต้องบอกต่อแล้วล่ะว่าอาชีพรองที่จักรพรรดิปล่อยว่างเว้นไว้นานนั้นเขาเลือกอาชีพอะไร
เพิ่มเติมอีกหน่อย ถึงไทหยางจะไม่เปิดเผยตัวตนของเขาออกมาให้คนทั้งเกมรู้ตอนต่อสู้กันเพื่อป้องกันเมืองจากเงื้อมมือเขา ทว่ากลับมีข่าวลือแปลกๆที่น่าจะเป็ไทหยางนั่นล่ะปล่อยออกมาเอง จนคนทั้งเกมเรียกคนที่ฉกฉวยโอกาสนั้นสร้างชื่อเสียงจนกระพือไปทั่วเกมว่า นักปราชญ์จอมโจร
คำว่าจอมโจรจักรพรรดิเข้าใจว่าเป็เสมือนการเร้นกายของเขาที่หายตัวไปทันทีและโผล่มาทันควันได้ขณะนั้น แต่คำว่านักปราชญ์ซึ่งบ่งบอกถึงสายอาชีพของเขานั้น มีเพียงแค่ทวนกับไทหยางขณะนั้นที่รู้ว่าเขาอยู่สายอาชีพนี้ มันจึงไม่แปลกเลยที่เขาจะคิดว่าไทหยางตั้งฉายาแปลกๆ ให้ตน
แม้มันจะไม่ขึ้นในหน้าต่างข้อมูลตัวละครของเขา มันก็เหมือนเป็การชี้โพรงให้กระรอกอย่างดี บ่งบอกถึงตัวตนของเขาได้อย่างเด่นชัดที่สุดั้แ่เข้าเกมมา
1 อาจารย์นักบู๊ 1 อาจารย์จอมโจร คงเป็สิ่งที่ช่วยผลักดันเขาในอนาคตได้อย่างดี ถือว่าเป็ความโชคดีในความโชคร้ายตอนเจอทั้ง 2 แต่มันก็คุ้มทุนโดยเฉพาะอาจารย์สาวแม่ม่ายที่พูดถึงลูกตัวเองทว่าไม่พูดถึงสามีของตน
“....”จู่ๆ รอยยิ้มของจักรพรรดิก็ปรากฏออกมาอย่างน่ารังเกียจพอโจรสาวเห็นมันยิ่งทำให้เธอฉุกคิดมากขึ้นว่าเธอจะไว้ใจชายคนนี้ได้จริงๆรึเปล่า แม้จะเดินตามจักรพรรดิด้านหลังเธอกลับซ่อนมีดเอาไว้
“นายท่านข้าเตรียมของพร้อมแล้วขอรับเราจะไปกันเลยไหม?”ทวนกล่าวทักจักรพรรดิที่เดินออกมาจากป่าก่อนจะเห็นหญิงสาวที่เดินตามเขามา ทวนจึงเหล่สายตาชินชามองเ้านายของตนแล้วเงียบไป
“นายไม่ถามเหรอว่าเธอเป็ใคร?”จักรพรรดิกลับถามเขาเอง
“เื่ส่วนตัวของนายท่านข้าไม่สนใจหรอกขอรับ”ทวนว่าอย่างงั้น
“แล้วถ้าฉันบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็ภรรยาของฉันล่ะนายจะว่ายังไง”
ทวนรีบสไลด์ตัวไปคุกเข่าเบื้องหน้าโจรสาวแล้วพูดขึ้นมาเสียงดัง
“ข้าต้องขอประทานโทษจริงๆที่ข้ามีตาหามีแววไม่นายหญิง!!!”
โจรสาวทำหน้าประหลาดใจก่อนจะมองด้วยแววตาโกรธไปที่จักรพรรดิที่กำลังหัวเราะด้วยความชอบใจ
“แบบนี้ไม่มีเบื่อแน่ ฮะ ฮะ ฮะ”
พอรู้ตัวว่าติดกับเ้านายของตน ทวนก็ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างมาดเข้มแล้วกล่าวถามเธอขึ้นมาตรงๆ เสียเอง
“ไม่ทราบว่าท่านคือผู้ใดข้าคนนี้จะได้ปฏิบัติตัวถูก ท่านหญิง”
เ้าตัวดีหลอกลูกน้องตัวเองเอาฮาตอบแทนซะอีก
“ผู้ที่จะร่วมทางไปกับเราสักพักน่ะ...รีบไม่ใช่เหรอครับ รีบขึ้นมาได้แล้วมาสิมา” ว่าจบจักรพรรดิก็ขึ้นไปขี่หมาป่าั์
แต่สุดท้ายเธอกลับเลือกนั่งซ้อนตัวทวนแทน จนจักรพรรดิมองจิกไปที่ทวนที่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองผิดอะไร
“นี่นายฟังสิ่งที่ฉันพูดอยู่รึเปล่าว่าฉันมีเวลาไม่มาก”โจรสาวพูดขึ้นขณะที่จักรพรรดิออกควบหมาป่าไปแล้ว
“ไม่ต้องห่วงไป รับรองว่าทั้งผมทั้งคุณได้สิ่งที่้าแน่”
ทวนที่ไม่รู้ว่าทั้ง 2 ตกลงอะไรกันและรู้จักกันได้ยังไงพูดแทรกขึ้นมา ยังไงเขาก็มีสิทธิ์รู้เป้าหมายการผจญภัยต่อไป
“แล้วนายท่านจะไปที่ไหนเหรอขอรับ?”
“แฮปปี้ชาโด้ว์”
“แฮปปี้ชาโด้ว์/แฮปปี้ชาโด้ว์!!” ทั้ง 2 ถึงกับอุทานขึ้นมาเสียงดัง
จะไม่ให้อุทานขึ้นมาเสียงดังได้ยังไงเพราะทั้ง 2 รู้จักที่นั่นดีว่าเป็สถานที่แบบไหน แม้จะได้ชื่อว่าเมืองขนาดใหญ่ทว่ามันกลับเป็เมืองไร้กฎหมายไร้เอ็นพีซีดูแล เป็ 1 เมืองตัวอย่างที่มีผู้เล่นควบคุมอย่างเสร็จสรรพ และจริงๆ มันไม่ใช่เมืองแต่เป็สถานที่ที่เหมาะจะสร้างเป็เมืองสำหรับผู้ที่ชอบสนุกภายใต้เงามืด
แฮปปี้ชาโด้ว์เป็เมืองของเหล่าอาชญากรไร้กฎหมายที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 3 เมืองทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้นมาในเกม เรียกได้ว่าคนครึ่งเมืองที่เป็ผู้เล่นล้วนแล้วแต่เป็พวกชอบฉกฉวยโอกาสจากผู้อื่นเป็เื่ปกติ ว่าง่ายๆ เป็สถานที่ที่คนดีๆในเกมเขาไม่คิดจะไปกัน
โจรสาวไปที่นั่นบ่อยเพราะเธอถือสายอาชีพนี้อยู่แล้วเธอจึงไม่ได้อุทานเพราะตัวเอง แต่อุทานเพราะเ้าเพื่อนร่วมธุรกิจของเธอคิดจะรนหาที่ตายเสียมากกว่า ตอนนี้เขาถือว่าเป็คนที่รวยที่สุดในเกมคนนึงลองคิดดูสิหากไปอยู่กลางดงโจรผู้ร้ายซะขนาดนั้นจะเป็ยังไง
“เดี๋ยวก่อน นายจะบ้ารึไงฉันไม่ให้นายไปที่นั่นหรอกขืนไปทั้งนายทั้งเื่ของฉันก็ล่มกันหมดน่ะสิ”เธอค้านขึ้นมา
“นั่นสินายท่าน ท่านคิดดูดีๆก่อนเถอะถึงข้าจะไม่กังขาในตัวท่าน แต่สถานที่แห่งนั้นไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับท่านในตอนนี้เลย”ทวนค้านขึ้นมาอีกคนขนาดเอไออย่างเขายังรู้จักที่แห่งนั้นเลย
“ถ้าอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือสิ”
ทวนได้แต่กัดฟันยอมรับในตัวเ้านายของตนเหมือนทุกๆครั้ง เขาคิดว่าเ้านายของตนเองต้องคิดอะไรอยู่แน่ ต่างจากโจรสาวที่โลเลกึ่งจะเล่นงานจักรพรรดิตอนนี้ดีรึเปล่าแต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ต่อความคิดนั้น
แฮปปี้ชาโด้ว์นั้นเป็เมืองทางตอนเหนือของเมืองเริ่มต้นที่เกือบจะติดกับทวีปดำที่มีพื้นที่ติดอยู่ทั้ง 3 อาณาจักรทั้งเพนดราก้อน อากุมและเฟอก้า
ทวีปดำหรือเรียกง่ายๆ คือพื้นที่ที่ไม่ได้ถูกด้วยน้ำมือของอาณาจักรไหน มันจะมีอยู่เกือบๆ 30% ของทั้งเกมนี้ให้ผู้เล่นผจญภัยในความสนุกรูปแบบใหม่ที่ต่างออกไป แต่ต้องแลกกับความสะดวกสบายที่เคยมีเกือบทั้งหมด ทั้งอาคารดำเนินงานของระบบ เอ็นพีซีหรือเอไอแนะนำเื่ต่างๆ
การเดินทางของจักรพรรดิคราวนี้เขาไม่หยุดพักแม้แต่น้อย เขาลุยตลอดทางเก็บระดับร่วมกับทวนจนระดับขึ้นเป็ทหารอีกครั้งด้วยความรวดเร็ว เกือบจะได้เป็อัศวิน แล้วทวนก็กำลังได้เลื่อนอีกขั้นเป็ขั้นองครักษ์ด้วยเงื่อนไขการเลื่อนขั้นที่ว่า ต้องฆ่ามอนเตอร์ในขั้นเดียวกับเขาแล้วไม่ตาย 100 ตัวบวกมินิบอสอีก 2 ตัว
และ่เวลานี้เป็่ที่จักรพรรดิกับโจรสาวจะได้ทำความรู้จักกันเพิ่มเติม ถึงแม้เธอจะไม่ได้ทำอะไรเลยนอกซะจากจับตาจักรพรรดิอยู่ตลอดเวลา
“ตูมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”เสียงะเิสนั่นป่าได้ดังขึ้นมาเมื่อคอมโบชุดใหญ่ของทวนได้อัดสู่ตัวไซครอป ั์ตาเดียว ร่างอ้วนท้วน สูงรวมสิบเมตร ถือกระบองหนามในมือ ทวนต่อด้วยสกิลทะลวงฟันที่มีระดับเต็มร้อยเป็ที่เรียบร้อย
ร่างใหญ่โตของมินิบอสขั้นองครักษ์ระดับ 32 ค่อยๆ ล้มลงกระแทกพื้นเป็เสียงสนั่น ในขณะที่ทวนยืนหอบเหนื่อยพร้อมยกดาบพาดที่บ่าของตน โดยมีเ้านายของเขาคอยให้คำแนะนำและสนับสนุนจากด้านหลังเช่นเคย
ด้วยไอเทมชุดใหม่ที่ทวนมีทำให้เขานั้นแสดงพลังของตนเองออกมาได้มากยิ่งขึ้นอย่างที่จักรพรรดิคิด รวมทั้งการที่เขาให้ทวนเลิกใช้โล่ด้วย
ชุดไอเทมของทวนขณะนี้มี (ไม่นับรวมผ้าคลุมหนังหมีที่สวมใส่ได้ตลอด)
หมวกเหล็กกล้า ไอเทมระดับ 3 ดาว หมวกเกราะสีดำเหลี่ยมที่มีหน้ากากกันใบหน้ามีพลังป้องกัน 350 หน่วย
ชุดเกราะสิงโตแดง ไอเทม 4 ดาว เกราะหนังสีแดงดำที่มีค่าพลังป้องกันเพียงแค่ 250 หน่วยทั้งๆ ที่อยู่ 4 ดาว ทว่ามีความสามารถในการฮีลเือัตโนมัติวินาทีต่อเื 0.45% ของผู้สวมใส่และหากเล่นงานศัตรูได้ค่าเปอร์เซ็นต์จะสูงขึ้นเรื่อยๆจนเต็มสุดอยู่ที่ 3%
ถุงมือจระเข้บก ไอเทม 3 ดาว ถุงมือหนังจระเข้ที่มีค่าพลังป้องกัน 60 หน่วยสามารถเพิ่มโอกาสสติดคลิติคอลได้ถึง 3% ให้ผู้สวมใส่
รองเท้าั์ภูผา ไอเทม 4 ดาว รองเท้าเหล็กสีขี้เถ้าสูงครึ่งขามีความสามารถในการข่มขวัญศัตรูทำให้ศัตรูโจมตีเบาลง 0.3% ในรัศมี 10 เมตรรอบตัว(ยกเว้นตอนใช้สกิล)พร้อมเพิ่มความเร็วให้ผู้สวมใส่ 3%
สุดท้ายเป็ดาบเล่มใหม่ถอดด้ามที่ทวนได้มาจากการร่วมมือกับพวกอ็อคก่อนหน้า ดาบั์คลั่ง ไอเทม 5 ดาว ดาบจับ 2 มือขนาดั์มีรอยขรุขระมากมายแทบจะเป็ฟันปลามีคราบเืติดเต็มไปหมด เงื่อนไขในการใช้มันคือต้องอยู่สายนักรบและต้องอยู่ชั้นบารอนเสียก่อน ไม่งั้นดาบจะทำการดูดกลืนจิตของผู้ใช้เรื่อยๆจนอาจทำให้เกิดสภาวะคลั่งเหมือนมอนเตอร์ได้ และถึงแม้จะอยู่ขั้นบารอนได้จริงตัวดาบก็แค่มีฤทธิ์บรรเทาลงในการกลืนกินจิตใจผู้ใช้เท่านั้นไม่ได้หายขาด
ทว่าทวนกลับดึงดันที่จะใช้มันทั้งๆที่จักรพรรดิก็แนะนำดาบเล่มอื่นให้ บ่งบอกถึงเจตจำนงอย่างนึงในตัวทวนที่อยากจะแกร่งขึ้นจักรพรรดิเลยไม่ขัด
จักรพรรดิมองลูกน้องของตนเองที่กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆก่อนจะกลับไปมองโจรสาวที่จ้องตนเองอยู่ด้วยการชักสีหน้า
“ดูท่าผมคงต้องจ่ายคุณล่วงหน้าสินะเพื่อเป็หลักประกัน”
“หมายความว่ายังไง?”เธอถามขึ้นมาเรียบๆ
“ก็ดูคุณทั้งไม่พอใจแถมระแวงผมสุดๆอีกไม่นานหากเรายังคงไปไม่ถึงแฮปปี้ชาร์โด้คุณคงคิดจะจัดการผมแน่ และถ้าทำแบบนั้นธุรกิจของพวกเราก็จะล่มพอธุรกิจของพวกเราล่มผมก็จะเสียผลประโยชน์คุณก็จะต้องหาเหยื่อรายใหม่แทนท่านอาจารย์”
เธอที่รับฟังเงื่อนไขของจักรพรรดิแล้วว่าอยากมีอาชีพรองเป็โจรและเธอต้องฝึกให้เขาเป็ทุกสกิลของโจรที่เธอมี เธอตอบกลับไปเรียบๆ
“อย่าเรียกฉันว่าอาจารย์”
“งั้นโจรสาว...รีบไปที่เมืองถัดไปแล้วรับส่วนแบ่งล่วงหน้าเหอะ”
พอเดินทางต่อมาจนถึงเมืองถัดมา ไม่นานจักรพรรดิก็สวมหน้ากากจักรพรรดิเหยี่ยวขาวั้แ่ที่พบปะผู้คน พูดไม่พูดเปล่าพอจักรพรรดิเข้าธนาคารพร้อมกับเธอเธอก็ได้ส่วนแบ่งครั้งแรก 1 ล้านเหรียญทอง = 1 แสนดอลลาร์ที่ทำให้เธอตาโตเป็ประกาย จนเธอเผลอมองบัญชีหลายต่อหลายครั้งแล้วคิดในใจพร้อมหันหน้าหนีปาดน้ำตาว่ากับตัวเองในใจ
‘อีกนิดเดียว อดทนหน่อยนะ “ลอร่า” แม่กำลังจะได้เงินไปช่วยลูกแล้ว...’
จักรพรรดิไม่ชอบเื่ดราม่าก็จริง แต่เื่ประทับใจแบบนี้เป็ข้อยกเว้น
“ไปกันต่อเถอะคุณเอร่าเรายังไม่ถึงที่หมายนะ”
ด้วยข้อมูลที่ต้องให้ทางระบบจัดการนั้นไม่มีทางที่เอร่าหรือโจรสาวจะปกปิดชื่อจริงของตนได้แม้แต่น้อย มันจึงเป็เหตุให้จักรพรรดิรู้ชื่อเธอทันที แต่ถึงจะรู้ชื่อเธอไปเธอก็ไม่สนอะไรแล้วในตอนนี้ พอได้ยินเสียงจักรพรรดิเธอได้เพียงแต่ปาดน้ำตาก่อนจะหันกลับมาพยักหน้ารับคำเขาแทบจะทันทีทำให้จักรพรรดิที่เห็นคิดในใจไปว่า
‘คนแบบนี้เนี่ยนะมีลูกแล้ว...?’ ประมาณว่าโคตรน่ารัก ต่อใบหน้าแดงๆมีน้ำหูน้ำตาไหลของเอร่าเล็กน้อย ทั้งๆที่สวมหน้ากากก็ยังปิดบังดาเมจที่รุนแรงนี้ไม่ได้
ไม่นานพวกเขาก็เดินทางต่อ
“....” พอเริ่มใกล้ถึงแฮปปี้ชาโด้ว์บรรยากาศที่มีหมอกหนาผสมผสานกับเสียงอีกาดังไปทั่วก็ได้เกิดขึ้นมา ในเวลานี้หากจักรพรรดิไม่สังเกตเส้นทางดีๆ แล้วละก็อาจจะหลงเส้นทางที่เขาใช้เงินซื้อข้อมูลมาพร้อมเอร่าช่วยชี้ทางก็เป็ได้ แต่ไม่นานท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงอีกาและเงาของพวกมันที่บินอยู่เบื้องบน โฉบไปโฉบมารูปร่างของแฮปปี้ชาโด้ว์ก็ได้ค่อยๆปรากฏขึ้นสู่สายตาของทั้ง 3
ภายใต้หมอกหนาเบื้องหน้าของทั้ง 3 นั้นคือหุบเขาหินชั้นที่มีแสงไฟเป็จุดๆ เกิดขึ้น และอาคารที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างแปลกรูปมากมายตลอดทั้งแนวเขา 2 ข้างลึกเข้าไป มันแทบจะดูไม่ออกจากภายนอกเลยว่าด้านในนั้นมันเป็เช่นไร แต่ดูโดยรวมมันก็สมกับเป็สถานที่ที่คนไม่ดีชอบอยู่อาศัยเสียจริงๆ
ทั้งในหมอกหนา ทั้งตัวหุบเขาที่มองจากภายนอกไม่รู้เส้นทางแน่ว่าเป็ยังไงกันแน่ มันไม่ต่างจากป้อมปราการโจรที่เอาไว้หลบภัยจากสายตาของผู้คนแม้แต่น้อย
“ถึงแล้ว”เอร่ายืนยันเป้าหมายที่จักรพรรดิมา
ขณะนั้นเองก็มีเงาตะคุ่มๆหลายสิบเงาเข้ามาล้อมรอบพวกจักรพรรดิเอาไว้
จักรพรรดิที่สวมหน้ากากจักรพรรดิเหยี่ยวขาวตลอดเวลารู้ว่าเป็พวกผู้เล่น แต่บทสนทนานี้เขาไม่คิดจะเริ่มเพราะเอร่าเสนอตัวว่าจะช่วยเขาเข้าไปด้านในแล้ว
“นี่ฉันเอง “ไทรพ์” ส่วนคนคนนี้เป็เพื่อนของฉันพร้อมคนติดตาม”
เนื่องจากเป็เมืองไร้กฎหมายมันจึงไม่มีกฎระเบียบอะไรผู้เล่นที่คิดจะต้อนรับคนมาที่นี่คนใหม่ด้วยการดักปล้นนั้นจึงมีโถมไป โดยเฉพาะคนที่มาในจำนวนน้อยๆ
“แล้วยังไงเอร่า เพื่อนเธอฉันปล้นไม่ได้เหรอ?”เสียงของชายหนุ่มพูดขึ้นมาท่ามกลางสายหมอก จักรพรรดิปรามทวนที่กำลังชักดาบออกมาปล่อยให้เอร่าดำเนินเื่ต่อไป
“งั้นฉันจะทำตามธรรมเนียมของที่นี่ก็แล้วกัน”ว่าจบเอร่าก็โยนถุงผ้าที่มีเหรียญทองจำนวนนึงออกเข้าสู่เงาๆ นั้น
เงาๆนั้นรับมันไว้ก่อนจะเปิดดูแล้วหลีกทางให้พวกจักรพรรดิ ทำให้พวกจักรพรรดิตรงเข้าไปในแฮปปี้ชาโด้ว์ต่อได้อย่างไม่เป็ปัญหา
“ถ้าจะกลับตอนนี้ก็ยังทันนะ” เอร่าเตือนจักรพรรดิอีกครั้ง
จักรพรรดิกลับยิ้มตอบอย่างสบายอารมณ์
“แบบนี้สิถึงน่าสนุก”
พอเข้ามาด้านในที่มีกำแพงไม้เตี้ยๆและมีผู้เล่นโจรนั่งเฝ้ายืนเฝ้ายามแล้ว จักรพรรดิก็ได้เห็นชุมชนด้านในนี้ชัดสายตามากขึ้น ที่เห็นเป็หุบเขาหินชั้นนั้นเป็เพียงแค่เปลือกนอก อาคารที่มีมากมายหลายหลังยังดูเด็กไปหากเทียบกับโพรงที่พวกผู้เล่นเดินเข้าออกระหว่างเขาได้อย่างอิสระและมีการทำกิจวัตรต่างๆมากมาย เส้นทางไหนเป็เส้นทางไหนบ้างจักรพรรดิมองไม่ออกเลย
ที่แน่ๆสถานที่แห่งนี้มีแต่กลิ่นเหล้าเสียงหัวเราะเย้ยหยันและการทะเลาะวิวาทตลอดเส้นทาง โดยผู้คนโดยรอบที่เห็นก็ได้เพียงแต่หัวเราะชอบใจและเริ่มพนันกันว่าการต่อสู้นี้ฝ่ายไหนจะเป็ฝ่ายชนะ
“อย่าทำตัวเตะตาและอย่าไปเหยียบหางพวกตัวใหญ่ของที่นี่ล่ะ ไม่อย่างนั้นนายได้อยู่ที่นี่ไม่พ้นวันแน่”เอร่าย่อยข้อมูลให้จักรพรรดิ ก่อนพวกเขาจะเดินหลบมุมมาผูกหมาป่าั์ไว้กับคอกม้าที่มีการเก็บค่าดูแลสัตว์พาหนะสุดแพง
“เอาล่ะ มาถึงที่นี่แล้วนายคิดจะทำอะไรต่อ?”นี่เป็สิ่งจำเป็จริงๆ ที่เอร่าจำเป็ต้องถามจักรพรรดิ
จักรพรรดิมองรอบตัวที่พอจะเริ่มรู้แล้วว่ามีคนบางคน หรือบางกลุ่มกำลังสังเกตตัวเขาและเอร่าอยู่
“ทวนนายอยู่ข้างล่างนี้ดูแลหมาของพวกเราเอาไว้”
“ข้าเข้าใจแล้วขอรับ”ทวนกล่าวออกมาด้วยความมั่น
“ส่วนเราจะขึ้นไปข้างบนนั้นกันคุณเอร่า”จักรพรรดิหันไปพูดกับเอร่าพร้อมชี้ขึ้นไปยอดเขาที่มีหมอกหนาปิดบัง
“...บนนั้น?”เอร่าไม่ทันได้ถามต่อจักรพรรดิก็ใช้สกิลตัวเบาผสานกับปราณวิหคทะยานร่างขึ้นไปด้วยความรวดเร็วจนเอร่าต้องร้องทัก
“เดี๋ยวสิ รอฉันก่อน!”
“....”พอไม่เห็นเ้านายในสายตาจิตใจของทวนก็รู้สึกหวิวๆ ขึ้นมา เขาหวังเพียงว่าเ้านายตนคงไม่คิดทำอะไรที่เกินตัวและเสี่ยงภัยมากเกินไปอีก
้าหุบเขานั้นไม่มีผู้เล่นแม้แต่คนเดียว มีเพียงแต่ร่องรอยและอักขระแปลกๆสีแดงเขียนอยู่เต็มพื้นมากมาย แม้จะมีหมอกหนาที่นี่ก็ยังมีสายลมพัดโชยตลอดเวลา หากฟังดูดีๆ มันไม่ต่างจากเสียงกระซิบของภูตผีแม้แต่น้อยจักรพรรดิไม่แปลกใจเลยที่จะไม่มีใครกางเต็นท์นอนที่นี่ ส่วนจักรพรรดิกางเต็นท์แล้ว
เพราะเป็สถานที่ที่ไม่น่าอภิรมย์นักคนจึงไม่ค่อยมาเบื้องบนนี้ พอหาสถานที่ที่ปิดบังสายตาของทุกคนได้จักรพรรดิก็จัดแจงที่ทางเสร็จสรรพในเวลาไม่นาน
“ไปนอนข้างล่างดีกว่าไหม ถึงจะเป็โจรยังไงแต่พวกนั้นก็ไม่รุ่มร่ามถึงขนาดคิดไม่ซื่อต่อที่พักของเราหรอก”เอร่าเสนอะแนะ
“ไม่ครับที่นี่แหละ”จักรพรรดิยืนยันคำเดิม