เสิ่นเมิ่งเฟยจ้องมองหน้าจอโปร่งใสที่ลอยอยู่กลางอากาศนิ่งงันหัวใจที่เคยแห้งแล้งราวกับผืนดินแตกระแหง บัดนี้เริ่มมีความหวัง
ความตื่นตระหนกเมื่อครู่ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็ความตื่นเต้นระคนสงสัยทันที เธอลองเพ่งสมาธิไปที่หน้าจอและพบว่ามันตอบสนองต่อความคิดของเธอ
‘ระบบ...อธิบายการทำงานของนายให้ฉันฟังหน่อย’
ทันทีที่เธอคิดจบตัวอักษรบนหน้าจอก็เปลี่ยนไป แสดงข้อมูลพื้นฐานขึ้นมาเป็ข้อๆ ราวกับคู่มือการใช้งานฉบับย่อ
[ยินดีต้อนรับสู่ระบบกล่องสุ่มทักษะรายวัน]
[เงื่อนไขการใช้งาน]
- ท่านสามารถทำการสุ่มกล่องได้วันละ1 ครั้งโดยระบบจะรีเซ็ตทุกเวลาเที่ยงคืน
- กล่องสุ่มแบ่งออกเป็3 ระดับ:กล่องไม้ (ระดับทั่วไป), กล่องเงิน (ระดับสูง), และกล่องทอง (ระดับหายาก) โดยมีโอกาสได้รับแตกต่างกันไป
- ทักษะที่ได้รับจะถูกส่งมอบให้ท่านทันทีในรูปแบบของการ์ดความทรงจำทำให้ท่านมีความชำนาญในทักษะนั้นๆ ทันที]
“อา...”เสิ่นเมิ่งเฟยอุทาน แม้ว่าเธอจะยังไม่เข้าใจนิ้วทองของเธอได้เต็มที่แต่เธอก็คิดว่ามันเป็สิ่งที่ดีมาก
[การอัปเกรดระดับความชำนาญทักษะ]
- การได้รับทักษะครั้งแรก ท่านจะมีความชำนาญ "ระดับยอดฝีมือ" ซึ่งเทียบเท่ากับผู้เชี่ยวชาญในสายงานนั้นๆ เมื่อเทียบกับคนทั่วไป
- หากท่านสุ่มได้ทักษะเดิมซ้ำ จะได้รับการ์ดทักษะสะสม
- สะสมการ์ดทักษะเดียวกันครบ 2 ใบ สามารถใช้อัปเกรดจากระดับยอดฝีมือเป็"ระดับพิเศษ" ได้ซึ่งจะทำให้ทักษะของท่านมีความโดดเด่นและเหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญทั่วไป
- สะสมการ์ดทักษะเดียวกันอีก 5 ใบ สามารถใช้อัปเกรดจากระดับพิเศษเป็"ระดับตำนาน" ได้ซึ่งเป็ขีดจำกัดสูงสุดของทักษะนั้นๆ]
เสิ่นเมิ่งเฟยเบิกตากว้างนี่มันหมายความว่า แม้แต่ทักษะธรรมดาที่สุดก็ยังมีหนทางที่จะพัฒนาไปสู่จุดสูงสุดได้งั้นหรือ? แล้วถ้าเป็ทักษะทำอาหารระดับตำนานล่ะ?อาหารที่ทำออกมาจะเปล่งแสงได้เหมือนในหนังเลยหรือเปล่า? ความคิดเพ้อฝันแล่นผ่านเข้ามาในหัว ก่อนที่ข้อมูลสุดท้ายจะปรากฏขึ้น
[ร้านค้าและระบบรีไซเคิล]
- ท่านสามารถเข้าสู่ร้านค้าของระบบได้ตลอดเวลา
- หากท่านได้รับการ์ดทักษะซ้ำที่ไม่้าอัปเกรดท่านสามารถนำไป "รีไซเคิล"ในร้านค้าเพื่อแลกเป็ "แต้มระบบ"ได้
- แต้มระบบสามารถใช้ซื้อไอเทมต่างๆในร้านค้าได้ (ปัจจุบันร้านค้าระบบยังไม่เปิดให้บริการ)]
“ร้านค้างั้นเหรอ...”หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอีกครั้งนี่อาจจะเป็ไพ่ตายที่สำคัญที่สุดก็ได้เธอไม่รู้ว่าร้านค้าในระบบนี้จะมีสินค้าอะไรในอนาคต แต่น่าจะมีประโยชน์กว่าการ์ดทักษะใช่ไหมล่ะ?
หลังจากทำความเข้าใจระบบทั้งหมดแล้วความรู้สึกสิ้นหวังก่อนหน้านี้ก็จางหายไปจนหมดสิ้น
[สิทธิ์ในการสุ่มเหลืออีก1 ครั้ง]
เสิ่นเมิ่งเฟยมองตัวเลขนี้ด้วยความตื่นเต้นจากนั้นก็พูดเบาๆ
‘ระบบเริ่มการสุ่มครั้งแรก!’
จากนั้น เธอก็เห็นปุ่มสีแดงขนาดใหญ่ราวกับปุ่มฉุกเฉินเตือนภัยอะไรสักอย่างโผล่ขึ้นมาแทนที่จอแสงจากนั้นก็ถูกกดลงไปทีหนึ่งราวกับกำลังตอบสนองต่อคำขอของเธอ
เสียงดังกุกกักกระทบกันราวกับกำลังสั่นลูกเต๋าเธอยังเห็นความน่าจะเป็ของกล่องสุ่มแต่ละชนิดที่จะได้รับด้วย
[กล่องไม้: โอกาส 70%]
[กล่องเงิน: โอกาส 25%]
[กล่องทอง: โอกาส 5%]
เสิ่นเมิ่งเฟยกลั้นหายใจลุ้นเธอภาวนาในใจขอให้ได้กล่องทอง แม้จะมีความหวังเพียงเล็กน้อยก็ตาม แต่แล้วกล่องไม้เก่าๆที่ดูทรุดโทรมก็ถูกโยนลงมาปรากฏตรงหน้าเธอพังทลายความหวังในใจของหญิงสาวในคราวเดียว
[ยินดีด้วยท่านได้รับ 'กล่องไม้' แล้ว้าเปิดใช้ทันทีหรือไม่?]
แม้จะแอบผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้กล่องเงินหรือกล่องทองแต่เธอก็รีบปรับความคิดได้อย่างรวดเร็ว ในสถานการณ์เช่นนี้เธอควรขอให้มีอะไรสักอย่างที่สามารถใช้ประโยชน์ได้จริงออกมาจะดีกว่า
“เปิด!”
กล่องไม้เปิดออกอย่างช้าๆแสงสีขาวนวลสว่างวาบ เผยให้เห็นการ์ดที่มีรูปภาพพร้อมทั้งคำอธิบายไม่กี่คำ
[ยินดีด้วย! คุณได้รับทักษะ:การทำแพนเค้กต้นหอม]
เสิ่นเมิ่งเฟยมองการ์ดใบเล็กๆแผ่นนั้นอย่างระมัดระวังจากนั้นก็ทำตามคำแนะนำของระบบ โดยนำมันมาแตะบนหน้าผากเบาๆ
จากนั้นแผ่นการ์ดทักษะก็สลายกลายเป็แสงพุ่งเข้าสู่สมองของเธอในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ความรู้มหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาราวกับน้ำหลาก
หญิงสาวรู้สึกเหมือนว่าตัวเองมีความรู้เกี่ยวกับการทำแพนเค้กต้นหอมมานับ10 ปีแล้วแม้แต่กล้ามเนื้อและนิ้วมือต่างก็มีความคุ้นเคยในการนวดแป้ง อุณหภูมิความร้อนของกระทะที่เหมาะสมราวกับเธอเคยมีประสบการณ์เ่าั้ด้วยตัวเองจริงๆ
[ท่านได้รับทักษะ:การทำแพนเค้กต้นหอม]
[ระดับความชำนาญปัจจุบัน:ยอดฝีมือ (0/2)]
ความหิวโหยที่เคยถูกกดไว้ด้วยความอ่อนเพลียบัดนี้มันปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง เมื่อในหัวของเธอสามารถจินตนาการถึงรสชาติและกลิ่นหอมของแพนเค้กต้นหอมร้อนๆได้อย่างชัดเจน ท้องของเธอร้องประท้วงเสียงดังโครกคราก
2K
