เกิดใหม่เป็นคุณชายเจ้าสำเราญ

8.00 นาฬิกา ภายในหอประชุมใหญ่โรงเรียนเซนท์เฮฟเว่น
นักเรียนทั้งหมด 5,000 คนรวมกันอยู่ที่นี่เพื่อฟังปฐมนิเทศวันเปิดเรียน นักเรียน ม.4ที่เข้ามาใหม่นั้นมีประมาณ 2,000 คน เกือบครึ่งนึงของนักเรียนทั้งโรงเรียนทั้งหมดของโรงเรียน
มีผู้อำนวยการมาให้โอวาทให้กับเด็กนักเรียนรวมถึงครูผู้สอนชี้แจงเรื่องต่างๆ พร้อมกับสภานักเรียนกล่าวกับรุ่นน้อง
กระบวนการทั้งหมดนี่เป็นกระบวกการหน้าเบื่อที่ทำให้เขาแทบหลับ...คนอื่นๆก็ดูจะเหมือนไม่สนใจเช่นกัน นักเรียนต่างสนใจที่เพื่อนใหม่ มีเสียงพูดคุยเล็กๆน้อยๆให้ได้ยินกันตลอดเวลา รวมถึงเสียงจากบรรดาสาวๆไม่ว่าจะเป็นรุ่นน้องรุ่นพี่ ที่ดวงตาแอบเหล่มาที่เขาตลอดเวลา
“แก...เด็กใหม่คนนั้นใครอะ โคตรหล่อเลย นี่ แกคิดว่าเค้าจะมีแฟนรึยังอะ?”
“นี่ๆ เธอดูรุ่นน้องคนนั้นสิ ดูดีมากเลย”
“เธอๆ คนนั้นๆ คนที่หยุดเรื่องเมื่อเช้าไง”
“โห..หล่ออย่างที่แกบอกเลยอะ ฉันจะมีโอกาสจีบเขาดูไหมนะ”
“ฮึ่ม! ถอยไปเลยย่ะ คนนี้ของชั้น!”
เสียงเช่นนี้ลอยมาเข้าหูเขาไม่ขาด...ซึ่งจริงๆแล้วเขาก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ ถ้ามีมาเสริฟต่อหน้า แล้วทำไมเขาจะไม่กินล่ะ?
งานปฐมนิเทศทำเดินต่อไปจนกระทั่งประธานนักเรียนขึ้นมาพูด เสียงซุบซิบพึมพำก็ดังขึ้นมามากขึ้นกว่าเดิม
“เชี่ย นั่นประธานนักเรียนนี่หว่า โคตรเด็ดเลย”
“นี่แก ระวังปากหน่อย เธอเป็นถึงประธานนักเรียนของเรียนเซนท์เฮฟเว่น คนที่จะเป็นได้เป็นคนธรรมดาที่ไหน ลองคิดดูสิ”
“เออ ก็จริงอย่างที่แกพูดว่ะ เบื้องหลังเธอเป็นยังไงกันแน่วะ” ชายหนุ่มเข้าใหม่สองคนพูดคุยกันอย่างสงสัยใคร่รู้
“หึๆ พวกแกนี่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆนะ ถึงจะเป็นเด็กใหม่แต่ไม่รู้จักประธานนักเรียนเราเนี่ย มาจากบ้านนอกรึไง!” เมื่อได้ยินดังนั้นชายสวมแว่น ที่อยู่ในแถวเด็กใหม่เหมือนกันก็พูดขึ้นพลางใช้นิ้วกลางดันแว่นตาขึ้นหนึ่งที
“หา? แกก็เด็กใหม่เหมือนกันไม่ใช่รึไง!?” ชายสองคนนั้นหันไปสวนทันที
“ก็ใช่ แต่ประธานนักเรียนเราน่ะ ดังมาก เธออยู่ชมรมฟันดาบ แถมแข่งได้ที่ 1 ระดับประเทศอีก นอกจากนี้ครอบครัวเธอยังเป็นเชื้อสายมาจากชนชั้นสูง ความงามของเธอก็ติดอันดับ 10สาวงามของโรงเรียน เป็นคนที่โด่งดังมาก พวกแกหัดหาข้อมูลซะบ้างนะ!” ชายหนุ่มสวมแว่นตาพูดด้วยท่าทางมีความรู้
“ชะ..เชื้อสายชนชั้นสูง! แล้วทำไมเธอถึงมาเรียนที่นี่ล่ะ?” ชายหนุ่มทั้งสองกล่าวตกตะลึง แต่ก็ยังมีความสงสัย เพราะถ้าเป็นเชื้อสายของชนชั้นสูง ทำไมไม่อยู่ภายในกำแพงนั่น?
“เรื่องนี้ใครจะไปรู้ล่ะ มันใช่เรื่องที่คนนอกจะรู้อะไรได้ง่ายๆรึไงกัน” ชายสวมแว่นกล่าวอย่างหน้ามุ่ย
ที่ทั้งสามหน่อนั้นพูดกันเขาล้วนได้ยินอย่างชัดเจน ใช่...เพราะพวกนั้นอยู่ด้านหลังเขานี่เอง!!
เมื่อได้ยินดังนั้นเขาพลันเงยหน้าขึ้นมองอย่างช่วยไม่ได้ ประธานนักเรียนมีรูปลักษณ์ที่สวยงามอย่างที่ว่าจริงๆ ตัวสูง ขาเรียว ใบหน้าที่เย็นชาดูออกไปทางเอเชีย ดูเหมือนจะมีเชื้อสายญี่ปุ่นสินะ เขาคิดอยู่ภายในใจ
ทุกวันนี้โลกนั้นเกิดการผสมปนเปของเชื้อชาติมากขึ้น ไม่แปลกใจนักที่จะเห็นหญิงสาวเชื้อสายญี่ปุ่นอยู่ในเขตที่ 3 นี่ แต่เขาก็ประหลาดใจอยู่เรื่องนึง คือที่ว่าเธอมีเชื้อสายเป็นชนชั้นสูง เรื่องนี้ทำให้เขาสงสัยเล็กน้อย แต่ก็ไม่มากมายอะไร ไงๆมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขาอยู่แล้ว
เขามองเธอไปพลางคิดในใจไป แต่แล้ว เธอก็เหมือนจะหันมาสบตาเขา สายตาเธอมีประกายอย่างแปลกประหลาด แล้วก็หันไปพูดต่อทันที อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ? หรือเขาอาจจะคิดไปเองก็ได้
เมื่อปฐมนิเทศจบทุกคนก็แยกย้ายกันไปตามห้องเรียนซึ่งถูกแบ่งไว้ตั้งแต่ตอนสอบเข้าแล้ว เขานั้นอยู่ห้อง 1 ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นห้องที่เก่งที่สุด ห้องที่มีผลงานมากที่สุดของทุกปีก็ว่าได้
หลังจากที่เดินเข้ามาในห้อง ก็พบนักเรียนมากหน้าหลายตา รวมทั้งคนที่เขาคุ้นหน้าอยู่ก็มี เช่นชายหนุ่มสองคนกับเจ้าแว่นที่คุยกันเรื่องประธานนักเรียนข้างหลังเขา เทรซ่า เด็กสาวสปอร์ตเกิร์ลใจดีที่มาช่วยลดา เด็กสาวผมเกาลัดหน้าโรงเรียน แน่นอนว่าเธอก็อยู่ภาบในห้องนี้ด้วย
เมื่อเขาเดินเข้ามาทุกคนก็จ้องมองเป็นตาเดียวทันที อาจจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อเช้าแพร่กระจายออกไปแล้ว หรือว่ารูปลักษณ์ของเขาก็ตาม แน่นอนว่าเขาเป็นจุดสนใจของทั้งห้องอย่างยิ่ง
“เห้! เจอกันอีกแล้วนะนาย” เทรซ่าเดินเข้ามากระแทกตัวอัดเขาอย่างสนิทสนมอย่างยิ่ง ทำให้หน้าอกที่ไม่ค่อยจะมีของเธอโดนแขนเขาเล็กน้อย ซึ่งดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัว
“อ่า บังเอิญจังนะ หวัดดีอีกรอบนะ เทรซ่า ลดาด้วย” เขาตอบกลับไปอย่างเป็นกันเอง ก่อนที่จะลงนั่ง
“นี่..ตอนนี้นายดังใหญ่แล้วรู้มั้ย? เพราะเรื่องเมื่อเช้าเลยนะ ต้องขอบใจพวกฉันด้วยล่ะ!” เธอหยอกล้อเขาอย่างขี้แกล้ง
“เรื่องแบบนั้นมันใช่เรื่องที่จะต้องขอบคุณด้วยเหรอ?” เขาตอบกลับไปอย่างฉงน ไม่ได้อยากดังอะไรเลยแท้ๆ
“ใช่! เพราะฉะนั้นเลิกเรียนนายต้องพาฉันกับลดาไปเลี้ยงของหวานด้วย!!” เทรซ่าตอบกลับด้วยท่าทางเริงร่า ส่วนลดาก้มหน้าลงอย่างอายๆ
“ที่แท้ก็แค่อยากกินของหวานไม่ใช่รึไง!” เขาตอบเธอกลับไปอย่างเหนื่อยหน่าย
“แล้วจะเลี้ยงมั้ย?” เธอขยับเข้ามาจ้องหน้าเขาใกล้ๆ
“โอเค ได้ๆ ตามที่เธอต้องการเลย” เขาทำมือเป็นท่าห้าม และดันเธอออกไปห่าง พลางยิ้มแหยๆ
แต่เมื่อกล่าวเช่นนั้นออกไป เด็กสาวทั่วห้องก็ตาเป็นประกายทันที!!
แน่นอนว่า ของหวานต้องคู่กับผู้หญิงอยู่แล้ว...เมื่อมีหนุ่มหล่อเลี้ยง นี่ล้วนเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบ...“นายสัญญาแล้วนะ!” เทรซ่าฉีกยิ้มก่อนที่จะกลับโต๊ะไป
“เห้ เพื่อน นายนี่สุดยอดไม่เบานี่หว่า มาวันแรกก็เกี้ยวสาวได้แล้ว อยากจะนับถือเป็นลูกพี่เลย” ชายหนุ่ม 1 ใน 2 หน่อที่คุยกันเรื่องประธานในแถวเข้ามาทักทายเขา เขาเป็นเด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่ น่าจะซัก 190เซนติเมตรได้ หุ่นน่าจะเป็นนักกีฬาอะไรซักอย่าง ใบหน้าซื่อๆของเขาทำให้นีลรู้สึกดีด้วยอยู่บ้าง
“มันไม่ใช่อะไรแบบที่นายคิดหรอก” นีลตอบกลับไปแบบยิ้มๆ
“หืมม งั้นเหรอ? ว่าแต่เรื่องเมื่อเช้ามันอะไรกัน เล่าให้ฟังหน่อยสิ! ” เด็กหนุ่มอีกคนพูดพลางเอามือโอบไหล่เขา
เมื่อเห็นฉากนี้สาววายในห้องล้วนคิดอะไรไปไกล...
“เอ่อ..เรื่องนั้น...” ในขณะที่นีลไม่รู้ว่าจะตอบไปยังไงดี คุณครูก็เข้ามาในห้องเรียน
“เอาล่ะ นั่งที่ได้แล้ว จะเริ่มโฮมรูมแล้วนะ” ครูสาวเดินเข้ามาที่หน้าชั้นเรียน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 ปฐมนิเทศ พบปะเพื่อนใหม่

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่เป็นคุณชายเจ้าสำเราญ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 8 ปฐมนิเทศ พบปะเพื่อนใหม่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้