รถคันหรูสีดำวิ่งเข้ามาภายรั้วบ้านบ้านหลังงานตระหง่านตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติราวกับเป็ส่วนหนึ่งของภูทัศน์รอบตัวอาคารเป็สไตล์โมเดิร์นโดดเด่นด้วยกระจกบานใหญ่สะท้อนแสงยามเช้าอ่อนๆบันไดหินทอดตัวลงมาสู่สระน้ำด้านหน้าล้อมรอบด้วยก้อนหินและพุ่มไม้สีเขียวที่จัดวางอย่างกลมกลืน
“....”ดาวเหนือก้าวเท้าลงรถโดยที่ป้านวลมาต้อนรับที่หน้าบ้านโดยที่ป้านวลวิ่งเข้ากอดเธอ ั้แ่เกิดเื่ยังไม่มีเวลาได้คุยกันเลย
“คุณหนู”
“ป้าเป็ไงบ้าง อย่าร้องนะ”
“ได้ค่ะ”
“ถ้าร้องเดียวคุณนิชาไม่มีที่พึ่ง”
“ค่ะคุณหนู”
“นั้นเหนือเข้าไปก่อน”เธอก้าวเท้าเข้าไปในบ้านที่คุ้นเคยั้แ่เกิดเื่เธอไม่ได้เขามาที่นี้อีก เพราะอยากให้เป็อิสระของนิชา
ห้องรับแขกหรูของบ้านรัตนบดินทร์ ภาพที่อยู่ตรงหน้าเงียบเสียจนได้ยินเสียงลมหายใจของทุกคนที่นั่งอยู่โซฟาหรูทุกคนเครียดออกทางสีหน้าแต่ละคนเสียอย่างชัดเจน
ภาพโซฟาตัวยาวมีบุตรสาวบุญธรรมของเ้าของบ้านนั่งกอดอกแน่น ดวงตาทั้งสองแดงก่ำรอบดวงตาสวยบวมแทบตาติดกัน แต่ตอนนี้กลับแข็งกร้าว พร้อมกับคุยกับทนายประจำตระกูล
“เธอจะมาหวังสมบัติอยู่หรอ”วิโรจน์เดินเขามาพร้อมปาริฉัตรมองเห็นดาวเหนือนั่งอยู่ที่โซฟาหรูก่อนหน้านี้แล้ว
“.....”
“หรือว่ามีอำนาจในบริษัทไม่ใช่จะได้มรดกทั้งหมดนะอย่าหวังเลย”ปาริฉัตรเอยปาก
“คุณกลัวอะไร”ดาวเหนือกล่าวพร้อมกับไปจ้องตาทั้งคู่ตรงข้ามกับหญิงสาวที่นั่งตาบวมอยู่นั้นคือชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเรียบร้อยท่าทางสุขุม เยือกเย็นราวกับไม่ะเืต่อสายตาที่เต็มไปด้วยแรงต่อต้านของหญิงสาวตรงข้ามข้างๆชายหนุ่มคือภรรยาหญิงสาวคนสวยของคุณอานั้นเอง
ไม่นานนิชาเธอก้าวลงเดินจากบันได แล้วลงมานั่งที่โซฟา ร่างบางของลูกเข้าของบ้านตัวจริงนั่งลงไปกับโซฟาหรูกลางห้องของบ้านมาในชุดสีขาว เปิดไหลสวยตางของหญิงสาวนั้นบวมไม่แพ้หญิงสาวที่เป็พี่บุญธรรมของเธอเลย
“มารอก่อนใครเลยนะ”นิชาพูดขึ้นมาหลังจากเดินลงบันไดมา
“....”เขาจ้องมองด้วยสายตาที่นิชาเอ่ยถากถางแต่เขานั้นไม่ได้โกรธอะไรเธอเลย
ทนายประจำตระกูลกระแอมเบาๆก่อนคลี่ซองเอกสารที่ปิดผนึกมาอย่างดีก่อนเปิดผนึกและดึงเอกสารออกมา
“นั้นทุกคนมาครบแล้วเปิดเถอะค่ะ”นิชาเอ่ยพร้อมกับมองหน้าพี่บุญธรรมของเธอไปด้วย
“ในเมื่อมาครบผมขออ่านเอกสารพินัยกรรมนะครับ”ชายวัยกลางคนเอ่ยปากหลังจากเห็นภาพที่ทายาทออกมาพร้อมเพียงกันแล้ว”ตามพินัยกรรมระบุวันที่21/3/2564”เสียงทนายดังทุกคนฟังชัดเจนและตกอยู่ในความเงียบสงบ บุคลแรก1.นายวิโรจน์ รัตนบดินทร์ มอบเงินในบัญชีสิบล้านบาทและอาคารห้องเช้าแถวพระรามสามเป็จำนวนสองคูหา 2.นางปาริฉัตร รัตนบดินทร์ ซึ่งเป็ภรรยาของนายธวัชชัยมอบเงินในบัญชีสิบล้านบาท 3.นางสาววาริษฐา รัตนบดินทร์ หรือดาวเหนือซึ่งเป็บุตรบุญธรรมที่ถูกต้องตามกฎหมายของข้าพเ้ามอบเงินในบัญชีจำนวน สี่ร้อยล้านบาท และสนามแข่งรถดาวเหนือเชอกิจและหุ่นสวนในบริษัทจำนวนสามสิบเปอร์เซ็นต์ 4.นางสาวณิชารินทร์ รัตนบดินทร์ หรือนิชา ซึ่งเป็บุตรสาวของข้าพเ้าที่ดิน บ้านพัก และเงินทุนในต่างประเทศ และหุ้นในบริษัทที่เหลือทั้งหมดไม่ว่าจะเป็โรงแรม ห้างสรรพสินค้าให้แก่นิชา บุตรสาวคนเดียวของข้าพเ้า แต่มีข้อแม้ให้นิชาเรียนรู้งานกับดาวเหนือเป็เวลาหนึ่งปีจนกว่าจะมีความพร้อมที่จะบริหารงานด้วยตัวเองถ้าไม่ทำตามสัญญาทุกอย่างให้เป็กรรมสิทธิ์ของดาวเหนือ นิชากำหมัดแน่น
“หมายความว่ายังไงค่ะ”นิชาลุกขึ้นพร้อมกับมองไปยังทนายประจำตระกูลและเอยปากถามแบบเสียงแข็ง
“คือคุณท่านอยากให้คุณหนูเรียนรู้งานจากคุณดาวเหนือครับ”ทนายเอยปากแจ้งความจำนงของผู้ตายให้ลูกได้ทราบ
“คือหนูเป็ลูกสาวแท้ๆของคุณพ่อยังให้คนนอกสายเืมาคุมบริษัทของคุณพ่อหรอค่ะ”
“ครับ”ทนายถอนหายใจพร้อมกับก้มหน้าอ่านพินัยกรรมต่อ”คุณดาวเหนือมีอำนาจเต็มในการบริหารจัดการทุกอย่างมีอำนาจตัดสินใจทรัพย์สินทั้งหมด และมีหน้าที่สอนงาน ฝึกอบรมและเตรีมความพร้อมให้แก่คุณนิชา เพื่อรับตำแหน่งประธานบริษัทต่อไป”
หญิงสาวลุกพรวด เสียงรองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นหินอ่อนดังสะท้อน “นี้มันบ้าอะไรกันค่ะ พ่อคิดอะไรอยู่”
“อา...ว่าหลานทำตามพินัยกรรมดีกว่า”
“แต่คุณอาค่ะไม่รู้สึกแปลกๆหรอค่ะ”หลานสาวคนเดียวมองหน้าอาทั้งสองคนเพราะเธอนั้นมองว่ามันแปลกๆ
“เออ...อาว่ามันก็แปลกแต่มันก็เป็ความประสงค์ของพ่อหนู”ผู้ชายนั้นมองหน้าหญิงสาว
“ทั้งอาก็อยู่ทั้งคนทำไมคุณพ่อให้ใครไม่รู้มาสอนงานนิชา”อาสะใภ้เอยปาก
“ใจเย็นก่อนเดียวเราค่อยสืบ”นองชายของพ่อหญิงสาวเอย
“ว่าแต่.....”
“ใจเย็นเชื่ออาสิ”อาสะใภ้เอยปาก
หญิงสาวเดินสะบัดตัวขึ้นห้องไปหลังจากที่ทนายอ่านพินัยกรรมเสร็จเธอไม่สนใจใครที่นั่งอยู่ อาทั้งสองลุกขึ้นมองหน้าดาวเหนือแล้วเดินจากไป
“คุณหนูคงไม่เข้าใจ”ป้านวลเดินออกมาจากในครัวเพื่อมาเก็บแก้วน้ำ ดาวเหนือมองหน้าป้าที่กำลังเก็บของอย่างเรียบร้อย
“เป็ใครคงไม่เข้าใจหรอกค่ะมาเจอแบบนี้”หญิงสาวเอยปาก
“คุณหนูท่านข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะค่ะป้าทำพะแนงเนื้อของโปรดไว้ให้”
“ได้ค่ะ”
“ว่าแต่คุณดาวเหนืออย่าถือสาคุณนิชาเลยนะค่ะ”
“....”ดาวเหนือไม่ตอบได้แต่มองขึ้นไปที่บนบ้านชั้นสอง
“คุณหนูไม่ค่อยได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ เพราะ่นั้นท่านทั้งสองกำลังสร้างเนื้อสร้างตัว”
“ค่ะดาวเขาใจ”
นี้คือจุดเริ่มต้นของาภายในบ้านหรืออาจจะกลายเป็ไฟที่แผดเผาของทั้งสอง หรือจุดเริ่มต้นการแข่งขัน