บทที่ 17 เด็กน้อยฉลาดขึ้นแล้วหรือ?
คำสัญญานี้ช่างหนักแน่นเหลือเกิน แต่เขากลับกล่าวออกมาอย่างแน่วแน่ ทำเอาหัวใจของฉินซวงซวงรู้สึกซาบซึ้ง ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังเสิ่นเฉินิที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา
ดูเหมือน์จะรอคอยเธออยู่ที่นี่ หลังจากที่ได้พบเจอผู้ชายแย่ ๆ มามากมายในชาติที่แล้ว ทำให้เธอสูญเสียความมั่นใจในชีวิตแต่งงานไปโดยสิ้นเชิง
ไม่คิดเลยว่าเมื่อได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอกลับได้พบเจอกับคนที่รักจริงและมีความรับผิดชอบเช่นนี้ นับว่าเป็การชดเชยให้กับการจากไปก่อนวัยอันควรของเธอ
เธอรู้สึกพึงพอใจ พึงพอใจอย่างที่สุด
"ตกลง! ตราบใดที่คุณไม่ทำเื่ไม่ดี ฉันสัญญาว่าจะไม่ทรยศคุณ"
เสิ่นเฉินิกล้าพูดคำหนักแน่น เธอก็กล้าพูดเช่นกัน อันที่จริงแล้วเธอไม่ได้สนใจในตัวผู้ชายคนไหนเป็พิเศษ ั้แ่ชาติที่แล้ว ไม่ว่าจะเป็เพื่อนร่วมชั้นเรียนหรือเพื่อนร่วมงาน ต่างก็พูดเป็เสียงเดียวกันว่าเธอมีปัญหาเื่การเกลียดผู้ชาย
ไม่ว่าจะมองไปที่ผู้ชายคนไหน เธอก็มักจะมองเห็นแต่ข้อเสียของพวกเขาได้เสมอ แทบจะไม่มีใครเข้าตาเธอได้เลย
เสิ่นเฉินิเป็ผู้ชายคนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาไม่มีข้อเสียเลยแม้แต่น้อย
ทหารเป็คนที่มีวินัยในตนเองอย่างมาก พวกเขาจะไม่มีทางทำตัวแย่ ๆ และจะไม่มีวันถูกผู้หญิงคนอื่นหลอกไปได้ง่าย ๆ
ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ปล่อยให้ตัวเองอายุ 28 แล้วยังรอเธออยู่แบบนี้หรอก
"ฉันจะไม่ทำอะไรเหลวไหล" เสียงทุ้มต่ำของเขาดูหนักแน่น "เฉินจูจูตามจีบฉันมาหลายปี แต่ฉันก็ปฏิเสธมาโดยตลอด ฉันมีคนที่ชอบแล้ว และกำลังรอให้เธอโต เป็ไปไม่ได้หรอกที่ฉันจะไปแต่งงานกับเฉินจูจู"
ได้ยินเขาสารภาพเื่ผู้หญิงก่อนแต่งงานแบบนี้ ฉินชวงชวงถึงกับเลิกคิ้วขึ้น "เฉินจูจูตามจีบคุณ? ตามจีบมาหลายปีแล้ว?"
"ใช่!" เห็นท่าทางจริงจังของเธอ เสิ่นเฉินิก็รู้สึกเอ็นดู ยื่นมือไปบีบแก้มเธอเบา ๆ "สาวน้อย ฉันสารภาพด้วยความสัตย์จริง เธอห้ามโกรธฉันนะ"
"เธอเคยจับมือคุณหรือเปล่า?" ฉินชวงชวงตีมือเขาออก แกล้งหาเื่
"ไม่เคย" เห็นหลังมือตัวเองแดงขึ้น เสิ่นเฉินิก็เอาหลังมือที่โดนตีไปจ่อปากเธอ "เธอตีแรงเกินไปแล้ว เจ็บมากเลย เป่าให้หน่อยสิ เป่าแล้วจะหายเจ็บ"
มองดูผู้ชายที่ดูสง่าผ่าเผย แต่กลับทำตัวเป็เด็กแบบนี้ ฉินชวงชวงก็อดขำไม่ได้ เลยแกล้งเป่าไปที่มือเขาสองที
เสิ่นเฉินิดีใจยกใหญ่ "หายแล้ว ปากของเธอนี่ศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ เป่าทีเดียวก็หายเจ็บแล้ว จำได้ไหมว่าตอนที่เธอช่วยฉัน เธอพูดว่าอะไร?"
ฉินชวงชวงชะงักไปครู่หนึ่ง พยายามค้นหาความทรงจำของเ้าของร่างเดิมอยู่นานก็คิดไม่ออกว่าตอนนั้นเธอพูดอะไรไป ได้แต่เอียงคอพยายามนึก
เสิ่นเฉินิเห็นท่าทางไม่ใส่ใจของเธอ ก็รู้ทันทีว่าเธอจำไม่ได้ ใบหน้าคมคายบึ้งตึงเล็กน้อย "สาวน้อย เธอนี่ใจร้ายจริง ๆ ลืมฉันไปได้ยังไง"
"ตอนนั้นเธอถามฉันว่าเจ็บแผลไหม ฉันบอกว่าเจ็บ เธอก็เลยเอาปากมาเป่าแผลให้ แล้วก็บอกว่าเป่าอีกหน่อยก็หายแล้ว"
"ฮ่า ๆ" ฉินซวงซวงหลุดขำออกมา มองหน้าชายหนุ่มที่ดูร้อนรน ก่อนจะเอ่ยถาม "เื่แค่นี้ คุณยังเชื่ออีกเหรอ?"
"เชื่อสิ!" เสิ่นเฉินิตอบกลับทันควัน ดวงตาเป็ประกายเ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอก ขนตางอนยาวกะพริบไหว พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ฉันเชื่ออย่างสนิทใจเลยล่ะ ตั้งหลายปีมานี้ เวลาที่ฉันได้รับาเ็ ฉันก็ทำแบบที่เธอเคยทำให้ฉัน เป่าแผลให้ตัวเอง แบบนี้เธอยังคิดว่าฉันจะลืมเธอได้ลงอยู่ไหม? หืม?"
คำพูดทิ้งท้ายลากเสียงยาว ประกอบกับแววตาที่เต็มไปด้วยอันตราย ทำให้ฉินซวงซวงมั่นใจว่าถ้าตอนนี้ไม่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย เสิ่นเฉินิคงไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ แน่
เธอจึงกอดอกตัวเองพลางลูบแขนตัวเองเบา ๆ แสร้งทำเป็กล้าหาญ "เสิ่นเฉินิ! คุณ้าอะไรกันแน่?"
เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของหญิงสาว เสิ่นเฉินิก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก "ยัยตัวแสบ! ขี้กลัวอย่างนี้ ยังกล้ามาหลอกล่อฉันอีกเหรอ?"
ฉินซวงซวงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าลง ที่แท้เขาก็แค่แกล้งเธอเล่นเท่านั้น น่าเบื่อจริง ๆ
เธอทนไม่ไหว จึงเริ่มด่าเป็ชุดด้วยภาษาต่าง ๆ ถึง 6 ภาษาติดต่อกัน คำว่า ‘ไอ้สารเลว’ หลุดออกมาจากปาก
เขาเอื้อมมือออกไปบีบจมูกเล็ก ๆ ของเด็กสาว จากนั้นก็พยักหน้า “เธอด่าว่าอะไร ฉันฟังรู้เื่แค่ภาษาอังกฤษกับภาษาจีน”
ฉินซวงซวงเบือนหน้าหนี ไม่ยอมให้เขาบีบจมูกอีก “ไม่รู้แหละ ฟังรู้เื่หรือไม่มันก็ไม่ใช่เื่ของฉัน ฉันจะด่าก็เื่ของฉัน”
เขายิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่น ท่าทางสง่างาม องอาจยากจะหาใครเทียบ บรรยากาศราวกับเหนือกว่าบุรุษรูปงามแห่งยุคสมัย
ฉินซวงซวงมองจนตาค้าง สายตาจับจ้องอยู่บนใบหน้าของเขาไม่ละไปไหน มองเขาย่างสามขุมเข้ามาใกล้
“ฉันดูดีไหม?”
“ดูดี”
“ชอบไหม?”
“ชอบ!”
“ชอบส่วนไหนของฉันที่สุด?”
"หน้า!"
เสิ่นเฉินิชะงัก หยิบมือขึ้นลูบหน้าตัวเองด้วยความงุนงง "ทำไมต้องเป็หน้า?"
ส่วนสูง รูปร่าง กล้ามท้อง สะโพกผายผึ่งของเขา ไม่สู้ใบหน้าอย่างนั้นหรือ?
ไม่หรอก เด็กน้อยยังไม่เคยเห็นร่างกายของเขา พอได้เห็นแล้ว รับรองว่าต้องน้ำลายไหลทุกวันแน่
"หา?"
ฉินซวงซวงถูกคำถามของเสิ่นเฉินิทำให้สะดุ้งกลับมาจากภวังค์ ใบหน้าแดงก่ำราวกับมะเขือเทศ
น่าอายชะมัด! เธอถูกความหล่อของผู้ชายทำให้หลงไหลไปได้ยังไงกันเนี่ย? เผลอพูดความในใจออกมาแบบนี้ จะอธิบายยังไงดี? ไม่สิ จะแก้ตัวยังไงดี?
"หาอะไรเล่า สาวน้อย ทำไมถึงชอบหน้าฉัน? เพราะฉันหน้าตาดีอย่างนั้นเหรอ?" เสิ่นเฉินิถามไม่หยุด ในดวงตามีแววขบขัน "ถ้าฉันหน้าตาไม่ดีล่ะ? เธอก็จะไม่ชอบฉัน ไม่แต่งงานกับฉันอย่างนั้นสิ?"
เขาชอบแกล้งยัยหนูน้อยคนนี้มาก สนุกดี ดูซื่อบื้อ ยิ่งแกล้งยิ่งน่ารัก
ฉินซวงซวงตั้งสติได้ก็เปลี่ยนท่าทีทันที ดวงตาเฉียบคมราวกับคมมีด "แน่นอนสิ ฉันก็ชอบแต่คนหน้าตาดี ผู้ชายหน้าตาไม่ดี อย่าหวังจะเข้ามาอยู่ในสายตาฉัน เสิ่นเฉินิ! ถ้าคุณไม่หล่อ คิดว่าฉันจะยอมแต่งงานแบบสายฟ้าแลบกับคุณง่าย ๆ อย่างนี้เหรอ?"
เอ๊ะ? ยัยเด็กนี่ฉลาดขึ้นแล้วเหรอ? หลอกไม่ได้แล้วงั้นสิ? เกมพลิกซะแล้ว!
แบบนี้มันไม่สนุกเลยนี่นา
เสิ่นเฉินิแอบมองหญิงสาว เห็นสีหน้าเ็า ท่าทางเหมือนจะดุเขา ก็อดใจหายไม่ได้
"ได้ ๆ ๆ ชอบที่หน้าก็ชอบที่หน้า ไม่เห็นเป็ไรเลย" เสิ่นเฉินิพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เอื้อมมือไปลูบผมของฉินซวงซวง ปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยนที่สุด "ยัยเด็กน้อย! อย่าทำหน้าบึ้งอยู่แบบนี้สิ จะแก่เร็วนะ"
ฉินซวงซวงมองเขาอย่างไม่พอใจ "แก่ก็แก่สิ จะเป็ไรไป ยังไงคุณก็แก่กว่าฉันตั้งเก้าปี จะแก่ยังไงก็ไม่มีทางแก่กว่าคุณได้หรอก"
"แทงใจดำชัด ๆ ยัยเด็กคนนี้!" ดวงตาของเสิ่นเฉินิลึกล้ำดุจท้องฟ้ากว้างไกล สุกสว่างราวกับดวงดาว เปล่งประกายอ่อนโยน "ฉันเป็ผู้ชาย แก่ไม่แก่ไม่เห็นสำคัญ เธอเป็ผู้หญิง ต้องรู้จักดูแลตัวเองสิ”
“ตอนนี้ผู้หญิงในประเทศยังไม่ค่อยสนใจเื่นี้ แต่ในต่างประเทศ ผู้หญิงใช้เงินไปกับการดูแลตัวเองเกือบหนึ่งในสามของรายจ่ายทั้งหมดในครอบครัวเลยนะ"
ฉินซวงซวงตกตะลึงกับคำพูดของเขาอีกครั้ง เธอรู้สึกว่าความคิดของเขานั้นล้ำสมัยมาก
จำได้ว่าเขาเคยบอกว่าเขาประจำอยู่ต่างประเทศเกือบตลอดเวลา ไม่ค่อยได้กลับประเทศเท่าไหร่
ณ เวลานี้ ผู้หญิงในบางประเทศที่พัฒนาแล้วได้ใช้ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวหลากหลายชนิด มีทั้งครีมแบบนี้แบบนั้น น้ำมันบำรุงแบบนี้แบบนั้นมากมาย
ไม่เหมือนในประเทศ ที่แทบจะใช้ครีมหยาซวง*[1]ยี่ห้อเดียวกันทั้งประเทศ
และนั่นก็ยังต้องเป็คนที่ค่อนข้างมีฐานะถึงจะซื้อใช้ ส่วนคนที่มีฐานะยากจนหรือคนชนบท อย่างมากก็ได้แค่ใช้ลิปมันราคาห้าเฟิน นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก
สถานการณ์แบบนี้อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาอีกสิบกว่าปี กว่าจะได้เห็นผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหลากหลายชนิดปรากฏขึ้น
เมื่อถึงตอนนั้น ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวแบรนด์ดังมากมายก็คงจะผลิบานไปทั่วประเทศ
[1] ครีมหยาซวง เป็ชื่อแบรนด์ครีมบำรุงผิวของจีน คล้ายกับพอนด์สหรือนีเวีย
64
