เฉินโจวหลังจากแยกตัวมาแล้วก็เห็นว่าเวลาผ่านไปเกินกว่าที่เขาควรจะถึงห้องเรียนไปถึงสามสิบนาที เขาจึงรีบวิ่งอย่างร้อนรนเพื่อไปห้องเรียน ด้วยความรีบร้อนที่วิ่งเกินไปจนไม่ทันมองทาง
เขาก็วิ่งชนกับคนที่เดินสวนมาในทางแยกจนได้ พวกเขาชนกันอย่างแรง หญิงสาวคู่กรณีเสียหลักและล้มลงกับพื้น กระเป๋าเอกสารของเธอหลุดจากมือ และเอกสารในกระเป๋าก็กระจัดกระจายไปทั่วพื้น
เฉินโจวใมาก รีบเดินเข้าไปประคองหญิงสาวขึ้นมา “ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็ห่วงและสำนึกผิด
หญิงสาวลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าของเธอ ก่อนเงยหน้ามองเฉินโจว และพบว่าเขาดูธรรมดามาก ไม่ได้หล่อแต่ก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร แต่เธอก็เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความสำนึกผิดของเขาอย่างชัดเจน
“ไม่เป็ไร ฉันเองก็รีบเหมือนกัน” เธอตอบกลับน้ำเสียงนิ่ง ๆ ใบหน้าราบนิ่งดูเ็า
เฉินโจวช่วยหญิงสาวเก็บเอกสารที่กระจัดกระจายจากพื้น ขณะที่พวกเขาเก็บของเสร็จ เขากำลังจะพูดอะไรต่อ แต่หญิงสาวก็หันหลังและเดินออกไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่ได้พูดอะไรอีก
หวังว่าเธอคงจะไม่เป็อะไรนะ ผู้หญิงคนนี้มีใบหน้าคมสวยเหมือนรูปปั้น คิ้วของเธอโค้งสวยตามธรรมชาติ ดวงตาของเธอเ็าเหมือนน้ำแข็ง สีน้ำตาลขลับและมีประกายลึกลับ จมูกโด่งและริมฝีปากบาง ผมสั้นสีดำถูกตัดมาอย่างดี ผิวขาวอมชมพู่เปล่งปลั่งเหมือนแสงจันทร์ แม้ว่าเธอจะมีใบหน้าที่เ็า แต่ก็ยังดึงดูดและน่าค้นหามาก
เฉินโจวไม่เคยเห็นผู้หญิงในมหาวิทยาลัยที่ปล่อยให้เห็นผมดำแบบนี้มานานแล้ว… จริง ๆ แล้วเธออาจจะเป็ผู้หญิงคนแรกที่เขาเห็นแบบนี้ในมหาลัยด้วยซ้ำ และนี่น่าจะเป็ครั้งแรกที่เขาได้เจอเธอ ถ้าเคยเจอก่อนหน้านี้เขาคงไม่มีทางลืมได้เลย แปลกมากจริง ๆ ทั้งที่เพิ่งเจอเธอเป็ครั้งแรก ทำไมเขารู้สึกเหมือนกับว่า...
ขณะที่เฉินโจวกำลังคิดอยู่นั้น เขาก็รีบสะดุ้งนึกขึ้นได้ว่าเขายังต้องรีบไปเข้าเรียน ตอนนี้ก็คงจะสายไปเกือบ 40 นาทีแล้ว ยังไงตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรีบไปห้องเรียนก่อน เื่อื่นค่อยคิดทีหลัง
หลังเรียนจบคาบเฉินโจวนั่งอยู่ที่ม้านั่งในบริเวณนั่งพักของมหาวิทยาลัย พยายามสงบสติอารมณ์และคิดเื่ที่ค้างคาในหัวของเขา หลังจากที่ฟังจินหงเหว่ยพูดถึงรายละเอียดการทำคลิปในครั้งนี้ รายจ่ายที่คาดว่าจะมีมันเยอะมากกว่าที่เขาคิดไว้ในตอนแรก ตอนนี้เงินที่เหลือจากสองภารกิจมีเกือบหนึ่งหมื่นหกพันซานี่ แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจว่ามันจะพอหรือเปล่า
การคำนวณรายจ่ายเริ่มไหลเข้ามาในหัวทีละอย่าง ค่าวัตถุดิบอาหาร ค่าเดินทางของผู้เข้าแข่งขันทั้งสามทีม ค่าของรางวัลไข่ไก่เบอร์ 2 จำนวนสองร้อยฟอง ค่าจ้างของพิธีกรจากเว็บนักแสดงอิสระ ค่าน้ำใจสำหรับกรรมการสามคน และเื่สถานที่ก็ยังค้างคาอยู่ ถ้าทางหลิวจื้อิและจินหงเหว่ยสามารถขอกับทางมหาวิทยาลัยได้ก็คงดี แต่ถ้าหากไม่ได้ก็ต้องหาสถานที่ใหม่ ซึ่งนั่นก็คงมีค่าใช้จ่ายที่สูงตามมา
แล้วสุดท้ายก็คือค่าใช้จ่ายในการตัดต่อคลิป วิดีโอครั้งนี้จะเป็การแข่งขันที่ใช้เวลานาน การตัดต่อก็ต้องใช้เวลาและฝีมือเยอะ ความยาวของคลิปก็คงไม่ต่ำกว่าหนึ่งชั่วโมง ราคาตัดต่อก็จะขึ้นอยู่กับเวลาที่ใช้ งานนี้เขาคงต้องคุยกับทีมเพื่อหารือว่าควรจะใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะเหมาะสม และที่สำคัญคือราคาของการตัดต่อที่จะแปรผันตามระยะเวลา นอกจากนี้ยังมีรายจ่ายจิปาถะอื่น ๆ ที่ต้องคำนึงถึง
เฉินโจวยิ้มให้กับตัวเองในขณะที่เขาคิด ถ้าหากพวกเขาทำคลิปนี้สำเร็จและได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้ชม รายได้จากสปอนเซอร์ที่คาดว่าจะเข้ามาก็จะช่วยชดเชยรายจ่ายที่คำนวณไว้ได้มากทีเดียว แต่ตอนนี้ยังมีหลายอย่างที่ต้องขบคิดและตัดสินใจเพื่อให้ภารกิจนี้สำเร็จตามแผน
เฉินโจวยิ่งคิดถึงค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่จะต้องจ่ายก็ยิ่งรู้สึกเครียดมากขึ้น เงินเกือบหนึ่งหมื่นหกพันซานี่ ที่เขาคิดว่าเยอะแล้ว ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันไม่พออย่างที่คิดเลย สิ่งที่เขากังวลคือมันจะไม่พอใช้หรือเปล่า หรือว่าต้องหายืมเงินจากใครดี ถ้าเขาคิดจะยืมเงินแล้ว จะไปขอยืมจากใครดีล่ะ?
ถ้าเป็ในกลุ่มเพื่อน ตอนนี้เขาก็ไม่กล้าที่จะขอยืมเลย แม้แต่ตอนนี้ที่เพื่อน ๆ เขามาช่วยงานในช่องของเขา เขาก็รู้สึกต้องขอบคุณมากแล้ว ยังจะไปขอยืมเงินอีกเหรอ เขาคนหนึ่งแหละที่จะไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน
ขณะที่เฉินโจวยังคงนั่งคิดหนักอยู่ในหัวใจ หวังหงที่เพิ่งเรียนจบคาบมานั้น กำลังเดินกลับบ้านพอดี ได้มาเจอเฉินโจวที่นั่งเครียดอยู่ที่ม้านั่งในมหาวิทยาลัย จึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักทาย
“พี่เฉิน นั่งหน้าเครียดเชียว เป็อะไรหรือเปล่า? พี่ปรึกษาผมได้นะ” หวังหงพูดเสร็จแล้วก็เดินไปนั่งที่ม้านั่งข้าง ๆ กัน
เฉินโจวเห็นหวังหงมานั่งข้าง ๆ ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ
“ถ้าจะให้ผมลองเดา... คงจะเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในคลิปครั้งนี้ใช่ไหม?” หวังหงพูดคาดเดาออกมาด้วยใบหน้าเห็นใจ
เฉินโจวที่ได้ฟังแล้วอยากจะปฏิเสธ อ้าปากจะพูด แต่ก็พูดไม่ออก... ก็มันเื่จริงนี่นา
หวังหงเห็นอาการของเฉินโจวก็หัวเราะออกมาเบา ๆ
“งั้นเอาแบบนี้ดีไหมพี่เฉิน ถ้าเงินพี่ไม่พอจริง ๆ ก็ยืมเงินผมไปก่อนได้นะ”
เฉินโจวที่ฟังแล้วกำลังจะพูดปฏิเสธ ก็เห็นหวังหงโบกมือพร้อมพูดขัดขึ้นมาว่า
“สาเหตุที่ผมให้พี่ยืมก็เพราะเห็นศักยภาพของคลิปตัวนี้ ว่าถ้าทำออกมาแล้ว ต้องปังจนมีคนดูมากมายแน่ ๆ สุดท้ายก็จะมีคนมาติดต่อขอเป็สปอนเซอร์เพื่อลงโฆษณาในช่องแน่ ๆ มันต้องเป็แบบที่พี่จินพูดอย่างแน่นอน ยอมลงทุนเพื่อรายได้มหาศาลในอนาคต
ผมเองก็เชื่อแบบเดียวกันว่าคลิปวิดีโอนี้ต้องทำได้ ดังนั้นผมถึงให้พี่ยืม เพราะมั่นใจว่าได้คืนแน่นอนในอนาคต แต่เพื่อความสบายใจ ตอนยืมพวกเราก็เขียนหนังสือสัญญาให้ชัดเจนขึ้นมาก็แล้วกัน”
เฉินโจวฟังแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจยาว แล้วยิ้มแห้ง ๆ พูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ได้ น้องหวัง ถ้าคลิปนี้ใช้จ่ายเกินงบ ฉันต้องรบกวนขอยืมมาจ่ายแน่ ๆ ถึงตอนนั้นน้องหวังก็เตรียมเงินมาให้พร้อมด้วยก็แล้วกัน”
เฉินโจวพูดเสร็จทั้งสองคนก็หัวเราะเสียงดังพร้อมกัน เฉินโจวเมื่อคลี่คลายเื่ราวที่กลุ้มใจได้บางส่วนแล้ว ก็พูดคุยกันต่ออีกเล็กน้อย จากนั้นก็ร่ำลาหวังหงและแยกย้ายไปทำธุระส่วนตัวของแต่ละคน
ส่วนตัวเขาก็รีบตรงกลับมาที่ห้องพัก มาถึงก็เฉินโจวก็พุ่งนอนลงบนเตียง เฮ้ออ ตอนนี้อาจจะแก้ปัญหาด้านเงินลงทุนในคลิปตัวนี้ได้แล้ว แต่ก็ยังเหลือในแง่การปฏิบัติจริงไม่ว่าจะเื่การถ่ายทำคลิปเพื่อหาแม่บ้านมาสมัครเพื่อมาแข่งขันกัน หวังว่าขั้นตอนนี้จะใช้เวลาไม่นาน
ส่วนคลิปนี้ ในเมื่อลงทุนมากมายขนาดนี้ นอกจากจะต้องทำให้สำเร็จในแง่ผ่านภารกิจของระบบแล้ว ก็ต้องทำให้มันสำเร็จยิ่งใหญ่ขนาดมีบริษัทสักสองสามบริษัทสนใจจนขอติดต่อมาเป็สปอนเซอร์เพื่อขอมาลงโฆษณาในช่องให้ได้
เฉินโจวกำมือทั้งสองข้างแน่น ดวงตาแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่น พร้อมกับอารมณ์ฮึกเหิมปลุกใจพร้อมสู้กับทุกสถานการณ์ตรงหน้า
เฉินโจวหลังจากปลุกใจเสร็จ ก็แวะเข้าไปดูที่ช่องก่อนว่าตอนนี้มีผู้ติดตามช่องอยู่ที่เท่าไหร่แล้วในตอนนี้ อืมมี 7,412 คนแล้ว ส่วนยอดวิวอยู่ที่ 39,563 วิว ดูแล้วคลิปนี้เต็มที่ก็คงได้อยู่ที่สี่หมื่นกว่าวิว ในช่องแชตแสดงความเห็นก็ยังมีคนมาเขียนคอมเมนต์กันอยู่บ้าง หลังจากไล่อ่านไปสักพักเขาก็กดออกมา คอมเมนต์ในตอนนี้ดูไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจแล้ว
เอ๊ะ มีการส่งข้อความพิเศษเข้ามา ในส่วนนี้เป็ระบบของแพลตฟอร์มนี้ ที่จะเป็ระบบข้อความพิเศษที่ส่งมาหาเหล่าสตรีมมิ่งได้เป็การส่วนตัวแบบพิเศษ ส่วนมากพวกนี้จะเป็พวกสปอนเซอร์ที่ สนับสนุนแพลตฟอร์มชงหม่านไขว้เล่อแล้วลงโฆษณาในแพลตฟอร์มนี้เท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์ส่งข้อความแบบนี้มาหาได้
เฉินโจวเห็นแล้วก็ได้แต่กลืนน้ำลายเสียงดังออกมาไม่ได้ ตัวของเขาสั่นออกมาเล็กน้อย หรือว่าข้อความที่ส่งมาหาเขาจะเป็พวกบริษัทที่อยากจะติดต่อเข้ามา เพื่อให้โฆษณาสินค้าในช่องหรือเปล่านะ เมื่อคิดได้ดังนี้เขาก็ได้แต่สูดหายใจเข้าไปเสียงดังเฮือก ถ้าใช่เขาก็อาจจะไม่ต้องยืมเงินของหวังหงแล้วก็ได้หรือเปล่า?
เฉินโจวตอนนี้ได้แต่ต้องสงบสติอารมณ์จากอาการตื่นเต้น ว่าแล้วก็เอือมนิ้วที่มีอาการสั่นอยู่บ้างเล็กน้อยกดดูข้อความพิเศษที่ส่งเข้ามา...
3K
