F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

“หือ!คนเป็นหรึ!” วิญญาณเดซี่ ถามออกมาเมื่อสังเกตตัวของ วิทย์ และ แพร“หึๆ ถ้าไม่มีเหรียญ เจ้าก็ขายพวกมันสองคนก็ได้ ข้าก็รับซื้อนะ ตับ ไต ให้ พุง ทั้งตัวของคนเป็นราคาแพงไม่น้อย พวกอมนุษย์มันให้ราคาไม่อั้นซะด้วย” เดซี่พูดออกมาพรางหันไปมองยายเจ้าที่ ทั้งสองคนผงะทันทีที่ได้ยิน เดซี่กล่าว“มะไม่เป็นไรครับ เรามีของที่จะขายอยู่” ว่าแล้ว วิทย์ ก็เอาเหรียญออกมากองเต็มเค้าเตอร์และเอาเศษผ้าเก่าๆออกมาด้วย“โอ้!เยอะเชียว พวกเจ้าเป็น ฮันเตอร์สินะ ฮิฮิ น่าสนใจ น้อยนักที่คนเป็นจะกร่างอยู่ในถิ่นของพวกวิญญาณได้ น่าสนใจน่าสนใจจริงๆ” มันกล่าวออกมาด้วยความแปลกใจ“เอาละ เหรียญปากผี 579 เหรียญ ผ้าห่อศพ 259 ผืน ฉันซื้อ เหรียญระดับต่ำนี้ 2 G ต่อหนึ่งเหรียญ และ ผ้านี้ให้ผืนละ 3 G รวมกันทั้งสิ้น 1935 G” นี้ของเจ้า เดซี่ยื่นถุงเหรียญให้ วิทย์“ของหนูด้วย” แพร เอาเหรียญ และผ้าออกมาเหมือนกัน เธอได้รับ 1400G เป็นราคาของทั้งหมดที่เธอเอามาขาย“แล้วพวกเจ้าต้องการอะไรอีกไหม” เป็น เดซี่ที่ถามทั้ง 3 คน วิทย์กับแพร หันหน้าไปหา ยายเจ้าที่โดยไม่ได้นัดหมายเพราะทั้งสองคนก็ไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรดี พวกตนไม่มีความรู้อะไรเลยกับสถานที่แห่งนี้“ขอซื้อ ตำรา พื้นฐาน โลกวิญญาณ 2 ลูก และพื้นฐานการบำเพ็ญเพียร 1 ลูก แผนที่ 1 ชิ้น เหรียญตราเข้าออกตรอกคนตาย 7 วัน 2 ชิ้น” ยายเจ้าที่พูด“ได้ๆ” เดซี่หายเข้าไปขัดแจงของตามที่สั่งเพียงไม่นานก็กลับออกมาพร้อมของทุกอย่างในมือ“เอานี้ความรู้ พื้นฐานโลกวิญญาณ 2 ลูก ลูกละ 1000 G และ พื้นฐานการบำเพ็ญเพียร 1ลูก 500G แผนที่ 500 G เหรียญตราเข้าออกที่นี้ 7 วัน 2 ชิ้น 200G ทั้งหมด เป็น 3200 G”ยายเจ้าที่รับของมาพร้อมกับหันไปหา วิทย์ ที่ยืนอยู่ด้านหลัง “จ่ายสิ” ยายเจ้าที่สั่งผู้เป็นเหลนให้เป็นคนจ่ายเงิน วิทย์ยิ้มเจื่อนๆก่อนที่จะเอาเงิน ทั้งหมดที่รับไปก่อนหน้านี้ออกมา ขาดอีก 1250 จึงเอากับแพรจ่ายไปก่อน เมื่อทุกอย่างเสร็จสรรพ ยายเจ้าที่ก็เรียกทั้งสองมาหา“มานี้!”แกเรียกวิทย์โป๊ก!อ๊ะ! ก่อนที่วิทย์จะได้ทำอะไร ลูกแก้วกลมๆก็เคาะหัวของวิทย์แตกกระจายเป็นละออกซึมเข้าสู่หัวของวิทย์ ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโลกนี้มากมายซึมเข้าสู่ความทรงจำของเขาโดยทันที่ โลกวิญญาณแห่งนี้เป็นมิติทับซ้อนของโลกมนุษย์เป็นที่ๆดวงวิญญาณมากมายที่ตกตายมารอการเก็บเกี่ยวจากผู้ควบคุมดวงวิญญาณ แต่มีวิญญาณบางดวงที่มีปณิธานอันแรงกล้าในบางเรื่องก่อนที่จะตายลง ทำให้พวกมันมีฤทธิ์มากจน ตราสังไม่อาจจะลบความทรงจำหรือปณิธานของพวกมันลงได้ทำให้พวกมันรู้สติ และหลบหนีจากการเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณ ของผู้คุมวิญญาณไป แต่ด้วยกฎแห่ง วัฏจักร ถ้าไม่มีตบะญาณ พวกมันก็จะศูนย์สลายไปในเวลาไม่นาน ดังนั้นพวกมันจึงต้องบำเพ็ญเพียรเพื่อเพิ่มตบะญาณซึ่งมันไม่ง่าย หรือไม่ก็ กินดวงวิญญาณดวงอื่นเพื่อให้พวกมันคงอยู่ได้ ดังนั้นพวกมันจึงออกล่า เหล่าวิญญาณคนตาย หรือคนที่กำลังจะตาย มักจะถูกพวกมันสูบพลังชีวิตไปทำให้ตกตายเร็วขึ้น หรือ พวกเดียวกันเองก็ไม่เว้น นานวันเข้าพวกมันก็จะมีฤทธิ์ แก่กล้าขึ้น จนกลายเป็นวิญญาณที่แสนชั่วร้าย“ยะยาย นี้มัน..”“หึๆ ข้าขี้เกียจเล่าให้เอ็งฟัง แบบนี้ง่ายกว่า เป็นไง 1000 G มันคุ้มค่าใช่ไหม หึๆ”แน่นอนว่ามันคุ้มค่ากับสิ่งที่ได้รับมาก ความรู้พื้นฐานของโลกนี้ มันจะช่วยให้ วิทย์มีโอกาสรอดชีวิตได้มากขึ้น“เอานี้ไปนังหนู” ยายเจ้าที่ยื่น ลูกแก้ว 2 ลูกให้ กับแพร แพรก็รับมาทำหน้างงไม่รู้ว่ามันใช้งานยังไงหรืออะไรแบบนี้“แค่บีบมันให้แตก!” แกพูดออกมา“ฮ๊ะ! แล้วทีผมทำไม.... วิทย์ถามออกมาทันทีที่รู้วิธีใช้”“ข้าแค่หมั่นไส้เอ็ง เอานี้ไปแผนที่” ยายเจ้าที่ยื่นลูกแก้วกลมๆให้ กับวิทย์พร้อมกับทำหน้ากวนๆวิทย์รับลูกแก้วนั้นมา และก็ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดยายเจ้าที่นัก เพราะยังไงแกก็เป็นผู้อาวุโสกว่า จะให้ไปต่อล้อต่อเถียงกะแก่ก็ใช่เรื่อง“ทำยังไงหว่า ฮึบ!ฮึบ!” ก้องๆ วิทย์ทั้งบีบ ทั้งเคาะ มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นโป๊ก!โดนไปอีกหนึ่งดอกกับด้ามไม้ตะพดของยายเจ้าที่“ทำอะไรของเอ็งนี้ ถ่ายพลังญาณเข้าไป เคาะๆบีบๆอยู่ได้ พื้นฐานตะกี้ไม่ได้เข้าสมองแกเลยรึไง” ยายเจ้าที่เอ็ดเอาอย่างเหลืออด“แฮ่ๆ ลืมยาย มันตื่นเต้น”โป๊ก!”เอ็งๆกวนข้ารู้ ไอ้เหลนน้อย!” ยายแกรู้ทันฟาดไปอีกที ตอกย้ำซ้ำที่แผลเก่าวิทย์ลูปหัวปอยๆ “อูย!ยาย มันโดนเหลี่ยมไม้”เขาพูด“ยังๆยังจะเล่นอีก เดี๋ยวข้าไม่ช่วยเอ็งซะก็เท่านั้น กวนดีนัก”“แฮ่ๆ” วิทย์ถ่ายพลังญาณสีทองของเขาเข้าไปในลูกแก้ว ทันที่เกิดแสงส่องสว่างขึ้นด้านบนเป็นแผนที่กลมๆเหมือนแผนที่โลก ขึ้นมาเหมือนกับโลกมนุษย์ไม่มีผิด แต่ที่ล้ำกว่านั้นคือมันเป็นภาพ 3 มิติ“โอ้ว!โคตรล้ำเลยยาย อ๊ะ!จุดสีขาวๆเรืองๆตรงนี้คืออะไรยาย”“จุดนี้ก็ที่นี้แหละ ตรงนี้ มันบอกที่ๆเราอยู่” ยายเอาปลายไม้ตะพดแตะตรงจุดสีขาว ภาพมันก็ขยายขึ้น เป็นพิกัด ที่อยู่ของทั้งสาม ในแผนที่ จุดที่อยู่ตอนนี้ ชื่อว่า Green 18 เป็นพื้นที่สีเขียวอยู่ใจกลางล้อมรอบด้วยพื้นที่และสีส้มเป็นวงกลมซ้อนกันสองชั้น ถัดออกไปเป็นพื้นที่สีแดงทั้งหมด มีจุดสีเขียวอีกจุด ชื่อ Green 17 จุดนี้ห่างจาก จุดแรก 15 km.ในแผนที่ รัศมี สีเขียว 500 m รอบๆสีเขียว เป็นพื้นที่สีสม กว้างอีก 1 km.ที่เหลือเป็นสีแดง แน่นอนว่าวิทย์ รู้ว่ามันคืออะไรเพราะมันมีบอกในความรู้พื้นฐานที่ได้รับมา แต่ก็ถามกวนๆคนแก่ไปก็เท่านั้นพื้นที่ปลอดภัยมีแค่ 500 เมตรรอบๆ เสาหลักเมืองจริงๆด้วยถัดมาเป็นสีส้ม พวกผีจะงง และคนตายใหม่ๆจะมารอการเก็บเกี่ยวตรงนี้ พวกวิญญาณที่ ตกหล่น หรืออยู่มานานและไม่ถูกเก็บเกี่ยวก็จะเริ่มเดินไปเดินมา นานเข้านานเข้าก็หลุดออกไปจาก วงอักขระสีส้ม บ้างถูกกิน บ้างก็กินกันเอง อย่างที่เคยประจักรมากับตัว ไอ้พวกตัวร้ายๆ ฤทธิ์ แก่กล้าก็จะอยู่พื้นที่สีแดง จุดถัดไปที่เป็นสีเขียว คงจะเป็นเสาหลักเมืองหรือที่นี้เรียกว่าหลักแดนเทวา ของอีกหมู่บ้านแน่นอน“บ้าไปแล้ว นี้ฐานหลักของเราสร้างอยู่ในโซนสีแดง ตายห่าแน่ๆแบบนี้”วิทย์คิดไปเครียดไป ตอนนี้ที่ที่เขาจะไปอยู่นั้น มันไม่ปลอดภัยเสียแล้ว และเขาไม่ยากที่จะต้องมานอนที่กลางหมูบ้านแบบนี้ตลอดไป แน่นอนใครก็ยากนอนอยู่ที่บ้านของตัวเองทั้งนั้น แบบนี้มันไม่ไหว ประเดี๋ยวชาวบ้านชาวช่องเขาหาว่าบ้าอีก“ยาย สีเขียวนี้หลักเทวา หรือบ้านผมเรียกเสาหลักเมือง มันปลอดภัย ผีเข้ามาไม่ได้ แต่บ้านผมอยู่นอนกจากจุดนี้ ทำยังไงบ้านผมถึงจะปลอดภัยจากพวกผี”“เอ็งก็เอาหลักเทวาไปตั้งสิวะ ถามโง่ๆ”“ฮะ!มันมีขายด้วยเหรอยาย”“ไม่มีหรอก เอ็งก็หาหมอหาพราหมณ์มาทำพิธีปลุกเสก หาคนมาสะการะบูชาอีก 99999 ครั้งด้วยแรงสัทธา เทพเทวาก็จะมาประทับเอง”“โธ่ยายพูดเป็นเล่น นี้บ้านผมนะไม่ใช้ศาลเจ้า มีทางอื่นไหมไ“นั้นเอ็งก็จ้าง วิญญาณโหลในศาลเจ้าตรงนั้น ไปลงอักขระ แดนเทวาให้เอ็งก็สิ้นเรื่อง แต่มันแพงมากๆก็เท่านั้น จนๆอย่างเองคงไม่มีปัญญา ข้าว่า ถ้าเองแข็งแกร่ง เอ็งจะกลัวพวกมันไปทำไม ตอนกากๆก็อยู่ที่นี้ไปก่อน ยังไงชะตาเอ็งก็ต้องฉะกับพวกมันอยู่แล้ว ถ้าไม่ยากตายก็รีบเก่ง หรือจะกากอยู่แต่ในเขตแดนเทวาก็แล้วแต่เอ็ง”“ส่วนนังหนูเอ็งก็ฝึกตามที่ตำราพื้นฐานบอกตบะญาณนะมันต้องหมั่นฝึกฝนถึงจะประจัก ไม่ต้องรีบ และในเขตแดนเทวานี้และดีที่สุด อณูวิญญาณหนาแน่น เหมาะสำหรับดูดซับยิ่งนัก ส่วนข้าก็จะอยู่ที่นี้ พวกเอ็งออกไปได้แล้ว จำไว้ที่นี้เข้ามาได้ ทุกๆ7วัน เหรียญที่พวกเอ็งได้ไป มันสามารถเข้ามาได้ 7 ครั้ง และราคามันจะแพงขึ้นทวีคูณในครั้งต่อไปที่ซื้อเหรียญนี้ หึๆ และข้าจะเข้าญาณอยู่ที่นี้ ไอ้หนู เอ็งจบภารกิจเมื่อไร่ค่อยมาหาข้า”ยายแกพูดสั่งมายาวยืดวูป!...ทั้งสองกลับออกมาที่เดิมโดยอัตโนมัติ ที่นี้เหมือนเดิม วงแสงชั้นที่สองของเขตแดนเทวา หรือเสาหลักเมือง พื้นที่สีส้ม ด้านหน้าของทั้งสองคนเป็นพื้นที่สีเขียว ด้านหลังห่างออกไป 2 กม.เป็นพื้นที่สีแดง“ภารกิจอะไรเหรอพี่วิทย์” แพรถามออกมา เพราะได้ยินยายพูดถึงเรื่องภารกิจของวิทย์“กวาดล้างวิญญาณร้ายในรัศมี 10 กม.รอบๆเสาหลักเมือง ของหมู่บ้านเรา เพื่อแลกกับการคืนตบะญาณของยายที่เสียไปตอนที่ยายเจ้าที่ช่วยชีวิตพี่นะ”“หินเอาการเลยนะนั้น ดูด้านนอกนั้น มองเราตาแดงก่ำเลย ถ้าออกไปตอนนี้เราเป็นอาหารพวกมันแน่”“ยังไงพี่ก็ต้องออกไปอยู่ดี พี่ไม่เหมือนแพร พี่จะแข็งแกร่งขึ้นได้ พี่ต้องฆ่าพวกมันเท่านั้น แพรก็รีบๆฝึกเข้าละ จะได้มาช่วยพี่ได้”“อะอืม! แน่นอน” สาวน้อยพยักหน้างึกๆ เป็นการตอบรับ“พี่ก็ไล่เก็บวิญญาณโง่ๆในสีส้มนี้ไปก่อนสิพอตบะญาณของพี่แข็งแกร่งขึ้นค่อยออกไป” แพรเสนอความคิด“งะ!ไม่มีแล้ว ก็วันนี้เราสองคนกวาดเรียบไปแล้วนี้ จะมีวิญญาณเหลือที่ไหนละ”“อ่า นั้นสินะ ถ้ารอคนในหมู่บ้านตายก็คงอีกนาน อืม..” แพรคิด “เออใช่ หมู่บ้านเราหมด พี่ก็ไปหมู่บ้านอื่นสิ”“เออใช้ พี่นี้ทำไมโง่จัง ไปล่าหมู่บ้านอื่นก็ได้ งั้นพรุ่งนี้พี่จะไปหมู่บ้านข้างๆ แพรจะไปด้วยไหม”“ก็คงต้องไปละพี่ นอนที่นี้คนเดียวคงไม่ไหว หรือจะชวนไอ้แพรวมันมาดี อืมบอกเรื่องนี้กับมันตรงๆไม่ได้ด้วยสิผิด กฎอีก อิอิ นึกออกแล้ว”สาวน้อยอุทานออกมา“นึกอะไรออกเหรอ”วิทย์ถาม“ไม่บอก อิอิ”แพรยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรอีก...เพียงไม่นานทั้งสองก็เดินมาถึงเต็นท์ ตอนนี้เหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงทั้งคู่จะถูก Jump กลับไปมิติของโลกมนุษย์ จึงพากันแยกย้ายกันเข้านอนในเต็นท์สาวน้อยก็เริ่มฝึกสมาธิกำหนดจิตเข้าญาณ ดูดเอาอณูวิญญาณรอบๆเข้าหาตัว อย่างต่อเนื่อง ตัดขาดการรับรู้ของโลกภายนอก จมดิ่งสู่ห่วงสมาธิ ของการกำหนดจิต มันไม่ได้ยากสำหรับแพรเลย เพราะ เธอก็นั่งสมาธิอยู่เป็นหระจำ โดยปกตินิสัยของเธอก็เป็นคนนิ่งๆ ควบคุมอารมณ์ได้ดี มีสมาธิจดจ่อในระดับที่ดีเยี่ยม ปัญญาก็จัดว่ามาก เป็นทุนเดิมอยู่แล้ววิทย์ นอนไม่หลับ สำหรับที่นี้ถึงไม่ต้องนอน พอถูกJump ออกไป เขาก็ไม่เหนื่อย ไม่ง่วง เท่าไร ยังสามารถทำอย่างอื่นได้ปกติ มีเพียงความเจ็บปวด จากการบาดเจ็บเท่านั้นที่ติดตัวเขาออกไปด้วย อย่าว่าแต่นอนเลย หลับตายังยากสำหรับเขาตอนนี้ ยายก็ยากช่วย คิดโน่นนี้นั่นสับสนไปหมด ตอนนี้เขาออกจากงานมารายรับก็ไม่มี มีแต่รายจ่าย เงินก็หมดไปเรื่อยๆ อันนั้นก็ต้องมี อันนี้ก็จำเป็น แผนอนาคตก็อีกไกล เขาเคว้ง สับสนกับชีวิตตอนนี้พอสมควร มาเจอเรื่องนี้อีก นี้มันจะยุ่งยากไปไหนชีวิต แค่อยากอยู่สงบๆ ก็ยังทำไม่ได้ คิดแล้วก็เครียด พาลให้นอนไม่หลับก็เท่านั้น ผุดลุกผุดนั่งได้ซักพักก็ตัดสินใจออกมานั่งจิบเบียร์คนเดียวหน้าเต้นนอนของตัวเอง แล้วหยิบลูกแก้วแผนที่ขึ้นมาดู“หือ!นี้มันอะไร” จุดสีแดงเข้มๆ2 จุด ตรงนี้ ... ในแผนที่ 3 มิติมีจุดสีแดงเข้มขึ้นมาอยู่ทางด้านทิศตะวันตก ของหมู่บ้าน เป็นจุดรอยต่อของเขตสีแดงกับสีส้ม ห่างออกไป 1.5 กม.จากขอบเขตแดนสีส้มไปดูหน่อยดีกว่า..ตอนนี้ ผมอ่านและแก้ไขคำผิดไปแล้วแต่ก็ยังไม่แน่ใจว่ามันหมดหรือยัง รูปประโยคที่ติดขัดไม่สวยงามก็แก้ไขแล้ว แต่ต้องแจ้งก่อนนะครับว่าบางทีคนเขียนมีไอเดีรย์กระฉูดออกมาแบบรีบๆ ทำให้ตอนพิมพ์ต้องพิมพ์ด้วยความเร่งรีบ รูปประโยคจึงไม่ชัด คำตกก็มีมาก พยายามแก้ไขอยู่ครับ เพื่อนๆนักอ่านที่อ่านเจอจุดไหนไม่ดีไม่เหมาะก็คอมเม้นบอกหน่อยจะเป็นกำลังใจผู้แต่งอย่างสูง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

13.พื้นฐานของโลกวิญญาณ

นิยายแนะนำ

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

13.พื้นฐานของโลกวิญญาณ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้