ณ ที่ประทับส่วนพระองค์ขององค์พ่อหลวงอินนะทัต
พ่อหลวงอินนะทัตมีรับสั่งให้นายธามินทร์เข้าเฝ้าอย่างลับๆ
“เราอยากให้เ้าปลอมตัวเป็องค์พ่อหลวงอินนะทัต เดินทางไปแคว้นธารัต
หนึ่งเพื่อให้ท่านสำรวจความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อแคว้นธารัตหลังจากที่ถูกปกครองโดยพ่อหลวงอินทะราช
สองต่อไปเราจะแต่งตั้งให้เ้าเป็เ้าเมืองแคว้นธารัตที่ขึ้นตรงต่อแคว้นอินนะ ดังนั้นเ้าจะต้องสำรวจปัญหาการเมืองการปกครองของแคว้นธารัตที่มีอยู่ในขณะนี้ เพื่อกลับมาร่วมกันวางแผนปฏิรูปการเมืองการปกครองภายในแคว้นธารัตต่อไป
และสามเ้าจะต้องทำให้ประชาชนแคว้นธารัตยอมรับในตัวเราให้ได้ จงทำให้ประชาชนเห็นว่าเราจะไม่กดขี่ข่มเหงพวกเขาเหมือนพ่อหลวงอินทะราชอย่างแน่นอน
ส่วนตัวเราจะปลอมตัวเป็เ้าแทนในระหว่างที่เ้ายังอยู่ในแคว้นธารัต ดังนั้นเราต้องแต่งเป็องครักษ์คอยดูแลความประพฤติของเ้าหญิงอันนาแทน ใช่หรือไม่”
“รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ เอ่อ แต่หน้าที่ของหม่อมฉันในฐานะองครักษ์ยังไม่หมดนะพะย่ะค่ะ ถ้าพระองค์จะแสดงเป็หม่อมฉัน พระองค์จะต้องคอยเป็ที่ปรึกษาให้เ้าหญิงธาระตีด้วย และยินยอมทำทุกอย่างที่เ้าหญิงธาระตีตรัสนะ พะย่ะค่ะ”
“เราทำได้ นายพลธามินทร์”
หลังจากนั้น องค์พ่อหลวงก็ตรัสเรียกให้ผู้เชี่ยวชาญด้านปลอมตัวเข้ามา แล้วทำการสลับตัวกันในตอนนี้ เื่ที่ทั้งสองสลับตัวกัน จะรู้เพียง 5 คน คือ องค์พ่อหลวง นายพลธามินทร์ นายพลเอกา นายพลทาจี และช่างผู้เชี่ยวชาญด้านปลอมตัว
*****************************************
หลังจากคืนนั้น ก็มีประกาศอย่างเป็ทางการว่า องค์พ่อหลวงอินนะทัตจะเสด็จไปยังแคว้นธารัต โดยมีนายพลทาจีคอยติดตาม พร้อมกับทหาร 2,000 นาย เพื่อเข้าเยี่ยมประชาชนแคว้นธารัต โดยองค์พ่อหลวงจะไปอยู่ที่นั่นเป็เวลาหนึ่งเดือน นอกจากนี้ได้มอบหมายให้องคมนตรีมีหน้าที่ปกครองดูแลแคว้นอินนะชั่วคราวในระหว่างที่องค์พ่อหลวงไม่อยู่
เมื่อขบวนทัพของพ่อหลวงอินนะทัตตัวปลอมเสด็จเดินทางออกจากแคว้นอินนะแล้ว ตัวองค์พ่อหลวงตัวจริงซึ่งปลอมเป็นายพลธามินทร์แล้ว ก็ได้ย้ายไปอยู่ในห้องพักของนายพลธามินทร์แทนเพื่อความสมจริง ซึ่งพระองค์จะคอยติดต่อนายพลเอกาอย่างลับๆ หากมีเื่สำคัญหรือเื่ด่วนที่ต้องรีบสั่งการ
ในคืนหนึ่ง ธามินทร์ตัวปลอมก็นอนหลับอยู่ในห้อง อยู่ดีๆ ก็มีเสียงเคาะประตูเสียงดัง จนกระทั่งเขาตื่นขึ้นมาและเปิดประตูไปดู ก็ใอย่างมากเพราะคนที่มาเคาะคือเ้าหญิงธาระตีซึ่งตอนนี้พระองค์แต่งกายในชุดทหาร
“พระองค์เป็เ้าหญิงนะพะย่ะค่ะ ทำไมมาเคาะประตูของกระหม่อมในยามดึกสงัดเช่นนี้ อาจเสื่อมพระเกียรติได้นะพะย่ะค่ะ”
“จะบ้าหรอนายธามินทร์ พวกเรามีนัดกันคืนนี้ไง นี่เ้าจำไม่ได้แล้วหรอ เร็วเข้า มันเกินเวลานัดมานานแล้วนะ แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกมาเร็วเข้า”
ธามินทร์ตัวปลอมไม่รู้เื่อะไรจริงๆ ได้แต่ยอมตามน้ำไปก่อน เลยยอมทำตามที่เ้าหญิงธาระตีรับสั่ง แม้เขาจะสงสัยในการกระทำของเ้าหญิงแต่ก็ไม่กล้าสอบถามอะไรมากเพราะไม่เช่นนั้นอาจทำให้แผนการสลับตัวกันเปิดเผยออกมาได้
ในตอนนี้เ้าหญิงได้พาธามินทร์ตัวปลอมไปที่หน้าผา เห็นพระองค์นำปลายเชือกข้างหนึ่งไปมัดที่ต้นไม้ใหญ่อย่างแ่า และปลายเชือกอีกข้างหนึ่งทิ้งลงหน้าผา
“นี่พระองค์จะปีนหน้าผาลงไปงั้นหรอพะย่ะค่ะ”
“ก็ใช่น่ะสิ”
“ตอนนี้กระหม่อมเบลอมาก พระองค์ช่วยอธิบายให้กระหม่อมฟังใหม่ทั้งหมดเถอะพะย่ะค่ะ”
“ทำไมท่านลืมง่ายอย่างนี้นะ ก็ได้ เดี๋ยวเราจะเล่าให้ท่านฟังใหม่นะ เราแอบเห็นเศษผ้าสีแดงติดอยู่ที่กิ่งไม้ตรงขอบหน้าผา เราสงสัยว่าต้องมีใครตกลงไปจากหน้าผาอย่างแน่นอน ต่อมาเราเคยสวมชุดของพินลาคนรักขององค์พ่อหลวง ซึ่งชุดนั้นกับผ้าสีแดงมีเนื้อผ้าแบบเดียวกัน เราเลยสงสัยว่าพินลาอาจจะไม่ได้หนีตามผู้ชาย แต่อาจตกลงหน้าผา แต่นั่นแหละมันเป็เพียงข้อสงสัยเท่านั้น เพราะไม่มีใครพบศพหรือพบพินลาที่าเ็เลยตรงตีนเขานั้น เพราะด้านล่างเป็หมู่บ้านขนาดใหญ่ หากเกิดอะไรขึ้นก็ต้องมีคนเห็น ที่เราเรียกเ้าออกมา จะให้เ้าช่วยเราสำรวจว่าหน้าผานี้ว่ามีถ้ำอยู่หรือเปล่าน่ะ”
ธามินทร์ตัวปลอมหรือองค์พ่อหลวงได้ยินดังนั้นก็เริ่มรู้สึกเสียใจอย่างมาก ถ้าพินลาคนรักของพระองค์ต้องตายเพราะตกหน้าผาจริงๆ และไม่ได้ทรยศโดยหนีตามผู้ชายไป แต่พระองค์ก็ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ และยินยอมทำตามที่เ้าหญิงธาระตีทรงสั่ง
เ้าหญิงทรงตั้งคบเพลิงไว้ตรงหน้าผา แล้วเอาแท่งเรืองแสงมัดติดตรงหน้าผากของทั้งเ้าหญิงและธามินทร์ เนื่องจากเชือกที่มัดติดต้นไม้มีสองเส้น ดังนั้นทั้งสองคนจึงไต่ลงหน้าผาพร้อมกัน ไต่ไปได้สักระยะหนึ่ง ทั้งสองก็พบถ้ำจริงๆ เมื่อลงมาถึงถ้ำ ทั้งสองก็รีบเข้าไปในถ้ำทันที เดินเข้าไปได้สักระยะหนึ่ง ก็พบศพผู้หญิงใส่ชุดสีแดงมีสภาพเน่าเปื่อยจนไม่สามารถบอกได้ว่าเป็ใคร
แต่องค์พ่อหลวงจำได้ว่าเป็พินลาจริงๆ ดังนั้นพระองค์จึงทรงยืนอึ้งเพราะคนรักของพระองค์ได้ตายจากไปแล้ว สำหรับเ้าหญิงธาระตีเข้าใจว่านายธามินทร์กลัวศพ จึงไม่ได้ว่าอะไร
เ้าหญิงจึงเป็คนสำรวจศพเอง เ้าหญิงได้นำผ้าสีแดงมาเทียบกับชุดที่ศพสวมใส่ก็เป็ผ้าผืนเดียวกันจริงๆ พยายามค้นของมีค่าที่ติดตัวก็พบเพียงแหวนที่สวมตรงนิ้วนางข้างซ้ายและพบจดหมายฉบับหนึ่ง เนื่องจากแท่งเรืองแสงมีแสงน้อยเกินไปจึงไม่สามารถอ่านข้อความในจดหมายได้ เ้าหญิงจึงเก็บแหวนและจดหมายไว้
“ท่านว่าผู้หญิงคนนี้จะใช่พินลาหรือไม่”
“ใช่ นาง คือ พินลา พะย่ะค่ะ”
“แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่านาง คือ พินลา”
“ในเมื่อนางคือคนรักขององค์พ่อหลวง ดังนั้นองค์พ่อหลวงจะต้องมอบแหวนประจำราชวงศ์ให้กับนางซึ่งก็คือแหวนวงนั้นพะย่ะค่ะ”
“แล้วท่านรู้ได้อย่างไรว่านี่ คือ แหวนประจำราชวงศ์”
ธามินทร์ตัวปลอมเริ่มตั้งสติ เลยแถว่า “กระหม่อมเคยเห็นองค์พ่อหลวงสวมแหวนประจำราชวงศ์กับตา มันเป็แบบเดียวกันไม่ผิดเพี้ยนพะย่ะค่ะ”
“อย่างนี้นี่เอง” แล้วเ้าหญิงก็ทรงสำรวจศพต่อ แล้วตรัสว่า “ศพมีร่องรอยถูกแทงที่หน้าอกข้างซ้ายซึ่งนี่น่าจะเป็สาเหตุของการเสียชีวิต แสดงว่าพินลาถูกฆ่ามาก่อนแล้วและศพถูกขนมาไว้ที่นี่ ช่างน่าสงสารยิ่งนัก”
ธามินทร์ตัวปลอมคุกเข่าจับไปที่ศพอย่างอาลัย พยายามกลั้นน้ำตาและเก็บอาการอย่างที่สุด ในใจคิดว่า “เราขอโทษพินลา ที่เรากล่าวหาว่าเ้าหนีตามชายอื่นไป ที่แท้เ้าต้องถูกฆ่าอย่างอนาถเช่นนี้”
“พวกเรากลับกันก่อนเถอะ ธามินทร์”
ธามินทร์ตัวปลอมเดินตามเ้าหญิงธาระตีแล้วพากันไต่เชือกขึ้นไปบนหน้าผา
“ลำพังพวกเราคงไม่มีปัญญานำศพพินลาขึ้นไปได้ คงต้องรอทหารมาช่วยกันขนศพ แต่ปัญหาคือ ตัวเราไม่มีอำนาจสั่งการนี่สิ และเื่นี้จะเปิดเผยให้ใครรับรู้ไม่ได้ เพราะเรายังไม่รู้ว่าใครเป็ฆาตกรกันแน่ จะทำอย่างไรดีล่ะ ธามินทร์”
“กระหม่อมได้ข่าวว่า หากพระองค์ยอมรับว่าเป็พระคู่หมั้น พระองค์ก็จะมีอำนาจสั่งการได้ทุกคนรวมถึงบรรดาราชวงศ์ด้วยนี่พะย่ะค่ะ”
“แล้วเื่อะไร เราต้องไปผูกมัดแต่งงานกับองค์พ่อหลวงล่ะ เราอยากไปจากที่นี่จะแย่อยู่แล้ว”
“แล้วพระองค์จะปล่อยให้พินลานอนตายตาไม่หลับ และปล่อยฆาตกรลอยนวลหรอพะย่ะค่ะ ดีไม่ดีในอนาคตอาจจะมีศพถัดไปอีกนะพะย่ะค่ะ”
“เรา เรา” เ้าหญิงธาระตีตรัสไม่ออกเพราะตนก็ไม่อยากปล่อยให้ฆาตกรไปทำร้ายใครอีก และอยากให้พินลาได้รับความเป็ธรรม เพราะเธอไม่ได้หนีตามผู้ชายอย่างที่คนในวังกล่าวหา
“กระหม่อมว่านะ ถึงเ้าหญิงทรงกล่าวอ้างว่าเป็พระคู่หมั้นในตอนนี้ องค์พ่อหลวงก็ไม่ทรงทราบหรอกพะย่ะค่ะ กระหม่อมได้ยินข่าวว่าพระองค์จะเดินทางไปแคว้นธารัตตั้งเดือนนึง ถึงคราวนั้นเื่มันก็ซาแล้ว หรือไม่พวกเราก็หนีออกไปก่อนที่พ่อหลวงจะกลับมาก็ได้นี่พะย่ะค่ะ”
“งั้นคืนนี้เราขอคิดดูก่อนนะ พรุ่งนี้เราจะให้คำตอบท่าน”
*****************************************
1K
