รุ่งเช้าของวันสูนทราตื่นมาแต่เช้ารีบทานข้าวของโรงแรมที่พัก หลังจากกินเสร็จรีบหาเกวียนพ่อค้าที่กำลังมุ่งหน้าไปหมู่บ้านคอเฮมพร้อมจดหมาย 2 ฉบับที่ได้รับมาจากลิบลินและจากเพื่อนของคุณเวอริสพร้อมกับรูปภาพ 1 ใบ จึงทำเข้าไปเก็บไว้ในคลังเก็บไอเทมแล้วสูนทราลองเช็คดูอีกที
☼ ช่องเก็บไอเทม 3/99 Gil : 1 เงิน 560 ทองแดง
► จดหมายของเวอริส 1 ฉบับ
► จดหมายของลิบลิน 1 ฉบับ
► รูปภาพลิบลิน 1 ใบ
จากนั้นปิดหน้าต่างเมนูแล้วรีบขึ้นเกวียนพ่อค้า หลังจากนั้นสักพักก็ออกเดินทางพร้อมพวกนักผจญภัยที่รับเควสป้องกันสินค้าของพ่อค้าบนเกวียน เดินทางโดยนั่งมาตลอดทั้ง 2 วัน จนในที่สุดก็มาถึงหมู่บ้านคอเฮม สูนทรารีบลงจากเกวียนแล้วเดินหาบ้านของยายแอนนาจนเจอบ้านหลังนั้นที่ยายแอนนากำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ จากนั้นสูนทราจึงเดินเข้าไปหายายแอนนาแล้วส่งเสียงทักไป
"คุณยาย ผมไปตามหาสามีของคุณยายมาแล้วครับ"
ยายเผลอยิ้มเล็กๆแล้วถามกลับสูนทรา
"เป็ยังไงบ้างล่ะ สามียายสบายดีมั้ย"
สูนทรานิ่งแล้วหลอกทำท่าเหมือนนำจดหมายออกมาจากเสื้อ แต่ว่าจริงๆแล้วสูนทรานำออกมาจากคลังเก็บไอเทม สูนทรายื่นจดหมายให้ยายแอนนา
คุณยายแกะจดหมายแล้วเปิดอ่าน
***************************************************************
"ถึง แอนนาที่รัก"
"แอนนาที่รัก ขอโทษด้วยนะที่ข้าไม่สามารถส่งจดหมายไปหาได้เพราะข้าคิดว่าถ้าข้าประจำการอยู่เมืองเบกิลล์ถึง 5 ปี ข้าจะขอทำเื่ย้ายไปที่หมู่บ้านคอเฮมพร้อมเด็กคนหนึ่งซึ่งข้าได้ไปเจอตอนตรวจสอบพื้นที่ๆเป็หมู่บ้านซึ่งโดนมอนเตอร์ทำลายเหลือแต่ซาก ไม่รู้ว่าโชคดีหรือปาฏิหาริย์จากพระเ้า ข้าได้เจอเด็กทารกคนหนึ่งซึ่งมีผมสีเงินกับนัยตาสีฟ้าไม่พออีกทั้งยังมีใบหน้าช่างคล้ายกับลูกสาวของเราตอนเด็กที่จากไปหลายปี เมื่อได้เห็นดังนั้นจึงอดคิดถึงลูกสาวเราไม่ได้ ข้าจึงรับเลี้ยงดูแลเด็กคนนั้นมาตลอดั้แ่ย้ายมาประจำการที่เมืองเบกิลล์ เพื่อหวังว่าข้าจะได้กลับไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาด้วยกันกับเ้าที่หมู่บ้านคอเฮมตลอดไป"
"แต่ทว่ามีขุนนางบางคนกลัวอะไรสักอย่างที่ดินแดนรกร้าง จึงได้สั่งเพิ่มกองกำลังทหารให้เฝ้าประตูเขตชายแดนทิศใต้ซึ่งห่างจากเมืองเบกิลล์ไปพอสมควร เพราะเหตุนั้นหน่วยของข้าซึ่งอยู่ใกล้เขตชายแดนจึงจำเป็ต้องเดินทางไปเสริมกำลังที่ป้อม ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถทำเื่ขอย้ายได้ เพราะเหตุนี้ข้าจึงเขียนจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นมาฝากไว้ที่เพื่อนของข้าที่เป็ทหารด้วยกันซึ่งได้เกษียณไปก่อน ตัวข้านั้นไม่สามารถเกษียณได้เพราะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นมา หากวันหนึ่งเ้าอดทนรอไม่ไหวแล้วให้คนมาตามหา ข้าจึงวานให้เพื่อนคนนั้นนำจดหมายฉบับนี้ฝากให้บุคคลนั้นเพื่อเอาไปให้เ้า หากโชคดีข้าอาจได้กลับบ้านพร้อมกับเด็กสาวคนหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนลูกสาวของเรา 2 คน แต่หากโชคร้ายข้าคงจากโลกนี้ไปแล้ว"
"รักและคิดถึงเสมอแอนนา ผู้หญิงที่เป็ดั่งดวงตะวันในใจข้า"
เวอริส อาร์มเวล
*ท่านมีเวลาก่อนผู้หญิงชื่อแอนนาในเมืองคอเฮมจากโลกนี้ไป
"ได้ครับ คุณยาย" "ขอบใจนะ คุณนักกวี ช่วยยายหน่อยนะ" สูญทราขึ้นเกวียนกลับไปเมืองเบกิลล์ในวันรุ่งขึ้น***************************************************************